រាយប៉ាយពាសពេញដី

សៀវភៅ Scattered Across the Earth បានបោះពុម្ពលើកដំបូងក្នុងឆ្នាំ ២០១៨ ដែលបើកបង្ហាញពិភពលោកមួយដែលមានរឿងជាច្រើនបានបាត់បង់។

រាយប៉ាយពាសពេញដី (បកប្រែដោយ ង្វៀន ធី អៃ ទៀន គ្រឹះស្ថានបោះពុម្ពផ្សាយនារី ឆ្នាំ២០២៦) - រូបថត៖ គ្រឹះស្ថានបោះពុម្ពផ្សាយវៀតណាម

ព្រំដែនទាំងអស់ (សូម្បីតែព្រំដែនដែលហាក់ដូចជារឹងមាំ និងមិនផ្លាស់ប្តូរដូចជា «ប្រជាជាតិ») គឺមិនច្បាស់លាស់ និងមិនច្បាស់លាស់។

នៅទីនោះ សញ្ជាតិ និងអត្តសញ្ញាណប័ណ្ណស្ទើរតែលែងមាន ឬមិនអាចតាមដានបាន។ វាដូចជាគ្រោះមហន្តរាយដ៏គួរឱ្យភ័យខ្លាចមួយបានបោកបក់ពាសពេញពិភពលោក ដោយបោះអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងចោល លាយឡំវាទាំងអស់ចូលគ្នា ហើយខ្ចាត់ខ្ចាយវាទៅគ្រប់ទិសទី។

គ្មានមូលដ្ឋានរួម

នៅក្នុង ពិភពលោក ក្រោយមហន្តរាយ មនុស្សបានបាត់បង់ផ្ទះសម្បែងរបស់ពួកគេ ដោយបន្សល់ទុកតែការចងចាំអំពីមាតុភូមិដ៏មិនច្បាស់លាស់ និងមិនពិតមួយ។ នៅក្នុងពិភពលោកនោះ ភាសាក្លាយជារឿងតែមួយគត់ដែលរំលឹកពួកគេថាពួកគេជានរណា។

Tawada ធ្លាប់បានលើកឡើងពីប្រធានបទស្រដៀងគ្នានេះនៅក្នុងរឿងរបស់គាត់ដែលមានចំណងជើងថា "ប៉មបាបិល៖ សត្វ" ដែលកើតឡើងបន្ទាប់ពីទឹកជំនន់ដ៏ធំ ដែលសត្វឆ្កែ ឆ្មា កំប្រុក និងខ្លាឃ្មុំជជែកគ្នា។ កំប្រុកមួយក្បាលបានប្រកាសថា "ចាប់ពីសតវត្សរ៍ទី ២១ តទៅ មនុស្សទាំងអស់នឹងក្លាយជាទាសករ" (បកប្រែដោយ Ai Tien)។

នៅក្នុងរឿង *Scartered Across the Earth* មនុស្សហាក់ដូចជាទម្រង់មួយនៃទាសភាព ដែលជាប់នៅក្នុងយន្តការនៃជីវិត ជាម៉ាស៊ីនដែលបន្តដំណើរការដោយមិនគិតពីអ្វីដែលពួកគេស៊ូទ្រាំនោះទេ។

ភាសាមិនត្រឹមតែភ្ជាប់មនុស្សប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងបង្កើតអត្តសញ្ញាណបុគ្គល កសាងវប្បធម៌ និងការចងចាំឡើងវិញផងដែរ។ ភាសាក៏ជាកម្លាំងដ៏មានឥទ្ធិពលមួយដែលដាក់បន្ទុកយ៉ាងខ្លាំងទៅលើព្រលឹងមនុស្ស ដោយភ្ជាប់មនុស្សទៅនឹងសហគមន៍មួយ។ ប៉ុន្តែសហគមន៍នោះគឺជាការប្រមូលផ្តុំដ៏ចម្លែក និងបែកខ្ញែក។

នៅក្នុងរឿង Scattered Across the Earth តួអង្គមួយរូបដែលកំពុងស្វែងរកសេរីភាពផ្ទាល់ខ្លួន បង្កើតភាសាពិសេសផ្ទាល់ខ្លួន។ តួអង្គម្នាក់ទៀតដែលបដិសេធគំនិតដែលថាភាសាត្រូវតែភ្ជាប់ទៅនឹងការនិយាយ បានជ្រើសរើសភាសានៃភាពស្ងៀមស្ងាត់ ប៉ុន្តែនៅតែអាចបង្ហាញសាររបស់ពួកគេ។

