Pyszna fermentowana kiełbasa wieprzowa w stylu Thanh Hoa z prażonym proszkiem ryżowym.

Nem thính to danie bardziej wyszukane i trudniejsze w przygotowaniu niż nem chua. Co wyjątkowe, chociaż nem chua może być niedostępne podczas Tet (wietnamskiego Nowego Roku), prawie każda rodzina ma w domu kilka nem thính, którymi może ugościć gości.

Nem thính, wyjątkowe danie z prowincji Thanh Hoa.

Główne składniki tej wyjątkowej sajgonki to wieprzowina, aromatyczna prażona mąka ryżowa, liście guawy i liście betelu, a także mieszanka różnych przypraw, takich jak pieprz, czosnek i chili... wszystko razem wymieszane, zawinięte w liście bananowca i odstawione na 2-3 dni, zanim będzie gotowe do spożycia.

Według pana Doana Quoc Ky (mieszkającego w dystrykcie Quang Xuong w prowincji Thanh Hoa ), nie pamięta on dokładnie, kiedy powstała nem thính (fermentowana kiełbasa wieprzowa z prażonym proszkiem ryżowym). Wie tylko, że jako dziecko, podczas tradycyjnego święta Tet, często siadał przy ognisku w dniach poprzedzających Tet, obserwując ojca zawijającego kiełbaski. Dorastając, nauczył się również, jak zawijać kiełbaski, aby podawać je gościom podczas Tet.

„To danie z fermentowanej kiełbasy wieprzowej jest bardzo wymagające; najważniejszy jest dobór składników. Wieprzowina musi być z boczku lub łopatki wieprzowej, niezbyt tłusta, mięso musi być świeże, jeszcze ciepłe w momencie podania, skórka wieprzowa musi być świeża i różowa, a liście guawy i liście betelu muszą być delikatne (nie za stare i nie za młode). Mięsa użytego do przygotowania kiełbasy absolutnie nie wolno myć wodą, ponieważ płukanie zepsuje jej smak” – powiedział pan Ky.

To słynny przysmak z prowincji Thanh Hoa, ustępujący popularnością jedynie fermentowanej kiełbasie wieprzowej (nem chua).

Nem thính to także słynny przysmak Thanh Hoa.

Wieprzowinę kroi się następnie na cienkie paski, nie za grube i nie za cienkie, aby przyprawa równomiernie wchłonęła się podczas zawijania, zapewniając prawidłową fermentację. Skórę wieprzową oczyszcza się i również kroi na bardzo cienkie paski. Po pokrojeniu mięsa marynuje się je w soli, sosie rybnym, glutaminianie sodu i czarnym pieprzu, dodając posiekany czosnek w ilości zależnej od smaku. Dokładnie miesza, aby umożliwić przeniknięcie smaków, a następnie posypuje prażonym proszkiem ryżowym i miesza do wyschnięcia. Prażony proszek ryżowy można przygotować z ryżu lub kukurydzy, prażyć do uzyskania złocistobrązowego i aromatycznego koloru, a następnie mielić lub ucierać na proszek. Ilość dodawanego prażonego proszku ryżowego zależy wyłącznie od gustu i sekretnej receptury producenta nem.

Nem thính jest zazwyczaj zawijany w liście bananowca, a ich wybór jest bardzo ważny. Do zawijania nem najczęściej wybiera się liście bananowca z pestkami lub banana królewskiego, ponieważ są to dwa rodzaje liści bananowca – miękkie, giętkie i nie kruche ani gorzkie jak liście banana Cavendish. Po pokrojeniu liście bananowca są więdnięte nad ogniem, aby stały się bardziej giętkie, a następnie czyszczone i rwane na małe kawałki, idealne do zawijanego nem.

Ostatnim krokiem jest zawinięcie nem (fermentowanej kiełbasy wieprzowej). Mięso dzieli się na małe kawałki i zawija. Wybiera się dwa lub trzy kawałki liścia bananowca, przykrywa warstwą liści guawy i liści betelu, a następnie kładzie na nich mięso i szczelnie zawija. Po około 2-3 dniach (w zależności od pogody) nem jest ugotowany i gotowy do spożycia. „Na obszarach wiejskich i górskich, po ugotowaniu nem, zazwyczaj wiąże się go sznurkami i wiesza na strychu w kuchni. Zawieszenie nem w pobliżu ognia przyspiesza proces fermentacji, dzięki czemu piecze się szybciej” – powiedział pan Ky.

Fermentowaną kiełbasę wieprzową (Nem thính) można jeść po fermentacji lub grillować ją nad ogniem, aż będzie ugotowana.

Po ugotowaniu fermentowanej kiełbasy wieprzowej można ją rozpakować i delektować się nią. Sposób jej spożywania różni się w zależności od regionu. W niektórych rejonach prowincji Thanh Hoa, po ugotowaniu kiełbasy, wystarczy zdjąć folię z liści bananowca, położyć ją na talerzu i delikatnie rozdrobnić pałeczkami. W ten sposób kiełbasa zachowuje słodycz mięsa, połączoną z kwaskowatością fermentacji oraz przyprawami, takimi jak czosnek, chili i koperek, tworząc nieopisany, pyszny smak. Aby wzmocnić jego bogactwo, można zanurzyć ją w odrobinie sosu rybnego lub chili.

Jednak w niektórych miejscach nem thính jest grillowany przed spożyciem. W tej metodzie cały nem, wciąż owinięty w liście bananowca, jest zakopywany w gorącym popiele, a na wierzchu umieszczane są żarzące się węgle, które pieką się, aż liście bananowca się zwęglią. Ten sposób jedzenia oferuje zupełnie inny smak, ponieważ tłuszcz wieprzowy się topi, nadając nem bogaty i tłusty smak. Jednak charakterystyczny kwaśny smak pozostaje niezmieniony.

Podczas święta Tet (wietnamskiego Nowego Roku), zamiast przygotowywać wystawne uczty, nie ma nic lepszego niż delektowanie się sajgonkami z kieliszkiem wina przy kominku.

Źródło: https://nld.com.vn/thom-ngon-nem-thinh-xu-thanh-196240210112815934.htm