Prawda o ludzkim grobie, który kiedyś „zamienił się z nami miejscem”.

(NLĐO) - Starożytny gatunek człowieka Homo naledi zniknął z Ziemi, pozostawiając po sobie szokującą tajemnicę w systemie jaskiń Rising Star.

Badanie opublikowane niedawno w czasopiśmie naukowym Paleoanthropology miało na celu odkrycie prawdy o czymś, co wywołało sensację w środowisku naukowym, gdy zostało odkryte w zeszłym roku: jaskinia przypominająca grobowiec, licząca ponad 300 000 lat i należąca do innego gatunku człowieka.

Dokładniej rzecz ujmując, to, co paleontolodzy określają mianem „bomby” w systemie jaskiń Rising Star w Republice Południowej Afryki, to w istocie zbiór szczątków człowieka Homo naledi.

Ekspedycje pracujące w jaskini Rising Star i szczątki starożytnego gatunku ludzkiego Homo Naledi zebrane w tym systemie jaskiń – zdjęcie: eLife/National Geographic

Szczątki szkieletowe w Rising Star nie leżą na powierzchni ziemi ani nie są przypadkowo uwięzione w osadach.

Zamiast tego, te skamieniałości tworzą niemal nienaruszone szkielety, leżące „spokojnie” i schludnie w ziemi w dość uporządkowany sposób.

Innymi słowy, wygląda na to, że chowają zmarłych. Znane badanie przeprowadzone przez dr. Lee Bergera z Uniwersytetu Witwatersrand (RPA) potwierdziło tę hipotezę.

Jeśli to prawda, byłoby to przełomowe odkrycie.

Znajdując się na ewolucyjnym rozdrożu między ludźmi a małpami człekokształtnymi, Homo naledi nie był prawdopodobnie zdolny do wykonywania czynności wymagających tak złożonych zdolności poznawczych.

Wcześniej zwyczaje pogrzebowe uważano za „wyłączny przywilej” Homo sapiens, czyli naszego gatunku. A przynajmniej tylko nasi najbliżsi „krewni”, neandertalczycy, wiedzieli, jak to robić dziesiątki tysięcy lat temu. Dlatego zarówno wiek, jak i sposób wykonania „grobowca” Homo naledi są szokujące.

Jednak inna grupa badawcza pod kierownictwem dr Kimberly Foecke z Uniwersytetu George'a Masona (USA) znalazła lukę. Wyjaśniają, że grupa dr Bergera przeanalizowała próbki gleby z jaskini, badając skład chemiczny i wielkość cząstek gleby, dochodząc do wniosku, że gdyby szczątki w jaskini zostały celowo zakopane, gleba nad nimi – ta, którą ludzie wykopali i wypełnili grób – różniłaby się od gleby poniżej.

Jednak opis tego procesu w artykule nie zawiera istotnych szczegółów na temat analizy gleby, przez co metoda zbierania danych pozostaje niejasna.

Co ważniejsze, zespół badawczy dr. Foecke przeprowadził bardziej szczegółową analizę składu gleby na tym obszarze.

Nie zauważyli żadnych istotnych różnic między glebą na ciałach a glebą w pozostałej części jaskini.

To nie znaczy, że Homo naledi nie grzebał swoich zmarłych. Nie ma na to wystarczających dowodów.

Jest wysoce prawdopodobne, że ciała te zostały pochowane w sposób naturalny na przestrzeni setek tysięcy lat.

Jest to również spójne z kontrowersjami, które pojawiły się po opublikowaniu w Internecie przedruku badania dr. Bergera i jego współpracowników.

Badanie to również nie przeszło procesu recenzji i nie zostało oficjalnie opublikowane w czasopiśmie naukowym, częściowo z powodu sprzecznych opinii.

Ale być może musimy nadal mieć nadzieję na znalezienie większej ilości dowodów na istnienie Homo naledi, aby lepiej zrozumieć ten tajemniczy gatunek ludzki.

Homo naledi wymarł 300 000 lat temu, co zbiegło się z czasem pojawienia się nas, Homo sapiens. Byli odrębnym gatunkiem, ale należeli do tego samego rodzaju, Homo (rodzaju ludzkiego), co my.

Jednakże ten starożytny gatunek człowieka opisywany jest jako mający o wiele „dzikszy” wygląd niż wiele innych starożytnych gatunków człowieka, przypominający bardziej małpę niż prawdziwego człowieka.

Source: https://nld.com.vn/su-that-ve-ham-mo-loai-nguoi-tung-hoan-doi-voi-chung-ta-196240813110630216.htm