Fang Yu: Mountain Fire Gen Z

Phuong Vu był jednym z najmłodszych uczestników Wietnamskiego Forum Wpływowych Ludzi, które odbyło się pod koniec marca we Francji.

Pojawiając się z jasnoniebieskimi włosami i modnymi, hiphopowymi kolczykami w uszach i nosie, artysta wizualny Phuong Vu (pełne imię i nazwisko: Vu Thien Phuong) zaprowadził gości do Nirvana Streetwear, gdzie był współzałożycielem studia Antiantiart.

W kreatywnie udekorowanej przestrzeni bracia Phuonga wciąż spali po wyczerpującej nocy spędzonej na dotrzymywaniu terminów.

Phuong Vu i Antiantiart stały się dwoma najpopularniejszymi hasłami w Internecie, gdy dyrektor generalny Apple Tim Cook odwiedził Wietnam w połowie kwietnia.

Pod koniec marca Phuong Vu, „najstarszy” z grupy, był jednym z najmłodszych uczestników Wietnamskiego Forum Globalnych Liderów 2024 (VGLF 2024), które odbyło się w Paryżu we Francji.

Na tym forum, słuchając dyskusji starszych członków, Phuong uświadomiła sobie, jak niewiele znaczyła. Każda osoba pochodziła z innej dziedziny, ale ostatecznie wszyscy opowiadali „historię Wietnamu”. Jak ta historia wyglądała w sferze kreatywności?

Po chwili refleksji Phuong podzielił się swoimi doświadczeniami z ostatnich 10 lat, od czasów, gdy był dostawcą w sklepie z odzieżą , aż po czasy, gdy zafascynował się rozległym, a zarazem stymulującym światem obrazów.

Phuong Vu uważa, że ​​Wietnam jest obecnie domem pokolenia młodych, dynamicznych i inteligentnych profesjonalistów, którzy są na bieżąco ze światowymi trendami, ale nadal potrzebują systemu wsparcia i fundamentów, aby móc się dalej rozwijać.

Japonia ma anime, samurajów, tradycyjne malarstwo; Korea Południowa później zbudowała kulturę K-popu… to piękne fundamenty, na których można się otworzyć na świat. Wietnam przeżywa wiele kulturowych przewrotów, łącząc wiele kultur w jedną. Nasza tożsamość jest „bardzo chaotyczna” i brakuje nam konkretnego, jasnego fundamentu, który pozwoliłby sztuce współczesnej rozkwitnąć i wzbić się w powietrze.

PHUONG VU

Kiedyś kierunkami podróży były Zachód, Korea i Japonia.

„W poprzednich pokoleniach profesjonalistów kreatywnych historie o Wietnamie nie były często wspominane. Wietnamczycy mają tendencję do preferowania rzeczy zagranicznych i przez pewien czas osoby pracujące w tej branży postrzegały Zachód, Koreę Południową lub Japonię jako swój cel podróży” – powiedział Phuong.

Teraz sytuacja nieco się zmieniła wraz z przejściem trendów estetycznych z kultury zachodniej na wschodnioazjatycką. Wielu młodych ludzi zaczęło włączać elementy wietnamskie, ale ich wpływ nie jest zbyt znaczący.

To dziewiąte pokolenie przytacza muzykę Trinh Cong Sona lub malarstwo artystów z pokolenia Indochin jako dwa przykłady autentycznego wpływu. Obecnie wietnamska esencja wyrażona w dziełach współczesnego pokolenia jest dość słaba.

Phuong Vu powiedział, że Antiantiart często otrzymuje prośby od klientów (zarówno międzynarodowych, jak i krajowych), którzy chcą, aby przypominało Koreę, Japonię lub Zachód… Kiedy to słyszy, czuje się bardzo poirytowany, ponieważ to uprzedzenie kulturowe. Dlaczego?

