ນັກຮຽນກຳລັງສ່ຽງບໍ?

ປະສົບການທາງວັດທະນະທຳ, ຄວາມຢາກຜະຈົນໄພ.

ຍ້ອນຄວາມຢາກຜະຈົນໄພ ແລະ ຄວາມປາຖະໜາທີ່ຈະໄດ້ປະສົບກັບວັດທະນະທຳ ແລະ ປະເທດໃໝ່ໆ, ຊາວໜຸ່ມຫຼາຍຄົນຈຶ່ງເລືອກ "ເສັ້ນທາງທີ່ເປັນເອກະລັກ" ໂດຍການຮຽນຮູ້ພາສາທີ່ຫາຍາກເຊັ່ນ: ພາສາອາຣັບ, ພາສາອິນເດຍ, ແລະ ພາສາອິນໂດເນເຊຍ, ເຖິງວ່າຈະມີອະຄະຕິຫຼາຍຢ່າງເຊັ່ນ: ໂອກາດວຽກທີ່ຈຳກັດ ແລະ ຄວາມຫຍຸ້ງຍາກໃນການຮຽນຮູ້.

ປະທັບໃຈກັບການເຕັ້ນລຳຂອງ "ດິນແດນພັນເກາະ", ຫງວຽນ ວູ ເຍິດ ອວຽນ, ນັກສຶກສາປີທີ 4 ຢູ່ມະຫາວິທະຍາໄລ ວິທະຍາສາດ ສັງຄົມ ແລະ ມະນຸດສາດ ໃນນະຄອນໂຮ່ຈິມິນ, ໄດ້ພັດທະນາຄວາມມັກໃນການສຶກສາອິນໂດເນເຊຍ.

Wonderland Indonesia - ການສະແດງທີ່ກອງປະຊຸມວິທະຍາສາດປະຫວັດສາດນະຄອນໂຮ່ຈິມິນ

"ໃນມື້ທຳອິດຂອງປີການສຶກສາ ແລະ ໃນລະຫວ່າງການປฐມນິເທດຄວາມຊ່ຽວຊານ, ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ສຶກປະທັບໃຈກັບການຟ້ອນລຳເຮືອ. ສິລະປະການສະແດງຍັງເປັນແຫຼ່ງຄວາມພາກພູມໃຈຂອງພະແນກ, ໂດຍໄດ້ບັນລຸຜົນສຳເລັດຫຼາຍຢ່າງໃນລະດັບຄະນະວິຊາ, ມະຫາວິທະຍາໄລ, ແລະ ລະດັບຊາດ. ເມື່ອເຂົ້າຮ່ວມທີມ, ນັກສຶກສາຈະໄດ້ນຸ່ງຊຸດອິນໂດເນເຊຍທີ່ສວຍງາມ, ພົວພັນກັບຄູອາຈານ ແລະ ພະນັກງານກົງສຸນອິນໂດເນເຊຍ, ແລະ ຝຶກຝົນທັກສະການສື່ສານຂອງເຂົາເຈົ້າ," ອວຽນ ແບ່ງປັນ.

ໃນຂະນະດຽວກັນ, ນາງ ຮວິ່ງ ຢາ ບ່າວ ຫງອກ, ນັກສຶກສາປີທີສາມ ສາຂາວິຊາພາສາອາຣັບ ທີ່ມະຫາວິທະຍາໄລວິທະຍາສາດສັງຄົມ ແລະ ມະນຸດສາດ ໃນນະຄອນໂຮ່ຈິມິນ, ຫວັງວ່າຈະປ່ຽນແປງຄວາມຮັບຮູ້ຂອງຜູ້ຄົນກ່ຽວກັບຂະແໜງການທີ່ "ບໍ່ຄ່ອຍໄດ້ຮັບຄວາມສົນໃຈ" ນີ້ ຫຼັງຈາກການຜະຈົນໄພແປດເດືອນຂອງນາງໃນປະເທດເອຢິບ.

