Pani Khé zbudowała dwupoziomowy staw na górze.

TUYEN QUANG – Pani Phuong Mui Khe wykopała dwa stawy piętrowe na wysokości 1000 m n.p.m., aby hodować ryby słodkowodne. Wokół nich hoduje kaczki, kapłony itp. Najlepsze jest to, że kaczki i ryby żyją razem w zgodzie.

Dwupoziomowy staw rybny – wyjątkowy projekt w Ho Thau.

Poranne powietrze w Ho Thau ( Tuyen Quang ) było świeże i chłodne. Wiatr znad górskich szczelin niósł chłód, sprawiając, że powietrze było jeszcze czystsze i przyjemnie chłodne. Pani Phuong Mui Khe (wioska Tan Thanh, gmina Ho Thau) szybko udała się do magazynu po miskę z granulatem do karmienia ryb, nabierając go garściami do stawu. Ryby, przyzwyczajone do tego zwyczaju, wypłynęły na powierzchnię, by chwytać pokarm, wywołując zamieszanie. Wiele gatunków ryb, takich jak karp, amur biały, karp czarny i węgorz, wynurzyło się jednocześnie.

Dwupoziomowy model stawu do hodowli ryb słodkowodnych na górze, należący do pani Phuong Mui Khe. Zdjęcie: K. Trung.

To już trzeci rok, kiedy pani Khé hoduje ryby w dwóch stawach na wysokości 1000 metrów n.p.m. – to rzadka i nietypowa praktyka w wiosce mniejszości etnicznej Dao w gminie Hồ Thầu. Co jeszcze bardziej niezwykłe, wykorzystując pochyły teren z bogatymi zasobami wodnymi, rodzina pani Khé zbudowała dwa stawy piętrowo, jeden wyżej, a drugi niżej, z różnicą wysokości około 1 metra. Każdy staw zajmuje powierzchnię setek metrów kwadratowych.

Naturalna woda z górskiego strumienia jest odprowadzana plastikowymi rurami, zawsze krystalicznie czysta. To również woda wykorzystywana na co dzień przez mieszkańców regionu górskiego. Rury muszą pokonywać duże odległości, aby dotrzeć do stawów, dlatego pani Khé wpadła na pomysł stworzenia dwóch stawów na różnych wysokościach, aby zbierać wodę między sobą. Gdy górny staw jest pełny, woda spływa małym kanałem wzdłuż brzegu do dolnego, zachowując cenną, czystą wodę, a jednocześnie tworząc przepływ, który zapobiega stagnacji wody w obu stawach, zapewniając im zawsze bogate w tlen, bez potrzeby stosowania urządzeń napowietrzających.

Kaczki i ryby żyją spokojnie razem w dwupoziomowym stawie pani Phuong Mui Khe. Zdjęcie: K. Trung.

W swoim stawie pani Khé hoduje różne gatunki ryb, ale przede wszystkim amur biały, karp pospolity, amur błotny, babkę i węgorza chrzęstnoszkieletowego… wszystkie hodowane naturalnie, odławiane mniej więcej raz na dwa lata. „Ponieważ są hodowane przez długi czas, ryby te są bardzo smaczne, o jędrnym, aromatycznym i słodkim mięsie. Dlatego cena sprzedaży kilograma ryby sięga 180 000–200 000 VND/kg” – wyjaśniła pani Khé.

Za każdym razem, gdy opróżnia staw, pani Khé zbiera 4-5 kwintali ryb, generując dochód w wysokości 80-100 milionów VND. Ryby są pysznym specjałem, który przyciąga wielu klientów, zwłaszcza firmy oferujące noclegi w malowniczych tarasowych polach ryżowych Ho Thau. Oprócz zarabiania pieniędzy, pani Khé oferuje również lokalny specjał dla swojej wioski, zachęcając turystów do dłuższego pobytu.

To, co wyróżnia model górskiej akwakultury pani Khé, to nie tylko dwupoziomowy staw, ale także niezwykle spokojna sceneria. Poniżej pływają ryby, a powyżej, na powierzchni stawu, stada rodzimych kaczek o lśniących, czarnych piórach przeplatanych białymi i szarymi plamami, z szyjami mieniącymi się niczym koraliki, pływają spokojnie.

Spokojny widok na farmie pani Khé. Zdjęcie: K. Trung.

Kiedy pani Khé rzuca rybom jedzenie, ławice ryb wypływają na powierzchnię, by połknąć przynętę, podczas gdy kaczki pozostają niewzruszone, nie zadając sobie trudu złapania ryby, a ryby nie boją się kaczek. Te „naturalne drapieżniki” koegzystują pokojowo i przyjaźnie w małym stawie, dodatkowo podkreślając spokojny, górski krajobraz.

Hoduję te kaczki od wielu lat tylko po to, by zdobyć ich jaja, które potem wykorzystuję do wylęgu kacząt. Od dawna hoduję też ryby, więc są do siebie przyzwyczajone i żyją razem w zgodzie, bez konfliktów. Kaczki nie łowią ryb, a ryby się ich nie boją.

Zgodnie z zapowiedzią pani Khé, kaczki pływały po powierzchni stawu, czyszcząc swoje eleganckie, czerwone pióra, a następnie radośnie wdrapywały się na samotny kamień wystający z wody, by wyczyścić pióra i wygrzewać się w słońcu. Ryby, pełne pożywienia, również krążyły figlarnie, od czasu do czasu wyskakując z wody, tworząc rozchodzące się fale. Aby zapewnić kaczkom czystą przestrzeń do zabawy, pani Khé spiętrzyła koryto strumienia, tworząc czystą wodę do hodowli kaczek, z której produkowano pyszne mięso.

Wykastrowane koguty należące do rodziny pani Khé są przygotowywane do sprzedaży podczas święta Tet (wietnamskiego Nowego Roku Księżycowego). Zdjęcie: K. Trung.

Samowystarczalny, ekologiczny system ogrodu ze stawem i hodowlą zwierząt.

W gminie Ho Thau zróżnicowany, samowystarczalny model hodowli zwierząt gospodarskich pani Khe jest jednym z nielicznych wzorowych modeli ekonomicznych. Jako wybitna członkini Stowarzyszenia Kobiet gminy, pani Khe jest wiodącym przykładem we wszystkich dziedzinach. Jej mąż, pan Phuong Chan Nu, jest wiceprzewodniczącym gminy i jest zajęty pracą od wczesnego rana do późnej nocy, więc pani Khe zajmuje się wszystkim w domu. Pan Phuong Chan Nu przyjeżdża do domu tylko w rzadkie weekendy, aby pomóc żonie.

Zintegrowany model ogrodu, stawu i hodowli zwierząt gospodarskich rodziny pani Phuong Mui Khe jest wzorcowym przykładem w gminie Ho Thau. Zdjęcie: K. Trung.

Oprócz hodowli kaczek i ryb, pani Khé hoduje również stado ponad 100 wykastrowanych kogutów z wolnego wybiegu, które zamierza sprzedać podczas święta Tet (wietnamskiego Nowego Roku). Dodatkowo hoduje 4 lochy, które mają zapewnić całej wiosce czarne prosięta. Pani Khé jest nieustannie zajęta, karmi ryby i kaczki, kroi banany dla świń, zbiera ryż dla wykastrowanych kurczaków… Pani Khé nigdy nie ma chwili wytchnienia. Mimo to, nigdy nie zapomina dbać o swoją prawie 3-hektarową działkę, obsadzoną 3-letnimi cynamonowcami, tuż na wzgórzu za jej domem.

Ponadto rodzina pani Khé hoduje 5 rodzimych macior, z których rodzą się prosięta na sprzedaż. Każdego roku pani Khé sprzedaje 8-10 miotów prosiąt od tych 5 macior, zarabiając ponad 50 milionów VND na swoim stadzie hodowlanym.

„Nasze rodzinne gospodarstwo zajmuje powierzchnię około 3000 metrów kwadratowych i składa się głównie z dwóch stawów rybnych, kurników i chlewni. Mimo że znajduje się daleko od terenów mieszkalnych, musimy dbać o higienę środowiska, zapobiegając wydostawaniu się nieprzyjemnych zapachów i ścieków z gospodarstw” – powiedziała z entuzjazmem pani Khé.

Ekologiczny model hodowli zwierząt w obiegu zamkniętym pani Phuong Mui Khe. Zdjęcie: K. Trung.

Ta pracowita kobieta od samego początku budowy farmy miała plan: otwarty teren na zewnątrz został ogrodzony, aby stworzyć plac zabaw dla jej wykastrowanych kogutów; kaczki pływały w stawie; kurzy i świński obornik zbierano szczelnym systemem plastikowych rur zakopanych w ziemi, prowadzącym do zbiornika na biogaz. Ścieki gromadzono w osadniku, aby wykorzystać je do nawadniania upraw. To naukowe rozwiązanie sprawiło, że farma pani Khé nie miała przykrego zapachu, a jedynie chrząkanie świń, pluskanie ryb chrupiących jedzenie oraz hałaśliwe ćwierkanie kaczek i kurczaków, gdy domagały się jedzenia…

Cechą charakterystyczną gmin górskich jest to, że ludzie hodują zwierzęta gospodarskie głównie na małą skalę, produkując i spożywając własne produkty. Zintegrowany model rolnictwa pani Phuong Mui Khe (ogród-staw-zwierzęta) to największy model ekonomiczny w gminie Ho Thau, dostarczający produkty rolne lokalnym przedsiębiorstwom turystycznym. Aby zadbać o zdrowie swoich zwierząt, bada ona sposoby leczenia powszechnych chorób, aktywnie zapobiega epidemiom na wczesnym etapie i jest w stanie samodzielnie leczyć powszechne choroby, jeśli jej zwierzęta się nimi zarażą.

Kastrowane kurczaki hodowane na wolnym wybiegu przez panią Phượng Mùi Khé. Zdjęcie: K. Trung.  

„Nasze rodzinne gospodarstwo hodowlane znajduje się z dala od terenów mieszkalnych, więc mamy mniejszy kontakt z zewnętrznymi źródłami zakażeń, co sprawia, że ​​jest ono dość bezpieczne i stabilne pod względem występowania ognisk chorób. Każdego roku, po odliczeniu wydatków, dochód z dywersyfikacji hodowli wynosi 70-80 milionów VND. To stabilne i znaczące źródło dochodu dla gospodarstw domowych w górach” – powiedziała pani Phuong Mui Khe.

Ponadto rodzina pani Khé aktywnie uczestniczy w zalesianiu. Do tej pory posiada 3 hektary drzew cynamonowych, które mają ponad 4 lata i rosną na wzgórzach wioski Tan Thanh. Pod baldachimem lasu uprawia 2 hektary fioletowego kardamonu, generując ponad 80 milionów VND rocznie. Ponadto jej rodzina posiada dwa sady, w których uprawia się głównie gruszki i śliwki poza sezonem, z których każdy przynosi ponad 40 milionów VND dochodu.

Dzięki swoim skutecznym modelom ekonomicznym pani Phuong Mui Khe zawsze była jasnym przykładem, szerząc dobre rzeczy wśród mieszkańców gminy i przyczyniając się do kampanii „Studiowanie i podążanie za myślami, etyką i stylem Ho Chi Minha” w komitecie partyjnym gminy Ho Thau.

Source: https://nonnghiepmoitruong.vn/chi-khe-lam-ao-2-tang-tren-nui-d788196.html