การเขียนก็เหมือนกับการหายใจ

การมองการเขียนเป็นเรื่องธรรมชาติเหมือนกับการหายใจ เปรียบเสมือนการสร้างระบบไหลเวียนโลหิตที่หล่อเลี้ยงจิตใจและร่างกายให้แข็งแรง

คลาสเรียนเขียนหนังสือกลางแจ้งที่จัดโดยผู้เขียน

การบ่มเพาะอารมณ์

การเขียนโดยใช้สัญชาตญาณ – คุณเคยได้ยินเรื่องนี้ไหม? พูดง่ายๆ ก็คือ การเขียนโดยใช้สัญชาตญาณ คือการใช้สัญชาตญาณของคุณในการเขียน ในการเขียนแบบดั้งเดิม นักเขียนจะสร้างโครงสร้างสำหรับการเขียนของตน จากนั้นจึงใช้เทคนิคการเขียนและเลือกคำเพื่อสร้างเนื้อหาตามความคิดของตนเอง

การเขียนโดยใช้สัญชาตญาณนั้น แรงบันดาลใจสามารถเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อโดยไม่ต้องเตรียมตัวหรือวางแผนล่วงหน้า เพื่อให้สัญชาตญาณนำทางถ้อยคำของคุณ คุณต้องมองการเขียนเป็นกระบวนการบ่มเพาะ ไม่ใช่แค่สิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคุณนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์หรือขยับปากกาไปบนกระดาษเปล่าเพื่อถ่ายทอดความคิดและความรู้สึกของคุณออกมาเป็นลายลักษณ์อักษร

เมื่อเรา "หายใจ" เราจะเปิดโลกทัศน์ให้กว้างขึ้น ซึมซับความรู้และประสบการณ์ใหม่ๆ ซึ่งอาจมาจากหนังสือ บทความ การสนทนากับเพื่อน หรือแม้แต่ช่วงเวลาแห่งความเงียบสงบเพียงลำพัง นอกจากนี้ยังเป็นกระบวนการสะสมความรู้ โดยแต่ละส่วนเล็กๆ จะค่อยๆ ประกอบกันเป็นภาพรวมของชีวิต

แต่การ "สูดหายใจเข้า" เพียงอย่างเดียวไม่เพียงพอ การเขียนคือวิธีที่เรา "หายใจออก" เปลี่ยนสิ่งที่เราเรียนรู้ให้กลายเป็นความคิดและเรื่องราว มันเป็นกระบวนการสร้างสรรค์ที่ทุกคำ ทุกประโยค ล้วนมีส่วนหนึ่งของผู้เขียนอยู่ภายใน

การเขียนไม่ใช่แค่การบันทึกสิ่งที่เราได้เรียนรู้ แต่ยังเป็นการสะท้อนความคิดและจิตวิญญาณอย่างลึกซึ้ง นักเขียนต้องมองกระบวนการทั้งหมด ตั้งแต่การแสวงหาความรู้ ประสบการณ์ และแรงบันดาลใจ ไปจนถึงคำเขียนสุดท้าย ว่าเป็นกระบวนการหมุนเวียนคล้ายกับระบบไหลเวียนโลหิตในร่างกาย

การเขียนอย่างมีประสิทธิภาพนั้น ต้องให้เวลากับการปรับสมดุลการหายใจ ไม่ใช่แค่การหายใจเข้าหรือออก แต่เป็นการประสานงานอย่างกลมกลืนของทั้งสองอย่าง กล่าวอีกนัยหนึ่ง การที่จะเจาะลึกลงไปในการเขียนได้นั้น ต้องเจาะลึกลงไปในชีวิตด้วยเช่นกัน ปล่อยให้ตัวเองได้ลิ้มรสความสุขของชีวิต

ฮารุกิ มูราคามิ นักเขียนชื่อดัง มีชื่อเสียงในเรื่องกิจวัตรการเขียนประจำวันที่สม่ำเสมอ โดยปกติเขาจะตื่นนอนเวลา 4 โมงเช้า เขียนหนังสือเป็นเวลา 5-6 ชั่วโมง จากนั้นก็ใช้เวลาที่เหลือของวันไปกับการอ่าน วิ่งออกกำลังกาย และไตร่ตรอง การทำเช่นนี้ช่วยให้เขารักษาสมดุลระหว่างการเรียนและการเขียน พร้อมทั้งบ่มเพาะแรงบันดาลใจและไอเดียสำหรับผลงานของเขาด้วย

