"ຈຸດພິເສດ" ຂອງແຂວງເຫງະອານ

ປະຊາຊົນໃນແຕ່ລະເຂດຊົນນະບົດຂອງຫວຽດນາມມີພາສາສັນສະກິດທີ່ເປັນເອກະລັກສະເພາະຂອງຕົນເອງ, ແຕ່ບໍ່ມີບ່ອນໃດຄືກັບພາກພື້ນເຫງະອານ - ຮ່າຕິ້ງ, ບ່ອນທີ່ພາສາທີ່ໃຊ້ໃນການສື່ສານປະຈຳວັນກາຍເປັນ "ຄວາມຊ່ຽວຊານ" ທີ່ສ້າງຮູບແບບເອກະລັກທາງວັດທະນະທໍາ ແລະ ບຸກຄະລິກກະພາບທີ່ເປັນເອກະລັກຂອງປະຊາຊົນ, ເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາສາມາດລະບຸ ແລະ ເຊື່ອມຕໍ່ກັບຊຸມຊົນໄດ້.

ງານບຸນເພງພື້ນເມືອງແມ່ນວິທີການອະນຸລັກ ແລະ ເຜີຍແຜ່ພາສາເຫງະອານໃນຊີວິດປະຈຳວັນ. (ຮູບພາບ: ການສະແດງຂອງສະໂມສອນເພງພື້ນເມືອງຫງວຽນກົງຕຣູ (ເຫງະຊວນ) ໃນງານເທດສະການເພງພື້ນເມືອງລະຫວ່າງແຂວງເຫງະອານ - ຮ່າຕິ້ງ ປີ 2023.)

"ພາສາເຫງະອານກັບຄືນມາ"

ແຂວງ ເຫງະອານ ແລະ ຮ່າຕິ້ງ ຕັ້ງຢູ່ໃຈກາງຂອງປະເທດຫວຽດນາມ ຖືກຖືວ່າເປັນດິນແດນບູຮານ. ອີງຕາມຫຼັກຖານທາງໂບຮານຄະດີ, ມະນຸດໄດ້ອາໄສຢູ່ໃນພາກພື້ນນີ້ມາເປັນເວລາຫຼາຍກວ່າ 5,000 ປີ. ໂດຍກ່ຽວຂ້ອງກັບພູ ຮົ່ງ ແລະ ແມ່ນ້ຳ ເລີມ ທີ່ເປັນສັນຍາລັກ, ເຫງະອານ ມີມໍລະດົກທາງວັດທະນະທຳທີ່ຈັບຕ້ອງໄດ້ ແລະ ບໍ່ມີຕົວຕົນຫຼາຍຢ່າງທີ່ເປັນເອກະລັກ ແລະ ໂດດເດັ່ນ. ໃນນັ້ນ, ພາສາເຫງະອານ (ລວມທັງການອອກສຽງ, ຄຳສັບ ແລະ ຄວາມໝາຍຂອງມັນ) ເປັນລັກສະນະທີ່ແຕກຕ່າງຂອງການສື່ສານປະຈຳວັນ ແລະ ຊີວິດ, ສະທ້ອນໃຫ້ເຫັນເຖິງການສ້າງຕັ້ງ ແລະ ການພັດທະນາຂອງພາກພື້ນ. ພາສາເຫງະອານຍັງພົບເຫັນຢູ່ໃນບົດກະວີ, ສິລະປະພື້ນເມືອງ, ແລະ ຮູບແບບສະໄໝໃໝ່ເຊັ່ນ: ເພງພື້ນເມືອງເຫງະອານ-ຮ່າຕິ້ງ - ເປັນຕົວແທນຂອງມໍລະດົກທາງວັດທະນະທຳທີ່ບໍ່ມີຕົວຕົນຂອງມະນຸດຊາດ.

