เกี่ยวกับหนังสือ "คู่มือสำนวนภาษาเวียดนาม"

(Baothanhhoa.vn) - คุณเลอ วัน ฮ็อก ถามว่า: “เมื่อไม่นานมานี้ ดิฉันสั่งซื้อหนังสือคู่มือสำนวนภาษาเวียดนาม (สำหรับนักเรียน) จากสำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยแห่งชาติฮานอย โดยหวังว่าจะช่วยให้นักเรียนมีความรู้เกี่ยวกับสำนวนและสุภาษิตมากขึ้น ผู้เขียนเป็นรองศาสตราจารย์ และคำนำของหนังสือก็ให้ความมั่นใจกับดิฉันว่า “หนังสือเล่มนี้จัดทำขึ้นไม่เพียงแต่เพื่อนักเรียนเท่านั้น แต่ยังช่วยให้ครูและผู้ปกครองมีสื่อการสอนเพิ่มเติมเพื่อสนับสนุนการเรียนของบุตรหลานด้วย”

หนังสือเล่มนี้ช่วยให้ผู้คนเข้าใจความหมายของสำนวนที่ใช้ในตำราเรียน พร้อมทั้งยังนำเสนอวิธีการแสดงออกที่หลากหลายและมีชีวิตชีวา นอกจากนี้ยังเป็นวิธีช่วยให้นักเรียนขยายคำศัพท์สำนวน ช่วยให้พวกเขาเรียนภาษาเวียดนามได้ดียิ่งขึ้น การใช้สำนวนจะช่วยให้พวกเขาสื่อสารได้อย่างมีประสิทธิภาพสูงและเข้าใจภาษาแม่ของตนเองได้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น

อย่างไรก็ตาม ขณะที่อ่าน ผมรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย เพราะบางวลีที่ผมรู้แน่ชัดว่าเป็นสุภาษิต กลับถูกจัดประเภทเป็นสำนวนในหนังสือเล่มนี้ เช่น "เรียนรู้ที่จะกิน เรียนรู้ที่จะพูด เรียนรู้ที่จะห่อ เรียนรู้ที่จะแกะ" หรือ "เคี้ยวให้ละเอียดเพื่อความอิ่มนาน ไถพรวนลึกเพื่อข้าวที่ดี"... ผมเริ่มสับสนและสงสัยว่าหนังสือเล่มนี้อาจมีข้อผิดพลาดหรือความคลาดเคลื่อนอื่น ๆ อีกหรือไม่ ผมจะขอบคุณมากหากคุณช่วยรีวิวหนังสือเล่มนี้ในหัวข้อ "บทสนทนาทั่วไปเกี่ยวกับคำศัพท์" ด้วยครับ

ขอบคุณมาก.

คำตอบ: ดังที่ผู้อ่าน เลอ วัน ฮ็อก ได้ชี้ให้เห็น หนังสือคู่มือสำนวนภาษาเวียดนามสำหรับนักศึกษา (รวบรวมโดย รองศาสตราจารย์ ดร. ฮา กวาง นัง และ ฮา ถิ เกว ฮวง - สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยแห่งชาติ ฮานอย ปี 2016) มีข้อผิดพลาดอยู่หลายจุด ด้านล่างนี้ เราขอเสนอข้อคิดเห็นสั้นๆ บางประการ

