Wioska warzywna posiadająca certyfikat VietGAP została zniszczona po burzy.

Gia Lai: Tajfun nr 13 przeszedł przez certyfikowaną przez VietGAP wioskę uprawy warzyw Phuoc Hiep Agricultural Cooperative, niszcząc obszary upraw warzyw liściastych i owocowych, które były w pełni sezonu zbiorów…

Warzywa owocowe są spłaszczone.

W upalny dzień po burzy, pani Nguyen Thi Tam (52 ​​lata) z Hamlet 6, Luc Chanh Village (gmina Tuy Phuoc Bac, prowincja Gia Lai ) obficie się pociła, czyszcząc siatki i bambusowe tyczki ze swoich dwóch sao (500 m²/sao) gorzkich tykwy, które teraz były spłaszczone i splątane, wyglądając jak „pole bitwy”. Podczas krótkiej rozmowy z panią Tam dowiedzieliśmy się, że jej dwa sao gorzkiej tykwy owocowały od półtora miesiąca. Gdyby nie tajfun nr 13, ten obszar dawałby plony aż do października, według kalendarza księżycowego.

Pan Nguyen Van Tam, zastępca dyrektora spółdzielni rolniczej Phuoc Hiep, dokonuje inspekcji szkód w ogrodach warzywnych z certyfikatem VietGAP w tym regionie. Zdjęcie: V.D.T.

„Obecnie trwa szczyt sezonu zbiorów gorzkiego melona i zbieram 150-200 kg owoców dziennie. Przed burzą sprzedawałam gorzki melon po 15 000 VND/kg, zarabiając 1,5-2 miliony VND dziennie. W dniach poprzedzających burzę, ponieważ konsumenci kupowali dużo żywności, aby się na nią zaopatrzyć i przygotować, cena gorzkiego melona wzrosła do 17 000-20 000 VND/kg, co przełożyło się na jeszcze wyższe dochody” – powiedziała pani Tam.

Patrząc na teraz bałagan i splątany bałagan siatek po tym, jak bambusowe tyczki podtrzymujące kratownice gorzkiej tykwy upadły, pani Tam westchnęła: „Kupiłam bambusowe tyczki po 10 000 VND za sztukę, więc 2 sao (około 2000 metrów kwadratowych) gorzkiej tykwy wymagają 200 tyczek do zrobienia kratownicy. Kupiłam również 20 kg siatki, w tym 10 kg na spód i 10 kg na winorośl, która będzie się wspinać po kratownicy, drut do przywiązania siatki do tyczek i dwie plandeki, aby zapobiec chwastom przedostającym się do roślin gorzkiej tykwy, każda kosztująca 400 000 VND… To nie obejmuje kosztu nawozu organicznego, kosztu nasion (1 sao wymaga 12 worków nasion, każdy worek kosztuje 57 000 VND)… W sumie zainwestowałam 5 milionów VND na sao gorzkiej tykwy. To tylko początkowy koszt, jaki trzeba ponieść, zanim dynia będzie gotowa do zbioru; po zbiorach koszt nawozów i pestycydów jest jeszcze wyższy”. oblicz.

Pani Nguyen Thi Tam (stojąca z przodu) sprząta swoje „pole bitwy gorzkiego melona” z pomocą robotnika. Zdjęcie: V.D.T.

Na innej działce w tej samej miejscowości, o powierzchni 2 sao (około 2000 metrów kwadratowych), pani Tam również uprawia ogórki. Wspominając o 2 sao ogórków, na twarzy pani Tam pojawił się jeszcze większy żal, ponieważ zebrała zaledwie kilka pierwszych plonów z tego obszaru, a teraz burza go zniszczyła, sprawiając, że wygląda on niczym nie różniąc się od 2 sao gorzkiego melona. Inwestycja w 2 sao ogórków była mniej więcej taka sama jak w 2 sao gorzkiego melona – taka sama ilość bambusowych tyczek, siatki, plandeki, drutu, nawozu, pestycydów itp.