"ນີ້ແມ່ນວັດທະນະທຳຕ່າງປະເທດ ແລະ ຍັງປະເຊີນກັບອະຄະຕິຫຼາຍຢ່າງ. ເມື່ອສະໝັກຂໍທຶນການສຶກສາ ແລະ ເຂົ້າຮ່ວມການແລກປ່ຽນໃນປະເທດເອຢິບ, ຂ້ອຍເກືອບຈະຮຽນພາສາອາຫລັບໄດ້ແລ້ວ ເພາະວ່າ 98% ຂອງຄົນຢູ່ທີ່ນີ້ເວົ້າພາສາອາຫລັບ. ຂ້ອຍໄດ້ພົບກັບໝູ່ເພື່ອນຈາກປະເທດ ແລະ ວັດທະນະທຳຕ່າງໆເຊັ່ນ ຈໍເຈຍ, ໄນຈີເຣຍ, ໂຊມາເລຍ... ຂ້ອຍໄດ້ສະຫຼອງເດືອນຣາມາດານ ແລະ ໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມກິດຈະກຳຕ່າງໆເຊັ່ນ: ການແຕ່ງກິນ ແລະ ການກິນ Suhoor (ອາຫານທີ່ຮັບໃຊ້ກ່ອນຮຸ່ງເຊົ້າ) ເວລາ 3 ໂມງເຊົ້າ, ການອະທິຖານເວລາ 4 ໂມງເຊົ້າ, ແລະ ການໄປມັດສະຍິດເພື່ອເພີດເພີນກັບ Iftar (ອາຫານທີ່ຮັບໃຊ້ຕອນຕາເວັນຕົກດິນ)," ບ່າວຫງອກ ແບ່ງປັນ.

ໂດຍບໍ່ຮູ້ສຶກທໍ້ຖອຍໃຈກັບ ຄວາມຄາດຫວັງທີ່ຈະຄົ້ນຫາ ພາສາທີ່ຫາຍາກ, ຫງວຽນ ຖູຍ ຮົ່ງ ຫງອກ, ນັກສຶກສາປີສອງທີ່ຮຽນວິຊາອິນເດຍສຶກສາ ຢູ່ມະຫາວິທະຍາໄລວິທະຍາສາດສັງຄົມ ແລະ ມະນຸດສາດ ໃນນະຄອນໂຮ່ຈິມິນ, ກ່າວວ່າ ພາສາຮິນດີ, ເຊັ່ນດຽວກັບພາສາຫວຽດນາມ, ບໍ່ຍາກທີ່ຈະອອກສຽງ ແລະ ປະສານຄຳສັບຕ່າງໆໄດ້ຄືກັນກັບທີ່ມັນເປັນ.

“ພາສາຫຼັກທີ່ຂ້ອຍຮຽນແມ່ນພາສາອັງກິດ, ແລະພາສາຮິນດີໜ້ອຍໜຶ່ງ. ຂ້ອຍເລືອກວິຊາເອກນີ້ເພາະວ່າຂ້ອຍຝັນຢາກໄດ້ປະສົບ, ເດີນທາງ , ແລະຮຽນຮູ້ກ່ຽວກັບສາສະໜາຕາເວັນອອກ, ໂດຍສະເພາະສາສະໜາອິນເດຍ,” ຫງອກກ່າວ.

ພະແນກສຶກສາອິນໂດເນເຊຍໄດ້ສະແດງລະຄອນເປີດພິທີຮັບປະລິນຍາປີການສຶກສາ 2023-2024 ຂອງມະຫາວິທະຍາໄລວິທະຍາສາດສັງຄົມ ແລະ ມະນຸດສາດ, ນະຄອນໂຮ່ຈິມິນ.

ຂົວຕໍ່ສຳລັບການແລກປ່ຽນວັດທະນະທຳ ແລະ ໂອກາດດ້ານວຽກເຮັດງານທຳ.

ໃນສະພາບການເຊື່ອມໂຍງ ແລະ ການແລກປ່ຽນວັດທະນະທຳ, ຮອງສາດສະດາຈານ ດຣ. ໂດທູຮາ, ຫົວໜ້າພະແນກສຶກສາອິນເດຍ, ມະຫາວິທະຍາໄລວິທະຍາສາດສັງຄົມ ແລະ ມະນຸດສາດຮ່າໂນ້ຍ, ໄດ້ກ່າວວ່າ ພາສາທີ່ຫາຍາກມີບົດບາດສຳຄັນຫຼາຍ. ຫວຽດນາມມີສາຍພົວພັນທາງການທູດກັບປະມານ 200 ປະເທດທົ່ວໂລກ, ແລະ ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ເປັນ "ຂົວ" ເພື່ອເຂົ້າໃຈວັດທະນະທຳ ແລະ ຜູ້ຄົນ, ສົ່ງເສີມສາຍພົວພັນທີ່ດີລະຫວ່າງປະເທດຊາດ.

