Westerse toeristen nuttigen maaltijden met de lokale bevolking en spelen op fluiten en rietpijpen in het oude dorp Lao Xa.

Buitenlandse toeristen genieten 's avonds van de ervaring om bamboefluit te spelen in het oude dorp Lao Xa (Ha Giang).

Rond een tafel vol heerlijke gerechten die typisch zijn voor de Hmong-bevolkingsgroep, hief iedereen, ongeacht nationaliteit, vrolijk het glas op de gastvrijheid van de eigenaar van de homestay.

Een maaltijd nuttigen met de lokale bevolking in het oude dorp Lao Xa.

Op ongeveer 4 km van de nationale snelweg 4C ligt de kronkelende weg naar het dorp Lao Xa (gemeente Sung La, district Dong Van, provincie Ha Giang). De weg is gehuld in een mystieke mist die dichter wordt naarmate je hoger komt. Maar de frisse lucht en de koelte van Lao Xa zorgen ervoor dat bezoekers al hun vermoeidheid vergeten.

Een warme maaltijd met de lokale bevolking na een dag reizen over de wegen.

Het oude dorp Lao Xa heeft geen dicht op elkaar gebouwde huizen; in plaats daarvan kenmerkt het zich door de karakteristieke lemen huizen van het Hmong-volk op het rotsachtige plateau. Als je Lao Xa eind maart bezoekt, hangen de perzik- en perenbomen in het dorp vol met prachtig jong fruit, wat het oude dorp, verscholen tussen de rotsachtige bergen, nog poëtischer maakt.

De heer Vang Mi Hong, eigenaar van het oude huis Lao Xa en de eerste homestay in het dorp, vertelde dat dit huis al drie generaties lang de thuisbasis van zijn familie is en inmiddels meer dan 70 jaar oud is. Het is ook de plek waar zijn familie gasten ontvangt.

Op de binnenplaats waren al vroeg diverse buitenlandse gasten gearriveerd. Ze dronken koffie en genoten van de frisse lentelucht in de hooglanden.

Om 7 uur 's avonds bracht meneer Hong dienbladen met geurige maaltijden naar het huis. De homestay was vandaag volgeboekt en de gasten zaten samen in de grote hal van het oude huis.

Gebakken kool, gebakken noedels, gegrilde varkensbuik met mắc khén-kruiden, gerookt vlees, gebakken eieren... elk gerecht was onmiskenbaar Vietnamees. Met een glas maïswijn in de hand introduceerde meneer Hong zijn gewaardeerde gasten en nodigde hen uit voor een maaltijd bij hem thuis. Hij sprak daarbij zowel Vietnamees als Engels, en begroette hen met een Hmong-groet.

Een feestmaal met een verscheidenheid aan heerlijke gerechten, bereid door de familie van meneer Hong voor toeristen.

Of het nu kwam door de vermoeidheid na een lange dag of omdat het eten haar gewoonweg beviel, Clione (een Franse toeriste) vond de kookkunsten van de gastheer uitstekend; elk gerecht was heerlijk. De aanwezigheid van Vietnamese vrienden zorgde er bovendien voor dat ze zich warm en welkom voelde.

Westerse toeristen proberen fluit en mondharmonica te bespelen in het oude huis van Lao Xa.

Hongs unieke optredens en boeiende manier van spreken houden toeristen aan zijn scherm gekluisterd.

Na de maaltijd haalde meneer Hong de mondharmonica van de muur en introduceerde hij de traditionele muziekinstrumenten van zijn etnische groep (mondharmonica, fluit) aan de buitenlandse gasten.

De schoonheid van het Hmong-fluitspel schuilt in het feit dat de speler zowel moet spelen als dansen op de melodie. Bij het knisperende vuur voelde de sfeer in het oude huis warmer aan. Meneer Hong speelde vol passie op zijn fluit, terwijl de toeristen aandachtig toekeken en af ​​en toe een uitroep van bewondering slaakten, waaronder enkele buitenlandse bezoekers. Zodra de fluitmuziek was afgelopen, applaudisseerde iedereen om de gastheer aan te moedigen.

Met slechts een paar aanwijzingen van de presentator veranderde Clione zichzelf in een Hmong-meisje met haar eigen unieke fluitspel. Aanvankelijk moest ze nog even wennen aan de fluit, maar geleidelijk aan begon ze mee te wiegen op de melodie en de bewegingen van Hong uit het vorige optreden nauwkeurig na te bootsen.

Het rustige tempo van het leven in het oude dorp op het rotsachtige plateau.

"Omdat ik het plan van tevoren niet kende, waren al mijn ervaringen heel onverwacht en interessant. De sfeer hier is totaal anders dan in Hanoi; het is heel fris, als een plek om te genezen en mezelf op te laden. Ha Giang heeft niet alleen een prachtig landschap, maar ook de vriendelijkheid en gastvrijheid van de mensen, zoals de familie van meneer Hong," aldus mevrouw Bui Thi Thom (Hanoi).

Clione daarentegen herontdekte zichzelf in Lao Xa. Ze hield al sinds haar kindertijd van tekenen, maar het was lang geleden dat ze een pen had vastgepakt. De schoonheid van de mensen en het landschap van Ha Giang inspireerden haar om haar pen weer op te pakken en die mooie momenten vast te leggen in haar kleine notitieboekje.

"Ik ben twee dagen geleden in Ha Giang aangekomen en ben met mijn motor vanuit Ha Giang-stad hierheen gereden. Ha Giang is echt een prachtige plek; we waren ongelooflijk verrast. We werden overal gesteund door de mensen; ze waren erg vriendelijk."

"Ik ga terug naar Ha Giang. Ik ben echt dol op deze plek en ik wil Ha Giang graag met mijn vrienden delen en hier samen naartoe gaan," aldus Clione.

TH (volgens de krant Tuoi Tre)

Bron: https://baohaiduong.vn/khach-tay-an-com-cung-dan-ban-thoi-sao-khen-o-lang-co-lao-xa-378369.html