Chociaż Phương przyznaje, że nie jest wielką fanką tradycyjnej kultury, jako osoba pracująca z obrazami uważa Wietnam za kraj niezwykle piękny.

Nie znosi porównań, które wywyższają jedną rzecz, a jednocześnie umniejszają inną. Dla Phuonga wszystko ma swoje zalety i interesujące aspekty. Chce postrzegać je sprawiedliwie, jak wszystkie inne materiały na świecie.

Dlatego artyści często włączają do swoich produktów liczne wietnamskie elementy, chcąc w ten sposób wyjaśnić jedną rzecz: wszystko można upiększyć, jeśli tylko wiesz, jak to zrobić dobrze.

Z własnej perspektywy, Phuong Vu wyjaśnia, że ​​kraj był świadkiem nieustannych wojen, a jego kulturze nie poświęcono wystarczającej uwagi ani nie zbudowano solidnych fundamentów. Choć gospodarka się rozwinęła, a Wietnamczycy uczą się bardzo szybko, brakuje im solidnych podstaw; to, co młodzi ludzie przyswajają (w kulturze współczesnej), znacznie różni się od kultury tradycyjnej.

Artysta wizualny Phuong Vu – Zdjęcie: udostępnione przez artystę

Pokolenie Z ma obecnie możliwość studiowania za granicą, posiada bardzo „zachodni” i nowoczesny sposób myślenia, ale tak naprawdę nie doświadczyło wietnamskiej kultury na własnej skórze.

Wielu Wietnamczyków, którzy rozumieją i cenią wietnamską kulturę, wciąż nie posiada niezbędnej wiedzy i podstaw, aby tworzyć produkty, które cieszą się uznaniem i mogą dotrzeć do szerszej globalnej publiczności.

W związku z tym, chociaż mamy wiele elementów projektowych, które można rozwijać, z powodów wymienionych powyżej, dla wielu osób pracujących w tej dziedzinie jest to trudne.

Według Phuong Vu Wietnam jest jak rozległa działka bez fundamentów. Nadal potrzeba solidnych fundamentów, aby przejść na poziomy 5, 6… w rozwoju przemysłów kreatywnych i kulturalnych.

A na tej drodze jest wiele trudności, ale też wiele korzyści. Jedną z nich jest fakt, że Wietnam dysponuje młodą, bardzo młodą, energiczną i inteligentną siłą roboczą, która chętnie podąża za trendami.

Aby jednak harmonijnie połączyć elementy kultury tradycyjnej i współczesnej, musimy rozpoznać prawdziwą istotę Wietnamu.

Obecnie niektórzy ludzie korzystają z tego materiału dość nieuporządkowanie. Phuong Vu opowiada o ogólnej sytuacji w Sapa i zastanawia się, jak ta ziemia została i jest „niszczona”.

„Wietnam dąży do rozwoju swojej kultury i turystyki w sposób, który maksymalizuje i w pełni wykorzystuje zasoby, ale nie we właściwy sposób. Jesteśmy zajęci „braniem tego, co jest łatwo dostępne”, „kopaniem” na niejasnym fundamencie” – powiedział.

Kulisy teledysku Spring Flower Song.

Niemożliwe marzenie i ogromna nagroda.

Phuong Vu nie nazywa swojej pracy kreatywną. Uważa ją raczej za „sposób na życie”, „nic nadzwyczajnego”.

Droga, którą przebył, nauczyła przywódcę Antiantiartu zarówno romantyzmu, jak i niezbędnej trzeźwości, aby sięgać po „niemożliwe”.

Phuong Vu urodził się w niezbyt zamożnej rodzinie i twierdził, że nie był dobrym synem (był tak zafascynowany hip-hopem, że mimo sprzeciwu rodziców rzucił szkołę, żeby chodzić do grupy tanecznej na ulicy i tańczyć razem ze starszymi chłopakami).