ເພື່ອຕອບສະໜອງຕໍ່ຄວາມເຂົ້າໃຈຜິດກ່ຽວກັບພາສາທີ່ຫາຍາກ ແລະ ໂອກາດວຽກເຮັດງານທຳ, ທ່ານນາງ Thu Ha ໄດ້ເນັ້ນໜັກວ່າ ສິ່ງສຳຄັນແມ່ນເພື່ອເຮັດໃຫ້ຂະບວນການຮັບສະໝັກ ແລະ ຝຶກອົບຮົມເປັນຈິງຫຼາຍຂຶ້ນ.

ທ່ານນາງ ຮາ ໄດ້ແບ່ງປັນວ່າ "ໂຮງຮຽນຕ່າງໆຈຳເປັນຕ້ອງສຸມໃສ່ການຮັບນັກສຶກສາ, ໂດຍເນັ້ນໃສ່ທັກສະການປະຕິບັດຕົວຈິງ ແລະ ຄວາມຮູ້ຢ່າງເລິກເຊິ່ງ. ສິ່ງນີ້ຈະປ້ອງກັນສະຖານະການທີ່ນັກສຶກສາຮຽນວິຊາທົ່ວໄປ, ມີໂອກາດວຽກເຮັດງານທຳຫຼາຍຢ່າງ, ແຕ່ຂາດຄຸນວຸດທິທີ່ຈຳເປັນເພື່ອເຂົ້າສູ່ຕະຫຼາດແຮງງານ."

Minangkabau - ຊຸດ​ພື້ນ​ເມືອງ​ທີ່​ນຸ່ງ​ໃນ​ການ​ເຕັ້ນ Tari Piring ຂອງ​ອິນ​ໂດ​ເນ​ເຊຍ​.

ກ່ຽວກັບພາສາອິນເດຍ, ອີງຕາມຮອງສາດສະດາຈານ Thu Ha, ຫຼາຍຄົນມີຄວາມເຂົ້າໃຈຜິດກ່ຽວກັບສາຂາວິຊານີ້. ອິນເດຍບໍ່ມີພາສາປະຈຳຊາດ; ໃຊ້ພຽງແຕ່ພາສາບໍລິຫານຄືພາສາອັງກິດ ແລະ ພາສາຮິນດີເທົ່ານັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ, ເພື່ອເຂົ້າສູ່ຕະຫຼາດນີ້, ພາສາອັງກິດແມ່ນເຄື່ອງມືຫຼັກສຳລັບນັກສຶກສາໃນການສື່ສານ, ຮຽນ ແລະ ເຮັດວຽກ. ນັກສຶກສາຫຼາຍຄົນໃນສາຂານີ້ເວົ້າທັງພາສາອັງກິດ ແລະ ພາສາຮິນດີໄດ້ຄ່ອງແຄ້ວ, ເຊິ່ງເປີດໂອກາດວຽກເຮັດງານທຳຢ່າງກວ້າງຂວາງທັງພາຍໃນ ແລະ ຕ່າງປະເທດ.

ບ່າວຫງອກ ເດີນທາງໄປປະເທດເອຢິບ

ທ່ານນາງ ທູຮ່າ ໄດ້ແຈ້ງໃຫ້ຊາບວ່າ “ນັກສຶກສາຢູ່ມະຫາວິທະຍາໄລວິທະຍາສາດສັງຄົມ ແລະ ມະນຸດສາດຮ່າໂນ້ຍ ໄດ້ຮຽນພາສາອັງກິດທັງໝົດ ແລະ ມີໂອກາດໄດ້ສຶກສາ ແລະ ໄດ້ຮັບປະສົບການຕົວຈິງຢູ່ມະຫາວິທະຍາໄລ, ສະຖາບັນຄົ້ນຄວ້າ ແລະ ສູນການກຸສົນໃນປະເທດອິນເດຍ, ບັນດາປະເທດທີ່ໄດ້ຮັບອິດທິພົນຈາກວັດທະນະທໍາອິນເດຍ ເຊັ່ນ ປະເທດໄທ ຫຼື ພາກພື້ນມີເຊີນໃນຫວຽດນາມ. ນອກຈາກນັ້ນ, ນັກສຶກສາຈະໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມກອງປະຊຸມ ແລະ ກອງປະຊຸມກ່ຽວກັບເຫດການປະຈຸບັນ ແລະ ການແລກປ່ຽນວັດທະນະທໍາລະຫວ່າງຫວຽດນາມ ແລະ ອິນເດຍ.”