1 - การเข้าใจผิดระหว่างสุภาษิตกับสำนวน

หนังสือ "คู่มือสำนวนภาษาเวียดนามสำหรับนักเรียน" อุทิศส่วนสำคัญให้กับการช่วยให้นักเรียนระบุและแยกแยะความแตกต่างระหว่างสำนวนและสุภาษิต อย่างไรก็ตาม แม้ในส่วนทฤษฎีนี้ ผู้เขียนก็ยังเข้าใจผิดว่าสุภาษิตเป็นสำนวน ตัวอย่างเช่น "Danh chính ngôn thuận" (ชื่อถูกต้อง คำพูดถูกต้อง); "Mèo già hóa cáo" (แมวแก่กลายเป็นสุนัขจิ้งจอก); "Lòng quả như một sung" (หัวใจมะเดื่อก็เหมือนหัวใจมะเดื่อ); "Dượu vào lời ra" (คำพูดที่มีชีวิตออกมา); "Đầu xuối tốt" (การเริ่มต้นที่ดีนำไปสู่ตอนจบที่ดี); "ไม้ไผ่ตาย ไม้ไผ่งอก"; "Cáo nhỏ bắt chuột con" (แมวตัวเล็กจับหนูตัวเล็ก); "Có bột mới got nên hồ" (ต้องใช้แป้งในการทำแป้ง)... ทั้งหมดนี้เป็นสุภาษิตที่สรุปประสบการณ์พื้นบ้าน ไม่ใช่สำนวน

ในเนื้อหาหลัก สุภาษิตหลายบทถูก "แปลง" เป็นสำนวนอย่างต่อเนื่อง รวมถึงสำนวนที่ผู้อ่าน เลอ แวน ฮ็อก ค้นพบ ได้แก่: สุนัขถูกแขวน แมวถูกคลุม; ดินดีดึงดูดนก; ลมที่พัดมารวมกันก่อให้เกิดพายุ; เรียนรู้ที่จะกิน เรียนรู้ที่จะพูด เรียนรู้ที่จะห่อ เรียนรู้ที่จะแกะ; หลังความยากลำบากย่อมมีความหวานชื่น; มดที่แบกของเป็นเวลานานจะเติมเต็มรังของมัน; วางแผนมื้ออาหารตามกำลังทรัพย์; ควายที่ถูกผูกไว้เกลียดควายที่กำลังกินหญ้า; ปรับตัวให้เข้ากับสถานการณ์; เลือดไหล ลำไส้อ่อนนุ่ม; ริมฝีปากแยกออกจากกัน ฟันเย็น; ไม่มีใครร้องไห้ให้กับพ่อที่แบ่งปันกัน; เมื่อรั้วพัง เถาวัลย์ก็เลื้อยข้ามไป; น้ำขุ่นดึงดูดปลา; ความมืดมากเกินไปนำไปสู่ฝน; แรงกดดันมากเกินไปทำให้เชือกขาด; การดึงเชือกรบกวนป่า; การสะสมสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ทำให้เกิดสิ่งใหญ่โต; แบกฟางหนัก/หนัก/ท้องปั่นป่วน; ผักทุกชนิดมีหนอนของมันเอง; เคี้ยวให้ละเอียดเพื่อความอิ่มนาน การไถพรวนลึกให้ผลผลิตข้าวที่ดี; การให้และการรับนำมาซึ่งความพึงพอใจร่วมกัน; สุนัขต้องการอยู่ใกล้บ้าน ไก่ต้องการอยู่ใกล้เล้า; การตั้งถิ่นฐานและสร้างอาชีพ; การทำความดีนำมาซึ่งโชคลาภ; เมื่อบ้านไฟไหม้ หนูจะออกมา; สินค้าราคาถูกไม่มีค่า; กินดีอยู่ดีและเรียนให้หนัก...

สุภาษิตทั้งหมดข้างต้นเป็นผลรวมของประสบการณ์พื้นบ้านในหลากหลายสาขา สำนวนไม่มีหน้าที่เช่นนี้

2 - คำอธิบายที่ไม่ถูกต้อง

ผู้เขียนอธิบายสำนวนหลายอย่างไม่ถูกต้อง ตัวอย่างเช่น:

- "การกินในมุมห้อง" ในเชิงเปรียบเทียบ มักหมายถึงคนชั้นต่ำที่อาศัยอยู่ในสภาพที่สกปรกและยากลำบาก อย่างไรก็ตาม ผู้เขียนอธิบายเพียงว่า "การกินและดื่มโดยไม่จัดเตรียมจานชามและอุปกรณ์ที่เหมาะสม"

