„Hạc hủa” (określenie pejoratywne) w języku kantońskim

Wiosna Roku Konia – Mieszkańcy innych regionów często narzekają, że dialekt Quang brzmi zbyt dziwnie, jak język obcy i wcale nie jest łatwy do nauczenia. Spróbujmy przeanalizować zasady kilku dość „sławnych” odmian dialektu Quang w oparciu o ich strukturę fonologiczną.

Wietnamski Tet (Księżycowy Nowy Rok). Zdjęcie: DOAN QUANG

Wielu twierdzi, że mieszkańcy prowincji Quang Nam nie potrafią wymówić dźwięku „a” (fonem /a/). Dźwięk /a/, który polega na rozszerzeniu ust, a nie ich zaokrągleniu, i jest powszechny w standardowym języku wietnamskim i większości języków świata , zniknął bez śladu w Quang Nam. Wtedy „cái ca” zmienia się w „cứa coa”, „ba má” brzmi jak „boa móa”… o czym tu jeszcze dyskutować?

W rzeczywistości tak nie jest. Dźwięk /a/ jest nadal bardzo powszechny i ​​łatwo rozpoznawalny w akcencie Quang Nam. W wielu regionach Quang Nam „cay” wymawia się jako „ca” w standardowym języku wietnamskim, a w niektórych miejscach „cau” zmienia się w „ca”. Po prostu ludzie są pod wpływem pisanego „a” i nie odróżniają go od dźwięku /a/, więc tak go postrzegają.

Nawet gdy „ca” wymawia się jako „coa”, dźwięk /a/ pozostaje niezmieniony. Zapis fonetyczny dla „ca” to /ka/, a dla „coa” – /kwa/. Dialekt Quang po prostu dodaje półsamogłoskę /w/ (wąski, zaokrąglony dźwięk podobny do dźwięku „u”) przed dźwiękiem /a/. Zamiast szeroko otwierać usta i wymawiać /a/ jak w standardowym języku wietnamskim, dialekt Quang wydłuża dźwięk, przechodząc z wąskiego /w/ do szerokiego /a/.

Dlaczego więc „cay” zmieniło się w „ca”? Brzmi to bardzo dziwnie i naprawdę chciałbym o tym dyskutować. W tym słowie półsamogłoska /j/ (wymawiana jak „i”) w „cay” /kaj/ została pominięta, stając się „ca” /ka/. Podobnie, półsamogłoska /w/ w „cau” (/kaw/) również została utracona, więc „cau” zmienia się w „ca” (/ka/).

Osoby z innych regionów, które chcą nauczyć się choć trochę języka kantońskiego, często zniechęcają się, gdy mają trudności z wymówieniem tego słowa.

Słowo „học hỏi” (uczyć się) zmienia się w „hạc hủa” (żuraw), brzmiąc jak dwa zupełnie różne słowa. Właściwie jest ku temu powód. W standardowym języku wietnamskim „học” ma strukturę fonemową /hawk/, zapisywaną literą „o”, ale z samogłoską /a/, wymawianą jak „ha-uc”. W akcencie Quang Nam, dla łatwiejszej wymowy, pomija się również półsamogłoskę /w/, co daje w rezultacie /hak/, wymawiane jak „hạc”.

Przypadek słowa „hỏi” (/hɔj/) jest nieco bardziej intrygujący, przekształcając się w „hủa” (/huə/). Zaokrąglona, ​​szerokowargowa samogłoska /ɔ/ zostaje zastąpiona wąskowargowym, łatwiejszym do wymówienia dyftongiem /uə/, podczas gdy końcowa półsamogłoska /j/ zostaje pominięta. W dialekcie Thanh Hoa słowo to brzmi dość podobnie do dialektu Quang, ale nadal zachowuje końcowe /j/, „huở-i” /hwəj/. W dialekcie Hue jest prawie tak samo, „hỏi” zmienia się w „hoải” /hwaj/, z szerokowargowym dźwiękiem /a/. To ten sam wietnamski rdzeń, ale z dodatkami, odjęciami lub drobnymi zniekształceniami staje się regionalną „specjalnością”.

„Słowo „bee” w języku Quang Nam wymawia się „con ang”. W standardowym języku wietnamskim „ong” nie jest w rzeczywistości samogłoską /ɔ/, jak w „ngon” czy „con”… Jest to /awŋ/, podobne do szybkiej wymowy „au-ng”. W akcencie Quang Nam, na obszarach na północ i południe od rzeki Thu Bon, dźwięk /w/ zanika, zmieniając się w „ang” (/aŋ/). „Mamo, widzę trzy pszczoły” (Má ơi, con thấy boa con ang).

W moim rodzinnym mieście, wiosce w starym regionie Midland w prowincji Quang Nam, podczas święta Tet (Księżycowego Nowego Roku), ludzie często praktykują zwyczaj „starzenia się”. Jak można „starzyć się”? To w zasadzie to samo, co dawanie „darów starości” w innych miejscach. Stopniowo ludzie zaczęli błędnie wymawiać to jako „starzenie się”. Wiele osób, słysząc „starzenie się” i myląc je z „robieniem”, zmieniło je na „starzenie się”, aby brzmiało mniej prowincjonalnie i bardziej formalnie w okresie Tet.

Język, ze swoją dowolną strukturą fonetyczną, jest bardzo kruchy i łatwo ulega zmianom. Może to wynikać z kolizji między różnymi nurtami językowymi, czasami z drobnych dodatków lub odejmowań dla wygody wymowy, a czasami po prostu z drobnych błędów, takich jak ten powyżej.

Język wietnamski ewoluował wraz z każdą migracją Wietnamczyków. Góry i rzeki dzielą kraj, historia zataczała coraz szersze kręgi, a różne grupy etniczne mieszały się ze sobą, co skutkowało odmienną wymową w różnych regionach. Jednak akcent Quang Nam, czyli dialekt Quang Nam, przeszedł dość drastyczną transformację, przez co stał się nieco obcy i trudniejszy do wymówienia.

Źródło: https://baodanang.vn/hac-hua-tieng-quang-3324523.html