Tet-pakketten: De vlam van de traditie levend houden.
Naarmate Tet (het Chinese Nieuwjaar) nadert, worden de winden over de rode basaltgrond van de Centrale Hooglanden steeds kouder. Vanaf zonsopgang, terwijl de mist nog boven de koffieplantages hangt, komen mensen in sommige buurten van het district Buon Ho in de provincie Dak Lak samen. Hun eenvoudige maar ontroerende verhalen verdrijven de winterkou.
Mevrouw Lien plukte bananenbladeren uit haar tuin en bracht ze naar het huis van meneer Than, zodat hij er banh chung (Vietnamese rijstkoekjes) in kon wikkelen. Foto: Dinh Du.
Hun ontmoetingspunt was het huis van meneer Nguyen Duc Than. Meneer Than, 50 jaar oud, woont op Cao Xuan Huystraat 4/15. Zelfs vroeg in de ochtend was het er al een drukte van jewelste. Families uit de wijk brachten kleefrijst die de avond ervoor geweekt was, gewassen mungbonen, gemarineerd buikspek uit Ede, samen met dongbladeren, bananenbladeren en touw om de gebakjes in te binden... om aan meneer Than toe te vertrouwen – die beschouwd wordt als de meest bekwame bakker van de wijk. Met zijn gulle en vriendelijke hart nam meneer Than de taak op zich om de gebakjes in te pakken en zo de mensen te helpen de traditie in stand te houden van het bakken van deze gebakjes voor voorouderverering tijdens het lentefestival.
In de ogen van mevrouw Binh is meneer Than niet alleen de "meest bekwame bakker uit de buurt", maar ook degene die de traditie van deze cake levend houdt. Foto: Dinh Du.
Het huis van meneer Than ligt verscholen tussen koffie- en durianbomen, en de afgelopen dagen is het er een drukte van jewelste geweest: het gelach en gepraat van de buren. Mensen komen ingrediënten afleveren, anderen kijken hoe het fruit wordt ingepakt, en kinderen rennen enthousiast rond en bewonderen de keurig gerangschikte lagen groene bananen- en dongbladeren.
Het inpakken van de dumplings is niet moeilijk, maar om ze mooi, gelijkmatig gaar en niet rauw of papperig te maken, is ervaring en nauwgezette aandacht voor detail vereist. Foto: Dinh Du.
In een hoek van het huis maakten meneer en mevrouw Than nauwgezet elk touwtje recht, vouwden ze elk blad netjes, maten ze de hoeveelheid kleefrijst, bonen en vlees af om een perfecte, ronde vorm te garanderen, en wikkelden en knoopten ze de broodjes vervolgens snel dicht. Elke vierkante banh chung en elke perfect ronde banh tet leek de zorg en ervaring te belichamen van dit echtpaar dat al bijna 30 jaar verbonden is met deze basaltgrond.
De heer Than is van mening dat banh chung en banh tet al generaties lang een verbindende factor vormen tussen mensen die ver van huis wonen en de tradities van hun voorouders. Foto: Dinh Du.
“Het inpakken van de rijstkoekjes is niet moeilijk, maar om ze mooi, gelijkmatig gaar en niet rauw of papperig te maken, is wat nauwkeurigheid nodig. Elk koekje is niet alleen een gerecht voor het Tet-feest, maar ook een symbool van hereniging en verbondenheid met onze wortels. In deze regio van de Centrale Hooglanden komen mijn familie en andere families die ingrediënten aanleveren om de koekjes te laten inpakken, allemaal uit andere regio's die zich hier hebben gevestigd. Daarom zijn banh chung en banh tet een verbindende factor geworden tussen mensen die ver van huis zijn en hun voorouderlijke tradities,” zei meneer Than vriendelijk.
De warmte van de lente, voortkomend uit eenvoudige dingen.
Al tientallen jaren helpen meneer en mevrouw Than tijdens Tet (het Vietnamese Nieuwjaar) dagelijks met het inpakken van honderden banh chung en banh tet (traditionele Vietnamese rijstkoekjes) voor de mensen in de buurt. Het bijzondere is dat ze er geen cent voor vragen. De mensen in de wijk begrijpen dit, en als ze ingrediënten meebrengen, geven ze alleen een klein cadeautje uit hun geboorteplaats mee – soms een dozijn eieren, soms een bosje groenten uit eigen tuin – als oprecht bedankje.
