บ้านหลังนั้นมีรูปทรงคล้ายรังนกพิราบ

บ้านหลังนั้นมีรูปทรงเหมือนรังนกพิราบ – นั่นคือสิ่งที่เพื่อนสมัยเด็กของฉันพูดเมื่อพวกเขามาเยี่ยมบ้านฉันเป็นครั้งแรก มันเล็กมาก มีขนาดพอสำหรับครอบครัวสี่คนของฉันที่จะเบียดเข้าออกได้เท่านั้น

ดอกไม้และใบไม้ต่างแข่งขันกันอวดสีสันต้อนรับฤดูใบไม้ผลิใหม่ - ภาพประกอบ: HOAI PHUONG

บ้านของฉันสร้างอยู่บนหลุมระเบิดที่ถูกถมไปแล้วหลังสงคราม แม่บอกว่าหลุมนั้นใหญ่มาก ขยะทั้งหมดจากเมืองที่ฉันอาศัยอยู่มาหลายปีก็กองอยู่ตรงนั้น และดูเหมือนว่าจะไม่เคยเต็มหลุมเลย

ตอนที่วางรากฐาน พ่อของฉันต้องตอกเสาไม้ไผ่ลงไปมากมาย และขนเศษหินเกือบยี่สิบคันรถบรรทุกกว่าจะรู้สึกมั่นคงพอสมควร พ่อแม่ของฉันทุ่มเททั้งแรงกายและเงินทองไปกับรากฐานนั้น แต่ผลที่ได้คือบ้านหลังเล็กมาก

เนื่องจากแม่ของฉันอยากอยู่ใกล้ชิดกับปู่ย่าตายายฝั่งแม่ พ่อของฉันจึงไม่รังเกียจที่จะไปอยู่กับพวกท่านในฐานะพ่อแม่ของภรรยา และไม่ถือสาเรื่องความลำบากที่เพิ่มขึ้น นี่แสดงให้เห็นว่าถึงแม้สายสัมพันธ์ทางความรักจะบางเบา แต่ก็แข็งแกร่งพอที่จะยึดเหนี่ยวผู้คนให้อยู่กับความปรารถนาของตนเองได้

แม้แต่ในสมัยนั้น การหาที่ดินที่อื่นแล้วสร้างบ้านก็คงง่ายกว่ามาก ในอีกมุมมองหนึ่ง บ้านที่สร้างขึ้นบน "ร่องรอยของสงคราม" ก็เป็นวิธีหนึ่งที่ผู้คนแสดงให้เห็นถึงความเข้มแข็งและไม่ย่อท้อของพวกเขา

ทุกวัน พ่อของฉันจะพาแม่ไปนั่งจักรยานเก่าๆ ของเขา เดินไปตามแผงขายของริมถนนต่างๆ ตอนแรกก็เป็นแค่เนื้อย่างหม้อใหญ่ๆ ต่อมาฉันก็ไปร่วมวงด้วย วัยเด็กของฉันหมดไปกับการนั่งบนเบาะจักรยาน บนถนนกว้างๆ ที่เต็มไปด้วยฝุ่น ปกคลุมไปด้วยควันไอเสียและฝุ่นละอองจากถนน

บ้านหลังเล็กจิ๋วคล้ายรังนกพิราบหลังนั้นเป็นผลลัพธ์จากการที่พ่อแม่ของฉันค้าขายสินค้าตามบ้านมาหลายปี มันเล็กมากจนคุณสามารถมองเห็นทุกซอกทุกมุมของบ้านได้ รวมถึงห้องนอนด้วย จากสนามหญ้าหน้าบ้าน