ພາສາເຫງະອານມີສຽງທີ່ໜັກໜ່ວງ, ສະທ້ອນໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມຫຍຸ້ງຍາກ ແລະ ການຕໍ່ສູ້ຂອງພາກພື້ນມາຫຼາຍລຸ້ນຄົນ. ໃນດ້ານສຽງ (ລະດັບສຽງ), ດັ່ງທີ່ນັກພາສາສາດຫຼາຍຄົນໄດ້ສັງເກດເຫັນ, ລະບົບສຽງຂອງພາສາເຫງະອານຕິ້ງອານບໍ່ສົມບູນຄືກັບພາສາມາດຕະຖານ; ສຽງທີ່ຫຼຸດລົງຈະອອກສຽງເປັນສຽງທີ່ໜັກໜ່ວງ. ບາງພາສາໃນພາສາເຫງະລອກ ແລະ ເຫງະຊວນມີລະບົບສຽງທີ່ມີພຽງແຕ່ສີ່ສຽງ, ແລະ ໃນບາງພື້ນທີ່ມີພຽງແຕ່ສາມສຽງເທົ່ານັ້ນ. ຈາກທັດສະນະການຮັບຮູ້, ຜູ້ຟັງຮັບຮູ້ພາສາທີ່ "ແຕກຫັກ" ບ່ອນທີ່ຄຸນຄ່າຂອງສຽງເຫຼົ່ານັ້ນບໍ່ຊັດເຈນອີກຕໍ່ໄປ.

ໜຶ່ງໃນຜົນງານຄົ້ນຄວ້າກ່ຽວກັບພາສາທ້ອງຖິ່ນຂອງແຂວງເຫງະອານ ໄດ້ຖືກລວມເຂົ້າໃນຫຼັກສູດຂອງພະແນກພາສາຕ່າງໆ ຢູ່ມະຫາວິທະຍາໄລວິງ (ແຂວງເຫງະອານ).

ໃນການສຶກສາຄົ້ນຄວ້າທີ່ຜ່ານມາ, ຮອງສາດສະດາຈານ ຮວ່າງຈ້ອງກັນ (ມະຫາວິທະຍາໄລວິງ) ໄດ້ສັງເກດເຫັນວ່າ: “ຄວາມສອດຄ່ອງທາງດ້ານສຽງລະຫວ່າງພາສາເຫງ້ຕິ້ງ ແລະ ພາສາຫວຽດນາມມາດຕະຖານແມ່ນອຸດົມສົມບູນ, ແຕ່ກໍ່ມີຄວາມຊັບຊ້ອນຫຼາຍ. ຄວາມສອດຄ່ອງທາງດ້ານສຽງນີ້ເກີດຂຶ້ນໃນພະຍັນຊະນະເບື້ອງຕົ້ນ, ສະຫຼະ, ແລະ ສຽງ, ແຕ່ບໍ່ໄດ້ຢູ່ໃນສັດສ່ວນທີ່ເປັນເອກະພາບໃນທົ່ວອົງປະກອບສຽງເຫຼົ່ານີ້ ຫຼື ພາຍໃນແຕ່ລະອົງປະກອບ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວ, ຄວາມສອດຄ່ອງທາງດ້ານສຽງປະຕິບັດຕາມຮູບແບບ. ພະຍັນຊະນະເບື້ອງຕົ້ນສ່ວນໃຫຍ່ໃນພາສາເຫງ້ຕິ້ງສອດຄ່ອງກັບພະຍັນຊະນະເບື້ອງຕົ້ນຫຼາຍຕົວໃນພາສາຫວຽດນາມມາດຕະຖານ. ສິ່ງນີ້ຍັງສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າການປ່ຽນແປງທາງດ້ານສຽງໃນລະບົບພະຍັນຊະນະເບື້ອງຕົ້ນຂອງພາສາເຫງ້ຕິ້ງແມ່ນໜ້ອຍ ແລະ ຊ້າ. ກ່ຽວກັບສະຫຼະ, ຄວາມສອດຄ່ອງແມ່ນສັບສົນຫຼາຍກວ່າ, ໂດຍສະເພາະກ່ຽວກັບຄວາມສອດຄ່ອງຂອງສະຫຼະປະເພດຕ່າງໆ. ກ່ຽວກັບສຽງ, ຄວາມສອດຄ່ອງນີ້ສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນເກີດຂຶ້ນໃນສຽງໜັກ ແລະ ລະດັບຂອງພາສາເຫງ້ຕິ້ງກັບສຽງອື່ນໆໃນພາສາຫວຽດນາມມາດຕະຖານ.”

