Listonosz, zawód, który łączy radość.

[reklama_1]

W całej prowincji, od miast po obszary wiejskie, od tętniących życiem stref przemysłowych po odległe nadmorskie wioski rybackie, wszędzie widać pracowników poczty . Każdego dnia rozpoczynają pracę znacznie wcześniej niż zaplanowane „godziny pracy”, aby dostarczać gazety, listy i paczki, niosąc informacje i radość niezliczonym ludziom.

Pani Tran Thi Cai, pracownica poczty w Centrum Transportu i Eksploatacji Poczty Dostawczej (Poczta Prowincjonalna), przygotowuje przesyłki do dostarczenia klientom.

Pani Tran Thi Cai, pracownica pocztowa w Delivery Post Office - Transportation and Exploitation Center (Provincial Post Office), pracuje jako pracownik pocztowy od 2011 roku, wcześniej była pracownikiem transakcyjnym. Pani Cai obecnie obejmuje obszar trzech okręgów: Loc Ha, Thong Nhat i Ha Long. Ze względu na duży obszar i dużą liczbę przesyłek do dostarczenia, budzi się o 5:00 rano, aby pójść na rynek i ugotować coś dla swoich dzieci, rozpoczynając swój dzień pracy o 6:00 rano. O 6:00 rano ona i inni pracownicy pocztowi są w Provincial Transportation and Exploitation Center, aby odebrać i dostarczyć towary do Giai Phong Delivery Post Office. Po odebraniu towarów dostarcza nieprzerwanie do godziny 14:30, po czym robi sobie przerwę na lunch. Pani Cai spożywa szybki lunch i odpoczywa przez około 45 minut, po czym o 15:15 wznawia odbiór i dostarczanie towarów. Średnio pokonuje około 60 km dziennie. Pani Cai zazwyczaj kończy pracę około 18:00-19:00. „To typowy harmonogram dnia pracy. Czasami muszę kończyć później, około 20:00-21:00, ponieważ klienci są zajęci i chcą odebrać swoje paczki dopiero o tej porze. My, pracownicy poczty, uznajemy dzień pracy za zakończony dopiero po dostarczeniu wszystkich paczek” – powiedziała pani Cai. Pani Cai, która pracowała jako pocztowiec przez około dziesięć lat, z entuzjazmem opowiedziała nam o swoim zawodzie, pasji oraz radościach i smutkach związanych z pracą pocztową. „Chociaż nie pracuję na poczcie od dawna, moje wieloletnie doświadczenie w służbie pocztowej pozwoliło mi stosunkowo dobrze zrozumieć pracę pracownika pocztowego. Lata 80. i 90. były bardzo trudnym okresem dla pracowników pocztowych; dochody były niskie, a podróże bardzo uciążliwe. Wtedy pracownicy pocztowi musieli doręczać listy, gazety i paczki rowerami, a drogi nie były tak dobre jak teraz. W latach 1995-1996 tylko najbogatsi mogli sobie pozwolić na motocykl, a nawet wtedy musieli wybierać używane z obawy przed kradzieżą, zatrzymując się, aby doręczyć listy lub paczki. My, choć wciąż borykamy się z trudnościami, jesteśmy w znacznie lepszej sytuacji niż ci, którzy pracowali w przeszłości; drogi i transport są o wiele wygodniejsze” – zwierzyła się pani Cai.