ผนังภายนอกหยาบกระด้าง มีเส้นแนวนอนและแนวตั้งที่วาดอย่างลวกๆ เพียงไม่กี่เส้น พื้นเป็นปูนซีเมนต์ขัดมันเรียบ รู้สึกเย็นและลื่นเมื่อสัมผัส ประตูหลักทำจากไม้หยาบๆ ที่ไม่ได้ขัดเงา พ่อของฉันได้ผูกแผ่นไม้ไว้กับประตูข้างชั่วคราว เพียงพอที่จะบังแดดและฝนได้ แต่ที่นั่นกลับเป็นที่หลบภัยที่สมบูรณ์แบบสำหรับฝูงนกกระจอก

แผ่นไม้มีรูทรงกลมขนาดพอดีให้นกกระจอกคลานลอดผ่านได้ ทุกวันพวกมันจะขยันขันแข็งในการขนฟางไปสร้างรัง ส่งเสียงร้องเจื้อยแจ้วและนำอาหารกลับมา ในเช้าวันฤดูใบไม้ผลิ แสงแดดสีทองสาดส่องอย่างอ่อนโยน และแม่นกก็กางปีกออกเพื่อเฝ้าดูลูกนกที่กำลังหัดบิน ความสงบสุขอยู่ไม่ไกล ตรงชายคาบ้านนั่นเอง

คืนแรกที่นอนในบ้านหลังนั้น แม่ของฉันพลิกตัวไปมา นอนไม่หลับ กลิ่นฟางแห้งปนดินเหนียวที่ฉาบผนังหายไปแล้ว เสียงหนูคุ้ยหาอาหารและขุดโพรงในพื้นดินก็หายไป กลิ่นหอมอบอุ่นของผนังที่ฉาบด้วยปูนขาว ความรู้สึกปลอดภัยในที่พักพิงอบอวลอยู่ในความฝัน ทำให้แม่รู้สึกกระสับกระส่ายด้วยความโหยหา บ้านหลังเล็กๆ ที่น่ารักราวกับรังนกพิราบ – ความฝันของแม่ในสมัยที่ขายของอยู่ตามท้องถนน – บัดนี้ได้ปรากฏเป็นรูปเป็นร่างแล้ว

ขนมหวานและลูกอมชนิดต่างๆ ที่คุ้นเคยในช่วงเทศกาลตรุษจีน - ภาพประกอบ: HOAI PHUONG

ในปี 1991 บ้านเกิดของฉันยังไม่มีไฟฟ้าใช้ มีเพียงแสงจากตะเกียงน้ำมันที่ริบหรี่ส่องสว่างให้กับมื้ออาหารเรียบง่ายของเรา แต่พ่อแม่ของฉันกลับรู้สึกว่าพวกท่านร่ำรวยที่สุดในโลก แม่ของฉันคลอดลูกอีกคนในบ้านหลังใหม่นั้น บ้านเต็มไปด้วยเสียงโยกของเปลญวน เสียงหัวเราะและเสียงร้องไห้ของเด็กเล็กๆ

ฉันและน้องสาวเติบโตมาอย่างสงบสุขในบ้านหลังนั้นที่เหมือนรังนกพิราบ ล้อมรอบไปด้วยนกกระจอก เราใช้ชีวิตอย่างสงบสุขทั้งในวันแดดจ้าและคืนฝนตก ห่มผ้าห่มฟังเสียงฝนตกบนระเบียงบ้าน ช่วงเวลาเหล่านั้นดูเหมือนว่าชีวิตจะไม่มีวันเจอพายุ...

พ่อของฉันเสียชีวิตในคืนก่อนวันตรุษจีน แม้ฝนจะไม่ตก แต่พายุร้ายก็โหมกระหน่ำอยู่ในใจฉัน และยังคงโหมกระหน่ำมาจนถึงทุกวันนี้ แสงสลัวจากตะเกียงน้ำมันบนแท่นบูชาส่องสว่างจางๆ ให้กับเสียงสะอื้นเบาๆ ของแม่และร่างเล็กๆ ของลูกน้อยที่ซุกตัวอยู่ เสียงฝนในยามค่ำคืนเป็นฉากหลังของความเศร้าโศกอย่างสุดซึ้งนี้