„Ale ogórki wymagają większych nakładów na organiczne nawozy i organiczne pestycydy, w przeciwnym razie owoce nie będą rosły prosto i pięknie; będą krzywe i nie do sprzedania. Przed burzą zbierałam 150 kg ogórków dziennie, sprzedając je po 15 000 VND/kg, czyli tyle samo, co gorzki melon, zarabiając średnio ponad 2,2 miliona VND dziennie. Po burzy musiałam zatrudnić więcej osób do pomocy w porządkowaniu terenu pod nowe uprawy, które miały dostarczyć warzyw na Tet. Nie mogłam ich jednak zatrudnić, ponieważ byli zajęci sprzątaniem domów po burzy. Udało mi się dziś zatrudnić tylko jedną osobę do pomocy, płacąc jej 200 000 VND dziennie. Z powodu braku wystarczającej liczby osób, sprzątanie zajęło 5 dni. Straciłam plony, a teraz straciłam kolejny milion VND na kosztach pracy” – ubolewała pani Tam.

Pani Tâm z żalem zebrała niedojrzałe, gorzkie dynie, żeby je zjeść i dać sąsiadom. Zdjęcie: V.Đ.T.

Uprzątając rośliny i siatki, pani Tam zebrała duże, wciąż zielone gorzkie dynie, aby je zjeść i rozdać sąsiadom. Pani Trinh Thi Hong Lien (57 lat), sąsiadka pani Tam, która pomagała jej w sprzątaniu „pola bitwy gorzkich dyń”, dodała: „6 listopada, przed uderzeniem burzy, na targu nie było żadnych gorzkich dyń na sprzedaż. Handlarze przychodzili prosto do ogrodu, aby kupić nawet te małe, a ceny sięgały nawet 30 000 VND/kg” – powiedziała pani Lien.

Rośliny ogórka dzielą ten sam los co rośliny gorzkiej tykwy. Zdjęcie: V.D.T.

Warzywa liściaste z postrzępionymi liśćmi

Nawet warzywa liściaste rosnące blisko ziemi zostały uszkodzone przez tajfun nr 13. Pani Tran Thi Lieng (72 lata) z Team 9, wioski Dai Le, która specjalizuje się w uprawie warzyw liściastych, takich jak szpinak wodny, ślaz jutowy i kapusta, ze smutkiem obserwowała, jak burza niszczy jej uprawy. „Posadziłam szpinak wodny zaledwie 10 dni temu, a ślaz jutowy miesiąc temu. Tajfun nr 13 przeszedł, więdnąc ślaz jutowy i czyniąc go niezdatnym do sprzedaży. Sadzonki szpinaku wodnego również zostały spalone przez burzę. Teraz chcę przygotować ziemię, aby zasadzić kolejną uprawę warzyw na Tet (Księżycowy Nowy Rok), ale mój mąż jest przykuty do łóżka od kilku lat z powodu udaru i potrzebuje opieki. Jestem sama, radzę sobie ze szkodami wyrządzonymi przez burzę i opiekuję się nim, więc nie miałam czasu, aby przygotować ziemię” – ubolewała pani Lieng.

Żona Nguyena Van Du próbuje uratować plony cebuli zniszczone przez burzę. Zdjęcie: V.D.T.

Pan Le Van Du (53 lata) i jego żona, pani Nguyen Thi Du (52 lata), również z Zespołu 9, wioski Dai Le, wyrazili jeszcze większy żal, gdy ich bujny plon cebuli nagle zwiędł po tajfunie nr 13. Pan Du powiedział: „Posadziłem te cebule ponad miesiąc temu. Gdyby nie tajfun, byłbym w stanie je sprzedać w ciągu około 10 dni. W tym sezonie uprawiamy cebulę, aby sprzedawać zarówno cebulki, jak i liście do spożycia na surowo, a obecna cena wynosi około 40 000 VND/kg. Rośliny cebuli rosły tak dobrze, gdy nadszedł tajfun, zrywając i łamiąc wszystkie liście. Nie możemy ich zebrać i sprzedać, więc po prostu zostawimy je tak, jak są; cokolwiek przetrwa, da radę”.