- "ใบไม้ล้ำค่าและกิ่งก้านสีทอง" เดิมทีหมายถึงทายาทของกษัตริย์และขุนนางในสังคมศักดินา ต่อมาใช้ในความหมายที่กว้างขึ้นเพื่อหมายถึงธิดาของตระกูลขุนนางโดยทั่วไป อย่างไรก็ตาม ผู้เขียนตีความว่าหมายถึง "ชีวิตที่สุขสบาย" (!)

3 - การนำเสนอรูปแบบที่แปลกใหม่

ตามหลักการแล้ว คู่มือสำนวนภาษาเวียดนามควรจะรวบรวมและแนะนำสำนวนที่เป็นที่ยอมรับ เพื่อช่วยให้นักเรียนเข้าใจสำนวนที่ถูกต้องและได้มาตรฐาน อย่างไรก็ตาม หนังสือเล่มนี้กลับมีสำนวนที่ไม่เป็นมาตรฐาน หรือแม้แต่สำนวนที่ไม่ถูกต้อง ซึ่งอาจเกิดจากการจำผิดของผู้เขียน หรืออาจเป็นเพียงการใช้ภาษาพูดมากกว่าจะเป็นสุภาษิตพื้นบ้าน ตัวอย่างเช่น สำนวน "เมื่อคนหนึ่งได้เป็นข้าราชการ ครอบครัวทั้งหมดก็ได้รับพร" ถูกอ้างถึงในหนังสือว่ามาจากหนังสือเรียนวรรณคดีขั้นสูงสำหรับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 แต่ที่ถูกต้องควรจะเป็น "เมื่อคนหนึ่งได้เป็นข้าราชการ ครอบครัวทั้งหมดก็ได้รับประโยชน์" และนี่คือสุภาษิต ไม่ใช่สำนวน ภูมิปัญญาพื้นบ้านสะท้อนให้เห็นถึงความเป็นจริงที่ว่า ผู้มีอำนาจมักจะแสวงหาความมั่งคั่งและแบ่งปันผลประโยชน์ให้กับญาติและสมาชิกในครอบครัวของตน

แล้วก็มีสำนวนแปลกๆ อีก เช่น "ปีนเขาและดำน้ำในลำธาร" หรือ "ดอกมะลิเหมือนมูลควาย"...

ข้อผิดพลาดร้ายแรงคือวลี "ดอกมะลิที่คล้ายมูลควาย" ไม่มีความเข้าใจผิดใดๆ ในที่นี้ เพราะในหน้า 254 ผู้เขียนขอให้นักเรียน "อธิบายวลี 'ดอกมะลิที่คล้ายมูลควาย'" และในหน้า 295 คำตอบที่ให้ไว้คือ "วลีดอกมะลิที่คล้ายมูลควายใช้เพื่ออธิบายความไม่ลงตัวของรูปลักษณ์ระหว่างภรรยาและสามี เปรียบเสมือนผู้หญิงสวยแต่งงานกับผู้ชายหน้าตาไม่ดี"

หนังสือคู่มือประเภทนี้ถือเป็น "สมบัติ" เล็กๆ ที่รวบรวมความรู้พื้นฐานที่สำคัญที่สุดเกี่ยวกับสาขาหรือความเชี่ยวชาญเฉพาะด้าน อย่างไรก็ตาม "คู่มือสำนวนภาษาเวียดนาม" เล่มนี้มีข้อผิดพลาดด้านความรู้พื้นฐานอย่างมาก ดังที่ได้ยกตัวอย่างไว้ข้างต้น

ฮว่าง ตวน คอง (ผู้มีส่วนร่วม)

ที่มา: https://baothanhhoa.vn/ve-cuon-so-tay-nbsp-thanh-ngu-tieng-viet-252340.htm