Imponująca architektura Niższego Seminarium Duchownego Lang Song.
W kościele panuje cisza i spokój.
Niższe Seminarium Lang Song znajduje się we wsi Quang Van, w gminie Phuoc Thuan, w dystrykcie Tuy Phuoc, około 10 km na północny wschód od centrum miasta Quy Nhon, w prowincji Binh Dinh. Kompleks zajmuje powierzchnię około 2000 metrów kwadratowych i składa się z kilku obiektów architektonicznych położonych na wysokim wzgórzu pośród rozległych pól ryżowych, w pobliżu ujścia rzeki Phu Hoa prowadzącej do laguny Thi Nai.
Prześledźmy historię, pod rządami dynastii Vijaya (Champa), od około XI do XV wieku, obszar Thilibinai (obecnie laguna Thi Nai) był ważnym portem handlowym łączącym ze światem zewnętrznym. Portugalscy misjonarze przybyli do tego regionu w XVII wieku, znanego wówczas jako Dang Trong (południowy Wietnam), pod panowaniem lordów Nguyen. Zapisy historyczne wskazują, że w 1618 roku włoski jezuita Cristoforo Borri otrzymał od gubernatora Quy Nhon pozwolenie na budowę kościoła dla działalności misyjnej. Później, z powodu sedymentacji, transport i handel w porcie Nuoc Man-Thi Nai stały się uciążliwe, więc bazę misyjną przeniesiono do Lang Song.
Wyruszając z wodnego szlaku handlowego w lagunie Thi Nai, statki handlowe płynęły w górę rzeki Con do górnego biegu pasma górskiego Tay Son, kontynuując transport towarów na Wyżynę Centralną. Portugalscy misjonarze również podążali tą trasą, aby szerzyć chrześcijaństwo, a Niższe Seminarium Lang Song jest historycznym świadectwem tego procesu. Niższe seminarium było miejscem kształcenia mnichów. Po ukończeniu nauki mnisi kontynuowali naukę w wyższym seminarium, aby zostać księżmi.
Niższe Seminarium Duchowne w Lang Song zostało zbudowane około 1841-1850 roku, początkowo jako budynek kryty strzechą i z bambusowymi ścianami. Konstrukcja przeszła szereg modernizacji i zmian. Uważa się, że obecna architektura pochodzi z 1927 roku. Dokumenty wskazują również, że w Lang Song mieściło się nie tylko niższe seminarium, ale także kompleks parafii należących do wschodniej diecezji Dang Trong.
Główna struktura niższego seminarium składa się z centralnej kaplicy, flankowanej dwoma rzędami wielopiętrowych budynków – przestrzeni roboczych i miejsc do nauki dla księży. Z przodu znajduje się trawnik i rzędy stuletnich drzew wzdłuż wejścia, podczas gdy tylny dziedziniec podzielony jest na kwadratowe działki do uprawy kwiatów i warzyw. Cała konstrukcja charakteryzuje się architekturą gotycką i cechami architektury francuskiej, z żółtymi wapiennymi ścianami, dachami krytymi dachówką i otaczającymi korytarzami z rzędami kolumn i łukowatymi wejściami. Detale architektoniczne są niezwykle drobiazgowe i wyrafinowane. Na pierwszy rzut oka fasada kaplicy Lang Song bardzo przypomina starożytną katedrę św. Pawła w Makau, zbudowaną przez Portugalczyków. Choć nie jest tak wspaniała i imponująca jak katedra św. Pawła, kaplica Lang Song zachowała niemal w całości swoje oryginalne cechy architektoniczne.
Kamienie milowe w rozwoju wietnamskiego pisma narodowego.
Wietnamski alfabet Quốc ngữ został stworzony przez misjonarzy jezuickich podczas katolickiej działalności misyjnej w Wietnamie na początku XVII wieku. Francisco de Pina był pierwszym misjonarzem biegle władającym językiem wietnamskim. Opracował metodę transkrypcji dźwięków wietnamskich za pomocą alfabetu łacińskiego. Później ojciec Alexandre de Rhodes odegrał kluczową rolę w usystematyzowaniu, instytucjonalizacji i udoskonaleniu wietnamskiego alfabetu Quốc ngữ opartego na alfabecie łacińskim.
Niższe Seminarium Duchowne Lang Song ma szczególne znaczenie historyczne, ściśle związane z narodzinami, upowszechnieniem i rozwojem wietnamskiego pisma narodowego. Na terenie kompleksu Lang Song, w 1872 roku, zbudowano drukarnię Lang Song, która została zniszczona podczas wojny w 1885 roku. W 1904 roku biskup Damien Grangeon Man odbudował drukarnię Lang Song i powierzył jej zarządzanie ojcu Paulowi Maheu. Była to jedna z trzech pierwszych drukarni w Wietnamie, w których używano wietnamskiego pisma narodowego, obok drukarni Tan Dinh (Sajgon) i Ninh Phu ( Hanoi ).
Z drukarni Lang Song drukowano, dystrybuowano i rozpowszechniano dziesiątki tysięcy publikacji i dzieł w wietnamskim alfabecie Quốc ngữ w kręgach akademickich i towarzyskich. Tylko w 1922 roku, pod kierownictwem ojca Maheu, drukarnia Lang Song wydrukowała 18 000 czasopism, 1000 egzemplarzy różnych książek i 32 000 innych publikacji; sam dwumiesięcznik Lời Thăm miał nakład 1500 egzemplarzy wydrukowanych i rozprowadzanych w całych Indochinach. Na początku XX wieku drukarnia rozkwitła. Wielu wybitnych pisarzy z Południa, takich jak Truong Vinh Ky i Le Van Duc, również wysyłało swoje rękopisy do tej centralnej drukarni wietnamskiej. Drukarnia Lang Song działała do 1936 roku, kiedy to została przeniesiona do Quy Nhon.
Obecnie na terenie dawnej drukarni wzniesiono budynek, w którym eksponowane są publikacje i zdjęcia dotyczące działalności drukarni Lang Song. Architektura budynku przypomina przestrzeń niższego seminarium duchownego. Sala wystawowa drukarni Lang Song mieści obecnie setki dokumentów i książek, niektóre w oryginalnej formie, inne przedrukowane, a niektóre z nienaruszonymi okładkami. Publikacje są eksponowane w kolejności chronologicznej. Starsze książki są pieczołowicie przechowywane w szklanych gablotach. Spośród ponad 200 książek, wiele z nich ma wartość historyczną z czasów początków wietnamskiego pisma Quốc ngữ i ma walory edukacyjne , takie jak „Ćwiczenia w czytaniu”, „Ćwiczenia ortograficzne z alfabetem” i „Przysłowia annamskie”.
Obecnie diecezja Quy Nhon zarządza dwoma placówkami związanymi z wietnamskim pismem Quốc ngữ: Nước Mặn i Làng Sông, obie zlokalizowane w dystrykcie Tuy Phước. Przybycie misjonarzy jezuitów i utworzenie placówki w Nước Mặn (gmina Phước Quang, obecnie dystrykt Tuy Phước) jest uważane za zalążek pisma Quốc ngữ na początku XVII wieku. Ponad 200 lat później powstała drukarnia Làng Sông. Pomimo wzlotów i upadków historii, Niższe Seminarium Duchowne Làng Sông do dziś pozostaje zabytkiem.
Źródło
Komentarz (0)