แม่ยาย

เขาเป็นลูกคนเล็กสุดในบรรดาพี่น้องสามคน นอกจากเขาแล้วยังมีพี่ชายและพี่สาวอีกคนหนึ่ง พ่อของเขาเสียชีวิตเมื่อเขาอายุเพียงห้าขวบ การเลี้ยงดูลูกสามคนนั้นยากลำบากมาก แต่แม่ของเขายังคงเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว ไม่ย่อท้อต่อความยากลำบาก เธอแบกคราดไปตลาดทุกวันเพื่อขายของ พยายามอย่างหนักเพื่อเลี้ยงดูลูกๆ เพราะเขาเป็นลูกคนเล็กสุด เขาจึงได้รับการเอาใจจากแม่มากที่สุด เมื่อเขาเข้ามหาวิทยาลัย เขาต้องจากบ้านไป และทุกอย่างก็มีค่าใช้จ่ายสูงมาก แต่แม่ของเขาก็ยังคงพยายามให้การศึกษาที่ดีแก่เขา

หลังจากเรียนจบ เขาทำงานในเมือง จากนั้นก็แต่งงานและมีลูกสองคน เนื่องจากเขาอยู่ไกลและไม่สามารถมาเยี่ยมได้บ่อย เขาจึงมักจะคุยกับภรรยาเรื่องการส่งเงินให้แม่เป็นครั้งคราว ทุกครั้งที่คุยทางโทรศัพท์ เขาจะย้ำกับแม่ว่า "แม่ครับ ตอนนี้แม่แก่แล้ว ไม่ควรทำงานแล้ว อย่าตระหนี่เลย แม่ต้องกินดีๆ เพื่อสุขภาพที่ดี" แต่แม่ของเขาก็จะปฏิเสธอย่างเด็ดขาด โดยบอกว่าไม่รับ แม่บอกว่าในชนบทมีผักและผลไม้มากมาย และพวกเขาสามารถเลี้ยงไก่และเป็ดได้ พวกเขาควรเก็บเงินไว้ใช้เอง เพราะทุกอย่างในเมืองแพงมาก

เมื่อเห็นว่าแม่สามีปฏิเสธเงินอยู่เสมอ แต่ก็ยังรับไว้แม้ว่าลูกชายจะส่งมาก็ตาม ภรรยาก็เริ่มไม่พอใจ เธอจึงพูดจาเสียดสีสารพัด ครั้งหนึ่งถึงกับพูดว่า "แม่สามีบอกว่าไม่ต้องการแล้ว ทำไมคุณถึงส่งมาเรื่อยๆ ล่ะ ครอบครัวของพี่น้องคุณก็อยู่ที่บ้าน ส่วนครอบครัวเราต้องการของใช้มากมาย..."

เขารู้สึกเศร้าแต่ไม่รู้จะอธิบายอย่างไร ปีนี้ในช่วงฤดูร้อน เขาชักชวนภรรยาให้พาเด็กๆ ไปเยี่ยมหญิงชราคนนั้น เธอแก่มากแล้ว และใครจะรู้ว่าการได้เห็นกล้วยสุกงอมบนต้นนั้นเป็นอย่างไร เธอลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่สุดท้ายก็ตกลง

เมื่อเห็นลูกชายคนเล็ก ลูกสะใภ้ และหลานๆ กลับมาบ้านเกิด หญิงชราก็ดีใจมาก แม้จะปวดเข่า เธอก็ยังเดินไปบ้านต่างๆ ในละแวกนั้นเพื่ออวดหลานๆ บ่ายวันนี้ ขณะที่ลูกชายพาเด็กๆ ไปอาบน้ำที่แม่น้ำ เธอก็ดึงลูกสะใภ้ลงมานั่งบนเตียงแล้วพูดว่า "แม่ต้องการคุยกับหนู!"

เธอรู้สึกสงสัยเล็กน้อย คิดว่าหญิงชราต้องการขอเงินขณะที่ลูกชายไม่อยู่ แต่เธอก็ประหลาดใจเมื่อเห็นหญิงชราหยิบถุงเล็กๆ ออกมาจากใต้เตียง แล้วเทสร้อยแหวนทองคำและสร้อยคอระยิบระยับออกมา หญิงชราจับมือเธอเบาๆ แล้วพูดอย่างนุ่มนวลว่า "ฉันมีสิ่งนี้ให้คุณ หลายปีที่ผ่านมา คุณกับสามีส่งเงินกลับบ้าน แต่ฉันไม่รู้ว่าจะใช้จ่ายอะไร ฉันจึงเก็บออมและสะสมไว้เพื่อซื้อสิ่งเหล่านี้ให้คุณ ฉันรู้สึกผิดเสมอที่ฉันยากจนมากตอนที่ลูกชายคนเล็กแต่งงาน และฉันไม่มีของขวัญอะไรให้ลูกสะใภ้เลย..."

เธอกำแหวนและสร้อยคอทองคำไว้ในมือพลางพูดไม่ออก เสียงของเธอเต็มไปด้วยความสับสน “แม่...!”

ฮว่าง ฟู่ ล็อก

ที่มา: https://baokhanhhoa.vn/van-hoa/sang-tac/202506/me-chong-6e37c81/