Xuan Loi is een heel andere persoon in zijn muziekcomposities, gebaseerd op gedichten.

QTO - Dichter Xuan Loi (uit de gemeente Gio Linh, provincie Quang Tri) staat bekend om zijn lyrische, oprechte en meanderende gedichten die zijn hele leven omspannen. Zijn dichtbundels, zoals "Bladeren roepen het seizoen", "Alsof verlicht", "Woorden van mos, ziel van steen" en "Leunend naar het oneindige", zijn geliefd bij lezers. Maar de muzikale composities van zijn gedichten, met name de liederen van de getalenteerde muzikant Quynh Hop, geven een heel andere invulling aan Xuan Loi. Verslaggevers van de krant, radio en televisie van Quang Tri kregen de gelegenheid om de dichter te ontmoeten en met hem over dit bijzondere perspectief te spreken.

• Interviewer: Meneer Xuan Loi, gefeliciteerd met uw recente toelating als lid van de Vietnamese Schrijversvereniging . Hoe voelt u zich nu? Welke nieuwe mogelijkheden biedt deze kans voor uw poëzie?

- Dichteres Xuan Loi: Mijn gevoelens op dit moment zijn moeilijk te beschrijven, omdat mijn jeugddroom eindelijk is uitgekomen. Dit is het bewijs van een proces van vrijwillige, gepassioneerde, stille en onvermoeibare arbeid op het eindeloze 'veld' van woorden, aangemoedigd door collega-kunstenaars en schrijvers van de Provinciale Vereniging voor Literatuur en Kunst, de afdeling van de Vietnamese Schrijversvereniging in de provincie, begeleid door ervaren schrijvers en van harte gesteund door vrienden, familie en verwanten, waardoor ik deze eer heb mogen ontvangen.

Ik voel dat ik ernaar moet streven om meer te leren en te luisteren wanneer ik mijn pen oppak, om zorgvuldig na te denken en te reflecteren, zodat ik lezers niet teleurstel wanneer ik een gedicht, een memoire of een kort toneelstuk afrond dat ik redigeer. Het is immers zowel een herbeleving als een reflectie, een zoektocht, een zuivering van het pure, zoals het licht van geloof en liefde brengen in de duisternis van het menselijk hart.

Dichteres Xuan Loi (uiterst links) en dichteres Nguyen Tien Nen (uiterst rechts) – twee nieuwe leden van de Vietnamese Schrijversvereniging – poseren voor een foto met de voorzitter van de Vietnamese Schrijversvereniging, Nguyen Quang Thieu. – Foto: aangeleverd door de auteur.

• Interviewer: Tot nu toe was het publiek eigenlijk niet veel bekend over een heel andere Xuan Loi, zoals die tot uiting komt in de muziekcomposities van zijn gedichten door componist Quynh Hop. Hoe is uw contact met deze vrouwelijke componiste ontstaan, meneer de dichter?

- Dichter Xuan Loi: Ik denk dat het een gelukje was, een onverwachte kans. Overweldigd door emotie tijdens mijn eerste bezoek aan Con Co-eiland, schreef ik in één keer een gedicht over "Tijgereiland" en droeg het ter plekke voor aan de delegatie op het eiland. Ik besefte niet dat het voormalige district Con Co-eiland zich op dat moment voorbereidde op de viering van het 50-jarig bestaan ​​van het heldhaftige eiland. Kort daarna bewerkte ik het gedicht tot "Een dag samen op het eiland".

Mijn vriend, een dichter, was destijds erg vertrouwd met internet. Hij vond een getalenteerde muzikant die gespecialiseerd was in het componeren van liedjes over de zee en eilanden, met een repertoire van meer dan 200 nummers. Hij stuurde het lied in het geheim naar muzikant Quynh Hop… Verschillende onverwachte factoren droegen ertoe bij dat de muzikant het lied kon voltooien.

En we hadden "A Day on Con Co Island", een lied dat lyriek en realisme, natuur en mensen combineert. Het lied prijst niet alleen de schoonheid van de eilanden, maar eert ook veerkracht, menselijke vriendelijkheid en liefde voor het vaderland. Dit lied werd gebruikt als achtergrondmuziek tijdens de inauguratieceremonie van de nationale vlaggenmast op Con Co Island op 10 juli 2017 en werd door internetgebruikers "Het Con Co Island-lied in vredestijd" genoemd.

• Interviewer: Sommige mensen geloven dat een gedicht een compleet andere 'identiteit' krijgt wanneer het op muziek wordt gezet. Ervaart u dit ook bij uw eigen gedichten die op muziek zijn gezet, en hoe heeft componist Quynh Hop uw gedichten 'nieuw leven' ingeblazen?

- Dichter Xuan Loi: Jazeker! Muzikant Quynh Hop heeft een aantal van mijn gedichten op muziek gezet, en tot nu toe zijn er meer dan 15 liedjes, zoals: "Een dag op Con Co-eiland", "Mijn weg naar huis vinden", "Paarse bloemenweg", "Plotseling", "Kokosschaduw", "Eenzame straat", "Rivierbegraafplaats"...

Naar mijn mening krijgt een gedicht, wanneer het op muziek wordt gezet, vaak een compleet andere status omdat het een nieuwe kunstvorm betreedt – waar de woorden niet langer op zichzelf staan, maar samensmelten met klank tot een melodie. Het verschuift van lezen naar luisteren. Poëzie is inherent een kunst van de stilte; de ​​lezer ervaart het ritme en de betekenis zelf.