បាត់បង់ខ្លួនឯង

ការតែងនិពន្ធជាពីរភាសាអនុញ្ញាតឱ្យ Tawada និយាយជាផ្នែកមួយនៃវប្បធម៌ចម្រុះ និងឱបក្រសោបកាន់តែខ្លាំងឡើងនូវនិទានកថាសកលភាវូបនីយកម្ម។

ភាសាគឺជាវត្ថុដែល Tawada ចង់ ស្វែងយល់ និងលេងជាមួយ។ នៅក្នុង *The Lamp Messenger* វាគឺជាការលេងពាក្យដែលផ្អែកលើពាក្យដូចគ្នា ឬពាក្យដែលស្ទើរតែដូចគ្នានៃពាក្យ។ នៅក្នុង *Scattered Across the Earth* ភាសាក្លាយជាមរតកតែមួយគត់ដែលមនុស្សម្នាក់អាចកាន់បានបន្ទាប់ពីការប្រែប្រួលនៃពេលវេលា។

Tawada រុញអ្នកអានចូលទៅក្នុងពិភពលោកដែលបានកំណត់ទុកជាមុន។ មនុស្សរស់នៅទីនោះដោយមិនគិតពីរដងអំពីអ្វីដែលបានកើតឡើងនោះទេ។ យើងក៏មិនដឹងថា "មហន្តរាយ" អ្វីដែលបានបណ្តេញមនុស្សជាតិចេញពីជីវិតធម្មតានោះដែរ។

សកលភាវូបនីយកម្ម ដែលជាពាក្យស្លោកមួយដែលបាននៅលើបបូរមាត់របស់ប្រជាពលរដ្ឋពិភពលោកអស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំ ត្រូវបានពិពណ៌នានៅក្នុងប្រលោមលោកនេះថាគ្មានអ្វីក្រៅពីពិភពលោកក្រោយមហន្តរាយនោះទេ។

គ្រោះមហន្តរាយមួយដែលសូម្បីតែមនុស្សជាតិក៏មិនទទួលស្គាល់ដែរ។ ការបាត់បង់ភាពប្រក្រតីដែលមិនអាចត្រឡប់វិញបាន។ គ្រោះមហន្តរាយមួយដែលលាតត្រដាងយឺតៗ ដោយបំផ្លាញព្រំដែន និងលក្ខណៈបន្តិចម្តងៗ។ នៅចំណុចណាមួយ មនុស្សជាតិនឹងមានត្រឹមតែជានិមិត្តរូបនៅក្នុងផ្ទាំងក្រណាត់សកលនៃការផ្លាស់ប្តូរប៉ុណ្ណោះ។

ភាពវៃឆ្លាតរបស់ Tawada ស្ថិតនៅក្នុងការបង្ហាញបញ្ហាដ៏សំខាន់ និងស្មុគស្មាញមួយជាមួយនឹងរចនាប័ទ្មមិនខ្វល់ខ្វាយ។ ពិភពលោកដ៏ច្របូកច្របល់នោះ គឺដូចជាកញ្ចក់កោងមួយនៅក្នុងផ្ទះនៃសំណើច ដែលឆ្លុះបញ្ចាំងពីពិភពលោកដែលយើងរស់នៅ។

តាវ៉ាដា បានឆ្លៀតឱកាសក្នុងស្ថានភាពផ្ទុយស្រឡះ ដោយបានរកឃើញព្រឹត្តិការណ៍សោកនាដកម្មដ៏គួរឱ្យអស់សំណើចនៅក្នុងនោះ ដែលធ្វើឲ្យនាងស្រក់ទឹកភ្នែក។

នៅក្នុងសៀវភៅ The Lamp of Hope ពិភពលោក ទោះបីជាហាក់ដូចជាកំពុងស្លាប់នៅពេលមើលដំបូងក៏ដោយ ក៏នៅតែបន្តឆ្ពោះទៅមុខ ហើយលើសពីនេះទៅទៀត នៅតែបន្តសង្ឃឹម។ ពីព្រោះនៅតែមានកុមារ «អនាមិក» ទាំងនោះ ដែលមានវាសនាមិនល្អ ប៉ុន្តែមានទំនុកចិត្ត ដែលកំពុងកាន់ពិភពលោកទាំងមូល កាន់គ្រាប់ពូជនៃជីវិតដ៏ផុយស្រួយនៅក្នុងខ្លួនពួកគេ។

នៅក្នុងរឿង Scattered Across the Earth មនុស្សជាតិកំពុងស្ថិតក្នុងវិបត្តិនៃអត្តសញ្ញាណ និងគោលបំណង ប៉ុន្តែបុគ្គលទាំងនេះនៅតែបន្តស្វែងយល់ពីលទ្ធភាពនៃភាសា ដែលមានន័យថាការស្វែងយល់ពីលទ្ធភាពនៃអត្ថិភាពខ្លួនឯង។ ពួកគេបន្តដំណើររបស់ពួកគេដើម្បីស្វែងរកឡើងវិញនូវបំណែកនៃមនុស្សជាតិ។

ប្រលោមលោក Scattered Across the Earth បានកើតនៅក្រោមម្លប់ដើមឈើទេវកថានៅក្នុងរឿងប្រៀបធៀបនៃប៉មបាបិល។ វាគឺជារឿងរ៉ាវនៃការបង្កើត ឬផ្ទុយទៅវិញ៖ ការកសាងឡើងវិញនៃពិភពលោក។ មហន្តរាយពិភពលោកបានកើតឡើង មនុស្សជាតិមិនទាន់វិនាសនៅឡើយទេ ពួកគេមិនដឹងថាពួកគេកំពុងរស់នៅក្នុងមហន្តរាយពិភពលោកនោះទេ។

វាគឺជារឿងរ៉ាវរបស់មនុស្សជាតិដែលកំពុងស្វែងរកមនុស្សជាតិ។ ក្នុងចំណោមពិភពលោកសកលភាវូបនីយកម្ម។ ក្នុងចំណោមពិភពលោកមួយដែលមនុស្សវង្វេងផ្លូវ និងខ្ចាត់ខ្ចាយពាសពេញផែនដី។

តាវ៉ាដា យ៉ូកូ

យូកូ តាវ៉ាដា កើតនៅប្រទេសជប៉ុន ហើយបច្ចុប្បន្នរស់នៅក្នុងប្រទេសអាល្លឺម៉ង់។ នាងសរសេរទាំងជាភាសាអាល្លឺម៉ង់ និងជប៉ុន ដោយផ្លាស់ប្តូររវាងវប្បធម៌បូព៌ា និងលោកខាងលិច។ នៅក្នុងស្នាដៃរបស់នាង អ្នកអានអាចស្គាល់អារម្មណ៍នៃការចង់ដើរលេងបានយ៉ាងងាយស្រួល។ ប្រលោមលោករបស់នាង ដែលមានចំណងជើងថា *Scartered All Over the Earth* បានបញ្ជាក់ពីអារម្មណ៍នេះបន្ថែមទៀត។

យូកូ តាវ៉ាដា ត្រូវបានគេស្គាល់ជាលើកដំបូងដោយអ្នកអានវៀតណាមតាមរយៈប្រលោមលោករបស់នាងដែលមានចំណងជើងថា «ភ្នែកទទេ»។ ក្នុងប៉ុន្មានឆ្នាំថ្មីៗនេះ ស្នាដៃជាច្រើនរបស់នាងត្រូវបានបកប្រែ និងណែនាំនៅក្នុងប្រទេសវៀតណាម ដូចជា *អ្នកនាំសារចង្កៀង*, *ក្មេងប្រុសឆ្កែ* និង *សត្វក្រៀលសលាតស្លាបរបស់វា*។ តាមរយៈស្នាដៃនីមួយៗរបស់នាង អ្នកអានវៀតណាមកំពុងទទួលបានការយល់ដឹងបន្តិចម្តងៗអំពីអាជីពអក្សរសាស្ត្ររបស់អ្នកនិពន្ធសហសម័យដ៏លេចធ្លោបំផុតម្នាក់នៅក្នុងប្រទេសជប៉ុន និងពិភពលោក។

ត្រឡប់ទៅប្រធានបទវិញ

ហ៊ុយញ ត្រុង ខាង

ប្រភព៖ https://tuoitre.vn/rai-rac-khap-noi-tren-mat-dat-2026050410364793.htm