ยี่สิบปีหลังจากพ่อของเราจากไป ใต้ร่มเงาของบ้านหลังนั้น แม่ของฉันทำงานหนักอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยเพื่อเลี้ยงดูฉันและน้องสาว จากนั้นลูกๆ ของเราก็ทยอยเกิดมา บ้านหลังนั้นยังคงเหมือนเดิมทุกอย่างตั้งแต่เรายังเด็ก บ้านหลังเก่าที่ปกคลุมไปด้วยมอสในหมู่บ้านถูกแทนที่ด้วยวิลล่าหลายชั้น บ้านหลังเล็กๆ ที่น่ารักหลังนั้นตั้งอยู่ข้างต้นละมุดเก่าแก่

บ่ายวันนี้ เมื่อได้กลับไปอยู่ข้างแม่ กลับไปบ้านเก่าของฉัน ฉันรู้สึกถึงความสงบและสบายใจ เหมือนในวัยเด็ก ฉันไม่จำเป็นต้องเป็นใคร ไม่จำเป็นต้องทำอะไร ฉันแค่ต้องเป็นลูกของพ่อแม่ สุดท้ายแล้ว คนเรามีที่ไปมากมายนับไม่ถ้วน แต่มีเพียงที่เดียวที่จะกลับไป นั่นคือบ้าน เราเปรียบเสมือนนกกระจอกที่ครั้งหนึ่งเคยปรารถนาจะกางปีกบินสูงในท้องฟ้าอันกว้างใหญ่ วันนี้เราโหยหาความรู้สึกสงบนั้น โหยหาการกลับบ้าน

วัยเด็กจบลงแล้ว เราคงเป็นเด็กตลอดไปไม่ได้ แต่ฉันรู้ว่าแม่จะรอเราอยู่ใต้ชายคาบ้านรูปเหมือนรังนกพิราบเสมอ

เราขอเชิญชวนผู้อ่านเข้าร่วมการประกวดเขียนเรียงความ

วันฤดูใบไม้ผลิที่อบอุ่น

เนื่องในโอกาสตรุษจีน หนังสือพิมพ์ ต๋วยเตร ร่วมกับบริษัท อินซี ซีมงต์ ขอเชิญชวนผู้อ่านร่วม กิจกรรมเขียนเรื่องราว "บ้านในฤดูใบไม้ผลิ" เพื่อแบ่งปันและแนะนำบ้านของคุณ – สถานที่พักผ่อนอันอบอุ่นและน่าอยู่ของคุณ รายละเอียดต่างๆ และความทรงจำที่ยากจะลืมเลือน

บ้านที่ปู่ย่าตายาย พ่อแม่ และคุณเกิดและเติบโต บ้านที่คุณสร้างด้วยตัวเอง บ้านที่คุณฉลองเทศกาลตรุษจีนครั้งแรกกับครอบครัวเล็กๆ ของคุณ... ทั้งหมดนี้สามารถส่งเข้าร่วมการประกวดเพื่อแนะนำให้ผู้อ่านทั่วประเทศได้รู้จัก

บทความเรื่อง "บ้านแสนอบอุ่นในฤดูใบไม้ผลิ" ต้องไม่เคยส่งเข้าประกวดงานเขียนหรือตีพิมพ์ในสื่อหรือเครือข่ายสังคมออนไลน์ใด ๆ มาก่อน ผู้เขียนเป็นเจ้าของลิขสิทธิ์ คณะกรรมการจัดงานมีสิทธิ์ในการแก้ไข และผู้เขียนจะได้รับค่าลิขสิทธิ์หากบทความได้รับการคัดเลือกให้ตีพิมพ์ในสิ่งพิมพ์ ของต้วยเตร

การแข่งขันจะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 1 ธันวาคม 2568 ถึง 15 มกราคม 2569 และชาวเวียดนามทุกคนไม่ว่าอายุหรืออาชีพใดก็สามารถเข้าร่วมได้

