یک جهت گیری ضروری
تابستان امسال، بازار سینمای داخلی شاهد انتشار متوالی مجموعهای از فیلمهای انیمیشن با برند ویتنامی مانند: کریکت: ماجراجویی در دهکده گلآلود، لیتل ترانگ کوین: افسانه گاو طلایی و اخیراً، ولفوو و مسابقه سه قلمرو بوده است.
این شاید نشانهی خوشایندی باشد که نشاندهندهی «ظهور» انیمیشن ویتنامی است؛ همچنین پتانسیل این ژانر را در یک «معدن طلای» قابل توجه نشان میدهد. آثار ادبی مانند «جیرجیرک: ماجراجویی در دهکدهی گلآلود» (اقتباس از اثر «ماجراهای جیرجیرک» نوشتهی نویسنده تو هوآی) نمونهی بارزی از این دست هستند.
در سراسر جهان، فیلمهای انیمیشن زیادی با اقتباس از آثار ادبی ساخته شدهاند. از جمله میتوان به شازده کوچولو، قطار شبانه به کهکشان، پیپی جوراب بلند، آن شرلی از گرین گیبلز، پیتر پن، هایدی، چارلی و کارخانه شکلاتسازی و توتو-چان: دختر کوچولو کنار پنجره… اشاره کرد.
در ویتنام، آثار نویسنده نگوین نات آن به فیلم تبدیل شدهاند. با این حال، یکی دیگر از «معدنهای طلا» که به عنوان مادهای عالی برای فیلمهای انیمیشن در نظر گرفته میشود، آثار افسانهای اوست، مانند: «من بتو هستم»، «به سوی نهر میروم تا گلهای شیپوری صورتی را تحسین کنم»، «دو گربه کنار پنجره نشستهاند»، «روز خوبی داشته باشید»، «سگ کوچکی سبدی از گل رز را حمل میکند» و غیره که تا به امروز تا حد زیادی روی کاغذ دست نخورده باقی ماندهاند!
دکتر دائو لی نا، مدرس دانشکده ادبیات (دانشگاه علوم اجتماعی و انسانی، دانشگاه ملی ویتنام، شهر هوشی مین)، معتقد است که اقتباس از ادبیات کودکان در فیلمهای انیمیشن، مسیری ضروری و امیدوارکننده است، زیرا ویتنام گنجینهای فوقالعاده غنی از ادبیات کودکان دارد، از قصههای عامیانه، افسانهها، حکایات، افسانههای پریان گرفته تا ادبیات مدرن... این منبع ارزشمندی از مواد برای توسعه فیلمهای انیمیشن است که هویت فرهنگی ویتنامی را منعکس میکند و همزمان به دنیای غنی درونی کودکان میپردازد.
با این حال، به گفته دکتر دائو لی نا، یک مانع مهم در بازار این است که فیلمهای انیمیشن ویتنامی - از جمله آنهایی که از ادبیات اقتباس شدهاند - هنوز هنگام اکران در سینماها با مشکلات زیادی روبرو هستند.
دکتر دائو لی نا گفت: «فروش اکثر فیلمهای انیمیشن ویتنامی در سالهای اخیر پایین بوده است که نشان میدهد مخاطبان داخلی هنوز به رفتن به سینماها برای تماشای انیمیشن ویتنامی عادت ندارند. این یک مانع بزرگ است که تهیهکنندگان را هنگام انتخاب اقتباس از یک اثر ادبی کودکان برای ساخت یک فیلم بلند، به جای یک محصول تلویزیونی یا یوتیوب، مردد میکند.»
سرمایهگذاری از پایه
فام دین های، فیلمنامهنویس و نویسنده فیلمنامه فیلم انیمیشن «لیتل ترانگ کوین: افسانه گاو طلایی»، با اذعان به پتانسیل آثار ادبی برای انیمیشن، معتقد است که مهمترین چیز سرمایهگذاری از منبع اصلی - در این مورد، خود اثر ادبی - است.
به گفته او، آثار ادبی بیش از حد به پول وابسته نیستند، به نویسندگان آزادی میدهند تا دنیای خودشان را خلق کنند و وقتی یک اثر خوب تولید میشود، میتوان به ساخت یک کتاب کمیک فکر کرد. وقتی یک رمان یا کتاب کمیک محبوب میشود و مخاطبان خاصی پیدا میکند، پایه و اساس موثری برای ساخت یک فیلم انیمیشن خواهد بود.
فام دین های، فیلمنامهنویس، افزود: «فیلمسازی یک کار بسیار پرهزینه است. بنابراین، ما باید گامهای مناسبی برای به حداقل رساندن خطرات برداریم. تنها زمانی که اثر اصلی به سطح خاصی از شناخت رسیده باشد، میتوانیم سرمایهگذاری در فیلمهای انیمیشن برای اکران سینمایی را در نظر بگیریم. علاوه بر این، نویسندگان نیز باید امکان اقتباس از آثارشان را در صورت اقتباس سینمایی بپذیرند.»
به گفته دکتر دائو لی نا، ما میتوانیم از فیلمهای انیمیشن بینالمللی اقتباسشده از ادبیات چیزهای زیادی یاد بگیریم. اولاً، کارگردانان بینالمللی همیشه فیلمهای خود را به عنوان آثاری جدید و مستقل با شخصیت زیباییشناختی خاص خود تعریف میکنند، نه صرفاً تصویرسازی ادبیات. آنها از «بازنویسی» یا حتی «تفسیر مجدد» متن اصلی با روحیهای معاصر نمیترسند. این همان چیزی است که به فیلمهای انیمیشنی مانند شازده کوچولو یا توتو-چان اجازه میدهد تا هم روح انسانگرایانه اثر اصلی را حفظ کنند و هم به حساسیتهای بسیار جدید مخاطب امروزی بپردازند.
دکتر دائو لی نا گفت: «وقتی کودکان و والدین میبینند که فیلمهای انیمیشن اقتباسشده از ادبیات کودکان ویتنامی از کیفیت واقعی برخوردارند و تجربهای منحصربهفرد ارائه میدهند، مایل به رفتن به سینما خواهند بود. و آن زمان است که ادبیات کودکان ما در دنیای انیمیشن، زندگی جدیدی - پر جنبوجوش، زیبا و گسترده - خواهد داشت.»
منبع: https://www.sggp.org.vn/van-hoc-thieu-nhi-mo-vang-cho-phim-hoat-hinh-post804065.html
