به ترونگ گیانگ

بعدازظهر وسیع یا ماهِ در حال طلوع بر فراز رودخانه یانگ تسه، امواجی که به هر دو کرانه می‌کوبند، سنبل‌های آبی که با جریان آب بنفش می‌شوند، جویباری سبز و شاعرانه...

چند بار رودخانه جاری شده و برگ‌های زرد را باد برده است؟
những thiếu nữ qua sông
برنمی گردد
پل بامبو مدام تکان می‌خورد.
تا عشق من در این سو به دام بیفتد.

ترونگ گیانگ
ای جویبار سبز!...
ندای درونم را باد با خود برد.
چرا به من می‌خندید؟ شما بچه‌های کوچک!
با آسودگی بر پشت یک گاومیش در میان بیشه‌های بامبوی روستا نشسته بود...
یک شب مهتابی یا یک بعد از ظهر طلایی پاییزی
لالایی ها...
دلم برات خیلی تنگ شده.
اوه، رودخانه به دو مصب تقسیم می‌شود.
من می‌دانم کجا بروم.
رودخانه همچنان بی‌پایان است.

منبع: https://baoquangnam.vn/gui-truong-giang-3157123.html