بانگ خروس در ترونگ سا

صدای خروس‌ها تصویری از خانه است که عمیقاً در قلب هر انسانی ریشه دوانده است. و حالا، در ترونگ سا، آن صدای آشنای خروس‌ها را در گوش‌هایم می‌شنوم. خوشحالم که تأیید کنم آمدن به ترونگ سا مانند بازگشت به خانه‌ی خودم است.

یک سال قبل از اینکه پا به جزایر ترونگ سا بگذارم، در این جزایر که زمانی چیزی جز شن و ماسه و صخره‌های مرجانی نبودند، از داربست‌های پر از کدوهای آویزان، کدو تنبل‌ها و کدو حلوایی‌هایی که جایگزین اسفناج دریایی شده بودند و در دوردست، درختان موز که به سرعت در حال رشد بودند، شگفت‌زده شدم... حالا که به جزایر ترونگ سا می‌رسیم، صدای خروس‌ها ما را سرشار از هیجان می‌کند و باعث می‌شود احساس کنیم سرزمین مادری‌مان درست جلوی چشمانمان است.

Truong Sa هر روز سبزتر می شود.

سفر «جوانان برای دریاها و جزایر میهن» در سال ۲۰۲۴ ما را به ترونگ سا و سکوی DK1 برد. به محض رسیدن به جزیره، درختان سایه‌دار راهنمای سفر بودند، کودکان در راه مدرسه بازی می‌کردند، صدای درس خواندن بچه‌ها در کلاس درس طنین‌انداز می‌شد و در دوردست، صدای آرام زنگ‌های معبد به گوش می‌رسید. در کنار مزارع سرسبز سبزیجات، صدای خروس‌ها، اردک‌ها و خرخر خوک‌ها به گوش می‌رسید... سرزمین ویتنامی که همیشه در میان دریاها و جزایر ترونگ سا حضور دارد.

خانم نگوین فام دوی ترانگ، دبیر کمیته مرکزی اتحادیه جوانان، رئیس شورای مرکزی پیشگامان جوان، معاون رئیس گروه کاری و رئیس سفر «جوانان برای دریا و جزایر میهن» در سال ۲۰۲۴، از باغ سبزیجات در سکوی فراساحلی DK1/8 بازدید کرد.

ملکه

درست یک سال پیش، و حالا که دوباره آنها را می‌بینم، ترونگ سا را ​​هر روز سرسبزتر می‌بینم. سال گذشته، افسران و سربازان به شوخی افتخار می‌کردند که پوستشان به دلیل سایه خنک درختان در همه جا برنزه نمی‌شود. امسال، آنها به شوخی گفتند که اگرچه هوا بسیار گرم است، اما هنوز هم می‌توانند سبزیجاتی را که پرورش می‌دهند به راحتی بخورند و حتی از آنها در قابلمه داغ استفاده کنند. آنها همین هستند؛ با وجود مواجهه با مشکلات فراوان و شرایط سخت طبیعی، همیشه شاد، شوخ طبع و مصمم هستند. به طور مشابه، مهم نیست که شرایط چقدر خشک، بایر یا سخت باشد، سبزی پر جنب و جوش همیشه در ترونگ سا آفتابی و بادخیز باقی می‌ماند.

کدوها و لیف‌ها در مکان‌هایی که هرگز با زمین تماس ندارند، معلق هستند - سکوی فراساحلی DK1/8.

ملکه

سرسبزی سرسبز جزیره سونگ تو تای امروز همه اعضای این سفر اکتشافی را شگفت‌زده کرد. اما تصور اینکه فقط دو سال پیش، طوفان بزرگی بیش از ۹۵ درصد از درختان این جزیره را از ریشه درآورد، دشوار است. سرهنگ دوم نگوین ون خوونگ، افسر سیاسی جزیره سونگ تو تای، تعریف کرد که چگونه افسران و سربازان برای غلبه بر پیامدهای طوفان، با قاطعیت و پشتکار هر درخت افتاده را دوباره برپا کردند و تیرک‌های نگهدارنده را اضافه کردند تا مطمئن شوند که درختان دوباره قوی و محکم هستند. علاوه بر این، آنها درختان جدیدی کاشتند، با دقت از آنها مراقبت کردند و خاک و مواد مغذی را برای رشد سالم بهبود بخشیدند. سرهنگ دوم نگوین ون خوونگ گفت: «با چنین عزم راسخی، در عرض حدود یک سال و نیم، درختان اساساً بهبود یافته‌اند، سایه ایجاد می‌کنند و محیط زندگی خنک و تازه‌ای را برای مردم، افسران و سربازان در جزیره تضمین می‌کنند.»

صدای خروس‌ها در سراسر سکوی دریایی DK1/8 طنین‌انداز شد.

ملکه

مرغ‌ها و اردک‌ها در جزیره دا تای آ

ملکه

تصاویر آشنایی از خانه در جزایر ترونگ سا.

ملکه

ما در پایان ماه آوریل به جزیره رسیدیم، اما افسران و سربازان آنجا گفتند که از عید تت (سال نو قمری) باران نباریده است. با توجه به آب و هوای نامساعد، عزم و اراده سربازان و غیرنظامیان اینجا حتی قوی‌تر بود. یکی از سربازان گفت: «کاشت در این فصل واقعاً دشوار است زیرا مدت زیادی است که باران نباریده است. اما دشوار است، نه غیرممکن.» پرسیدم: «پس، آیا کاشت در فصل بارانی آسان‌تر است؟» سرباز پاسخ داد: «در فصل بارانی هم دشوار است زیرا سبزیجات به راحتی آسیب می‌بینند و خراب می‌شوند، به علاوه امواج و باد آب شور را به همراه می‌آورند.» با خودم فکر کردم: «خب، کدام فصل بهتر است؟» سرباز خندید و به شوخی گفت: «فصل... وقتی به سرزمین اصلی برگردیم.» اگرچه هر فصلی در جزیره مشکلات زیادی را به همراه دارد، کسانی از ما که از سرزمین اصلی می‌آییم، سبزیجات سرسبز و درختان میوه‌ای را که میوه‌های بزرگتر و فراوان‌تری نسبت به زمانی که در سرزمین اصلی رشد می‌کنند، دارند، شگفت‌زده و تحسین می‌کنیم.