نزدیک‌تر کردن کای لونگ (اپرای سنتی ویتنامی) به جوانان.

با هدف نزدیک‌تر کردن میراث هنری به نسل جوان و گسترش آگاهی در مورد حفظ هویت فرهنگی، گروهی از دانشجویان دانشگاه علوم اجتماعی و انسانی دانشگاه ملی ویتنام، شهر هوشی مین، برنامه هنری «تائو کونگ گیائو» را ارائه کردند.

این برنامه که چیزی بیش از یک اجرای ساده است، می‌کوشد با تلفیق ملودی‌های باستانی با روحی پر جنب و جوش و معاصر، رویکردی جدید به کای لونگ (اپرای سنتی ویتنامی) ارائه دهد.

هنرمندان پیشکسوت کای لونگ (اپرای سنتی ویتنامی) و هنرمندان جوان برای اجرای آهنگ "باخ دانگ گیانگ" روی صحنه می‌روند. (عکس: خان لین)

عصر روز ۲۸ مه، بیش از ۳۰۰ تماشاگر سالن دانشکده ادبیات (دانشگاه علوم اجتماعی و انسانی، دانشگاه ملی ویتنام، شهر هوشی مین) را برای تماشای اجرای «تائو کونگ گیائو» پر کردند.

این اجرا با صحنه‌پردازی استادانه‌اش، که اپرای سنتی ویتنامی را با رپ و موسیقی مدرن ترکیب می‌کرد و فضایی هنری و غنی از نظر احساسی خلق می‌کرد، تأثیر زیادی گذاشت؛ فضایی که در آن گذشته‌ای باشکوه با زندگی معاصر تلاقی می‌کند.

فراتر از اهمیت هنری آن، تمام سود حاصل از این برنامه به مرکز رفاه و حمایت از کودکان تام بین اهدا می‌شود و به حمایت از کودکان محروم منطقه کمک می‌کند.

تلفیق سنت و مدرنیته

از همان دقایق اولیه، تائو کونگ گیائو تماشاگران را به فضایی هنری و غنی از روایت هدایت کرد، جایی که تصویر گروه تئاتر تان توئی به نمادی از پیوستگی بین گذشته و حال تبدیل شد.

این برنامه با ساختار سه بخشی خود: پژواک‌های گذشته، نوستالژی و ملودی‌های شکوفا، سفر کای لونگ (اپرای سنتی ویتنامی) را از دوران باشکوه خود، از طریق مبارزاتش علیه تهدید انقراض، تا تجدید حیات قدرتمندش در شکلی جدید، به تصویر می‌کشد.

جنبه نوآورانه این نمایش در گفتگوی چندلایه بین اپرای سنتی ویتنامی و عناصر مدرن مانند رپ، موسیقی پاپ و رقص معاصر نهفته است.

در اینجا، ملودی‌های سنتی در بستری جدید قرار گرفته‌اند و با آهنگ‌های آشنایی مانند «دای خای هوان»، «باخ دانگ گیانگ» و «نام کوک سون ها» ترکیب شده‌اند و تجربه‌ای تازه برای مخاطبان جوان خلق می‌کنند.

بخش برجسته‌ی این شب، گزیده‌ای از نمایش کلاسیک کای لونگ با عنوان «ملکه مادر دونگ ون نگا» بود. این اجرا که با حضور هنرمند شایسته، ترین ترین، به همراه هنرمندانی چون لی کیو هان، شوان تروک، ها نانگ و غیره اجرا شد، نه تنها یک دوره تاریخی را بازسازی کرد، بلکه میهن‌پرستی پرشوری را نیز برانگیخت.

نمایش «ملکه مادر دونگ ون نگا» اثر کای لونگ با اجراهای صمیمانه و لباس‌های غنی تاریخی‌اش همه را تحت تأثیر قرار داد. (منبع: کمیته سازماندهی)

علاوه بر این، اجراهایی مانند «پیروزی بزرگ» با طراحی رقص قدرتمند در ترکیب با هنرهای رزمی سنتی، دیدگاهی تازه به ارمغان می‌آورند. این ترکیب به برنامه کمک می‌کند تا جوهره ملی خود را حفظ کند و در عین حال با ذائقه جوانان نیز قابل ارتباط باشد.