Później, aby zarobić na życie, musiał imać się wielu zajęć – od kierowcy dostawczego w znanym sklepie z odzieżą, przez sprzedaż telefonów komórkowych i odzieży używanej, aż po otwarcie sklepu odzieżowego. Ponieważ nie miał pieniędzy na zatrudnienie modelek, sam musiał robić zdjęcia…

„Wtedy świat obrazów, mody... był tak piękny, ale bez względu na to, jak bardzo sobie to wyobrażałam, nigdy nie myślałam, że pewnego dnia będę wykonywać tę pracę, ponieważ wydawało się to tak nieprawdopodobne” – Phuong odchyliła się na krześle i wspominała swoje początki.

I tak z czasem, krok po kroku, stopniowo robiłam postępy, ucząc się i eksperymentując, zdobywając doświadczenie metodą prób i błędów. Robiłam, co mogłam, żeby się utrzymać.

Ponieważ nie miała formalnego wykształcenia, Phuong starała się czytać więcej książek, oglądać więcej i słuchać więcej, gromadząc wiedzę z różnych źródeł jako osobiste źródło wiedzy.

W branży kreatywnej kopiowanie samo w sobie nie jest złe. Jednak jeśli kopiujesz treści bez własnej perspektywy, bez uwzględnienia własnych pomysłów, to jest to złe.

Phuong Vu

W 2018 roku powstało studio Antiantiart, zrzeszające osoby o podobnych poglądach i wspólnych zainteresowaniach. Phuong często powtarza swoim kolegom, że muszą dążyć do tworzenia wietnamskich produktów, które są zgodne ze światowymi trendami.

Zaczynając od małych projektów, Antiantiart w ciągu zaledwie kilku lat stał się znaną marką w środowisku kreatywnym.

Oprócz projektów reklamowych, Antiantiart zajmuje się również mniejszymi projektami o wysokiej wartości artystycznej. Phuong Vu mówi, że dążą do zrównoważonego rozwoju i chcą rozszerzyć działalność poza granice, aby pewnego dnia nie musieli zajmować się zarabianiem pieniędzy i zarabianiem na życie, ale mogli zrobić coś większego.

Co Phuong pamięta najbardziej w tym momencie? Phuong opowiadała o zarobkach z początków działalności, od kilku milionów dongów – które zespół musiał dzielić między siebie co do grosza – po ogromne sumy dziesiątek milionów dongów. Była tak szczęśliwa i przepełniona radością, że poszła pochwalić się rodzinie i krewnym.

Pamiętam starego iPhone'a, którym szeptaliśmy sobie do ucha nasze pierwsze marzenia. Pamiętam też stary aparat z wiadomością: „Z tobą jest cenniej”, jakby ktoś podarował mi sen… Wszystkie te chwile stały się dla mnie ważne.

Dlatego też, mówiąc o sobie, Phuong Vu jest dość szczery co do tego, co myśli i czuje, a także bardzo praktyczny w tym, by nie ulegać zbytnio swoim emocjom, aby osiągnąć więcej z rzeczy, które sobie wyznaczył.

Według tego młodego człowieka indywidualność człowieka kształtuje się z czasem, a im bardziej dostrzega on swoją indywidualność, tym bardziej odkrywa swój potencjał…

Dyrektor generalny Apple Tim Cook (skrajnie po lewej) odwiedza siedzibę Antiantiart.

Nie podoba mi się pomysł sprowadzenia „minimalizmu” do jednego słowa czy frazy. Myślę, że jest więcej słów, którymi mogę się wyrazić.

PHUONG VU

Nastolatki nadal tańczą hip-hop na ulicach Hanoi.

W ósmej i dziewiątej klasie Phuong Vu zaczął zgłębiać kulturę hip-hopową poprzez tańce uliczne w Hanoi. Wtedy społeczność hiphopowa nie była tak silna jak teraz i entuzjastyczni nastolatkowie musieli wędrować po okolicy w poszukiwaniu miejsc do tańca.

