از «هستهها»
آقای سیو نهوئل (اهل روستای ایا رنیو) یک صنعتگر مشهور در منطقه است. خانواده او هنوز یک مجموعه باستانی از گنگها را دارند که از پدربزرگ و مادربزرگشان به ارث رسیده است. پدرش قبل از فوت به او دستور داد که مهم نیست شرایط چقدر سخت باشد، هرگز گنگها را نفروشد.
آقای نهوئل با یادآوری حرفهای پدرش، با وجود اینکه زندگی سخت بود و آنها مجبور بودند سیبزمینی و نودل برای وعدههای غذایی بخورند، هرگز قصد فروش ساز گانگ خود را نداشت. به لطف ساز گانگ و عشق او به آلات موسیقی سنتی، تا سن ۱۵ سالگی میتوانست بسیاری از قطعات باستانی گانگ را بنوازد. در سن ۲۰ سالگی، او شروع به ساخت آلات موسیقی دیگری مانند گونگ، ترونگ، ویولن دو سیمه و فلوت کرد.
حتی الان هم آقای نوئل دقیقاً به خاطر نمیآورد که چند ساز موسیقی ساخته است. بعد از هر مسابقه یا اجرای فرهنگی و هنری، او از دادن سازها به برگزارکنندگان و کسانی که دوستشان دارد به عنوان یادگاری دریغ نمیکند. او فقط یکی از هر نوع را برای خودش نگه میدارد. وقتی وقت آزاد دارد، گیتار و فلوت خود را بیرون میآورد، چند آهنگ مینوازد و آهنگهای محلی مورد علاقهاش را میخواند تا همه خانواده به آنها گوش دهند.
درست مانند آقای نوئل، خانم راه لان هِنیر (از روستای یا رنیو) با اینکه ۶۰ سال دارد، هنوز علاقهی خاصی به ترانههای محلی گروه قومی خود دارد.
او همیشه از داشتن صدای زیر و حس زیر و بمی قوی احساس خوشبختی میکرد. در جوانی، صدای شفاف و زیر او قلب بسیاری از مردان جوان منطقه را تسخیر کرده بود.
او گفت: «من موسیقی فولک را نه تنها به خاطر ملودیهایش، بلکه به این دلیل که احساسات قلبی هنرمندان را بیان میکند، دوست دارم.»
به گفته خانم هِنیر، خوانندگان میتوانند متناسب با شرایط و حال و هوای اجراها، به ترانههای محلی اشعاری اضافه کنند. بنابراین، هنرمند همچنین یکی از نویسندگان مشترک ترانه محلی است. بسته به محتوا و معنا، هر ترانه محلی ملودی متفاوتی دارد، گاهی عاشقانه و عمیق هنگام ابراز عشق بین زوجها، و گاهی سرزنده و پرشور هنگام کار سخت. او همیشه در هر زمان و هر مکان، هنگام کار در مزارع، در جشنوارهها، در مواقع شادی و همچنین در مواقع غم، ترانههای محلی میخواند، به این امید که فرزندانش زیبایی و غنای فرهنگ قومی خود را حفظ کنند.
ارتباط با جوامع غنی از هویت فرهنگی.
در کنار موسیقی سنتی، کمون ایا بروآی به خاطر صنعتگران بافندهی زربفت نفیس خود مانند خانم نای هبون (روستای ایا رنیو)، خانم هکرم بون جا (روستای بروآی) با روش سنتی خود در تهیهی مخمر شراب برنج، و آقای آرکام چولوئن با مهارتهای بافندگی و مجسمهسازیاش نیز شناخته میشود... عشق آنها به فرهنگ قومی است که به آنها کمک کرده است تا پیوسته آن را حفظ و به نسلهای آینده منتقل کنند و جامعهای غنی از هویت ایجاد کنند.
آقای نهوئل در سالهای پایانی عمرش بسیار مفتخر است که پسرش، کپا تو، جای او را گرفته و در مکانهای مختلف به اجرای برنامه میپردازد. تو با به ارث بردن استعداد هنری پدرش، میتواند سازهای گونگ و ترونگ را ماهرانه بنوازد و همچنین قطعات باستانی گونگ را اجرا کند. گروه گونگ که تو در تأسیس آن نقش داشت، جوایز بسیاری از جمله جایزه اول جشنواره هنری منطقهای در سال ۲۰۲۴ را از آن خود کرده است.
خانم هِبون با دیدن اینکه تعداد کمی از زنان روستا بافت پارچههای زربفت را بلد بودند، در حالی که تقاضا برای لباسهای زربفت همچنان بالا بود، موافقت کرد که این هنر را به زنان آموزش دهد. پس از پایان کلاس، باشگاه زربفت بافی کمون با 10 عضو تأسیس شد و خانم هِبون به عنوان رئیس آن فعالیت میکرد.
خانم هِبون گفت: «بافتن پارچههای زربافت کار سختی نیست، اما بافتن یک لنگ یا دامن زیبا نیاز به تمرین مداوم و عشق به هر نخ دارد. بزرگترین خوشبختی برای یک بافنده این است که ببیند مشتریانش لباسهای زربافت دستباف خودشان را میپوشند.»
با استعداد و فداکاری آنها، در سال ۲۰۲۰، گروهی متشکل از ۲۲ صنعتگر از کمون Ia Broắi برای اجرا در دهکده فرهنگ قومی و گردشگری ویتنام (منطقه گردشگری دونگ مو، هانوی) انتخاب شدند. این کمون دارای ۱ کوککننده گنگ، ۳ مجسمهساز، ۱ سازنده سازهای سنتی، ۲ بافنده سبد، ۲ خواننده فولک و ۷ بافنده زربافت است. مردم هنوز ۱۲ مجموعه گنگ باستانی را حفظ کردهاند.
آقای نای هام، نایب رئیس کمیته مردمی کمون ایا بروهی، گفت: «در سالهای اخیر، کار حفظ هویت فرهنگی سنتی در این منطقه شاهد تداوم و توسعه بوده است. صنعتگران متعهد به انتقال دانش خود به نسل بعدی هستند و به تدریج تیم بزرگی از جانشینان را تشکیل میدهند.»
در دومین جشنواره فرهنگ اقلیتهای قومی این منطقه در سال ۲۰۲۴، هیئت صنعتگران از کمون یا بروهی به طور عالی جایزه دوم را در مجموع کسب کرد. این امر انگیزهای برای کمون است تا به عملکرد خوب خود در حفظ و ترویج ارزشهای فرهنگی سنتی ادامه دهد.
منبع: https://baogialai.com.vn/cai-noi-van-hoa-ben-bo-song-ba-post328488.html
نظر (0)