ใน หนังสือ "แม่เข้าใจ พ่อรัก ปูทางให้ลูก " เรื่องสั้นของโด ถิ ดิว ง็อก นักศึกษาปริญญาโท มีคุณภาพที่สงบและลึกซึ้ง เต็มไปด้วยการใคร่ครวญของแม่ผู้ผ่านพ้นพายุชีวิตมานับไม่ถ้วน
ในนั้น ผู้อ่านจะได้พบกับภาพของหญิงผู้เงียบขรึม ตั้งแต่สมัยแรกที่สอนลูกๆ ให้ทักทายผู้อื่นและเป็นมิตรกับพวกเขา จนกระทั่งได้เห็นพวกเขาเติบโตและจากไป เหลือไว้เพียงความทรงจำและความศรัทธา งานเขียนของเธอนั้นเบาบางราวกับหมอก เปี่ยมด้วยความกตัญญูและความเห็นอกเห็นใจ ความรักที่หล่อหลอมขึ้นมานานหลายปี จนกลายเป็นความสงบและลึกซึ้ง

ในขณะเดียวกัน งานเขียนของหลิว ดินห์ หลง สะท้อนจิตวิญญาณของยุคปัจจุบัน อบอุ่น สดใหม่ และเข้าถึงได้ง่าย ในฐานะนักข่าว เขาเขียนด้วยน้ำเสียงของพ่อที่ใคร่ครวญตนเอง มองเข้าไปในตัวเองเพื่อเรียนรู้ว่าควรเป็นพ่ออย่างไร ตั้งแต่เช้าที่พาลูกไปโรงเรียนจนถึงค่ำคืนที่เขียนจดหมายถึงพวกเขา ถ้อยคำของเขานั้นเรียบง่ายแต่แฝงด้วยปรัชญาชีวิตอันลึกซึ้ง นั่นคือ การสอนลูกไม่ใช่การตำหนิ แต่เป็นการใช้ชีวิตอย่างเหมาะสม รู้จักรัก แบ่งปัน และรับผิดชอบต่อการเลือกของตนเอง

หนังสือ "แม่เข้าใจ พ่อรัก ปูทางให้ลูก" เป็นการผสมผสานระหว่างสองรุ่น สองสไตล์การเขียน และสองจังหวะชีวิต—จังหวะหนึ่งลึกซึ้ง อีกจังหวะหนึ่งบริสุทธิ์—แต่ทั้งสองล้วนชี้ไปสู่คุณค่าอันเป็นนิรันดร์ นั่นคือความรักในครอบครัว หนังสือเล่มนี้ไม่ได้ตะโกนสโลแกนหรือสอนทักษะการเลี้ยงดูลูก แต่ไหลลื่นราวกับบทสนทนาอันอ่อนโยนระหว่างพ่อแม่และลูก ในนั้น ทุกเรื่องราว ทุกจดหมาย ทุกความทรงจำ เปรียบเสมือนตะเกียงดวงเล็กๆ ที่ส่องสว่างนำทางสู่การเป็นคนดี
ผู้อ่านจะได้พบเห็นภาพสะท้อนของตนเองในหน้าเหล่านี้ ไม่ว่าจะเป็นในฐานะเด็กที่เคยไม่เห็นด้วยกับพ่อแม่ ในฐานะพ่อหรือแม่ที่เคยแสดงความรักอย่างไม่ค่อยชำนาญ หรือในฐานะเด็กในตัวพวกเขาเองที่ยังคงโหยหาความเข้าใจ
ที่มา: https://www.sggp.org.vn/trao-yeu-thuong-de-nuoi-lon-con-nguoi-post821783.html






การแสดงความคิดเห็น (0)