Bycie pracownikiem poczty to ciężka praca, ale ma też swoje radości. Według pani Cai, kilkadziesiąt lat temu, gdy internet nie był jeszcze rozwinięty, telefony komórkowe były luksusem, a telefony stacjonarne były ograniczone, listy pisane odręcznie były złotym wiekiem. Dla pracowników poczty doręczanie listów było jak „sprawianie radości” każdej rodzinie. Dziś, choć listy pisane odręcznie są mniej powszechne, wciąż są ludzie, którzy wolą pisać i odbierać listy, zwłaszcza osoby starsze. „Dla osób starszych telefon od krewnego może nie być tak radosny jak otrzymanie listu. Dlatego, gdy otrzymują list, są bardzo wzruszeni i serdecznie nam dziękują. W tym momencie całe moje zmęczenie nagle znika” – powiedziała pani Cai. Jednak, według pani Cai, doręczanie listów czasami stawia pracowników poczty, takich jak ona, w „zabawnych, ale i smutnych” sytuacjach. Aby list dotarł do właściwego adresata, ludzie muszą wpisać poprawny adres, w tym numer domu, ulicę, gminę (dzielnicę), powiat, miasto, województwo i numer telefonu. Jednak obecny proces urbanizacji utrudnia niektórym osobom, zwłaszcza osobom starszym, aktualizację adresów na obszarach, które zostały przekształcone z „wiejskich” w „miejskie”. Co więcej, wiele nowo powstałych osiedli nie posiada numerów domów, co zmusza mieszkańców do korzystania z adresów opartych na numerach działek i nazwach projektów. Nawet gdy dostępne są nowe nazwy ulic i numery domów, brak możliwości terminowej aktualizacji tych adresów przez nadawców utrudnia pracownikom pocztowym doręczanie listów i paczek. „W takich przypadkach musimy polegać na „doświadczeniu”, sprawdzając nazwy w poprzednich listach, aby „odgadnąć” adres odbiorcy. Regularnie korzystamy również z internetu, aby czytać informacje i aktualizować informacje o nowych dzielnicach, nazwach ulic itp., aby usprawnić doręczanie. Po znalezieniu gospodarstw domowych otrzymujących listy i paczki przypominam im o aktualizacji adresów i poinformowaniu o tym nadawcy, co pozwoli uniknąć nieporozumień i zagubienia listów i paczek w kolejnych doręczeniach” – wspomina pani Cai. Niekompletne adresy, w tym numery domów, nazwy ulic, nazwy dzielnic i numery telefonów, nadal występują i są przyczyną skarg, gdy listy, gazety lub paczki docierają z opóźnieniem lub nie mogą zostać doręczone, ponieważ pracownik poczty nie może znaleźć adresu. Dotyczy to szczególnie ważnych dokumentów, takich jak zawiadomienia o egzaminach i zawiadomienia o rekrutacji. W przypadku skarg główną odpowiedzialność zawsze przypisuje się pracownikowi poczty, a nikt nie bierze pod uwagę, że większość tych błędów wynika z niejasnego adresu nadawcy. Jest to również jedno z zagrożeń zawodowych związanych z pracą pocztową.

Mai Van Luc, urodzona w 1995 roku w gminie Nam Tien (dystrykt Nam Truc), pracuje jako pocztowiec dopiero od ponad roku. Wcześniej Luc pracował jako freelancer. Jako pocztowiec w Poczcie Kulturalnej Gminy Nam Tien, odpowiedzialny za obszary gmin Nam Tien i Nam Loi, Luc ma bardzo pracowity dzień pracy. O 8 rano Luc odbiera paczki z Poczty Co Gia w gminie Nam Tien oraz z Poczty Kulturalnej Gminy Nam Loi, a następnie rozpoczyna doręczanie od 10 rano, aż do momentu dostarczenia wszystkich paczek. Każdego dnia o 17:00-18:00 Luc rozpoczyna nową pracę, odbierając paczki z gospodarstw domowych lub sklepów, które poczta musi wysłać. Nierzadko zdarza się, że młody mężczyzna jest nadal poza domem, doręczając paczki i towary o 20:00-21:00. Średnio Luc doręcza 50-60 paczek dziennie, pokonując dystans około 60 km. Dla Luca trudność tej pracy polega na tym, że czasami, gdy dzwoni, odbiorcy nie odbierają, bo widzą nieznany numer, albo celowo „zamykają” przesyłkę, marnując jego czas na wielokrotne kursy. To również stosunkowo ciężka praca; niezależnie od pogody, musi „ruszyć w drogę”, aby wypełnić swoją misję. Niezależnie od tego, czy jest upalne południe, mroźne zimowe popołudnie, czy nawet burza z silnym wiatrem, listonosz skrupulatnie przemierza każdą drogę, aby zapewnić terminowe dostarczenie gazet, a listy i paczki, zwłaszcza przesyłki ekspresowe, dotarły do właściwych adresatów. Pomimo trudności, dla tego młodego mężczyzny praca listonosza jest „bardziej przyjemna niż smutna”. „Bycie listonoszem daje mi możliwość częstego podróżowania, poznawania wielu ludzi i poznawania różnych sytuacji, a tym samym zdobywania większego doświadczenia i umiejętności życiowych. Co więcej, praca listonosza pozwala mi proaktywnie zarządzać czasem, dzięki czemu czuję się bardzo komfortowo”.

Wraz z rozwojem społecznym i upowszechnieniem się nowoczesnych technologii informatycznych, listy pisane ręcznie są stopniowo zastępowane. Jednak wiele osób nadal ufa systemowi pocztowemu w zakresie wysyłania umów, faktur, dokumentów i towarów, a pracownicy poczty zajmują się bezpośrednio doręczaniem i odbiorem przesyłek. Pomimo trudności związanych z pracą, pracownicy poczty, których spotkaliśmy, zawsze priorytetowo traktują swoje obowiązki: „Zapewnienie szybkości, wygody, terminowości i dokładności”. Tym bardziej cenne są zatem ich miłość i oddanie swojemu zawodowi.

Tekst i zdjęcia: Hoa Quyen

Link źródłowy