اسب سفید - باغ آسمانی بهشت ​​جنوبی

کوه باخ ما، واقع در یکی از زیباترین مکان‌های ویتنام مرکزی، در موقعیتی ایده‌آل قرار دارد و شبیه اسب سفیدی است که پاهایش را به سمت دریای پهناور دراز کرده است. این کوه در حدود ۴۰ کیلومتری جنوب پایتخت باستانی و آرام هوئه و حدود ۸۰ کیلومتری شمال شهر پر جنب و جوش دانانگ واقع شده است؛ این کوه در جنوبی‌ترین قسمت رشته کوه شمالی ترونگ سون، که از مرز ویتنام-لائوس تا دریای شرقی امتداد دارد، با ارتفاع تقریبی ۱۴۴۴ متر از سطح دریا واقع شده است.

باخ ما در تمام طول سال آب و هوای تمیز و خنکی دارد و یکی از دلپذیرترین آب و هواها در هندوچین محسوب می‌شود؛ حتی در روزهای گرم و مرطوب ویتنام مرکزی، باخ ما به طرز دلپذیری خنک می‌ماند.

برای مردم هوئه ، کوه باخ ما را می‌توان کوهی معنوی دانست، با افسانه‌ای که نام آن را از ژنرالی سوار بر اسب سفیدی که از کوه بالا رفته گرفته است؛ با ایستادن بر روی پل لونگ دین یا کوه نگو بین و نگاه به کوه باخ ما، با خیره شدن به ابرهای پوشاننده قله کوه، می‌توان شکل یک اسب جنگی هزار ساله را که منتظر ارباب خود است، تشخیص داد.

تا سال ۱۹۳۳، زمانی که فرانسوی‌ها این منطقه را کشف کردند، مهندس ارشد، ام. ژیرار، با دقت تمام ساخت باخ ما را به عنوان یک تفرجگاه مرتفع، شامل ویلاها، امکانات عمومی و مناطقی که به جنگل‌کاری و حفاظت از طبیعت اختصاص داده شده بود، برنامه‌ریزی کرد. فرانسوی‌ها در قله کوه، سکویی برای تماشا به نام وونگ های دای (برج منظره دریا) ساختند. از وونگ های دای، می‌توانستند کل گذرگاه های وان، کوه توی وان، تالاب کائو های، خور تو هین، خلیج چان می، دریاچه تروی با تروک لام باخ ما و حتی شهرهای هوئه و دا نانگ را در روزهای صاف مشاهده کنند.

سپس، جنگ و گذشت زمان، باخ ما را به ورطه فراموشی کشاند و سازه‌های ساخته شده بر فراز کوه را تا سال ۱۹۹۱ با خزه و ویرانه پوشاند، تا اینکه پروژه پارک ملی باخ ما دوباره آغاز شد و بیش از ۱۵ سال به طور مداوم گسترش یافت تا به مقیاس فعلی خود رسید. امروزه، باخ ما با بیش از ۲۲۰۰۰ هکتار منطقه طبیعی، که ۱۷۰۰۰ هکتار آن جنگل اولیه است، به یکی از بزرگترین پارک‌های ملی با متنوع‌ترین اکوسیستم‌ها در ویتنام تبدیل شده است. پوشش گیاهی و جانوری نیز فوق‌العاده غنی است و بیش از ۹۰۰ گونه جانوری و حدود ۱۴۰۰ گونه گیاهی در آن وجود دارد. در کنار این، برخی از ویلاهای قدیمی ساخته شده در دوران استعمار فرانسه، بازسازی شده و به استراحتگاه‌هایی تبدیل شده‌اند که پذیرای گردشگران داخلی و بین‌المللی هستند، مانند ویلاهای دو کوئین، کیم جیائو و سائو لا.

مجله میراث