บทความเรื่อง "บ้านอันอบอุ่นในวันฤดูใบไม้ผลิ " ในภาษาเวียดนาม ควรมีความยาวไม่เกิน 1,000 คำ แนะนำให้แนบรูปภาพและวิดีโอประกอบ (รูปภาพและวิดีโอที่นำมาจากโซเชียลมีเดียโดยไม่มีลิขสิทธิ์จะไม่ได้รับการพิจารณา) รับเฉพาะการส่งผลงานทางอีเมลเท่านั้น ไม่รับการ ส่งทางไปรษณีย์ เพื่อป้องกันการสูญหาย

ส่งผลงานเข้าประกวดได้ที่อีเมล maiamngayxuan@tuoitre.com.vn

ผู้เขียนต้องแจ้งที่อยู่ หมายเลขโทรศัพท์ อีเมล หมายเลขบัญชีธนาคาร และหมายเลขประจำตัวประชาชน เพื่อให้ผู้จัดงานสามารถติดต่อและส่งค่าลิขสิทธิ์หรือรางวัลได้

บุคลากรและพนักงานของหนังสือพิมพ์ ต้วยเตร และสมาชิกในครอบครัวสามารถเข้าร่วมการประกวดเขียน เรื่องสั้น "บ้านอบอุ่นในฤดูใบไม้ผลิ" ได้ แต่จะไม่มีสิทธิ์ได้รับรางวัล การตัดสินของคณะกรรมการจัดงานถือเป็นที่สิ้นสุด

พิธีมอบรางวัล Springtime Shelter Award และการเปิดตัวนิตยสาร Youth Spring Special Edition

คณะกรรมการตัดสิน ซึ่งประกอบด้วยนักข่าวและบุคคลสำคัญในวงการวัฒนธรรมที่มีชื่อเสียง รวมถึงตัวแทนจากหนังสือพิมพ์ ตุ่ยเตร จะพิจารณาและมอบรางวัลโดยอิงจากผลงานที่ส่งเข้ามาเบื้องต้น

พิธีมอบรางวัลและการเปิดตัว นิตยสารต้วยเตร ฉบับพิเศษฤดูใบไม้ผลิ มีกำหนดจัดขึ้นที่ถนนหนังสือเหงียนวันบินห์ นครโฮจิมินห์ ปลายเดือนมกราคม พ.ศ. 2569

รางวัล:

รางวัลที่ 1: เงิน 10 ล้านดอง + ประกาศนียบัตร นิตยสาร Tuoi Tre ฉบับฤดูใบไม้ผลิ ;

รางวัลที่ 2: 7 ล้านดอง + ใบประกาศนียบัตร ฉบับ ฤดูใบไม้ผลิของต้วยเตร

รางวัลที่ 3: เงินสด 5 ล้านดอง + ใบประกาศนียบัตร ฉบับ ฤดูใบไม้ผลิของต้วยเตร

รางวัลชมเชย 5 รางวัล: รางวัลละ 2 ล้านดอง พร้อมใบประกาศนียบัตร ฉบับ ฤดูใบไม้ผลิจากสำนักพิมพ์ต้วยเตร

รางวัล Readers' Choice Awards 10 รางวัล: รางวัลละ 1 ล้านดง + ใบประกาศเกียรติคุณ, นิตยสาร Tuoi Tre ฉบับฤดูใบไม้ผลิ

คะแนนโหวตจะคำนวณจากปฏิสัมพันธ์กับโพสต์ โดย 1 ดาว = 15 คะแนน, 1 หัวใจ = 3 คะแนน และ 1 ไลค์ = 2 คะแนน

กลับสู่หัวข้อเดิม

เหงียน ถิ กัม

ที่มา: https://tuoitre.vn/ngoi-nha-hinh-to-chim-cau-20251231195147683.htm