| ภาพประกอบ. |
เทศกาลวูหลาน ซึ่งเฉลิมฉลองในวันที่ 15 ของเดือนเจ็ดตามปฏิทินจันทรคติ มีที่มาจากเรื่องราวของพระโพธิสัตว์มุกเกียนเหลียน หนึ่งในสาวกผู้ยิ่งใหญ่ของพระพุทธเจ้าศากยมุนี ที่ช่วยมารดาของตนให้รอดพ้นจากแดนเปรตด้วยความกตัญญู เทศกาลนี้ได้กลายเป็นหนึ่งในเทศกาลทางพุทธศาสนาที่สำคัญที่สุด เป็นวิธีหนึ่งในการแสดงความกตัญญูต่อความเมตตาของบิดามารดา
เมื่อพระพุทธศาสนาเข้ามาในเวียดนาม รูปปั้นวูหลานได้กลายเป็นสัญลักษณ์ของความกตัญญู สอดคล้องกับประเพณีการบูชาบรรพบุรุษของชาวเวียดนาม และได้รับการเคารพนับถือจากผู้คนมาหลายชั่วอายุคน
ในความเป็นจริง ความกตัญญูเป็นกระบวนการต่อเนื่อง ไม่ใช่เพียงจุดหมายปลายทางหรือภาระหน้าที่ตามพิธีกรรม ความกตัญญูไม่ได้แสดงออกเพียงแค่สิ่งของทางวัตถุ แต่ที่สำคัญกว่านั้นคือการดูแลเอาใจใส่ทางอารมณ์ การจัดเตรียมอาหารอุ่นๆ การโทรศัพท์ไปถามไถ่ถึงสุขภาพ หรือการจับมือเมื่อท่านแก่ชราและอ่อนแอ ล้วนเป็นการแสดงออกถึงความกตัญญูทั้งสิ้น
แก่นแท้ของความกตัญญูต่อพ่อแม่นั้นอยู่ที่สิ่งเล็กๆ น้อยๆ ในชีวิตประจำวัน เมื่อลูกๆ ใช้เวลาฟังเรื่องราวของพ่อแม่ อธิบายสิ่งต่างๆ อย่างอดทนโดยไม่บ่น นั่นก็เป็นอีกวิธีหนึ่งในการแสดงความกตัญญู นี่คือการแสดงออกถึงความเคารพและความรักอย่างแท้จริง และมันช่วยเสริมสร้างความผูกพันระหว่างรุ่นต่างๆ ในครอบครัว
ในชีวิตยุคใหม่ ผู้คนมักยุ่งอยู่กับงาน ความสัมพันธ์ทางสังคม หรือโครงการต่างๆ ที่อยู่ห่างไกล จนบางครั้งลืมคนที่เสียสละชีวิตเพื่อเรา เราอาจใช้เวลาหลายชั่วโมงไปกับการท่องโซเชียลมีเดียและพูดคุยกับเพื่อนๆ แต่เรามักลืมที่จะใช้เวลาสักสองสามนาทีโทรไปถามไถ่สารทุกข์สุขดิบพ่อแม่ของเรา
เรามักใช้จ่ายเงินไปกับสิ่งฟุ่มเฟือย แต่บางครั้งกลับลืมซื้อของขวัญเล็กๆ น้อยๆ ให้พ่อแม่ ซึ่งดูเหมือนจะเป็นท่าทางที่เรียบง่าย แต่แฝงไปด้วยความรักและความห่วงใยอย่างลึกซึ้ง
อย่ารอจนกว่าพ่อแม่ของคุณจะแก่ชราและอ่อนแอ สติไม่เฉียบแหลม แล้วค่อยมาเสียใจที่ไม่ได้ใช้เวลาอยู่กับท่านมากพอ อย่ารอจนกว่าท่านจะจากไปแล้วค่อยมาเสียใจที่ไม่ได้แสดงความรักต่อท่าน ฤดูหวู่หลานเป็นช่วงเวลาที่เตือนใจเราว่าความรักนั้นไร้ขอบเขต และความกตัญญูนั้นไม่มีที่สิ้นสุด การแสดงความกตัญญูนั้นมาจากใจและแสดงออกผ่านการกระทำที่เรียบง่ายและเป็นรูปธรรม ซึ่งเกิดจากท่าทางเล็กๆ แต่มีความหมายในชีวิตประจำวัน
ขอให้เราเปลี่ยนทุกวันในชีวิตให้เป็นเทศกาลวูหลาน เพื่อให้ความรักคงอยู่เสมอ และความกตัญญูไม่จางหายไป เพราะว่า: "ความรักของพ่อเปรียบเสมือนภูเขาไท่ซาน / ความรักของแม่เปรียบเสมือนน้ำที่ไหลจากบ่อ / ด้วยใจเดียวกัน เราเคารพแม่และให้เกียรติพ่อ / การทำหน้าที่กตัญญูคือหนทางที่แท้จริงของลูก"
ที่มา: https://baothainguyen.vn/xa-hoi/202509/vu-lan-khong-chi-la-mua-07a3fe4/






การแสดงความคิดเห็น (0)