برای یادگیری مهارت‌های آشپزی به ویتنام بیایید.

زاهوران گابور تاماس (دومی از سمت راست) در حال درست کردن سالاد قلب نارگیل با میگو و گوشت است - عکس: TRỌNG NHÂN

فعالیت‌های تبادل بین‌المللی با دانشگاه‌های ویتنام غیرمعمول نیست، اما هنوز برای مدارس فنی و حرفه‌ای نسبتاً جدید هستند.

این اولین باری است که طرز تهیه غذاهای دریایی را یاد می‌گیرم.

تقریباً هر روز، گروه دانشجویان و مدرسان مجارستانی به همراه دانشجویان و کارآموزان ویتنامی به تحصیل خواهند پرداخت. هر جلسه، دانشجویان توسط اساتید و سرآشپزهای ویتنامی در تهیه یک غذای جدید راهنمایی می‌شوند. از غذاهای آشنایی مانند فو گوشت گاو، فو مرغ، بون چا، رول‌های بهاری و هات پات غذاهای دریایی گرفته تا غذاهای غیرمعمول‌تری مانند بز سرخ شده با گالانگال، مرغ بخارپز محلی با سس ماهی و خرچنگ نرم‌پوست با سس XO...

زاهوران گابور تاماس، دانشجوی آشپزی در مرکز آموزش حرفه‌ای بکسابا، می‌گوید که هر غذای ویتنامی برای او یک سفر آشپزی منحصر به فرد است زیرا تفاوت قابل توجهی با غذاهای مجارستانی دارد. به عنوان مثال، چاشنی‌ها شدیدتر و مفصل‌تر هستند. در ابتدا، گابور اعتراف کرد که نمی‌داند چگونه نمک، شکر و سس ماهی را برای رسیدن به طعم اصیلی که مربیان ویتنامی‌اش آموزش می‌دهند، ترکیب کند.

فکر می‌کنید جالب‌ترین چیز غذاهای دریایی است. مجارستان خط ساحلی ندارد، بنابراین انتخاب غذاهای دریایی کاملاً محدود است؛ در عوض، غذاهای سنتی مجارستانی بر گوشت خوک، گوشت گاو و سبزیجات تمرکز دارند. بنابراین، در طول کلاس‌های آشپزی شامل میگو، خرچنگ، صدف و غیره، گابور و همکلاسی‌هایش اغلب وقتی برای اولین بار شاهد تکنیک‌های مورد استفاده برای تهیه و پخت این غذاها بودند، شگفت‌زده می‌شدند.

گابور گفت: «به خصوص وقتی صحبت از دست زدن به خرچنگ‌های زنده می‌شد، خیلی می‌ترسیدم، اما در نهایت، با راهنمایی، یاد گرفتم که چگونه این کار را انجام دهم. این اولین باری بود که این تکنیک‌ها را یاد می‌گرفتم.»

کاراش زورا، دانشجوی آشپزی، گفت که از اینکه بسیاری از غذاهای ویتنامی در مقایسه با استاندارد عمومی مجارستان تند هستند، بسیار متعجب شده است. فلفل و چیلی به طور گسترده در سالادها، غذاهای سرخ‌شده و غذاهای داغ استفاده می‌شود. زورا متوجه شد که تقریباً همه سس‌های ویتنامی حاوی کمی چیلی هستند.

زورا گفت این اولین باری است که برای شرکت در یک برنامه تبادل آشپزی «به خارج از کشور» می‌رود، آن هم به مکانی به دوری ویتنام. اما به گفته زورا، با توجه به تحصیل در رشته آشپزی، تجربه ضروری است.

زورا گفت: «تجربه‌ها نه تنها در داخل مدرسه، بلکه در خارج از آن نیز یافت می‌شوند. برای مثال، در ویتنام، غذاهای خیابانی بسیار متنوع هستند و ما چیزهای زیادی از آنها یاد می‌گیریم.»

آقای Hegyi Béla (سمت چپ) و آقای Horváth Ferenc از یک دستگاه ترجمه برای برقراری ارتباط در ویتنام استفاده می کنند - عکس: TRONG NHAN

داستان ماشین ترجمه

آقای هگی بلا، مدیر بخش غذا و نوشیدنی (F&B)، و آقای هورواث فرنک، مربی آشپزی در مرکز آموزش حرفه‌ای بکسابا، دو مربی بودند که در سه هفته گذشته در آموزش با دانش‌آموزان مجارستانی شرکت داشتند.

هیچ‌کدام از آنها انگلیسی خوبی نداشتند و البته ویتنامی هم نمی‌دانستند. بنابراین قبل از رفتن به ویتنام، برای خودشان یک دستگاه ترجمه خریدند و با استفاده از نرم‌افزار گوگل ترنسلیت، زبان‌های ویتنامی و مجارستانی را به هم ترجمه کردند.

