ประการที่สอง ความหลากหลายทางวัฒนธรรม ขนบธรรมเนียม ระดับการพัฒนา และความแตกต่างในระบบ การเมือง นำไปสู่ความแตกต่างในแนวทางต่อสิทธิมนุษยชนและการตีความสิทธิ ปัจจัยทั้งหมดเหล่านี้ก่อให้เกิดคำถามว่า จะสร้างสถาบันสิทธิมนุษยชนได้อย่างไร ที่ทั้งมีประสิทธิภาพในการบังคับใช้สิทธิมนุษยชนในภูมิภาค และเคารพผลประโยชน์ของชาติ สอดคล้องกับหลักการที่บัญญัติไว้ในกฎบัตรอาเซียนที่ว่า “เคารพความแตกต่างทางวัฒนธรรม ภาษา และศาสนาของประชาชนอาเซียน ขณะเดียวกันก็ยึดมั่นในคุณค่าร่วมกันด้วยจิตวิญญาณแห่งความเป็นเอกภาพในความหลากหลาย” (มาตรา 2)
ประการที่สาม หลักการพื้นฐานของอาเซียนเรื่องการไม่แทรกแซงกิจการภายในของรัฐสมาชิก จะมีอิทธิพลอย่างมากต่อการกำหนดขอบเขตอำนาจศาลขององค์กร สิทธิมนุษย ชนระดับภูมิภาค กลไกนี้จะสามารถแก้ไขความขัดแย้งและการปะทะกันในภูมิภาคได้อย่างไรโดยไม่ละเมิดหลักการไม่แทรกแซง? อำนาจของกลไกนี้จะกว้างขวางเพียงใด? และจะมีอำนาจบังคับมากน้อยเพียงใด? เหล่านี้เป็นประเด็นที่ยังต้องมีการศึกษาอย่างละเอียดถี่ถ้วน
ประการที่สี่ ระบบกฎหมายและกลไกของรัฐในประเทศสมาชิกมีความแตกต่างกัน ยังไม่พัฒนาเต็มที่ และขาดความสมดุลและความสอดคล้องกัน
แม้ว่าการส่งเสริมและปกป้องสิทธิมนุษยชนในอาเซียนจะเผชิญกับความยากลำบากและความท้าทายมากมาย แต่ก็มีข้อดีพื้นฐานบางประการเช่นกัน
ประการแรก ปฏิญญาว่าด้วยสิทธิมนุษยชนของอาเซียนได้กล่าวถึงสิทธิมนุษยชนอย่างครบถ้วนในด้านพลเมือง การเมือง (รวม 14 สิทธิ) เศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม (รวม 8 สิทธิ) ในขณะเดียวกัน ปฏิญญานี้ยังยืนยันถึงสิทธิในการพัฒนาและสิทธิในการดำรงชีวิต อย่างสันติ สำหรับสมาชิกทุกประเทศในประชาคมอาเซียน
ประการที่สอง ความเห็นพ้องต้องกันของประเทศต่างๆ เกี่ยวกับปฏิญญาสิทธิมนุษยชนอาเซียน ซึ่งนำไปสู่การจัดตั้ง AICHR ถือเป็นชัยชนะทางการเมือง แสดงให้เห็นถึงความมุ่งมั่นของแต่ละประเทศสมาชิก ตลอดจนองค์กรอาเซียนโดยรวม ในการส่งเสริมและปกป้องสิทธิมนุษยชน
ประการที่สาม หลักการที่กำหนดไว้ในปฏิญญาและในกิจกรรมของ AICHR เป็นก้าวสำคัญในเชิงบวก ไม่เพียงแต่เพื่อเคารพและรับประกันสิทธิมนุษยชนเท่านั้น แต่ยังเพื่อป้องกันความพยายามที่จะใช้ประเด็นประชาธิปไตยและสิทธิมนุษยชนมาแทรกแซงกิจการภายในของรัฐต่างๆ อีกด้วย
ประชาคมอาเซียนมีเป้าหมายหลักคือการมุ่งเน้นประชาชน เพื่อประชาชน และโดยประชาชน ส่วนประชาคมด้านสังคมและวัฒนธรรมมีเป้าหมายเฉพาะเจาะจงในการยกระดับคุณภาพชีวิตของประชาชน อำนวยความสะดวกในการเข้าถึงโอกาสในการพัฒนา ส่งเสริมความเสมอภาคและความยุติธรรมทางสังคม และบรรเทาผลกระทบจากสิ่งแวดล้อม โลกาภิวัตน์ และการปฏิวัติทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ลักษณะเหล่านี้ของประชาคมอาเซียนโดยทั่วไป และประชาคมด้านสังคมและวัฒนธรรมโดยเฉพาะ ล้วนเป็นทั้งเป้าหมายและเงื่อนไขที่เอื้ออำนวยให้ประเทศสมาชิกอาเซียนส่งเสริมความร่วมมือระหว่างกันและกับประเทศนอกกลุ่ม เสริมสร้างการคุ้มครองสิทธิมนุษยชน ปรับปรุงบันทึกด้านสิทธิมนุษยชนของพลเมืองอาเซียน และส่งเสริมการพัฒนาอย่างกลมกลืนในสังคมต่างๆ สร้างเอกลักษณ์เฉพาะของอาเซียน: หนึ่งประชาคม หนึ่งชะตากรรม รวมเป็นหนึ่งเดียวในความหลากหลาย
-
การประหารชีวิต: เอกอัครราชทูต ดร. Luan Thuy Duong ผู้ออกแบบ: Hong Nga แหล่งที่มารูปภาพ: VNA, VGP…
[โฆษณา_2]
แหล่งที่มา
การแสดงความคิดเห็น (0)