„Gleba wydaje pachnące krople” dla tych, którzy układają wiersze lục bát.

„Kraj, w którym rosną pachnące krople” to najnowszy zbiór poezji autorstwa poety Trieu Kim Loana, postaci poezji wietnamskiej, która stopniowo zdobywa popularność wśród czytelników w całym kraju.

„Kraina, która karmi pachnące krople” to szósty utwór poety Trieu Kim Loana, po zbiorach „Cisza”, „Wieczorne refleksje”, „Zielone aspiracje”, „Nocny dialog” i „Słowa wzywające porę księżyca”. Poeta Trieu Kim Loan, którego prawdziwe nazwisko to Trieu Thi Loan, ma młodszą siostrę, Trieu Thi Hue, która również pisze wiersze pod pseudonimem Hue Trieu. Obie siostry są członkiniami Wietnamskiego Stowarzyszenia Pisarzy i mieszkają i tworzą w Ho Chi Minh.

Poeta Trieu Kim Loan. Zdjęcie: udostępnione przez autora.

Poetka Trieu Kim Loan wybrała nauczanie jako swoją życiową misję. Radości i smutki związane z nauką w szkole ukształtowały jej życzliwą i marzycielską osobowość, prowadząc ją do świata poezji. Dlatego poezji Trieu Kim Loan brakuje szorstkiego i ostrego tonu, skłaniając się raczej ku łagodnemu i troskliwemu stylowi. Zrozumiałe jest również jej upodobanie do pisania w metrum lục bát (sześć-osiem sylab), z jego licznymi, lekkimi przesłaniami.

W zbiorze wierszy „Ziemia, która zatrzymuje wonne krople” Trieu Kim Loan, jej sześciowersowe wersy przesiąknięte są nostalgią, ponieważ posiada ona rozległy zasób wspomnień: „Plan lekcji otwiera się szczerze / Tak wiele twarzy, zarówno bliskich, jak i dalekich”. Jednak jej doświadczenia, „Dotknięcia koryta rzeki, przechylenia promu”, pomagają jej spokojnie zmierzyć się z lękami „Skończyły się dni mglistego deszczu”, prowadząc do podróży ku samopoznaniu w bardziej udręczonym i chaotycznym świecie duchowym: „Samotna szukam siebie / Wiersze przesiąknięte są gorzkim smakiem spadających wieczorem kropli”.

Każda forma poetycka wymaga od autora unikalnego temperamentu. Forma sześcio-ośmiorowa, pozornie łatwa, w rzeczywistości jest trudna. Łatwo ją śpiewać i rymować, ale trudno pozwolić myślom utkwić w głębokiej kontemplacji. Jeśli autor zbyt mocno zaabsorbuje się rytmicznym przepływem, idee będą bezcelowo dryfować w nicość. Dlatego pisanie sześcio-ośmiorowej zwrotki wymaga umiejętnej gry słów i jasności umysłu, by zebrać emocje. Z drugiej strony, sześcio-ośmiorowa zwrotka oferuje pozornie poważne i zdyscyplinowane ramy, które stanowią wyzwanie dla zdolności poszerzenia zakresu wibracji estetycznych w każdej parze sześcio-ósemkowych zwrotek w obrębie czternastu tętniących życiem znaków. Odważna decyzja o opublikowaniu całego zbioru sześcio-ośmiorowych zwrotek, zatytułowanego „Earth Nurturing Fragrant Drops”, jest godnym pochwały osiągnięciem poety Trieu Kim Loan.

W czym tkwi siła sześcioośmiometrowego metrum poetki Trieu Kim Loan? Bez rozbudowanych podziałów zdań i skomplikowanych podziałów wersów, prowadzi ona swoją poezję leniwym, niespiesznym krokiem, czasem wspominając daleką ojczyznę („Słońce śródlądowe dusi deszcz i burze / Wracam, serce boli od pożyczonego smutku”), czasem opłakując stratę kogoś z daleka („Kropla kadzidła spada pośród mgły / Serce moje, jak gorzki liść, rozlewa się w nocy”), a czasem pogrążając się w zadumie w samotności („Noc delikatnie zapina moją sukienkę / Skromne okno nieśmiało spogląda w tę stronę”).

Wielu autorów, w swoim zapale do innowacji formy sześciowierszowej z jej ciągle zmieniającymi się, krętymi stylami, często zapomina, że ​​prawdziwy urok tej formy tkwi w jej ścisłym związku między ludzkością a naturą, niczym oddech pór roku, niczym schadzka kochanków. Forma sześciowierszowa, i tak już rozległa, musi zostać skondensowana, by wypełnić przestrzeń, w której puszyste chmury dryfują w krainie tęsknoty. Poeta Trieu Kim Loan miał szczęście doświadczyć tych drżących momentów, co zaowocowało ciekawymi i sugestywnymi wersami sześciowierszowymi, odzwierciedlającymi zamęt w słowach: „Liść chwieje się na progu / Pełnia księżyca jeszcze nie wzeszła, lecz nocna mgła już się rozmyła” lub wstrząs w słowach: „Życiowa zbocze niebezpiecznie się osuwa / Świt dopiero się rozpoczął, lecz wieczorna burza już nadeszła”.

Złożoność i uwikłania kobiecości pozwalają poetyckiej narracji utworu Trieu Kim Loan „Earth Retaining Fragrant Drops” na przeskok między tlącą się czułością a bolesnym żalem. Z intymnej, zamyślonej chwili: „Jestem teraz jak wyblakłe ja / Smutne fale rozbijają się o brzeg, czy jesteś szczęśliwa?”, po cichu modli się o wspólne zrozumienie przypływu i odpływu życia: „Życie jest puste – kurczowo trzymam się poezji / Proszę, niebiosa, obdarz mnie kolejnymi porami łagodnej bryzy”. Dlatego w jej poezji strata zostaje ukojona: „Niosąc ciężary na końcu brzegu rzeki / Cienki płaszcz przeciwdeszczowy, liście niesione zimowym wiatrem”, a cierpienie również pocieszone: „Stare nabrzeże jest w połowie ukryte za łodzią / Moja droga, czy czekasz na wschód księżyca, pranie ubrań?”

Zbiór poezji „Earth Nurturing Fragrant Drops” został wydany przez Wydawnictwo Stowarzyszenia Pisarzy Wietnamskich. Zdjęcie: Wydawnictwo.

Nikt nie może ukryć się przed poezją. Portret poetki Trieu Kim Loan ujawnia się w pełni w jej wierszu „Ziemia karmi wonne krople”, przepełnionym harmonią i optymizmem: „Chciałabym zachować zapach orzechów betelowych / Aby stara zielona taca betelowa ze słonym wapnem powróciła”. Choć często naiwna i ufna, a innym razem refleksyjna i kontemplacyjna, poezja wciąż stanowi dla niej spokojną kotwicę, pozwalającą zrozumieć życie poprzez jego kruche, lecz trwałe niuanse: „Prowadząc deszcz krętą drogą / Dziękując życiu za nagradzanie dni”.

Source: https://nongnghiepmoitruong.vn/dat-u-giot-thom-cho-nguoi-gieo-van-luc-bat-d812238.html