W rezultacie wśród pokolenia lat 90. rozkwitła nowa, zróżnicowana przestrzeń kulturowa, w której sposoby opowiadania historii, wyrażania siebie i łączenia się ze światem odbiegają od konwencjonalnych form wyrazu.

Hip-hop dał Phuong Vu wszystko: braci i przyjaciół, ciekawą pracę i mnóstwo wiedzy, która pozwoliła mu rozwijać karierę. Dzięki hip-hopowi jego wizje stały się bardziej otwarte i ekspansywne.

Podoba mu się uczucie, gdy z myśli powstają obrazy, które potem można zobaczyć, dotknąć, sfotografować lub sfilmować.

MV Podnosimy puchar, aby rozwiać smutek

Kiedy jedziesz do Tajlandii, Korei, Japonii itd., wszystko wydaje się zbyt płaskie, zbyt jednolite lub zbyt czyste i uporządkowane, co może być nudne. To właśnie chaotyczny, rozbity stan Wietnamu potrafi tworzyć obrazy, których nawet twórcy nie mogli przewidzieć.

Najlepsze i najbardziej wyzwalające jest to, że piękno wynika ze zdolności artysty do uchwycenia każdej chwili, doboru odpowiednich materiałów i uwzględnienia czasu, w jakim przebiega proces.

Phuong kocha poczucie „życia” i „duszy” w Wietnamie i chce przenieść tę atmosferę do produktów Antiantiart.

Antiantiart ma siedzibę w Hanoi, ale Phuong Vu lata do Ho Chi Minh City równie często, co na targ. Mimo to nie przeniósł się od razu na południe, jak wielu innych.

Phuong pozostaje w Hanoi, doświadczając dwóch skrajnych przeciwieństw: ekstremalnego upału i ekstremalnego zimna, ekstremalnej nostalgii i ekstremalnej nowoczesności… Ponieważ jest tu cudownie, jest to bardzo stymulujące dla kreatywności.

Krocząc pewnie, ale nie powoli, ścieżka, którą podąża Phuong Vu, jest odpowiedzią na prawdziwe przeznaczenie prawdziwego żywiołaka Górskiego Ognia. Patrząc na produkty tego młodego człowieka, dostrzega się rodzące się marzenie, rozległe i stopniowo się spełniające.

Jak kwiaty wyrastające z ciemności, z wnętrza skał; jak kwadratowe banh chung i okrągłe ciastka banh day wysoko w górze; jak wibrujące dźwięki tradycyjnych instrumentów muzycznych łączące się we współczesnej atmosferze artystycznej… w filmie „Spring Flower Song ” Phuong Vu ukazuje ciepłą opowieść niczym ogień na górze.

Kontynuuje swoją podróż przez kulturę wietnamską, w świecie obrazów, które uważa za piękne i pełne tajemnic do odkrycia i interpretacji.

Antiantiart jest siedzibą kilkunastu młodych ludzi z pokolenia Z, którzy są bardzo młodzi i pełni pasji.

Razem z Phuong Vu wydali serię niezwykle artystycznych i popularnych produktów online, takich jak „ The Dragon and the Immortal ” (we współpracy z Apple), film instruktażowy z zakresu bezpieczeństwa lotów dla Vietnam Airlines, film „Spring Flower Song” (we współpracy z VTV), „Hanoi, a Piece of My Own ”, „ Capital City Cypher ” itp.

Ponadto w serwisie znajdują się teledyski wielu artystów V-popu, takich jak „Cooking for You” Den Vau, „Hit Me Up” Binz (znanej również jako Xuan Dan), „Call Me” Wrena Evansa i „Raising a Cup to Dispel Sorrow” Bich Phuonga.

Niedawno raper Low G wydał teledysk do utworu „pho real”, będącego efektem współpracy Anh Phana i kanadyjskiego rapera bbno$.

Źródło: https://tuoitre.vn/phuong-vu-son-dau-hoa-gen-z-2024042518072655.htm