Po cichu poszukuje wspomnień ze starego zawodu.

(GLO) - Pod koniec 2025 roku czytelnikom zostanie udostępniona książka Mistrza Hoang Binh pt. ​​„Tradycyjne rzemiosło tkackie prowincji Binh Dinh (od XIX wieku do chwili obecnej)” będąca skrupulatnie zbadanym dziełem na temat rzemiosła, które kiedyś było ściśle związane z życiem mieszkańców prowincji Binh Dinh.

Pan Hoang Binh, urodzony w 1975 roku, pochodzi z gminy An Tuong Tay w dystrykcie Hoai An w prowincji Binh Dinh (obecnie gmina An Tuong w prowincji Gia Lai). Ukończył informatykę i bibliotekoznawstwo na Uniwersytecie Kultury w Hanoi w 1996 roku, a w 2020 roku uzyskał tytuł magistra historii Wietnamu na Uniwersytecie Quy Nhon.

Obecnie pełni funkcję zastępcy kierownika Działu Administracyjnego i Spraw Ogólnych (Biblioteka Prowincjonalna) i jest członkiem Oddziału Sztuki Ludowej (zwanego dalej Wojewódzkim Stowarzyszeniem Literatury i Sztuki).

Za książką „Tradycyjne rzemiosło tkackie prowincji Binh Dinh (od XIX wieku do dziś)” kryją się wspomnienia z terenów wiejskich oraz wytrwała podróż polegająca na zbieraniu, czytaniu dokumentów i prowadzeniu badań terenowych przez bibliotekarza, którego pasją jest lokalna historia i kultura.

Od wspomnień ze wsi do stron poświęconych tradycyjnemu rzemiosłu.

* Co skłoniło Pana do poświęcenia wielu lat na badanie i opracowywanie książki „Tradycyjne rzemiosło tkackie prowincji Binh Dinh (od XIX wieku do chwili obecnej)”?

- Od najmłodszych lat znałem obraz uprawy morwy i hodowli jedwabników w moim rodzinnym mieście, zwłaszcza w wioskach Buong i Cui. Jednak o tkactwie słyszałem tylko od ojca, ponieważ kiedy dorastałem w wiosce, żadna rodzina nie zajmowała się już tym rzemiosłem.

Czytając stare dokumenty, uświadomiłem sobie, że tkactwo odgrywało niegdyś znaczącą rolę w życiu gospodarczym i kulturalnym Binh Dinh. Szczególnie w okresie kolonialnym Francji, w 1903 roku w Phu Phong (Tay Son) zbudowano fabrykę tekstyliów Delignon. Jednak dogłębne badania nad tkactwem w Binh Dinh są wciąż dość ograniczone, a dostępne materiały są rozproszone w wielu źródłach.

Ponad 10 lat temu zacząłem badać i gromadzić materiały. Początkowo były to jedynie osobiste notatki, ale im więcej czytałem, tym ciekawsze rzeczy odkrywałem. Materiały o wioskach tkackich i produktach tekstylnych, którymi niegdyś powszechnie handlowano, stopniowo kształtowały w mojej głowie pomysł podjęcia pracy naukowej na ten temat.

* Aby napisać tę książkę, musiałeś mieć dostęp do wielu źródeł informacji…

Mgr Hoang Binh poświęcił wiele wysiłku książce „Tradycyjne tkactwo prowincji Binh Dinh (od XIX wieku do współczesności)”. Zdjęcie: NN

– Zgadza się. Korzystałem z wielu różnych źródeł, co jest niezbędne do porównania i zestawienia.

Po pierwsze, znajdują się tam dzieła geograficzne i historyczne z czasów dynastii Nguyen, takie jak: Dai Nam Nhat Thong Chi, Dong Khanh Du Dia Chi, a także liczne dokumenty archiwalne dotyczące handlu i rzemiosła w środkowym Wietnamie.

Ponadto istnieją inne prace dotyczące Binh Dinh, takie jak: badanie rejestrów gruntów dynastii Nguyen autorstwa Nguyen Dinh Dau, szczególnie dotyczące prowincji Binh Dinh; praca Quach Tan na temat krajobrazu Binh Dinh; badanie geografii prowincji Binh Dinh autorstwa Bui Van Langa; a także fragmenty wspomnień Tran Duy Duca na temat tkactwa i handlu tkaninami...

Uzyskałem również dostęp do wielu materiałów w języku francuskim z otwartych archiwów danych Francuskiej Biblioteki Narodowej, Francuskiej Szkoły Studiów Dalekowschodnich i kilku źródeł internetowych.

Poza czytaniem dokumentów, spędziłam czas na badaniach terenowych w kilku wioskach rzemieślniczych, spotykając się ze starszymi ludźmi, aby udokumentować ich wspomnienia. Historie, które wydawały się bardzo zwyczajne, takie jak domowe tkanie czy sprzedaż tkanin na targu, dostarczyły mi wielu barwnych szczegółów do moich badań.

* Jakie są Twoim zdaniem najważniejsze cechy tradycyjnego tkactwa w Binh Dinh?

- W przeszłości w Binh Dinh istniało wiele tradycyjnych wiosek tkackich, z których najsłynniejszym był „jedwab fasolowy”. „Jedwab fasolowy” odnosi się do procesu łączenia wielu nici jedwabiu w celu tkania. Jedwab fasolowy dzieli się na kilka rodzajów, takich jak fasolowy 2, fasolowy 3, fasolowy 4 i fasolowy 6; z których fasolowy 4 jest powszechnie używany do produkcji odzieży.

Jednak od początku XX wieku, wraz z intensywnym rozwojem przemysłu tekstylnego, wiele tradycyjnych wiosek tkackich stopniowo zanikło lub zniknęło. Dlatego dokumentowanie historii tkactwa jest również sposobem na zachowanie części lokalnej pamięci kulturowej.

