سون تونگ و دوراهی «انگلیسی یا ویتنامی، کدام بهتر است؟»

دانشیار بویی هوای سون معتقد است که آواز خواندن سون تونگ به زبان انگلیسی نشان دهنده تمایل او به جذب مخاطبان خارج از ویتنام است، اما همچنین باید به خاطر داشت که زبان ویتنامی هویت هنرمندان ویتنامی است.

سون تونگ زمانی گفته بود که بزرگترین آرزویش این است که زبان ویتنامی را به جهانیان معرفی کند. او آرزو داشت که عموم مردم جهان با آهنگ‌های ویتنامی که توسط مردم ویتنام خوانده و توسط یک تیم ویتنامی تهیه شده است، آشنا شوند. اگر این رویا به حقیقت بپیوندد، مایه افتخار بزرگی برای او خواهد بود.

در طول این سال‌ها، سون تونگ به طور مداوم ترکیبی از آهنگ‌های ویتنامی و انگلیسی منتشر کرده است. با این حال، برای آهنگ‌هایی که با هدف بازار بین‌المللی ساخته شده‌اند، خواننده مرد آنها را به زبان انگلیسی اجرا می‌کند.

جاه‌طلبی‌های آمریکایی

داستان ورود سون تونگ به بازار آمریکا بارها در مصاحبه‌هایش ذکر شده است. این خواننده مرد جاه‌طلبی خود را پنهان نمی‌کند و به تدریج هدف خود را به روشی سیستماتیک، با سرمایه‌گذاری خوب و مسلماً تماشایی‌ترین شکل در Vpop دنبال می‌کند.

در طول این سال‌ها، او آهنگ‌های انگلیسی مانند «هیچ‌کس اصلاً نیست»، «راه من را بساز» و اخیراً « به راه من بیا » را منتشر کرده است. او با تیم‌های تولید بین‌المللی و ستاره‌هایی مانند مای داویکا، اسنوپ داگ، مدیسون بیر، ماروی موزیک، تایگا همکاری داشته و حتی موزیک ویدیوهایی را در صحرای موهاوی و پارک ملی جاشوا تری در کالیفرنیا (ایالات متحده آمریکا) فیلمبرداری کرده است.

سون تونگ در جدیدترین موزیک ویدیوی خود با نام «بیا سر راهم»، عناصر فرهنگ سنتی ویتنام را در مرکز توجه قرار می‌دهد، حتی با اینکه از روندهای موسیقی مدرن که با سبک‌های بین‌المللی همسو هستند، پیروی می‌کند. این یک مسیر دلگرم‌کننده است و عزم خواننده را برای ورود به بازار آمریکا در عین حفظ هویت ملی خود نشان می‌دهد.

سون تونگ به تازگی آهنگ "Come My Way" را با متن انگلیسی منتشر کرده است. عکس: FBNV.

با این حال، آوازخوانی مداوم او به زبان انگلیسی و همکاری با هنرمندان بین المللی این سوال را مطرح می کند که آیا این خواننده به تدریج از هدف اولیه خود یعنی «رساندن زبان ویتنامی به جهانیان» فاصله می گیرد؟

در واقع، این دوراهی که آیا برای دسترسی آسان و سریع به مخاطبان بین‌المللی به زبان انگلیسی بخوانیم، یا برای حفظ هویت به زبان مادری بخوانیم، نه تنها برای Son Tung و Vpop، بلکه برای بازارهای بزرگی مانند K-pop نیز همچنان یک چالش است.

هنرمندان کره‌ای که در بازارهای موسیقی اروپا و آمریکا به شهرت رسیده‌اند، مانند BTS، TWICE و BlackPink، همگی آهنگ‌هایی به زبان انگلیسی منتشر کرده‌اند. به همین ترتیب، آخرین آهنگ Le Sserafim نیز کاملاً به زبان انگلیسی اجرا شده است.

و این اغلب باعث اختلاف نظر بین متخصصان و رسانه‌های کره جنوبی شده است.

چندی پیش، وقتی بلک پینک آلبوم کوتاه جدید خود را با تمام آهنگ‌ها به زبان انگلیسی منتشر کرد، خبرگزاری آسوشیتدپرس اظهار داشت که برخی از بینندگان احساس می‌کنند عنصر کره‌ای، هویت منحصر به فرد کی‌پاپ، به تدریج در محصولات این گروه در حال محو شدن است. در مقابل، روزنامه هانکیونگ استدلال کرد که با گسترش فعالیت‌های آیدل‌های کی‌پاپ به بازارهای جهانی مانند ایالات متحده و اروپا در سال‌های اخیر، اتخاذ سبک موسیقی جدید و خواندن به زبان انگلیسی برای هدف قرار دادن مخاطبان خارجی اجتناب‌ناپذیر بوده است.

در عوض، ستاره‌های کی‌پاپ به طور فزاینده‌ای از طریق عناصر بصری به جای اشعار، بر سنت تأکید می‌کنند. دلیل این امر این است که اشعار مانع زبانی ایجاد می‌کنند، در حالی که زبان انگلیسی برای مخاطبان بین‌المللی قابل فهم‌تر است. هانکیونگ می‌نویسد، آیدل‌های کی‌پاپ با ارج نهادن به سنت از طریق تصاویر، غرور را در طرفداران داخلی برمی‌انگیزند و فرهنگ سنتی را برای طرفداران بین‌المللی "مد روز" می‌کنند.