ໜ້າໜຶ່ງຂອງບັນທຶກທີ່ຂຽນເປັນພາສາອາຣັບໂດຍ ບ່າວຫງອກ.

ຮອງສາດສະດາຈານ Thu Ha ຍັງໄດ້ແບ່ງປັນວ່າ ເມື່ອຮຽນພາສາໃດໜຶ່ງ, ນັກສຶກສາຈຳເປັນຕ້ອງປູກຝັງຄວາມມັກ, ຮຽນຮູ້ຄຽງຄູ່ກັບວັດທະນະທຳຂອງປະເທດນັ້ນໆ, ແລະ ລົງທຶນໃນຄຳສັບພິເສດໃນສາຂາທີ່ເຂົາເຈົ້າກຳລັງສຶກສາ.

"ນັກຮຽນບາງຄົນຮຽນພຽງແຕ່ພຽງພໍສຳລັບການສື່ສານຂັ້ນພື້ນຖານ; ການຂາດທັກສະພາສາທີ່ຈຳເປັນສຳລັບສາຂາວິຊາສະເພາະຂອງເຂົາເຈົ້າຈະເຮັດໃຫ້ມັນຍາກຫຼາຍທີ່ຈະເຮັດວຽກ. ການຮຽນພາສາມີຫຼາຍລະດັບ, ແລະຂ້າພະເຈົ້າຫວັງວ່ານັກຮຽນຈະຝຶກຝົນ, ພະຍາຍາມ, ແລະກຳນົດເປົ້າໝາຍການຮຽນຮູ້ເພື່ອກາຍເປັນຜູ້ອອກແຮງງານທີ່ມີຄຸນນະພາບສູງ," ຮອງສາດສະດາຈານ Thu Ha ໃຫ້ຄຳແນະນຳ.

ສິ່ງທ້າທາຍ ແລະ ໂອກາດຕ່າງໆ

ອີງຕາມທ່ານ ບ່າວຫງອກ, ຄວາມຫຍຸ້ງຍາກໃນການສືບຕໍ່ສາຂາວິຊານີ້ແມ່ນການຂາດແຄນເອກະສານ, ປຶ້ມ, ແລະໜັງສືພິມ, ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ມັນເປັນສິ່ງທ້າທາຍສຳລັບນັກສຶກສາທີ່ຈະເວົ້າພາສາອາຣັບໄດ້ຄ່ອງແຄ້ວ. ປະຈຸບັນ, ມີພຽງສອງສະຖາບັນທົ່ວປະເທດທີ່ສະເໜີການຝຶກອົບຮົມຢ່າງເປັນທາງການໃນດ້ານພາສາອາຣັບ ແລະ ການສຶກສາຄື: ມະຫາວິທະຍາໄລວິທະຍາສາດສັງຄົມ ແລະ ມະນຸດສາດ ນະຄອນໂຮ່ຈິມິນ ແລະ ມະຫາວິທະຍາໄລພາສາຕ່າງປະເທດ ຮ່າໂນ້ຍ.

ສຳລັບ ເຍິດ ອວຽນ, ເຖິງວ່າຈະໄດ້ຮັບການສະໜັບສະໜູນຈາກຄອບຄົວ, ແຕ່ນາງຍັງໄດ້ປະເຊີນກັບອະຄະຕິຢ່າງຫຼວງຫຼາຍກ່ຽວກັບອາຊີບໃນອະນາຄົດຂອງນາງ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ນັກຮຽນໄດ້ແບ່ງປັນວ່າປະຈຸບັນມີໂອກາດຫຼາຍຢ່າງສຳລັບຜູ້ທີ່ເວົ້າພາສາອິນໂດເນເຊຍໄດ້ຄ່ອງແຄ້ວ, ແລະ ດ້ວຍສະຖາບັນຝຶກອົບຮົມໜ້ອຍ, ລະດັບການແຂ່ງຂັນຈຶ່ງບໍ່ສູງເທົ່າກັບພາສາອື່ນໆ.

ລິ້ງແຫຼ່ງຂໍ້ມູນ: https://thanhnien.vn/theo-duoi-cac-nganh-ngon-ngu-hiem-sinh-vien-co-mao-hiem-185231106101552072.htm