Ochrona charakterystycznej sztuki ludowej regionu nadmorskiego.

Śpiew Ba Trao to charakterystyczna forma ludowego występu w nadmorskich prowincjach środkowego Wietnamu, w tym w Quang Ngai . Jednak ta forma sztuki jest zagrożona wyginięciem i potrzebuje następców, aby ją kontynuować i zachować.

„Przywrócenie” tradycyjnego dania wietnamskiego.

Przewracając strony dokumentu „Echa regionu morskiego”, powracają niezliczone wspomnienia z wioski rybackiej pana Vu Huy Binha (76 lat, gmina Binh Thanh, dystrykt Binh Son, prowincja Quang Ngai).

Pan Vu Huy Binh ze zbiorem dokumentów „Echa regionu morskiego”.

Wioska rybacka Hai Ninh leży na końcu rzeki Tra Bong, gdzie wpada ona do estuarium Sa Can. Od pokoleń mieszkańcy utrzymują się z rybołówstwa. Pomimo sztormów, niebezpieczeństw i trudności na morzu, rybacy niezłomnie oddają się swojemu rzemiosłu. Ich codzienne zajęcia, rozpoczęte w pewnym momencie, przekształciły się w unikalną formę sztuki – śpiew „Ba Trao”.

Urodzony w nadmorskiej wiosce, pan Binh jako dziecko często jeździł do Lang Van, aby oglądać ceremonię oddawania czci Bogu Wielorybów (Nghinh Ong) i słuchać ludzi śpiewających tradycyjne pieśni żeglarskie. Nawet jako dorosły, pomimo dalekich podróży w celu zarobkowania, pieśni i rytmy pieśni żeglarskich z jego rodzinnego miasta zawsze rozbrzmiewały w jego umyśle.

Największą troską tego człowieka było to, że wraz z upływem czasu i zmianami w życiu tradycyjne rzemiosło stopniowo zanikało, starsze pokolenie odchodziło, a młodsze nie miało o nim pojęcia.

Wioska rybacka Hai Ninh położona jest na końcu rzeki Tra Bong, w miejscu, gdzie wpada ona do ujścia rzeki Sa Can.

Największą okazją, która jeszcze bardziej zbliżyła pana Binha do tradycyjnego rytuału wiosłowania łodzią, było spotkanie z ekipą filmową Da Nang Television (VTV Da Nang) podczas kręcenia filmu w rejonie ujścia rzeki Sa Can.

„Wiedząc, że chcą znaleźć wioskę rybacką ze świątynią Boga Morza Południowego i tradycyjnymi łodziami wiosłowymi, od razu pomyślałem o moim rodzinnym mieście i obiecałem ich tam zabrać. Było to 12. dnia pierwszego miesiąca księżycowego w 1995 roku, w rocznicę śmierci Boga Morza Południowego dla rybaków. Ekipa filmowa przybyła pięć dni wcześniej, aby skoordynować ze mną organizację i filmowanie” – opowiadał wyraźnie pan Binh.

Hát bả trạo (znane również jako chèo cả trạo, chèo đưa linh, hò đưa linh) to ludowa forma sztuki, głęboko zakorzeniona w rytuałach społeczności nadmorskich środkowego Wietnamu , która modli się o pokój narodowy i dobrobyt, sprzyjającą pogodę i spokojne morze. Ta forma sztuki odzwierciedla również wyjątkową tożsamość kulturową regionu nadmorskiego, solidarność i wzajemne wsparcie rybaków. Ponadto wyraża szacunek i wdzięczność społeczności rybackiej nadmorskiego Boga Wieloryba, który pomógł im przezwyciężyć burze i nieszczęścia na morzu.

W tym samym roku ekipa filmowa wyprodukowała film dokumentalny „The Sea Sings”, który był wielokrotnie emitowany w VTV 3 – telewizji wietnamskiej . Po raz pierwszy tradycyjna kultura, kultura nadmorskich wiosek, stała się bardziej dostępna dla widzów i lokalnej społeczności, szybko się rozprzestrzeniając i docierając do szerszego grona odbiorców.

Po przejściu na emeryturę w 2013 roku, mając więcej wolnego czasu, pan Binh zaczął często spotykać się ze starszyzną wioski, aby zbierać i nagrywać pieśni cheo, w celu ożywienia ludowych pieśni ba trao.

„Większość pieśni ludowych jest przekazywana ustnie, więc niewiele zachowało się oryginalnych wersji. Starsi pamiętają tylko kilka wersów i śpiewają to, co zapamiętają, abym mógł je przepisać. Po przepisaniu musiałem poprosić nauczyciela znającego pismo Han Nom o przetłumaczenie ich na wietnamski, a potem zacząłem je kompilować przez długi czas” – wspominał pan Binh.

W ten sposób narodziła się książka „Echa regionu morskiego”. Choć jest to osobisty zbiór materiałów, może ona podsumować wiele aspektów bogatej kultury ludowej regionu nadmorskiego.

Styl śpiewu ludowego „Hát bà trạo” jest głęboko zakorzeniony w tradycjach kulturowych społeczności nadmorskich.

