'ผืนดินหล่อเลี้ยงหยดน้ำหอม' สำหรับผู้ประพันธ์บทกวี lục bát

"ดินแดนที่หล่อเลี้ยงหยดน้ำหอม" คือผลงานรวมบทกวีล่าสุดของ ตริเอว คิม โลน กวีผู้มีบทบาทสำคัญในวงการกวีเวียดนาม ซึ่งกำลังเป็นที่รู้จักมากขึ้นในหมู่นักวรรณกรรมทั่วประเทศ

"ผืนดินที่หล่อเลี้ยงหยาดน้ำค้างหอม" เป็นผลงานชิ้นที่หกของกวีหญิง ตริเอว คิม โลน ต่อจากบทกวีชุด "ความเงียบ" "ภาพสะท้อนยามเย็น" "ความปรารถนาสีเขียว" "บทสนทนายามค่ำคืน" และ "ถ้อยคำเรียกขานฤดูจันทร์" กวีหญิง ตริเอว คิม โลน ซึ่งมีชื่อจริงว่า ตริเอว ถิ โลน มีน้องสาวชื่อ ตริเอว ถิ ฮุย ซึ่งเขียนบทกวีเช่นกันภายใต้นามปากกา ฮุย ตริเอว ทั้งสองพี่น้องเป็นสมาชิกของ สมาคมนักเขียนเวียดนาม และอาศัยและเขียนหนังสืออยู่ในนครโฮจิมินห์

กวี ตรีเอว คิม โลน ภาพ: ผู้เขียนเป็นผู้จัดหาให้

กวีหญิง ตริว คิม โลน เลือกการสอนเป็นภารกิจในชีวิต ความสุขและความทุกข์ที่เกี่ยวข้องกับห้องเรียนหล่อหลอมบุคลิกที่อ่อนโยนและช่างฝันของเธอ นำพาเธอเข้าสู่โลกแห่งบทกวี ดังนั้น บทกวีของตริว คิม โลน จึงขาดน้ำเสียงที่หยาบกระด้างและดุดัน แต่กลับโน้มเอียงไปทางสไตล์ที่อ่อนโยนและห่วงใย ความชอบของเธอในการเขียนด้วยฉันทลักษณ์แบบ lục bát (หกถึงแปดพยางค์) ซึ่งเต็มไปด้วยข้อความที่เบิกบานใจนั้น ก็เป็นสิ่งที่เข้าใจได้เช่นกัน

ในบทกวีรวมเล่ม "ดินแดนที่กักเก็บหยาดน้ำค้างหอม" บทกวีหกบรรทัดของทรีอู คิม โลน เปี่ยมไปด้วยความโหยหาอดีต เนื่องจากเธอมีความทรงจำมากมาย: "แผนการสอนเปิดขึ้นอย่างตรงไปตรงมา / ใบหน้ามากมาย ทั้งใกล้และไกล" อย่างไรก็ตาม ประสบการณ์ของเธอ "การได้สัมผัสก้นแม่น้ำ การได้เอียงเรือข้ามฟากครั้งหนึ่ง" ช่วยให้เธอเผชิญหน้ากับความวิตกกังวลของ "วันแห่งสายฝนหมอกได้สิ้นสุดลงแล้ว" อย่างสงบ นำไปสู่การเดินทางค้นหาตนเองใน โลก แห่งจิตวิญญาณที่ทุกข์ทรมานและวุ่นวายยิ่งกว่า: "ฉันค้นหาตัวเองเพียงลำพัง / บทกวีชุ่มฉ่ำไปด้วยรสขมของหยาดน้ำค้างยามเย็น"

บทกวีแต่ละรูปแบบต้องการอารมณ์ความรู้สึกเฉพาะตัวจากผู้เขียน บทกวีหกแปดวรรคดูเหมือนจะง่าย แต่แท้จริงแล้วยาก การขับขานและสัมผัสคล้องจองนั้นง่าย แต่การปล่อยให้ความคิดตกสู่การใคร่ครวญอย่างลึกซึ้งนั้นยาก หากผู้เขียนหมกมุ่นอยู่กับจังหวะมากเกินไป ความคิดก็จะล่องลอยไปอย่างไร้จุดหมาย ดังนั้น การเขียนบทกวีหกแปดวรรคจึงต้องอาศัยการเล่นคำอย่างชำนาญและความมีสติในการรวบรวมอารมณ์ความรู้สึก ในทางกลับกัน บทกวีหกแปดวรรคก็เสนอโครงสร้างที่ดูจริงจังและมีระเบียบวินัยเพื่อท้าทายความสามารถในการขยายขอบเขตของความรู้สึกทางสุนทรียภาพในแต่ละคู่ของบทกวีหกแปดวรรคภายในตัวอักษรทั้งสิบสี่ตัว การตัดสินใจที่กล้าหาญในการตีพิมพ์บทกวีหกแปดวรรคทั้งหมดในชื่อ "Earth Nurturing Fragrant Drops" เป็นความสำเร็จที่น่ายกย่องของกวีหญิง ตรีอู คิม โลน

