W połowie kwietnia, gdy w dawnej stolicy Hue zaczęło się lato, reporter gazety Thanh Nien jechał w kierunku morza przez Dap Da do ulicy Nguyen Sinh Cung, a następnie wąskimi uliczkami dotarł do wioski Vy Da. Położona zaledwie około 2 km od mostu Trang Tien i centrum Hue, wioska Vy Da (obecnie dzielnica Vy Da) obejmuje osiedla mieszkaniowe wzdłuż tej drogi.
Wystarczy skręcić w dowolną alejkę, a z łatwością znajdziesz bujną zieleń pośród wieżowców. To miejsce było niegdyś niewyczerpanym źródłem inspiracji dla poety Han Mac Tu, który napisał swoje ponadczasowe arcydzieło „To jest wioska Vy Da”.
Panoramiczny widok na wioskę Vy Da z dolnego biegu Rzeki Perfumowej.
ZDJĘCIE: LE HOAI NHAN
W umysłach wielu pokoleń miłośników poezji Vy Da pojawia się dzięki swoim nieskazitelnym wierszom:
„...Patrząc na światło słoneczne na rzędach drzew betelowych, gdy wschodzi nowe słońce...”
Czyj ogród jest tak bujny, zielony jak jadeit?
Liście bambusa pokrywają kwadratową twarz.
Wracając dzisiaj do Vy Da, pisarz, mimo licznych zmian krajobrazu, jakie zaszły na przestrzeni niemal stulecia, nadal widzi przeplatające się cienie „promieni słonecznych na drzewach orzechów betelowych” i „liści bambusa” pośród przestrzeni wysokich budynków.
Wysokie budynki położone wśród bujnej zieleni ogrodów we wsi Vy Da.
ZDJĘCIE: LE HOAI NHAN
Unikalną cechą tego obszaru jest tradycyjna architektura altan ogrodowych z Hue. Niektóre stare domy wciąż zachowują swój starożytny, romantyczny urok, a przed nimi rozciągają się małe ogrody, gdzie wysokie drzewa orzechów betelowych wciąż sięgają porannego słońca, przywodząc na myśl dziewiczą i rustykalną atmosferę „Vy Da z przeszłości”.
Dzięki swojemu położeniu tuż przy Rzece Perfumowej, pomimo pojawienia się wielu wieżowców, Vy Da nadal zachowała charakter wiejskiej wioski w sercu miasta, z niezmiennie świeżą i chłodną atmosferą.
Dom w Vy Da nadal zachowuje tradycyjną architekturę.
ZDJĘCIE: LE HOAI NHAN
Rzędy drzew betelowych sięgają wysoko w porannym słońcu, dodając prostego piękna wiosce Vy Da.
ZDJĘCIE: LE HOAI NHAN
Najbardziej uderzającą cechą wioski Vy Da jest romantyczna i wzruszająca historia miłosna Han Mac Tu z dziewczyną z Hue o imieniu Kim Cuc. Obecnie wspomnienia o pani Cuc przetrwały jedynie w opowieściach miejscowych i domu w zaułku nr 162 przy ulicy Nguyen Sinh Cung.
Ten niewielki dom jest obecnie rodową rezydencją wnuczki pani Cúc. Dzięki staromodnej architekturze, orzechom betelowym i gajom bambusowym przed podwórkiem, panuje w nim spokojna i nostalgiczna atmosfera.
Dom, w którym oddawana jest cześć pani Kim Cúc, znajduje się we wsi Vỹ Dạ.
ZDJĘCIE: LE HOAI NHAN
Mieszkająca po drugiej stronie ulicy pani Nguyen Thi Dien (76 lat, mieszkanka Vy Da) zwróciła się do reportera z charakterystycznym akcentem z Hue: „Słyszałam od moich przodków, że w dawnych czasach na tym obszarze rosło mnóstwo bambusów, rozległe połacie! Oprócz bambusów rosło tam również wiele drzew orzechów betelowych; każdy sadził jedno przed domem, zupełnie jak na obrazku z poezji Han Mac Tu. Nawet w 1975 roku wciąż rosło tu wiele bambusów, a wokół stało tylko kilka małych domów. Dziś, mimo urbanizacji, w tej okolicy każde gospodarstwo domowe, bogate czy biedne, nadal chce mieć mały ogródek, sadząc drzewa orzechów betelowych i drzewa owocowe”.
Łagodny uśmiech pani Dien, mieszkanki Vy Da, pośród powolnego tempa codziennego życia.
ZDJĘCIE: LE HOAI NHAN
W swojej opowieści pani Dien nie kryła podziwu dla pani Kim Cuc. „Rzadko miałam okazję spotykać się z panią Cuc, ale dzięki jej życiu i historiom opowiadanym przez innych, podziwiam ją za jej cnotę – kobietę, która stała się legendą literatury”.
Bujny, zielony zakątek ogrodu w domach mieszkańców wioski Vy Da.
ZDJĘCIE: LE HOAI NHAN
Charakterystyczną cechą architektoniczną jest tutaj frontowy ogród.
ZDJĘCIE: LE HOAI NHAN
Kościół w charakterystycznym stylu architektonicznym Hue we wsi Vy Da.
ZDJĘCIE: LE HOAI NHAN
„To jest wioska Vy Da” to wiersz napisany przez Hana Mac Tu (prawdziwe nazwisko: Nguyen Trong Tri) około 1938 roku, gdy miał 26 lat. Wiersz został opublikowany w zbiorze „Szalone wiersze” (później przemianowanym na „Cierpienie ”) zaledwie dwa lata przed śmiercią poety Hana Mac Tu.
Do dziś wiersz ten uważany jest za najwspanialszy opis „pięknego, poetyckiego odcienia”. Pytanie rozpoczynające: „Dlaczego nie wrócisz, by odwiedzić wioskę Vy?” do dziś brzmi jak słodkie zaproszenie, delikatny wyrzut i szczery wyraz tęsknoty autora za tą krainą.
To jest wioska Vy Da
Dlaczego nie wrócisz i nie odwiedzisz wioski Vy?
Patrząc na światło słoneczne na rzędach drzew betelowych, gdy wschodzi nowe słońce.
Czyj ogród jest tak bujny, zielony jak jadeit?
Liście bambusa pokrywają kwadratową twarz.
Wiatr podąża swoją własną ścieżką, chmury swoją drogą.
Strumień płynie smutno, kwiaty kukurydzy kołyszą się.
Czyja łódź zacumowała przy brzegu rzeki, oświetlonym blaskiem księżyca?
Czy księżyc pojawi się ponownie na czas dzisiejszej nocy?
Marzy mi się podróżnik z daleka, podróżnik z daleka
Twoja biała koszula jest tak jasna, że cię nie widzę.
Tutaj mgła zasłania postacie ludzkie.
Kto wie, czyja miłość jest naprawdę głęboka?
Źródło: https://thanhnien.vn/thon-vy-da-trong-tho-han-mac-tu-bay-gio-ra-sao-185260416120347026.htm
Komentarz (0)