W tym zbiorze dokumentów odtworzono festiwal rybacki – upamiętnienie Boga Morza Południowego, tradycyjny taniec łodzi, taniec z mieczami, tradycyjne wyścigi łodzi na rzece Tra Bong, grę ludową Bài Chòi, a także takie zabawy ludowe, jak konkurs plecenia sieci, rozlewania sosu rybnego do butelek, konkurs gryzienia ołowianych ciężarków, przeciąganie liny... które często odbywają się podczas wiejskich festiwali, szczególnie w styczniu każdego roku.

„Pieśń ludowa „Ba Trao” składa się z czterech części. Część 1 to pieśń dziękczynna Bogu Morza Południowego, część 2 opowiada o podniesieniu kotwicy i wypłynięciu na połów, część 3 opowiada o łodzi napotkanej na silne fale i wiatry, która musi zwrócić się o pomoc do Boga Morza Południowego, a część 4 opowiada o Bogu Morza Południowego sprowadzającym łódź z powrotem na brzeg. Każda zwrotka ma znaczenie duchowe, przedstawiając obraz rybaków w ich pracy i produkcji” – powiedział pan Binh.

W 2016 roku pan Binh i osoby o podobnych poglądach założyły Klub Sztuki Ludowej Komuny Binh Thanh. W 2019 roku pan Binh otrzymał od Prezydenta Wietnamu tytuł „Wybitnego Rzemieślnika” za wybitny wkład w ochronę i promocję niematerialnego dziedzictwa kulturowego kraju.

Następca tradycyjnego tańca wietnamskiego

Mając 56 lat i około 30 lat doświadczenia w śpiewaniu tradycyjnych pieśni ludowych, pan Nguyen Tan Sam (wieś Hai Ninh, gmina Binh Thanh) ma szczególną pasję do tej formy sztuki. Mieszkańcy Binh Thanh i sąsiednich gmin nadmorskich w dystrykcie Binh Son znają pana Sama z corocznych ceremonii modlitewnych z okazji połowów.

Pan Nguyen Tan Sam gra rolę głównego wokalisty w ludowym zespole śpiewaczym Ba Trao.

W zespole śpiewaczym Bả Trạo jest 12 lub 16 wioślarzy (łodzi), 3 dowódców (dowódca dziobu, dowódca przedziału i dowódca rufy). Pan Sâm pełni rolę dowódcy dziobu, którego nhiệm vụ polega na kontrolowaniu łodzi i wioślarzy zgodnie z ruchami wsiadania, wiosłowania i kontrolowaniu wioślarzy, aby mogli odpocząć.

„ Z powodu wpływu mechanizmów rynkowych i intensywnego rozwoju nowych form sztuki, maleje liczba osób prawdziwie oddanych rzemiosłu i chcących nauczyć się tradycyjnego tańca ba trạo. Dlatego też kontynuowanie tradycji naszych przodków jest problemem bez jasnego rozwiązania” – wyraził Zasłużony Rzemieślnik Vu Huy Binh.

„Śpiewanie ba trạo wymaga poświęcenia, pilnej praktyki oraz opanowania tekstu, układów tanecznych i melodii całej pieśni. Ponieważ jest to forma ludowej sztuki performatywnej, ma ona charakter obrzędowy i sakralny. Ci, którzy śpiewają ba trạo, muszą wnieść radość i entuzjazm osoby z regionu nadmorskiego, aby w pełni je wyrazić” – powiedział pan Sam.

Oprócz znajomości wielu tradycyjnych pieśni ludowych, Pan Sam biegle gra na ośmioinstrumentowym instrumencie muzycznym. Muzyka jest nieodłącznym elementem śpiewu ludowego. Melodie dwustrunowych skrzypiec, bębnów, trąbki i talerzy perkusyjnych harmonizują ze śpiewem, tworząc niepowtarzalny urok, który go urzekł.

„Staram się pielęgnować i szerzyć miłość do tradycyjnej formy sztuki ba trạo, aby przyszłe pokolenia mieszkańców wioski rybackiej Hai Ninh mogły dorastać, rozumiejąc swoje korzenie kulturowe. To jest moje przekonanie, mój ostateczny cel i szczęście, do którego dążę” – powiedział pan Sam.

Wybitny artysta Vu Huy Binh (po prawej) i pan Nguyen Tan Sam dzielą pasję do tradycyjnego wietnamskiego śpiewu ludowego.

Według Nguyen Tien Dung, dyrektora Departamentu Kultury, Sportu i Turystyki prowincji Quang Ngai, wkład zasłużonych rzemieślników Vu Huy Binh i pana Nguyen Tan Sam, a także Klubu Sztuki Ludowej Binh Thanh, w zachowanie i konserwację sztuki Cheo Ba Trao jest godny szczególnej pochwały.

„W najbliższym czasie Departament stworzy więcej placów zabaw, konkursów i występów, które umożliwią klubom interakcję i spotkania. To rozbudzi w ludziach pasję do sztuki, a jednocześnie pomoże artystom z większą determinacją pielęgnować i chronić tradycyjną sztukę w obliczu zagrożenia wyginięciem” – powiedział pan Dung.

Ha Phuong

Źródło