Wanneer een gedicht op muziek wordt gezet, krijgt het "een stem", met zang, muziekinstrumenten en een leidende melodie, waardoor de emoties directer, herkenbaarder en gemakkelijker overdraagbaar worden. Het gedicht is niet langer slechts een geschreven tekst, maar wordt een multidimensionaal artistiek geheel – een combinatie van taal, klank en uitvoering. Deze transformatie creëert een "nieuwe identiteit" voor het gedicht.

Componiste Quynh Hop zei ooit: "Wanneer een gedicht op muziek wordt gezet, verliest het zijn oorspronkelijke vorm en wordt het een nieuwe versie – aangepast aan de logica van muziek , met een refrein en climax die passen bij de structuur en het ritme van het lied. Liedjes zijn over het algemeen gemakkelijker te populariseren dan gedichten. Een gezongen gedicht kan een breder publiek bereiken en zich in hun harten nestelen."

Naast zijn gedichten die op muziek werden gezet door componist Quynh Hop, staat dichter Xuan Loi ook bekend als de auteur van vele andere liederen, zoals: "Melancholy Summer Sunshine" van componist Le Anh; "Nhat Le Moon River" van componist Tran Tich, dat een prijs won in de literaire en artistieke wedstrijd ter herdenking van de 420e verjaardag van de oprichting van de oude provincie Quang Binh, de 75e verjaardag van de Quang Binh-opstand en de 35e verjaardag van de heroprichting van de provincie; "Finding Each Other in Da Lat" van componist Vo The Hung; "Irrigation - A Love Song" van componist Tran Kiem…

• Interviewer: Van de liedjes die muzikant Quynh Hop componeerde op basis van zijn gedichten, is "Purple Flower Road", op muziek gezet naar het gedicht "Purple", erg populair bij het publiek, vooral bij jongeren: "De roze zon laat auto's haastig stoppen / De middagschaduwen op het pad, lotusachtige voetstappen keren terug / De paarse bloesems van de lagerstroemia trillen / Een zacht briesje laat bloemen op de stoep vallen…". Wat waren uw gevoelens toen u dit lied voor het eerst hoorde?

- Dichteres Xuan Loi: Mijn gedicht 'Paars' is een teder, emotioneel rijk lyrisch stuk, waarin de kleur paars de rode draad vormt en herinneringen oproept aan liefde, nostalgie en trouw. De scène in het gedicht verschuift subtiel van middag naar namiddag, van heden naar herinnering. Een pure, ingetogen liefde, met de unieke verlegenheid van de jeugd. Dit gevoel is niet uitbundig, maar stil, zoals de zachte maar duurzame paarse kleur, die symbool staat voor langdurige toewijding, voor onsterfelijke beloften. Het is een eindeloos verlangen, zowel reëel als dromerig, zowel dichtbij als veraf.

Toen ik het nummer "Purple Flower Road" voor het eerst hoorde, merkte ik een duidelijke, verfrissende "verandering" in toon, zonder echter de oorspronkelijke essentie te verliezen. De zachte nostalgie in het gedicht werd lichter, helderder en intiemer, niet langer zwaar van verdriet, maar neigde naar zoetheid en troost.

• Interviewer: Mag ik een korte vraag stellen? Welk lied, dat componist Quynh Hop op uw gedichten heeft gezet, is uw favoriet?

- Dichter Xuan Loi: Voor mij is het meest bijzondere lied 'Rivierbegraafplaats', vooral tijdens de herdenkingen van de Dag van de Oorlogsinvaliden en Martelaren, wanneer het lied wordt gezongen te midden van de stroom veteranen die terugkeren om de oude slagvelden te bezoeken. Als ik hoor: 'Hoe kan ik deze met bloemen gevulde rivieroever vergeten? / Het verlangen naar de jonge, onschuldige soldaten, als verdorde grassprieten / De nacht, drijvend op de bloedrode rivier / 'Rivierbegraafplaats' zonder graven, zonder namen,' wordt mijn hart vervuld met ondraaglijk verdriet...

Het lied lijkt de luisteraar de liefde van een moeder over te brengen, een oorlogsmuseum dat de tranen niet kan bedwingen die 's nachts vloeien terwijl ze haar zoon herinnert en op haar man wacht. De muziek en de poëzie resoneren in harmonie en beroeren de ziel met vele onbeschrijflijke emoties, net als "The River Cemetery".

• Interviewer: Wat zijn uw plannen voor uw dichterlijke carrière in de toekomst, meneer Xuan Loi?

- Dichter Xuan Loi: Ik ben van plan mijn volgende dichtbundel uit te geven en ben momenteel bezig met het herzien van mijn verzameling korte verhalen en memoires, probeer het korte toneelstuk waaraan ik nog steeds werk af te maken en wijd mijn aandacht aan het zo snel mogelijk voltooien van een episch gedicht... Dit alles maakt deel uit van mijn persoonlijke plan en doelen.

• Interviewer: Dank u wel, dichter, voor dit waardevolle gesprek!

Mai Nhan (samengesteld)

Bron: https://baoquangtri.vn/van-hoa/202605/co-mot-xuan-loi-rat-khac-qua-cac-nhac-pham-pho-tho-2714771/