آفتاب شیرین روی ایوان

من صدای دلنشین آفتاب را در ایوان شنیده‌ام / نسیم بهاری که از میان کوچه می‌گذرد، عطر دل‌انگیز روستا را با خود می‌آورد.

نسیم بهاری که از میان کوچه می‌گذرد، عطر دل‌انگیز طبیعت را با خود می‌آورد.

در امتداد آبگیر، گل‌های وحشی وجود دارد.

در مه صبحگاهی، شکوفه می‌دهد و راه خانه کاملاً باز است.

صدای دود غلیظی از آشپزخانه به گوشم می‌رسد.

برنج روی آتش گرم در حال جوشیدن است، فصل برداشت صاف و روشن است.

سنجاقک‌ها در میان نیلوفرهای آبی برکه بال بال می‌زنند.

کودکی ساده و بی‌تکلفی که یک عمر طول می‌کشد.

من صدای جزر و مد رودخانه را شنیده‌ام.

تأمل در قلمرو خاطرات، ابرها را به رویا فرو بردن.

جاده‌ی خانه پر از درخت بود و حواس را مجذوب خود می‌کرد.

صدای پرندگان فصل قدیم در اسکله‌ی آشنا طنین‌انداز است.

از سمت باران شنیدم.

مثل سبزه ای پر جنب و جوش، روی خاطرات می افتد.

آشپزخانه پر از دود آرامش‌بخش می‌شود.

به شهر خودم برمی‌گردم، کلاه گشادم را کج می‌کنم...

نگوین تی لوین نهو

منبع: https://baodaklak.vn/van-hoa-du-lich-van-hoc-nghe-thuat/van-hoc-nghe-thuat/202602/nang-ngot-hien-nha-f912983/