ภาวะการเจริญเติบโตทางเพศล่าช้าในเด็กอาจมีสาเหตุได้หลายประการ ตั้งแต่พันธุกรรมไปจนถึงภาวะทางการแพทย์ และอาจต้องได้รับการรักษาเพื่อให้สมองและร่างกายมีการพัฒนาอย่างเหมาะสม
วัยแร้งสาวเป็นกระบวนการที่ร่างกายของเด็กเปลี่ยนแปลงไปสู่ความเป็นผู้ใหญ่ เด็กผู้หญิงส่วนใหญ่จะเข้าสู่วัยแร้งสาวระหว่างอายุ 8 ถึง 14 ปี และเด็กผู้ชายระหว่างอายุ 9 ถึง 15 ปี หากเด็กไม่มีการเปลี่ยนแปลงทางร่างกายใด ๆ ในช่วงอายุนี้ พวกเขาอาจมีภาวะวัยแร้งสาวล่าช้า
อาการ
เด็กผู้หญิงอาจแสดงสัญญาณของการเข้าสู่วัยรุ่นได้เร็วที่สุดตั้งแต่อายุ 8 ขวบ การเปลี่ยนแปลงทางร่างกายที่สำคัญ ได้แก่ การพัฒนาของเต้านม ความสูงที่เพิ่มขึ้น การปรากฏของขนรักแร้และขนบริเวณอวัยวะเพศ การเริ่มมีประจำเดือน สะโพกที่กว้างขึ้น และการพัฒนาของรูปร่าง เด็กผู้หญิงส่วนใหญ่จะประสบกับการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ก่อนอายุ 14 ปี หากไม่เป็นเช่นนั้น จะถือว่าเป็นการเข้าสู่วัยรุ่นช้ากว่าปกติ
การเปลี่ยนแปลงในช่วงวัยรุ่นของเด็กผู้ชาย ได้แก่ อวัยวะเพศใหญ่ขึ้น ขนขึ้นที่ใบหน้า รักแร้ และอวัยวะเพศ ความสูงเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ไหล่กว้างขึ้น กล้ามเนื้อพัฒนา และเสียงเปลี่ยนไป หากไม่มีสัญญาณเหล่านี้ปรากฏขึ้นเมื่ออายุ 15 ปี จะถือว่าการเข้าสู่วัยรุ่นล่าช้า
เหตุผล
ประวัติครอบครัว : หากพ่อหรือแม่คนใดคนหนึ่งมีภาวะเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์ช้า ภาวะนี้ก็อาจเกิดขึ้นกับเด็กได้เช่นกัน
ระบบต่อมไร้ท่อ : ต่อมใต้สมองไม่หลั่งฮอร์โมนเพื่อกระตุ้นรังไข่หรืออัณฑะ จึงไม่ผลิตฮอร์โมนเอสโตรเจนหรือเทสโทสเตอโรน และทำให้การเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์ล่าช้า
โรคเรื้อรัง เช่น โรคซิสติกไฟโบรซิส เบาหวาน โรคไต หอบหืด โรคเซลิแอค และอื่นๆ อาจทำให้การเจริญเติบโตทางเพศล่าช้า การรักษาที่เหมาะสมสามารถควบคุมโรคและช่วยให้การเจริญเติบโตทางเพศเกิดขึ้นได้
ภาวะทุโภชนาการ : การรับประทานอาหารไม่เพียงพอและอาหารที่ขาดสารอาหารสามารถขัดขวางการเจริญเติบโตได้ การออกกำลังกายมากเกินไป ความผิดปกติในการรับประทานอาหาร หรือการรับประทานอาหารที่ไม่สมดุลก็อาจทำให้การเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์ล่าช้าได้เช่นกัน
ความผิดปกติทางพันธุกรรม : ความผิดปกติของโครโมโซม เช่น กลุ่มอาการเทอร์เนอร์และกลุ่มอาการไคลน์เฟลเตอร์ อาจทำให้การเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์ล่าช้าหรือป้องกันได้
สาเหตุอื่นๆ ได้แก่ เคมีบำบัดหรือรังสีบำบัด โรคหรือการผ่าตัดรังไข่หรืออัณฑะ และความผิดปกติทางเมตาบอลิซึม เช่น ภาวะไม่ทนต่อกาแลคโตส ยาบางชนิดก็อาจทำให้กระบวนการนี้ช้าลงได้เช่นกัน
โดยทั่วไปแล้ว เด็กผู้หญิงจะเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์ระหว่างอายุ 8 ถึง 14 ปี ในขณะที่เด็กผู้ชายมักจะเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์ระหว่างอายุ 9 ถึง 15 ปี (ภาพประกอบ: Freepik)
การรักษา
แพทย์จะทำการตรวจร่างกายอย่างละเอียดและทำการทดสอบหลายอย่าง รวมถึงการเอกซเรย์กระดูก สำหรับเด็กที่มีภาวะเจริญเติบโตทางเพศล่าช้า หากพบสาเหตุทางการแพทย์ที่เป็นต้นเหตุ การรักษาที่สาเหตุนั้นมักจะให้ผลลัพธ์ที่ดี
ในช่วงวัยนี้ เด็กๆ ต้องการโภชนาการที่เหมาะสม การออกกำลังกาย และ การพักผ่อน และจะสูงขึ้นได้ปีละ 8-12 เซนติเมตร หลังจากนั้น อัตราการเจริญเติบโตจะค่อยๆ ชะลอลง
การรับประทานอาหารที่มีประโยชน์ช่วยให้เด็กเจริญเติบโตได้ดีและลดความเสี่ยงต่อโรคเรื้อรังในวัยผู้ใหญ่ ผู้ปกครองจำเป็นต้องจัดหาสารอาหารที่หลากหลายและครบถ้วนให้แก่บุตรหลานจากอาหาร หลังจากตรวจสอบภาวะขาดหรือได้รับสารอาหารรองเกินในร่างกายของเด็ก และปฏิบัติตามคำแนะนำที่เหมาะสมจากแพทย์แล้ว
เด็กส่วนใหญ่ที่มีภาวะเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์ช้า จะเติบโตจนมีส่วนสูงและพัฒนาการทางร่างกายเป็นปกติเมื่อเป็นผู้ใหญ่ แต่บางคนอาจประสบปัญหาด้านสุขภาพจิตด้วย
เลอ เหงียน (อ้างอิงจาก WebMD )
[โฆษณา_2]
ลิงก์แหล่งที่มา







การแสดงความคิดเห็น (0)