ฝึกการสนทนากับตัวเองผ่านการเขียน

"A Moveable Feast" เป็นบันทึกความทรงจำของเออร์เนสต์ เฮมิงเวย์ ที่เล่าถึงช่วงเวลาที่เขาอาศัยและทำงานในปารีสช่วงทศวรรษ 1920 ซึ่งเป็นช่วงเวลาสำคัญในอาชีพนักเขียนของเฮมิงเวย์ เพราะเขาได้พบและเป็นเพื่อนกับนักเขียนและศิลปินชื่อดังมากมาย เช่น เอฟ. สก็อตต์ ฟิตซ์เจอรัลด์, เกอร์ทรูด สไตน์ และเอซรา พาวนด์

คลาสเรียนเขียนหนังสือกลางแจ้งที่จัดโดยผู้เขียน

นอกเหนือจากรายละเอียดเกี่ยวกับนิสัยการเขียนของเขาแล้ว เฮมิงเวย์ยังเน้นย้ำถึงความสำคัญของการใช้ชีวิตและสัมผัสประสบการณ์จริงเพื่อที่จะเขียนได้อย่างแท้จริงและลึกซึ้ง เขามักใช้เวลาสังเกตและบันทึกรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ในชีวิตประจำวัน ตั้งแต่บทสนทนาในร้านกาแฟไปจนถึงภาพเหตุการณ์บนท้องถนนในปารีส ประสบการณ์เหล่านี้กลายเป็นแหล่งแรงบันดาลใจที่ไม่สิ้นสุดสำหรับผลงานของเขา

หนังสือเล่มนี้ยังกล่าวถึงความยากลำบากและความท้าทายที่เฮมิงเวย์เผชิญในระหว่างอาชีพนักเขียนของเขา ตั้งแต่การค้นหาแรงบันดาลใจไปจนถึงการรับมือกับแรงกดดันจากภายนอก อย่างไรก็ตาม เขาไม่เคยย่อท้อและพยายามพัฒนาทักษะการเขียนของตนเองอย่างต่อเนื่อง เฮมิงเวย์เชื่อว่าการรักษากิจวัตรการเขียนที่สม่ำเสมอและการสร้างสมดุลระหว่าง "การหายใจ" และ "การสูดลมหายใจ" เป็นกุญแจสำคัญในการสร้างสรรค์ผลงานที่ยอดเยี่ยม

ในฐานะผู้ปฏิบัติและผู้ฝึกสอนการเขียนเชิงสัญชาตญาณ ฉันไม่เคยเรียกมันว่าวิธีการเยียวยา แม้ว่านักเรียนบางคนจะบอกฉันว่าพวกเขาได้รับการเยียวยาทางจิตวิญญาณผ่านการฝึกฝนนี้ บางคนค้นพบความหลงใหลในการวาดภาพและถ่ายภาพอีกครั้ง บางคนเรียนรู้ที่จะยอมรับเสียงภายในของตนเอง บางคนร้องไห้ขณะที่พวกเขาเจาะลึกเข้าไปในความทรงจำที่เจ็บปวด ปลดปล่อยตัวเองจากความสุขของการเผชิญหน้ากับห้องมืดที่ถูกปิดล็อกที่พวกเขาเคยอยู่ บางคนได้รับความมั่นใจ ไม่กลัวอีกต่อไปว่าสิ่งที่พวกเขาเขียนอาจทำให้ผู้อื่นไม่พอใจ เหนือสิ่งอื่นใด พวกเขาสามารถเชื่อมต่อกับอดีต ปัจจุบัน และอนาคตของตนเองได้

กล่าวโดยสรุป "การเยียวยา" หมายถึงการเผชิญหน้า ยอมรับ และเอาชนะความตกใจทางจิตใจหรือเหตุการณ์ในชีวิต ป้องกันตนเองไม่ให้ได้รับผลกระทบมากเกินไปหรือถูกหลอกหลอนด้วยบาดแผลทางอารมณ์ ในการเดินทาง สำรวจ อาณาจักรแห่งจิตวิญญาณผ่านการเขียน บาดแผลเก่าๆ จะค่อยๆ หายไป

เริ่มต้นด้วยการฝึกฝนวิธีบำรุงจิตวิญญาณของเราอย่างถูกต้อง การเดินทางเชื่อมโยงกับตัวเองผ่าน "การเขียนขณะหายใจ" คือวิธีการเยียวยาที่มีประสิทธิภาพที่สุด

ที่มา: https://baoquangnam.vn/viet-nhu-la-hit-tho-3157839.html