این دستگاه برای بلا و فرنس ابزاری ضروری در هر درس بود. وقتی از سرآشپزهای ویتنامی می‌خواستند بخش‌های مهم را تکرار کنند، دکمه را فشار می‌دادند، ضبط می‌کردند و به مربیان علامت می‌دادند که آهسته صحبت کنند تا دستگاه بتواند ترجمه کند.

برعکس، اگر می‌خواستند چیزی بگویند، آن دو مرد دستگاه را مانند میکروفون بالا می‌گرفتند و سپس دستگاه یک صدای ضبط‌شده ویتنامی ترجمه‌شده را برای مدرس و همکلاسی‌های ویتنامی‌شان پخش می‌کرد.

بلا خندید و گفت که شاید پیچیده به نظر برسد، اما او تقریباً تمام جزئیات هر درس را با استفاده از دستگاه ترجمه‌اش یاد گرفته بود. او به خود می‌بالید که برای هر درس، مربوط به یک غذا، همه چیز را با دقت در تلفنش ثبت می‌کرد، از مواد لازم و روش‌های پخت گرفته تا یادداشت‌های کوچک. او از هر مرحله عکس و فیلم می‌گرفت تا وقتی به خانه برمی‌گشت، مستندات بیشتری داشته باشد.

فرنتس همچنین دستگاه ترجمه خود را در طول اقامتش در شهر هوشی مین با خود به چندین جشنواره غذا، از جمله یک جشنواره بزرگ غذا که تقریباً تمام غذاهای معروف از هر سه منطقه ویتنام را گرد هم آورده بود، برد. او این را یک شانس می‌دانست که توانست همزمان از ویژگی‌های آشپزی مناطق مختلف ویتنام لذت ببرد.

او با غلبه بر مانع زبانی، توانست در رویدادها از سرآشپزها در مورد اسرار آشپزی‌شان سوال کند. فرنتس به اشتراک گذاشت: «غذاهای مورد علاقه من غذاهای دریایی و فو گوشت گاو و مرغ ویتنامی هستند.»

ایجاد فرصت‌های شغلی در اروپا

خانم وو تی می ون، مدیر مدرسه حرفه‌ای گردشگری و هتلداری سایگونتوریست ، گفت که این مدرسه برای اولین بار از سال ۲۰۲۴ فعالیت‌های تبادل آکادمیک را با مدارس حرفه‌ای مجارستان اجرا خواهد کرد.

پس از سفر گروهی از دانشجویان و اساتید مجارستانی به ویتنام برای آشنایی با غذاهای ویتنامی، انتظار می‌رود گروه دیگری از دانشجویان و اساتید این دانشکده در ماه سپتامبر امسال برای یک تجربه مطالعاتی مشابه به مجارستان سفر کنند.

به گفته خانم ون، ارتباطات بین‌المللی به دانشجویان فرصت‌هایی برای یادگیری، تعامل و ایجاد فرصت‌های شغلی در مجارستان به طور خاص و کشورهای اروپایی به طور عام می‌دهد.

به مسیرت ایمان داشته باش.

گابور گفت که تبدیل شدن به یک سرآشپز حرفه‌ای و سفر به کشورهای مختلف، رویای کودکی او بوده است. گابور تعریف کرد که وقتی خانواده‌اش فهمیدند که او در حال تحصیل برای سرآشپز شدن است، برخی به او توصیه کردند که این حرفه بسیار طاقت‌فرسا و استرس‌زا است.

همچنین می‌توانید کاملاً با این واقعیت همدردی کنید که در ویتنام، بسیاری از والدین اغلب به فرزندانشان توصیه می‌کنند که اگر می‌خواهند آشپزی بخوانند، مسیرهای دیگری را انتخاب کنند، زیرا می‌ترسند که این کار سخت و با درآمد کم باشد.

گابور گفت: «فکر می‌کنم همه جا همینطور است؛ مهم این است که بدانی چه می‌خواهی و انتخاب‌های خودت را دنبال کنی. وقتی به چیزی علاقه داری، باید آن را دنبال کنی. اطرافیانت می‌توانند به تو نصیحت کنند، اما خودت هستی که آینده‌ات را رقم می‌زنی.»

گابور اضافه کرد: «به نظر من، پشتکار و خلاقیت، کلیدهای موفقیت جوانانی هستند که مثل من برای سرآشپز شدن درس می‌خوانند.»

منبع: https://tuoitre.vn/sang-viet-nam-hoc-nghe-bep-20240407100819307.htm