Pani Nguyen Thi Du opowiedziała swoją historię: „Obecnie nasiona cebuli są bardzo drogie, kosztują nawet 70 000 VND/kg. Mój mąż i ja kupiliśmy 20 kg nasion za prawie 1,5 miliona VND, a teraz wszystko jest zrujnowane”.

Pani Nguyen Thi Du wygląda na załamaną obok zwiędłej cebuli, którą przygotowywała do sprzedaży. Zdjęcie: V.D.T.

Pan Huynh Van Loi (72 lata) posiada 10 sao (około 1000 metrów kwadratowych) ziemi ogrodowej, gdzie specjalizuje się w uprawie warzyw, aby zarabiać na życie, w zależności od pory roku. Zasadził liście gorczycy i szpinak wodny zaledwie trzy dni przed uderzeniem burzy. Właśnie gdy sadzonki wyłaniały się z ziemi, burza przeszła i zniszczyła je wszystkie. Wskazując na bujne, zielone krzewy taro, pan Loi powiedział: „Przed burzą te krzewy taro były tak bujne, że nie było widać, kiedy nadchodzą, aby je zebrać. Teraz burza zniszczyła je wszystkie; nie ma już nic do zebrania”.

Pan Vo Dong Son (54 lata) z wioski Dai Le (gmina Tuy Phuoc Bac) utrzymuje się z uprawy warzyw na swojej działce o powierzchni 2500 m². Pan Son specjalizuje się w uprawie szpinaku wodnego, ślazu jutowego i taro na kwaśną zupę. Codziennie dostarcza do supermarketu Co.opmart Quy Nhon 40 kg szpinaku wodnego i 40 kg ślazu jutowego. Sprzedaje również taro handlarzom na targu. Przed burzą pan Son sprzedawał szpinak wodny i ślaz jutowy po 8000 VND/kg, a taro po 3000 VND za pęczek.

Pan Vo Dong Son stoi obok swojej zniszczonej farmy po burzy. Zdjęcie:

„Tajfun nr 13 przetoczył się przez kraj, niszcząc warzywa liściaste, paląc je i czyniąc niezdatnymi do spożycia w supermarketach. Ten tajfun kosztował mnie milion dongów dochodu dziennie” – ubolewał Sơn.

Według pana Nguyena Van Tama, zastępcy dyrektora spółdzielni rolniczej Phuoc Hiep, spółdzielnia od wielu lat rozwija obszary uprawy warzyw z certyfikatem VietGAP, przekształcając uprawę warzyw w zawód zapewniający rolnikom stabilny dochód. W szczytowym okresie spółdzielnia rolnicza Phuoc Hiep uprawia do 10 hektarów warzyw zgodnie ze standardami VietGAP, w tym warzywa liściowe i korzeniowe, z czego 5 hektarów jest regularnie uprawianych w płodozmianie.

Według pana Tama, przed tajfunem nr 13 zakład przetwórstwa warzyw VietGAP należący do spółdzielni zakupił i przetworzył około 200 kg różnych warzyw. Po przejściu tajfunu obszar uprawy warzyw spółdzielni przestał przynosić plony, więc zakład przetwórczy również zakończył działalność, ponieważ nie było już warzyw do zakupu.

Pani Tran Thi Lieng z Zespołu 9, wioski Dai Le, wygląda na załamaną obok swoich poszarpanych sadzonek szpinaku. Zdjęcie: V.D.T.

„Burza spowodowała znaczne szkody w zakładzie przetwórczym, zerwane dachy i uszkodzone słupy energetyczne spółdzielni. Spółdzielnia podejmuje wysiłki w celu przezwyciężenia skutków burzy, naprawiając zakład przetwórczy, aby mógł wznowić działalność po przywróceniu linii energetycznych. Po burzy, gdy ziemia wyschnie, mieszkańcy wznowią produkcję i przygotują grunt pod uprawę warzyw, które będą służyć na rynku w okresie Tet” – powiedział pan Nguyen Van Tam.

Source: https://nongnghiepmoitruong.vn/xo-xac-lang-rau-vietgap-sau-bao-d783155.html