آهنگ «پیروزی بزرگ» هنرهای رزمی را با هم ترکیب می‌کند و فضایی پر جنب و جوش و قهرمانانه ایجاد می‌کند. (عکس: خان لین)

در مجموع، دکتر لی هونگ فوک (رئیس گروه زبان‌ها و فرهنگ‌های اروپایی، دانشکده علوم اجتماعی و انسانی، دانشگاه ملی ویتنام، شهر هوشی مین ) تحسین خود را از سرمایه‌گذاری تحقیقاتی و نحوه ایجاد فضای اجرای مدرن و زیبا توسط دانشجویان، که از حس منسوخ‌شده‌ای که اغلب در چنین برنامه‌هایی دیده می‌شود، اجتناب می‌کند، ابراز کرد.

بر این اساس، بزرگترین موفقیت این برنامه در ایجاد تعادل بین سنت و مدرنیته نهفته است، عنصری کلیدی برای توسعه پایدار هنر در شرایط امروزی.

پلی که جوانان را با فرهنگ سنتی پیوند می‌دهد.

تائو کونگ جیائو، فراتر از یک اجرا، واقعاً تغییرات چشمگیری در برداشت جوانان از کای لونگ (اپرای سنتی ویتنامی) ایجاد کرده است.

نگوین له نات لین (دانشجوی سال سوم دانشکده روزنامه‌نگاری و ارتباطات، دانشگاه علوم اجتماعی و انسانی، دانشگاه ملی ویتنام، شهر هوشی مین) گفت که قبل از شرکت در این برنامه، کای لونگ (اپرای سنتی ویتنامی) در ذهن او یک هنر باستانی مرتبط با نسل پدربزرگ و مادربزرگش بود.

لین گفت: «من فقط از طریق چند بار تماشای اپرای سنتی ویتنامی (cải lương) در تلویزیون، آن را می‌شناختم. اما وقتی برنامه‌ای را که توسط خود دانش‌آموزان ترتیب داده شده بود دیدم، کنجکاو شدم ببینم چگونه cải lương را مدرن می‌کنند.»

نات لین (دانشجوی سال سوم رشته روزنامه‌نگاری و ارتباطات) در نمایشگاه «خاطرات کای لونگ» در مقابل سالن اجتماعات حضور دارد. (عکس: خان لین)

این تجربه‌ی دست اول، دیدگاه لین را کاملاً تغییر داد. این دانش‌آموز گفت: «قطعه‌ای که درباره‌ی ملکه مادر، دِونگ وان نگا، بود واقعاً مرا شگفت‌زده کرد. لباس‌ها زیبا بودند و بازیگران، از چشمانشان گرفته تا دیالوگ‌هایشان، کاملاً در نقش‌هایشان غرق شده بودند. به‌ویژه، لحظه‌ای که قطعه‌ای از «بین نگو ​​دای کائو» (اعلام پیروزی بر وو) پخش شد، مو به تنم سیخ کرد و باعث شد احساس غرور کنم.»

فام کوانگ وین (دانشجوی سال چهارم گروه مطالعات شرقی، دانشکده علوم اجتماعی و انسانی، دانشگاه ملی ویتنام، شهر هوشی مین) به عنوان طراح رقص اجرای «پیروزی بزرگ» معتقد است که ایده ترکیب کای لونگ (اپرای سنتی ویتنامی) با عناصر مدرن، رویکردی جسورانه است.

به گفته وین، ترکیب عناصر معاصر در قالب‌های هنری سنتی، رویکردی تازه برای مخاطبان جوان‌تر ایجاد کرده است.

فام کوانگ وین (دانشجوی سال چهارم رشته مطالعات شرقی)، طراح رقص نمایش «پیروزی بزرگ»، از کمیته برگزارکننده نامه تشکر دریافت می‌کند. (عکس: خان لین)

کوانگ وین هنگام طراحی رقص ابراز کرد که برای حفظ روح کای لونگ (اپرای سنتی ویتنامی) مجبور به خویشتن‌داری بوده است: «من رقص معاصر را با برخی از عناصر هنرهای رزمی سنتی ترکیب کردم. در برخی قسمت‌ها، از شمشیر برای اجرا روی صحنه استفاده کردم، هم برای ایجاد یک برجستگی بصری و هم برای برانگیختن روح قهرمانانه در کای لونگ.»

موفقیت تائو کونگ جیائو نه تنها از توجه ویژه، بلکه از فداکاری و تعهد یک گروه کامل از جوانان نیز ناشی می‌شود.

منبع: https://baoquocte.vn/dua-san-khau-cai-luong-den-gan-hon-voi-gioi-tre-399441.html