ໃນດ້ານຄວາມໝາຍ, ລະບົບພາສາເຫງະອານ - ທິງຮວ່າ ມີຄວາມຊັບຊ້ອນຫຼາຍກວ່າບັນຫາສຽງ. ລະບົບຄຳນາມ, ຄຳສັບພະນາມບຸກຄົນ, ຄຳສັບພະນາມສະແດງ, ຄຳຄຸນນາມ, ຄຳກິລິຍາ, ແລະອື່ນໆ, ແມ່ນອຸດົມສົມບູນຫຼາຍ ແລະ ແຕກຕ່າງກັນຫຼາຍ. ດັ່ງນັ້ນ, ເມື່ອສື່ສານກັບຄົນຈາກຫຼາຍພາກພື້ນອື່ນໆຂອງປະເທດ, ຜູ້ທີ່ມີປະສົບການຈາກເຫງະອານມັກຈະຕ້ອງ "ແປ" ໃຫ້ຜູ້ຟັງຂອງເຂົາເຈົ້າ. ໃນຖານະເປັນດິນແດນບູຮານ, ລະບົບຄຳນາມບູຮານທີ່ຕັ້ງຊື່ສະຖານທີ່, ວັດຖຸ, ສິ່ງຂອງ, ແລະ ເຫດການກໍ່ເປັນວັດຖຸບູຮານຫຼາຍເຊັ່ນກັນ. ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປ, ລະບົບຄຳສັບນີ້ຄ່ອຍໆຫາຍໄປ, ກາຍເປັນ "ນະຄອນຫຼວງບູຮານ" ໃນສຳນວນ, ສຸພາສິດ, ແລະ ເພງພື້ນເມືອງ, ແລະ ເປັນຫົວຂໍ້ສຳລັບນັກຄົ້ນຄວ້າວັດທະນະທຳ. ຕົວຢ່າງ, ລະບົບຄຳສັບທ້ອງຖິ່ນໃນບົດກະວີພື້ນເມືອງ "ພະເຈົ້າຟ້າຮ້ອງທີ່ຕົກລົງມາ" ຂອງ ເລແທ່ງບິ່ງ. ຕົວຢ່າງ, "ໂທຣ" ແມ່ນຕົວແປທ້ອງຖິ່ນຂອງ "ຕຣົນ" (ສົງຄາມ/ພາຍຸ): "ຕຣົມມົວ" - "ຕຣົນນາມກະວ"; "một trộ" - "trộ gió" (one tro) ໂດຍສະເພາະລະບົບຄຳນາມສ່ວນຕົວ: Tau, mi, há, ả, eng... ນາມສະກຸນ: ni, nớ, tề... ຄຳສັບຄຳຖາມ: rứa, hè, mô (mô rú mô sông mô bin mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mông mô mồ?).

ວິດີໂອ : ເພງພື້ນເມືອງ "Thunder God Falls". ທີ່ມາ: HTTV

ໃນສັງຄົມສະໄໝໃໝ່, ການແລກປ່ຽນວັດທະນະທຳໄດ້ແຜ່ຂະຫຍາຍຢ່າງກວ້າງຂວາງຂຶ້ນເລື້ອຍໆ, ແຕ່ພາສາເຫງ້ຍັງຄົງໄດ້ຮັບການຮັກສາ ແລະ ຮັກສາໄວ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ ເປັນລັກສະນະທີ່ສະທ້ອນເຖິງບຸກຄະລິກກະພາບ ແລະ ວັດທະນະທຳຂອງປະຊາຊົນເຂດພູສູງຮົ່ງ - ແມ່ນ້ຳເລີມ. ການນຳໃຊ້ພາສາເຫງ້ສ້າງຄວາມສະຫຼາດ ແລະ ອາລົມຂັນໃນການສື່ສານ, ພ້ອມທັງສ້າງຄວາມໃກ້ຊິດ ແລະ ຄວາມຮັກແພງ, ເປັນເຄື່ອງໝາຍທີ່ໂດດເດັ່ນທີ່ເຮັດໃຫ້ຄົນເຫງ້ອານແຕກຕ່າງຈາກຄົນອື່ນເມື່ອພວກເຂົາຢູ່ໄກ.