De heer Than is een medewerker van Productieteam nr. 8, Coffee 15 One-Member Limited Company, onder Militaire Regio 5, Ministerie van Nationale Defensie . Foto: Dinh Du.
Hij maakt niet alleen thuis bánh chưng (traditionele Vietnamese rijstkoekjes), maar van half december tot 30 Tet (Vietnamees Nieuwjaar) gaat meneer Than ook naar de huizen van eenoudergezinnen, ouderen of gezinnen met een drukke baan om hen te helpen bij het maken van bánh chưng. Hij brengt zijn behendige handen, toewijding en de Tet-sfeer mee naar elk huis. Waar er ook gelach klinkt rond de pan met bánh chưng, daar is deze stevige man met een zongebruind gezicht en eeltige handen... maar met warme ogen.
Het beeld van meneer en mevrouw Than die met zorg taarten voor hun buren in donkergroene bananenbladeren inpakken, is een uniek en prachtig kenmerk van de wijk Buon Ho geworden. Foto: Dinh Du.
Weinigen weten dat meneer Than, buiten zijn werk om, werkzaam is bij Productieteam nr. 8 van Koffiebedrijf nr. 15, onder Militair District 5 van het Ministerie van Nationale Defensie. Zijn dagelijkse werkzaamheden vinden plaats op uitgestrekte koffieplantages met rode basaltgrond en een zonovergoten, winderig klimaat. Wellicht hebben de gedisciplineerde omgeving en het verantwoordelijkheidsgevoel binnen zijn eenheid meneer Than een meelevende levenshouding en een bereidheid tot delen met de gemeenschap bijgebracht.
De heer en mevrouw Than hielpen de lokale bevolking met het inpakken van honderden kilo's banh chung en banh tet (traditionele Vietnamese rijstkoekjes), maar opmerkelijk genoeg vroegen ze daar geen cent voor. Foto: Dinh Du.
Mevrouw Pham Thi Binh (60 jaar, woonachtig in de wijk Buon Ho) spreekt altijd met groot respect over meneer Than. In haar ogen is meneer Than niet alleen de "meest bekwame bakker van de wijk", maar ook degene die de traditie van de cake levend houdt. "In het moderne leven, waarin veel gezinnen voor het gemak kant-en-klare cakes op de markt kopen, is het samenkomen om cakes in te pakken minder gebruikelijk geworden. Maar dankzij meneer en mevrouw Than houden veel gezinnen hier de oude traditie in stand: ze bereiden zelf de ingrediënten, zitten samen om de cakes in te pakken, blijven de hele nacht wakker om de pan met cakes in de gaten te houden en luisteren naar het knisperen van het brandhout in de kou van de Centrale Hooglanden," vertelde mevrouw Binh.
In de dagen voorafgaand aan Tet (Vietnamees Nieuwjaar) brandt het huis van meneer Than altijd fel van het vuur, omdat hij banh chung en banh tet (traditionele Vietnamese rijstkoekjes) bakt voor zijn buren. Foto: Le Minh.
Na een nacht lang de potten met kleefrijstkoekjes te hebben verzorgd, breekt een nieuwe dag aan. De ochtendmist bedekt nog steeds de paden en de rook die opstijgt uit de potten achter het huis van meneer Than vermengt zich met de vage geur van koffie. Het gemurmel van gesprekken en het gelach van kinderen doen de kou minder voelen. In deze atmosfeer is het beeld van meneer en mevrouw Than, die ijverig werken met hun stapels donkergroene bananenbladeren, uitgegroeid tot een unieke schoonheid van de wijk Buon Ho. Deze saamhorigheid verwarmt een hoekje van de buurt, waardoor de mensen hier met elk Tet-feest nog meer verbonden raken en in deze eenvoudige maar blijvende traditie geloven.
Tet zal voorbijgaan, de taarten zullen slinken, maar het gevoel van saamhorigheid en naastenliefde zal blijven. De eenvoudige manier waarop meneer en mevrouw Than met elkaar omgaan, maakt de herinnering aan Tet nog blijvender in de harten van de mensen in de wijk Buon Ho.
Bron: https://nongsanviet.nongnghiepmoitruong.vn/gui-tinh-vao-banh-chung-xanh-d797498.html
Reactie (0)