در موزیک ویدیوی «GO » از گروه بلک پینک، نقوش سنتی در سراسر آن به چشم می‌خورد. کلاه‌های ورزشکاران در موزیک ویدیوی بلک پینک دارای جزئیات تزئینی سنتی زیادی است. شخصیت‌های کره‌ای نیز در برخی صحنه‌ها ظاهر می‌شوند.

تمام آهنگ‌های اخیر بلک پینک مخاطبان جهانی را هدف قرار داده‌اند. عکس: YG Entertainment.

فرصت‌ها و چالش‌ها

آواز خواندن به زبان انگلیسی و تأکید بر ارزش‌های سنتی از طریق تصاویر، همان کاری است که سون تونگ در موزیک ویدیوی اخیراً منتشر شده خود با عنوان «Come My Way » انجام داده است. با این حال، در واقعیت، تصاویر و اشعار این محصول واقعاً به یکدیگر مرتبط یا وابسته نیستند.

علاوه بر این، کی‌پاپ با سون تونگ از این جهت متفاوت است که آنها در ابتدا با آهنگ‌های کره‌ای به رسمیت شناخته شدند و سپس به تدریج به آهنگ‌های انگلیسی روی آوردند.

در مورد این سوال که آیا برای حفظ هویت فرهنگی باید به انگلیسی آواز خواند یا از زبان ویتنامی استفاده کرد، دانشیار بویی هوای سون، عضو دائمی کمیته فرهنگ و آموزش مجلس ملی، اظهار داشت که نباید به این موضوع به صورت مطلق نگاه کرد. بازار بین‌المللی گسترده است و هنرمندان مسیرهای متنوعی برای رسیدن به جهان دارند. زبان انگلیسی از نظر دسترسی، به ویژه در بازارهای بزرگ موسیقی، پلتفرم‌های دیجیتال جهانی و فرصت‌های همکاری بین‌المللی، مزایای آشکاری دارد.

اجرای آهنگ «بیا راه من» به زبان انگلیسی توسط سون تونگ ام-تی‌پی همچنین نشان‌دهنده‌ی تمایل او برای دسترسی به مخاطبان گسترده‌تر در خارج از ویتنام است.

او افزود: «اما ویتنامی هویت، روح و چیزی است که «اثر انگشت» فرهنگی هنرمندان ویتنامی را ایجاد می‌کند. موفقیت کی‌پاپ به این دلیل نیست که آنها زبان کره‌ای را کنار گذاشتند تا کاملاً به انگلیسی بخوانند. جی‌پاپ، موسیقی لاتین، آفروبیت و بسیاری از ژانرهای بومی دیگر نیز نشان می‌دهند که مخاطبان بین‌المللی به طور فزاینده‌ای پذیرای زبان‌های دیگر هستند، البته تا زمانی که موسیقی خوب، جلوه‌های بصری قوی، داستان جذاب و استراتژی تبلیغاتی حرفه‌ای باشد.»

بنابراین، به نظر من، هنرمندان ویتنامی می‌توانند انعطاف‌پذیر باشند. آن‌ها می‌توانند آهنگ‌های انگلیسی داشته باشند تا بازارها را باز کنند. آن‌ها می‌توانند آهنگ‌های ویتنامی داشته باشند تا «هویت» خود را حفظ کنند. آن‌ها می‌توانند دو زبان را با هم ترکیب کنند یا از انگلیسی در اشعار استفاده کنند، اما جوهره ویتنامی را در تصاویر، ملودی، داستان و نمادهای فرهنگی حفظ کنند. آنچه مهم است فقط زبان نیست، بلکه هویت خلاقانه و کیفیت محصول است.

او استدلال کرد که خواندن به زبان انگلیسی می‌تواند یک آهنگ را برای بخشی از مخاطبان بین‌المللی قابل فهم‌تر کند. اما خواندن به زبان انگلیسی به طور خودکار یک آهنگ را بین‌المللی نمی‌کند، و خواندن به زبان ویتنامی نیز به طور خودکار به آن هویت متمایزی نمی‌دهد. بین‌المللی شدن فقط مربوط به زبان نیست. هویت هم فقط مربوط به گفتار نیست.

هویت در نحوه‌ی روایت داستان توسط هنرمند، نحوه‌ی استفاده از مواد فرهنگی، تصویرسازی، خلق احساسات و وادار کردن شنونده به درک این نکته نهفته است: این محصولی از ویتنام است که روح ویتنام را در خود جای داده، اما به اندازه‌ی کافی مدرن است تا با جهان گفتگو کند.

«من معتقدم بهترین مسیر، ادغام بدون جذب شدن است. هنگام گسترش بازار، هنرمندان می‌توانند از زبان انگلیسی به عنوان یک پل استفاده کنند. اما بر روی آن پل، آنها همچنان باید میراث ویتنامی خود را حمل کنند: صداها، تصاویر، نمادها، داستان‌ها و روح ویتنامی. برعکس، هنگام آواز خواندن به زبان ویتنامی، هنرمندان نیز باید از موسیقی و تصاویر گرفته تا حق چاپ، رسانه و اجرا، مطابق با استانداردهای بین‌المللی تولید کنند.»

ورود به جهان به معنای انتخاب بین انگلیسی و ویتنامی نیست، بلکه به معنای انتخاب چگونگی شنیده شدن، دیده شدن، احساس شدن و به خاطر سپرده شدن فرهنگ ویتنامی است. اگر زبان انگلیسی به باز شدن درها کمک می‌کند، این هویت ویتنامی است که به ما دلیلی برای ورود و ماندن در حافظه عموم مردم جهان می‌دهد.

منبع: https://znews.vn/son-tung-va-bai-toan-tieng-anh-tieng-viet-tieng-nao-thi-hon-post1656054.html