ເຖິງວ່າໄດ້ຫ່າງໄກຈາກບ້ານເກີດເມືອງນອນເປັນເວລາ 40 ປີແລ້ວ, ແຕ່ທຸກໆຄັ້ງທີ່ພົບກັບນັກສິລະປິນປະຊາຊົນ ຮົ່ງອວານ, ພວກເຂົາຍັງສາມາດຮູ້ສຶກເຖິງຈິດວິນຍານ ແລະ ລັກສະນະຂອງຄົນຈາກແຂວງຮ່າຕິ້ງ, ຜ່ານຄຳເວົ້າ ແລະ ບົດເພງກ່ຽວກັບບ້ານເກີດເມືອງນອນຂອງນາງ. “ສຳລັບປະຊາຊົນຫຼາຍພັນຄົນຈາກແຂວງເຫງ້ຕິ້ງທີ່ອາໄສຢູ່ ແລະ ເຮັດວຽກຢູ່ພາກໃຕ້, ພາສາເຫງ້ແມ່ນ ‘ຈິດວິນຍານອັນສັກສິດ’ ຂອງບ້ານເກີດເມືອງນອນຂອງພວກເຮົາ, ຄວາມກະຕັນຍູຕໍ່ຮາກເຫງ້ຂອງພວກເຮົາທີ່ຜູ້ທີ່ຢູ່ໄກຈາກບ້ານເກີດເມືອງນອນຮັກແພງຄືກັບຊັບສົມບັດ. ການເວົ້າພາສາພື້ນເມືອງຂອງພວກເຮົາໃນການຊຸມນຸມ ແລະ ການພົບປະກັບເພື່ອນຮ່ວມຊາດແມ່ນສັກສິດ ແລະ ປະທັບໃຈຢ່າງບໍ່ໜ້າເຊື່ອ. ດັ່ງນັ້ນ, ເມື່ອພວກເຮົາໄດ້ຍິນເພງກ່ອມລູກ ແລະ ເພງພື້ນເມືອງໃນຕ່າງປະເທດ, ທຸກຄົນຈະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຄິດຮອດຕໍ່ຮາກເຫງ້ຂອງເຂົາເຈົ້າ. ພຽງແຕ່ເມື່ອທ່ານຢູ່ໄກເທົ່ານັ້ນທີ່ທ່ານຈະຮູ້ວ່າພາສາຂອງບ້ານເກີດເມືອງນອນຂອງທ່ານແມ່ນບ່ອນທີ່ທ່ານກັບຄືນມາຢ່າງແທ້ຈິງ,” ນັກສິລະປິນປະຊາຊົນ ຮົ່ງອວານ ແບ່ງປັນ.

ນັກສິລະປິນປະຊາຊົນ ຫງວຽນຮົ່ງອວານ ເປັນຜູ້ທີ່ໄດ້ອຸທິດຄວາມພະຍາຍາມຢ່າງຫຼວງຫຼາຍໃນການອະນຸລັກຮັກສາ ແລະ ສົ່ງເສີມສິລະປະການຮ້ອງເພງຜ່ານບົດເພງພື້ນເມືອງ ແລະ ບົດເພງກ່ອມລູກຂອງບັນດາແຂວງພາກໃຕ້.

ໃນກະແສວັດທະນະທຳແຫ່ງຊາດ, ບົດກະວີ ແລະ ບົດເພງຫຼາຍບົດທີ່ໃຊ້ທຳນອງ ແລະ ເນື້ອຮ້ອງຂອງແຂວງເງະອານ ໄດ້ສ້າງເຄື່ອງໝາຍທີ່ເປັນເອກະລັກ, ແຜ່ຂະຫຍາຍຢ່າງກວ້າງຂວາງໃນຊີວິດ ແລະ ໄດ້ຮັບຄວາມຮັກຈາກປະຊາຊົນທົ່ວປະເທດ, ເຊັ່ນ: ເພງ: "ຍິງສາວແຫ່ງແມ່ນ້ຳລາ" (ບົດກະວີຂອງ ຫງວຽນເຟືອງຖູຍ, ດົນຕີຂອງ ດວານຢໍ), "ບົດເພງທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຫົວໃຈຂອງຄົນຮ່າຕິ້ງ" (ດົນຕີຂອງ ຫງວຽນວັນຕີ້), ບົດກະວີ "ສຽງເງະອານ" ຂອງນັກກະວີ ຫງວຽນບຸຍວອຍ, ຫຼື ເພງທີ່ຜ່ານມາເຊັ່ນ: "ສຽງເງະອານກັບຄືນມາ" ຂອງນັກດົນຕີ ເລຊວນຮວ່າ, ປະກອບເປັນບົດກະວີຂອງ ເລືອງຄັກແທ່ງ...

