"ดุจดั่งท้องฟ้าที่ว่างเปล่า" และเรื่องราวอันศักดิ์สิทธิ์แห่งความรักของแม่

สำหรับบุย ถิ ไทย ดือง ผู้แปลแล้ว "ดุจความเงียบ" คือผลงานที่เธอใช้เวลาอ่านและแปลนานที่สุด เพราะแต่ละหน้าของหนังสือของอาด้า ดาดาโม ไม่ได้มีเพียงแค่ถ้อยคำ แต่ยังแฝงไปด้วยความเจ็บปวด ความรัก และความรู้สึกไร้หนทางของแม่ที่ต้องเผชิญกับความเจ็บป่วยและข้อจำกัดของเวลา

เช้าวันที่ 8 พฤษภาคม การสัมมนาเรื่อง "แม่หลอมรวมเป็นลูกดุจดั่งความว่างเปล่า" ได้จัดขึ้นในบรรยากาศอบอุ่น ณ กรุงฮานอย โดยมีผู้เข้าร่วมมากมาย ทั้งผู้อ่านและวิทยากร คุณบุย ถิ ไทย ดือ ง ผู้แปลหนังสือ "ดุจดั่งความว่างเปล่า" ของอาด้า ดาดาโม เธอเป็นนักแปลภาษาอิตาลีที่มีชื่อเสียงในเวียดนาม โดดเด่นในด้านการแปลผลงานของจานนี โรดารี เป็นภาษาเวียดนาม ได้แก่ "เรื่องเล่าทางโทรศัพท์" (Favole al telefono); "20 เรื่องบวกหนึ่ง" (20 storie più uno) และหนังสือการ์ตูนชุดที่จัดทำขึ้นเพื่อฉลองวันเกิดครบร้อยปีของโรดารี ปัจจุบันเธอเป็นอาจารย์ประจำภาควิชาภาษาอิตาลี มหาวิทยาลัยฮานอย

นวนิยายเรื่อง *The Silent Voice* ของ Ada d'Adamo ได้ครองใจผู้อ่านอย่างรวดเร็วด้วยความสมจริงที่กินใจและสายสัมพันธ์อันศักดิ์สิทธิ์และหายากของความเป็นแม่ในยามยากลำบาก หนังสือเล่มนี้ได้รับการตอบรับอย่างแท้จริงจากผู้อ่าน ทั่วโลก ก่อให้เกิดบทสนทนาที่ลึกซึ้งเกี่ยวกับความรัก การสูญเสีย และความหมายของชีวิตจากมุมมองของแม่

การสัมมนาหัวข้อ "แม่หลอมรวมเป็นลูกดุจดั่งความว่างเปล่า" จัดขึ้นที่กรุงฮานอยในเช้าวันที่ 8 พฤษภาคม

ระหว่างการสนทนา คุณบุย ถิ ไทย ดือง ผู้สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท กล่าวว่า "ตั้งแต่หน้าแรก ฉันก็รู้สึกว่าหนังสือเล่มนี้แปลยากมาก บทแรกที่คุณอ่านในเวอร์ชัน PDF จะแสดงให้เห็นถึงความยากลำบากของผู้แปลเป็นภาษาเวียดนาม ตัวอย่างเช่น คำว่า 'gravita' ในภาษาอิตาลีเป็นคำที่เข้าใจและใช้ง่ายมาก มาจากคำว่า 'gravet ' ซึ่งหมายถึง หนัก จริงจัง เป็นคำคุณศัพท์ และคำคุณศัพท์นั้นเหมาะสมอย่างยิ่งกับอาการป่วยของลูกสาวเธอ ซึ่งเป็นโรคร้ายแรงมาก"

ในภาษาอิตาลี สำนวนนั้นฟังดูเป็นธรรมชาติมาก แต่การแปลเป็นภาษาเวียดนามนั้นยาก เพราะภาษาเวียดนามมักใช้คำว่า "ร้ายแรง" เพื่ออธิบายความรุนแรงของอาการป่วย ดังนั้น การพยายามรักษาความหมาย ดั้งเดิม ของคำจึงต้องใช้ความพยายามอย่างมาก คุณจะเห็นความยากลำบากนั้นได้ในส่วนหลังของการแปล แม้แต่เพียงย่อหน้าเดียวก็เป็นเรื่องท้าทายมากแล้ว

แต่เมื่อฉันอ่านต่อไปอีกหน่อย ฉันก็ตระหนักว่าเรื่องราวของเอดานั้นสมจริงและน่าประทับใจอย่างเหลือเชื่อ มันซาบซึ้งใจมากจนฉันอ่านไม่จบในคืนเดียว ฉันต้องหยุดอ่าน เพราะมีบางส่วนที่สะเทือนอารมณ์มากจนอ่านไม่ไหว

"นี่คือหนังสือที่ฉันใช้เวลาอ่านนานกว่างานแปลอื่นๆ ที่ฉันเคยทำมา ฉันอ่านมันหลายครั้ง ในช่วงเวลาต่างๆ กัน และแม้หลังจากอ่านจบแล้ว ความรู้สึกนั้นก็ยังคงอยู่เป็นเวลานาน นั่นคือความรู้สึกแรกเริ่มของฉันที่มีต่อหนังสือเล่มนี้"

"Like the Air" เป็นหนังสือเล่มแรกและเล่มเดียวของ Ada d'Adamo ซึ่งเขียนขึ้นในช่วงที่เธอป่วยหนัก ร่างกายทรุดโทรม และเวลาของเธอในโลกนี้กำลังจะหมดลง หนังสือเล่มนี้มีความยาวไม่ถึง 200 หน้า ไม่มีพล็อตเรื่องที่น่าตื่นเต้นหรือเหตุการณ์ที่หวือหวา มันเป็นเพียงเรื่องราวของแม่ที่เขียนจดหมายถึงลูกสาว – Ada d'Adamo เขียน "Like the Air" ให้กับ Daria เด็กหญิงที่เกิดมาพร้อมกับความพิการทางสมองอย่างรุนแรง พูดไม่ได้ ดูแลตัวเองไม่ได้ และไม่สามารถเติบโตเป็นผู้ใหญ่ในแบบที่โลกกำหนดได้

มีรายละเอียดที่น่าจดจำอย่างหนึ่งในหนังสือเล่มนี้ นั่นคือ เอดาได้สังเกตเห็นดาริอาหายใจ การหายใจ ซึ่งเป็นสิ่งที่เราทำนับพันครั้งต่อวันโดยไม่รู้ตัว กลับกลายเป็นสิ่งที่น่าสังเกต เป็นหลักฐานของชีวิต เป็นปาฏิหาริย์ที่เล็กที่สุดแต่สำคัญที่สุด ชื่อเรื่อง "เหมือนอากาศ" ก็มาจากสิ่งนี้เช่นกัน อากาศ ลมหายใจ การดำรงอยู่ที่ละเอียดอ่อนจนมองไม่เห็น แต่หากปราศจากมันแล้ว ไม่มีสิ่งใดดำรงอยู่ได้

แหล่งที่มา: https://phunuvietnam.vn/tua-thinh-khong-va-cau-chuyen-tinh-mau-tu-thieng-lieng-23826050813350353.htm