ในบทกวี "ดินแดนที่กักเก็บหยาดน้ำหอม" พลังของบทกวีหกแปดจังหวะของกวี ตรีอู คิม โลน อยู่ตรงไหน? เธอใช้จังหวะการเล่าเรื่องที่เนิบช้าและไม่เร่งรีบ โดยปราศจากการแบ่งประโยคที่ซับซ้อนหรือการแยกบรรทัดที่ยุ่งยาก บางครั้งก็รำลึกถึงบ้านเกิดอันห่างไกล ("ดวงอาทิตย์กลางแผ่นดินบดบังสายฝนและพายุ / ฉันกลับไป หัวใจเจ็บปวดด้วยความเศร้าที่ยืมมา") บางครั้งก็คร่ำครวญถึงการสูญเสียใครบางคนที่อยู่ไกลออกไป ("หยาดน้ำหอมร่วงหล่นท่ามกลางหมอก / หัวใจของฉันเหมือนใบไม้ขมที่ร่วงหล่นในยามค่ำคืน") และบางครั้งก็ครุ่นคิดอยู่ในความโดดเดี่ยว ("ค่ำคืนค่อยๆ ติดกระดุมชุดของฉัน / หน้าต่างที่ว่างเปล่ามองมาทางนี้อย่างเขินอาย")

นักเขียนหลายคนด้วยความกระตือรือร้นที่จะสร้างสรรค์รูปแบบบทกวีหกแปดบทด้วยสไตล์ที่เปลี่ยนแปลงและวกวนอยู่เสมอ มักลืมไปว่าเสน่ห์ที่แท้จริงของรูปแบบนี้อยู่ที่การเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดระหว่างมนุษยชาติและธรรมชาติ เหมือนลมหายใจของฤดูกาล เหมือนการนัดพบของคนรัก บทกวีหกแปดบทซึ่งกว้างขวางอยู่แล้ว ต้องถูกย่อให้กระชับเพื่อครอบครองพื้นที่ที่เมฆปุยลอยล่องอยู่ในอาณาจักรแห่งความโหยหา กวีตรีอู คิม โลน โชคดีที่ได้พบกับช่วงเวลาอันสั่นไหวเหล่านี้ ส่งผลให้เกิดบทกวีหกแปดบทที่น่าสนใจและชวนให้คิดถึง สะท้อนถึงความวุ่นวายของ "ใบไม้ร่วงหล่นบนธรณีประตู / พระจันทร์เต็มดวงยังไม่ขึ้น แต่หมอกยามค่ำคืนก็พร่ามัวไปแล้ว" หรือความตกใจของ "ทางลาดแห่งชีวิตลื่นไถลอย่างน่าหวาดเสียว / รุ่งอรุณเพิ่งเริ่มต้น แต่พายุยามเย็นก็มาถึงแล้ว"

ความซับซ้อนและความยุ่งเหยิงของความเป็นผู้หญิงทำให้บทกวี "Earth Retaining Fragrant Drops" ของ Trieu Kim Loan ไหลลื่นไปมาระหว่างความรักที่ยังคงอยู่และความเสียใจที่เจ็บปวด จากช่วงเวลาส่วนตัวที่ครุ่นคิด "ตอนนี้ฉันเหมือนตัวฉันที่จางหายไป / คลื่นเศร้าซัดกระหน่ำ คุณมีความสุขไหม?" เธอภาวนาอย่างเงียบๆ เพื่อความเข้าใจร่วมกันเกี่ยวกับกระแสน้ำขึ้นน้ำลงของชีวิต: "ชีวิตว่างเปล่า - ฉันยึดติดกับบทกวี / โปรดเถิด สวรรค์ โปรดประทานฤดูกาลแห่งสายลมอันอ่อนโยนให้ฉันอีก" ดังนั้น ในบทกวีของเธอ ความสูญเสียจึงได้รับการบรรเทา "แบกภาระไว้ที่ปลายตลิ่งแม่น้ำ / เสื้อกันฝนบางๆ ใบไม้ปลิวไปตามลมหนาว" ในขณะที่ความทุกข์ทรมานก็ได้รับการปลอบโยนเช่นกัน "ท่าเรือเก่าถูกเรือบังไปครึ่งหนึ่ง / ที่รัก คุณกำลังรอพระจันทร์ขึ้นขณะที่คุณซักผ้าอยู่หรือเปล่า?"

หนังสือรวมบทกวี "หยดน้ำหอมบำรุงโลก" จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์สมาคมนักเขียนเวียดนาม ภาพ: สำนักพิมพ์

ไม่มีใครสามารถหลีกหนีจากบทกวีได้ ภาพลักษณ์ของกวีหญิง ตรีอู คิม โลน ปรากฏออกมาอย่างครบถ้วนในบทกวีของเธอเรื่อง "โลกหล่อเลี้ยงหยดน้ำหอม" ซึ่งเปี่ยมไปด้วยความกลมกลืนและมองโลกในแง่ดี: "ฉันปรารถนาที่จะรักษากลิ่นหอมของหมากไว้ / เพื่อให้ถาดหมากสีเขียวเก่าๆ ที่มีปูนขาวเค็มๆ กลับมาอีกครั้ง" แม้ว่าในบางครั้งเธอจะไร้เดียงสาและไว้ใจคนง่าย และในบางครั้งก็ครุ่นคิดและไตร่ตรอง บทกวีก็ยังคงเป็นที่พึ่งอันสงบสุขของเธอในการทำความเข้าใจชีวิตผ่านความละเอียดอ่อนที่เปราะบางแต่ยั่งยืน: "นำทางสายฝนผ่านถนนที่คดเคี้ยว / ขอบคุณชีวิตที่มอบวันเวลาให้คุ้มค่า"

แหล่งที่มา: https://nongnghiepmoitruong.vn/dat-u-giot-thom-cho-nguoi-gieo-van-luc-bat-d812238.html