ດ້ວຍຄຳສັບທີ່ຫຼາກຫຼາຍ, ພະລັງໃນການສະແດງອອກທີ່ອຸດົມສົມບູນ ເຊິ່ງປະກອບດ້ວຍຄວາມແຕກຕ່າງ, ຄວາມເລິກຊຶ້ງທາງດ້ານອາລົມ, ຄຳອະທິບາຍ, ການເລົ່າເລື່ອງເຫດການ, ພູມສັນຖານ, ແລະ ຜູ້ຄົນ, ພ້ອມກັບສຳນຽງທີ່ໂດດເດັ່ນ... ສຳນຽງເຫງະອານ ປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການເພີ່ມພູນ ແລະ ຄວາມງາມໃຫ້ແກ່ພາສາຫວຽດນາມໃນຊີວິດສັງຄົມທີ່ທັນສະໄໝ, ແລະ ເປັນສ່ວນໜຶ່ງທີ່ແຍກອອກຈາກກັນບໍ່ໄດ້ທີ່ເຮັດໃຫ້ຊຸມຊົນເຫງະອານ ແລະ ຮ່າຕິ້ງ ໃກ້ຊິດກັນຫຼາຍຂຶ້ນ. ດັ່ງທີ່ນັກຂຽນຊາວລັດເຊຍ Ilya E. Renburg ເຄີຍກ່າວໄວ້ວ່າ: "ຄວາມຮັກຕໍ່ບ້ານເກີດເມືອງນອນ, ຕໍ່ບ້ານ, ຕໍ່ຊົນນະບົດ ໄດ້ກາຍເປັນຄວາມຮັກຕໍ່ປະເທດຊາດ." ຈາກຄວາມຮັກພາສາຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງເຂົາເຈົ້າ, ປະຊາຊົນເຫງະອານ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຄວາມຮັກຕໍ່ບ້ານເກີດເມືອງນອນຂອງເຂົາເຈົ້າເລິກເຊິ່ງຂຶ້ນ, ຮ່ວມມືກັນເພື່ອສ້າງ ແລະ ພັດທະນາປະເທດ.

ເພື່ອປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ສຽງທີ່ຄຸ້ນເຄີຍກາຍເປັນສຽງແປກໆ...

ພາສາເຫງະອານ ເປັນພາສາພາຍໃນພາສາຫວຽດນາມ, ແຕ່ການອະນຸລັກຮັກສາ ແລະ ການນຳໃຊ້ທີ່ແຜ່ຂະຫຍາຍຢ່າງກວ້າງຂວາງຂອງມັນ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ມັນເປັນ "ເຄື່ອງໝາຍການຄ້າ" ທີ່ລະບຸວັດທະນະທຳ ແລະ ປະຊາຊົນຂອງເຫງະອານ ໃນສະພາບການຂອງການເຊື່ອມໂຍງ. ເຖິງແມ່ນວ່າມີຄວາມອຸດົມສົມບູນໃນການສະແດງອອກ, ແຕ່ພາສາເຫງະອານຍັງມີຂໍ້ຈຳກັດໃນການສື່ສານມວນຊົນ, ເຊິ່ງຮຽກຮ້ອງໃຫ້ປະຊາຊົນຈາກເຫງະອານ ໃຊ້ພາສາແມ່, ພາສາທ້ອງຖິ່ນ ແລະ ພາສາທ້ອງຖິ່ນຂອງເຂົາເຈົ້າຢ່າງຍືດຫຍຸ່ນ ແລະ ເໝາະສົມໃນການເຮັດວຽກ ແລະ ການສຶກສາຂອງເຂົາເຈົ້າເພື່ອໃຫ້ບັນລຸປະສິດທິຜົນ.