Rozbudzanie pasji do badań w oparciu o „żywe archiwum” zasobów.

* Jak praca w bibliotece, a w szczególności kierowanie przez pewien czas Działem Informacji i Dokumentacji, wpłynęło na Pana ścieżkę badawczą?

– Myślę, że środowisko biblioteczne bardzo mi pomogło. Pracując w dziedzinie historii lokalnej, miałem okazję zapoznać się z wieloma dokumentami dotyczącymi historii, kultury i ludzi z różnych miejscowości.

Dla mnie zbiory historii lokalnej biblioteki stanowią bogactwo „żywych dokumentów”. Znajdują się w nich książki, gazety, czasopisma, prace naukowe, a czasem nawet rzadkie materiały.

Proces czytania i porządkowania dokumentów pomógł mi lepiej zrozumieć historię i kulturę regionu, a także zapoczątkował nowe kierunki badań.

* Twoim zdaniem, w jaki sposób zbiory historii lokalnej biblioteki mogą przyczynić się do zachowania i promowania lokalnych wartości kulturowych i historycznych ?

- Archiwum historii lokalnej biblioteki prowincjonalnej przechowuje obecnie ponad 3000 książek i dokumentów związanych z dziedzictwem kulturowym, na przykład dotyczących kultury Czampów, ruchu i dynastii Tay Son, tradycyjnych sztuk walki Binh Dinh, tradycyjnej opery i śpiewu ludowego... Ponadto znajduje się tam ponad 7600 zdigitalizowanych fragmentów historii lokalnej.

Ponadto istnieje wiele dokumentów w języku francuskim przetłumaczonych z bibliotek krajowych i zagranicznych, które odnoszą się do rzemiosła, tradycyjnego rzemiosła, starożytnej krainy Quy Nhon - Binh Dinh, portu Quy Nhon itp.

Jest to ważne, kompleksowe źródło informacji, zawierające systematyczne szczegóły na temat geografii, historii, gospodarki, społeczeństwa i kultury prowincji Binh Dinh od przeszłości do chwili obecnej.

W moich badaniach nad przemysłem tekstylnym korzystałem również z wielu dokumentów z lokalnego archiwum historycznego.

Archiwa historii lokalnej w Bibliotece Prowincjonalnej zostały wykorzystane przez studenta magistra, Hoang Binha, do jego projektu badawczego. Zdjęcie: NN

Pasjonuje się badaniem dziedzictwa dokumentów Han Nom.

Oprócz pracy zawodowej w Bibliotece Prowincjonalnej, pan Hoang Binh poświęca również dużo czasu dziedzictwu Han-Nom.

* Co skłoniło Cię do samodzielnej nauki znaków chińskich i zgłębiania zagadnień chińsko-wietnamskich?

– Mój ojciec był kiedyś dyrektorem Biblioteki Prowincjonalnej. Kiedy byłem mały, często chodziłem z nim do biblioteki, żeby czytać książki. Kiedy zobaczyłem książki i dokumenty spisane pismem Han-Nom, byłem bardzo ciekaw, bo pomyślałem, że muszą zawierać wiele cennych informacji, mimo że wtedy nie potrafiłem ich czytać.

Później, kiedy w 1997 roku zacząłem pracować w bibliotece, często spotykałem się z dokumentami pisanymi alfabetem chińsko-wietnamskim i zawsze żałowałem, że nie potrafię odczytać ich treści. Dlatego postanowiłem nauczyć się chińskich znaków.

Skontaktowałem się z panem Nguyen Chat – byłym zastępcą dyrektora Teatru Tradycyjnej Opery Dao Tan (obecnie Prowincjonalnego Teatru Sztuk Tradycyjnych) – aby nauczyć się chińskich znaków.

Mój wujek pokazał mi, jak nauczyć się alfabetu i zasad pisania znaków, a potem kontynuowałem naukę samodzielnie, czytając książki i rozmawiając z doświadczonymi osobami. Na początku było dość trudno, ale stopniowo opanowałem podstawowe materiały.

Mgr Hoang Binh (po lewej) i dr Vo Minh Hai (Uniwersytet Quy Nhon) podczas wypraw badawczych w celu zapoznania się z chińsko-wietnamskimi dokumentami i historią oraz kulturą swojej ojczyzny. Zdjęcie: NN

* Jakiego rodzaju dokumenty chińsko-wietnamskie tłumaczyłeś?

- Większość z nich to dekrety królewskie, genealogie, weksle, dwuwiersze ze świątyń przodków lub odręczne kopie zachowane w folklorze. Niektórzy znajomi proszą mnie również o pomoc w czytaniu lub tłumaczeniu dokumentów chińsko-wietnamskich. Postrzegam to jako drobny wkład w odkrywanie wartości chińsko-wietnamskiego dziedzictwa dokumentalnego.

* Czy planujesz kontynuować swoje badania w przyszłości?

- Nadal chcę kontynuować badania nad tradycyjnym rzemiosłem oraz dokumentami historycznymi i kulturowymi związanymi z Binh Dinh, tym bardziej że nadal istnieje wiele dokumentów chińsko-wietnamskich, które nie zostały jeszcze zbadane.

Obecnie kontynuuję swój projekt badawczy dotyczący miasta Quy Nhon w latach 1874–1945. Projekt ten jest kontynuacją mojej pracy magisterskiej z 2020 roku, która koncentrowała się na historii wioski Chanh Thanh w mieście Quy Nhon.

Dziękuję!

Source: https://baogialai.com.vn/lang-le-tim-ve-ky-uc-nghe-xua-post582210.html