Według starożytnej legendy, gdy król An Duong Vuong wstąpił na tron i ustanowił swoją stolicę w Co Loa, nazwał kraj Au Lac. Aby rządzić krajem i zapewnić pokój ludziom, król nakazał budowę wałów i fortyfikacji. Jednakże wały zawaliły się po ich wybudowaniu, a fortyfikacje zostały ponownie zasypane po wykopaniu. Król wzniósł wówczas ołtarz, aby modlić się do nieba i ziemi, a posłaniec Thanh Giang (złoty żółw) pojawił się, ujawniając, że duch białego koguta ukrywał się na górze That Dieu Son (obecnie góra Sai) i zakłócał budowę króla. Król i jego świta, w tym wysocy rangą urzędnicy, udali się na górę That Dieu Son, aby odprawić rytuał. Po pewnym czasie wały zostały ukończone, przyczyniając się do solidnych fundamentów królestwa Au Lac w tym okresie.
Co roku, wiosną, król i jego urzędnicy osobiście przybywali tutaj, aby złożyć mu hołd. Później, widząc, że podróż była kosztowna i czasochłonna, król przyznał mieszkańcom gminy Thuy Loi - Thuy Lam prawo do wzięcia udziału w królewskiej procesji, używając ich tytułów i oddając mu hołd. Od tego czasu procesja królewska stopniowo się ukształtowała i stała się unikatową formą kultury i świętem regionu Północnej Delty.
Podczas święta „królewskiej procesji” wszystkie czynności i wydarzenia mają na celu odtworzenie starożytnych historii, takich jak oddanie hołdu świętemu bóstwu Huyền Thiên Trấn Vũ przez króla i jego świtę. Kiedy królewski palankin przybywa do Górnej Świątyni, król zsiada z konia, aby przeprowadzić ceremonię próby miecza, uderzając trzykrotnie w stary kamień, co powoduje rozlanie się czerwonego atramentu. Legenda głosi, że jest to akt ścięcia głowy białego koguta (ducha białego koguta). Po ceremonii król i jego urzędnicy wracają do sali wspólnej, aby odprawić kolejne rytuały.
W tym roku część ceremonialna przebiegała uroczyście, z tradycyjnymi rytuałami ofiarowania kadzidła, składania ofiar, noszenia palankinów i czytania mów pochwalnych wychwalających zasługi naszych przodków. Tymczasem część świąteczna była pełna życia, z grami ludowymi i tradycyjnymi występami kulturalnymi, tworząc żywą atmosferę, zachowując jednocześnie nieodłączną powagę.
Wielu gości, którzy po raz pierwszy odwiedzili to miejsce, przyznało, że byli pod ogromnym wrażeniem uroczystej atmosfery ceremonii „procesji pozorowanego króla”. Dźwięk bębnów i gongów rozbrzmiewający echem po górach sprawiał, że przestrzeń zdawała się zwalniać, przywołując poczucie czci i świętości. Świadkowie uroczystej inscenizacji rytuału ścięcia ducha białego koguta, wielu wyraźnie odczuło wzajemne oddziaływanie legendy i życia, historii i duchowości. Pan Hong Truong (Cau Giay, Hanoi ) ze wzruszeniem powiedział: „Słyszałem wiele opowieści o festiwalu pozorowanej procesji królewskiej, ale dopiero gdy zobaczyłem go na własne oczy, w pełni doceniłem dbałość i szacunek, jakim darzyli go tutejsi ludzie. Każdy rytuał niesie ze sobą głębię kulturową, nie tylko odtwarzając starożytne opowieści, ale także będąc sposobem na zachowanie pamięci historycznej”.
Z świętem „pochodu fałszywego króla” wiąże się pewna legenda.
Król An Duong Vuong zbudował Cytadelę Co Loa. (Zdjęcie: VNA)
Pani Nguyen Thi Hue (Thu Lam, Hanoi) z dumą powiedziała: „Chociaż nie uczestniczyłam bezpośrednio w procesji ani ceremoniach, co roku, gdy przyjeżdżam na festiwal w świątyni Sai, zawsze odczuwam w sercu bardzo szczególne emocje. Od dzieciństwa chodziłam za rodzicami do świątyni, aby ofiarować kadzidło na początku wiosny, obserwując procesję króla przejeżdżającą pośród ożywionych dźwięków bębnów i gongów. Z wiekiem coraz lepiej rozumiałam legendę An Duong Vuong i znaczenie festiwalu dla mojego rodzinnego miasta”.
W tym roku festiwal został uznany za Narodowe Niematerialne Dziedzictwo Kulturowe i jestem z tego naprawdę dumny. To nie tylko uznanie tradycyjnego rytuału, ale także potwierdzenie wartości kulturowej całej społeczności, która przez pokolenia pielęgnowała to dziedzictwo. Jako młody człowiek uważam, że moim obowiązkiem nie jest koniecznie stanie w procesji, ale szerzenie pięknych historii festiwalu, zapoznawanie przyjaciół z bliska i daleka ze świątynią Sai i wioską Thuy Loi. Wierzę, że kiedy młodsze pokolenie nauczy się doceniać i być dumnym z tradycji swojej ojczyzny, wartości te zostaną zachowane na długo.
Młodzi ludzie uczestniczący w festiwalu wyrażali zachwyt nad żywiołowymi uroczystościami i tradycyjnymi grami. Wielu młodych ludzi uważa, że festiwal to nie tylko okazja do świętowania wiosny, ale także „życiowa lekcja historii”, pomagająca młodszemu pokoleniu lepiej zrozumieć legendy o budowaniu narodu, obronności kraju i duchu jedności społecznej ich przodków.
Festiwal Świątyni Sai, kończący tętniący życiem sezon wiosennych festiwali, nie tylko pozostawia po sobie echa bębnów i gongów rozbrzmiewające w górach, ale także budzi w sercach uczestników głęboką dumę z dziedzictwa narodowego. Wpisanie festiwalu na Krajową Listę Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego to zasłużone uznanie dla nieustannych wysiłków pokoleń mieszkańców Thuy Loi na rzecz jego ochrony.
W coraz szybszym tempie współczesnego życia, starożytne rytuały pozostają nienaruszone, co dowodzi nieprzemijającej witalności dziedzictwa kulturowego, pielęgnowanego przez szacunek i poczucie odpowiedzialności społecznej. Festiwal nie tylko odtwarza starożytną legendę związaną z procesem budowania narodu, ale także przyczynia się do budowania jedności i solidarności między pokoleniami w wiosce i społeczności.
W szczególności udział i zainteresowanie dzisiejszej młodzieży jest obiecującym prognostykiem dla przyszłości Festiwalu. Kiedy młodzi ludzie rozumieją, kochają i są dumni z tradycji swojej ojczyzny, dziedzictwo to nie tylko pozostanie w pamięci, ale będzie nadal rozpowszechniane na wiele kreatywnych sposobów, adekwatnych do czasów.
Source: https://baophapluat.vn/doc-dao-le-hoi-den-sai-dip-dau-xuan.html
Komentarz (0)