ສະໂມສອນຮ້ອງເພງພື້ນເມືອງຂອງພາກໃຕ້ສະແດງໃນງານວັດທະນະທຳທີ່ນະຄອນໂຮ່ຈິມິນໃນປີ 2022. ຮູບພາບ: ສະໜອງໃຫ້ໂດຍ NNND Hong Oanh.

ທ່ານ ເຢືອງວັນເທິ (ມາຈາກ Loc Ha, ປະຈຸບັນເຮັດວຽກຢູ່ລາວກາຍ) ໄດ້ສະແດງຄວາມຄິດເຫັນວ່າ: “ພາສາເຫງະອານມີຄຳສັບທີ່ສະແດງອອກຫຼາກຫຼາຍ, ຕັ້ງແຕ່ຄຳສັບພະນາມສ່ວນຕົວ ຈົນເຖິງຄຳຄຸນນາມ ແລະ ຄຳກິລິຍາ… ແຕ່ຖ້າໃຊ້ບໍ່ຖືກຕ້ອງໃນສະພາບການ, ມັນອາດຈະຫຍາບຄາຍຫຼາຍ, ບາງຄັ້ງກໍ່ຫຍາບຄາຍ, ເຮັດໃຫ້ຜູ້ເວົ້າພາສາເຫງະອານຮູ້ສຶກບໍ່ສະບາຍໃຈ. ໂດຍສະເພາະຄຳຄຸນນາມທີ່ສະແດງຄວາມຫຍາບຄາຍ ແລະ ຄວາມກະທັນຫັນ… ດັ່ງນັ້ນ, ມັນຈຳເປັນຫຼາຍທີ່ຈະຕ້ອງລົບລ້າງ ຫຼື ຈຳກັດພວກມັນ.” ເປັນທີ່ຮູ້ກັນວ່າ, ຍ້ອນຄວາມຮັກຕໍ່ພາສາທ້ອງຖິ່ນຂອງລາວ, ທ່ານເທິ ກ່ອນໜ້ານີ້ຈຶ່ງໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມກຸ່ມພາສາເຫງະອານໃນສື່ສັງຄົມອອນລາຍ ໂດຍມີຈຸດປະສົງເພື່ອສື່ສານເປັນພາສາພື້ນເມືອງຂອງລາວເພື່ອຕອບສະໜອງຄວາມປາຖະໜາຂອງລາວ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ສະມາຊິກບາງຄົນຂອງກຸ່ມໄດ້ໃຊ້ພາສາຫຍາບຄາຍໃນໂພສ ແລະ ຄຳເຫັນຂອງເຂົາເຈົ້າ, ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ລາວຮູ້ສຶກລຳຄານ ແລະ ເຮັດໃຫ້ລາວອອກຈາກກຸ່ມ.

ໜຶ່ງໃນຂໍ້ຈຳກັດຂອງສຳນຽງເຫງະອານໃນການສື່ສານກັບຄົນຈາກພາກພື້ນອື່ນໆແມ່ນສຳນຽງພາກພື້ນທີ່ເຂັ້ມແຂງຂອງມັນ. ສິ່ງນີ້ມັກຈະນໍາໄປສູ່ການອອກສຽງຜິດຂອງຄໍາສັບທີ່ມີສໍານຽງ tilde (~) ແລະເຄື່ອງໝາຍຄໍາຖາມ (?), ບາງຄັ້ງກໍ່ໃຊ້ຈຸດ (.), ແລະໃນບາງພື້ນທີ່, ຈຸດ (.) ກາຍເປັນສໍານຽງຮຸນແຮງ (`), ແລະສໍານຽງຮຸນແຮງ (`) ກາຍເປັນສໍານຽງແຫຼມ ('). ສິ່ງນີ້ເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມເຂົ້າໃຈຜິດຫຼືຄວາມຫຍຸ້ງຍາກໃນການເຂົ້າໃຈສໍາລັບຄົນຈາກພາກພື້ນອື່ນໆ. ນອກຈາກນັ້ນ, ສໍານຽງພາກພື້ນທີ່ເຂັ້ມແຂງຂອງເຫງະອານຍັງເປັນອຸປະສັກໃນເວລາຮຽນພາສາຕ່າງປະເທດ. ສິ່ງນີ້ໄດ້ຖືກສະແດງໃຫ້ເຫັນຢ່າງຈະແຈ້ງໃນການແຂ່ງຂັນວິຊາຊີບການບໍລິການທີ່ພັກອາໄສລະຫວ່າງແຂວງປີ 2023 ລະຫວ່າງແທງຮວວາ, ເຫງະອານ, ແລະ ຮ່າຕິ້ງ, ເຊິ່ງຈັດຂຶ້ນທີ່ເມືອງວິງເມື່ອບໍ່ດົນມານີ້. ຜູ້ເຂົ້າແຂ່ງຂັນຫຼາຍຄົນຈາກເຫງະອານ ແລະ ຮ່າຕິ້ງ, ເມື່ອນໍາສະເຫນີເປັນພາສາອັງກິດ, ມີສໍານຽງພາກພື້ນທີ່ເຂັ້ມແຂງ, ເຮັດໃຫ້ຄະນະກໍາມະການແລະຜູ້ຊົມບາງຄົນເຂົ້າໃຈຍາກ.

ບ້ານເກີດເມືອງນອນຂອງແມ່ນ້ຳ ເລີມ ແລະ ພູຮົ່ງ. ພາບ: ດິງເຍິດ.

ອີງຕາມນັກຂຽນ ແລະ ນັກຄົ້ນຄວ້າບາງຄົນ, ເພື່ອໃຫ້ພາສາເຫງະອານຮັກສາເອກະລັກຂອງມັນໄວ້ ໃນຂະນະທີ່ປະສົມປະສານເຂົ້າໃນຊີວິດສະໄໝໃໝ່, ຂັ້ນຕອນທຳອິດແມ່ນການມີນະໂຍບາຍ ແລະ ຍຸດທະສາດການອະນຸລັກ. ນີ້ລວມທັງໂຮງຮຽນທີ່ຕ້ອງການບົດຮຽນຢ່າງເປັນລະບົບກ່ຽວກັບຄວາມງາມ ແລະ ຂໍ້ຈຳກັດຂອງພາສາເຫງະອານ; ເສີມສ້າງການອະນຸລັກມໍລະດົກວັດທະນະທຳເຊັ່ນ: ເພງກ່ອມລູກເຫງະຕິ້ງ, ເພງພື້ນເມືອງ, ແລະ ການຮ້ອງເພງພື້ນເມືອງ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຟື້ນຟູຄຳເວົ້າຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຮົາທີ່ສະແດງເຖິງຈິດວິນຍານ ແລະ ຈິດວິນຍານທີ່ໂດດເດັ່ນຂອງຊາວເຫງະອານ. ນັກສິລະປິນ ແລະ ຊ່າງຝີມືຕ້ອງຮູ້ເຖິງຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງເຂົາເຈົ້າໂດຍການລວມເອົາຄຳເວົ້າ ແລະ ການສະແດງອອກຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງເຂົາເຈົ້າ - ຕັ້ງແຕ່ເພງພື້ນເມືອງ, ສຸພາສິດ, ສຳນວນ, ແລະ ການສະແດງອອກຂອງຊາວເຫງະອານ - ເຂົ້າໃນຜົນງານຂອງເຂົາເຈົ້າ. ຈາກນັ້ນ, ຄວາມງາມຂອງພາສາເຫງະອານຈະແຜ່ລາມໄປໃນຊີວິດສະໄໝໃໝ່.

ແຕ່ລະຄົນໃນຊຸມຊົນເງະອານຕ້ອງເອົາໃຈໃສ່ກັບການອອກສຽງ ແລະ ໃຊ້ຄຳສັບຢ່າງຄ່ອງແຄ້ວໃນແຕ່ລະສະພາບການ, ເອົາໃຈໃສ່ການໃຊ້ຄຳສັບທີ່ປະຊາຊົນມັກໃຊ້ ເພື່ອໃຫ້ຜູ້ຟັງສາມາດເຂົ້າໃຈເນື້ອໃນໄດ້ງ່າຍ, ຫຼີກລ່ຽງຄວາມເຂົ້າໃຈຜິດທີ່ອາດຈະເປັນອຸປະສັກຕໍ່ວຽກງານ ແລະ ຊີວິດຂອງເຂົາເຈົ້າ.

ທຽນວີ - ຮັນຍັນ

ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນ