"De persoon die mijn leven veranderde, de persoon die mijn poëzie veranderde..."

Vervolgens las president Ho Chi Minh op 2 september 1945 op het Ba Dinh-plein de "Onafhankelijkheidsverklaring" voor, waarmee de Democratische Republiek Vietnam werd geboren en de geboorte van de eerste onafhankelijke staat in Zuidoost-Azië een feit was.

Deze twee belangrijke historische gebeurtenissen hadden een diepgaande invloed op veel Vietnamese dichters. In "De man die het beeld van de natie zocht" voorspelde Che Lan Vien al vroeg: "Lenins stellingen volgden hem terug naar zijn Vietnamese vaderland / De grens is nog ver weg. Maar oom Ho zag hem daar al / Kijk, oom Ho's schaduw kust het land / Luisterend in de roze gloed naar het ontluikende beeld van de natie." En niet veel later riep hij emotioneel uit: "Hij veranderde mijn leven / Hij veranderde mijn poëzie."

Meer concreet heeft Xuân Diệu het gedicht "De Nationale Vlag" met de regels: "De opstand verbrijzelde het leven van slavernij / Voor het eerst volgde de rode vlag met een gele ster." Tố Hữu heeft het gedicht "Ochtend van 2 september": "Vandaag, de ochtend van 2 september / De hoofdstad, gouden bloemen en zonneschijn in Ba Đình / Miljoenen harten wachten, zelfs de vogels zwijgen / Plotseling klinkt een stem van genegenheid," en in " Hue in augustus": "Een platte borstkas van vierduizend jaar / Deze middag blaast een sterke wind / hem op, het hart wordt plotseling de zon." Alle drie de gedichten resoneren met een heroïsche toon, vol van de geest van de natie in dit historische moment.

In het werk van To Huu duiken die twee gedenkwaardige gebeurtenissen minstens twee keer op in zijn gedichten. De eerste keer is in "We March On": "De donkere schaduwen van de vijand zijn verdreven / De herfsthemel in augustus is weer opgeklaard / Op onze terugweg naar de hoofdstad / De rode vlag wappert rond het grijze haar van oom Ho ." De tweede keer is in "Oh oom Ho!": "De hemel wordt plotseling blauwer, de zon schijnt fel / We kijken op naar oom Ho, oom Ho kijkt naar ons / Zeker kijken alle vier de windrichtingen ook naar ons / De Democratische Republiek Vietnam."

In Nguyen Dinh Thi's "Het Land" bestaat de slotstrofe uit vier regels: "Geweren bulderen, de woedende hemel trilt / Mensen komen op als een vloedgolf die de oevers doorbreekt / Vietnam, uit bloed en vuur / Schudt het slijk van zich af en staat stralend overeind!" In deze strofe begint "Geweren bulderen, de woedende hemel trilt" met een snel, weergalmend geluid, dat de donderende geest oproept van de hele natie die in opstand komt tegen de vijand. Het woord "woede" beschrijft niet alleen de fysieke kracht van het geweervuur, maar drukt ook de opgebouwde wrok uit van jarenlange onderdrukking.

"Het volk komt in opstand als een vloedgolf die door een dam breekt" is een vergelijking die zowel herkenbaar als majestueus is in het Vietnamese plattelandsleven. Een vloedgolf die door een dam breekt, staat voor een onstuitbare kracht; toegepast op het beeld van een volksopstand, roept het een krachtig, meeslepend gevoel op... "Vietnam uit bloed en vuur" omvat een heel historisch proces: uit lijden, verlies en opoffering herwon de natie haar recht om te leven. Het beeld van "bloed en vuur" is zowel de realiteit van de oorlog als het vuur dat wilskracht smeedde.

“Oprijzend uit de modder, stralend” is een krachtige metafoor: het land, net als iemand die net aan ellende is ontsnapt (“oprijzend uit de modder”), straalt in het licht van de onafhankelijkheid (“stralend”) met de houding van “oprijzend uit de modder”. Van een staat die verzonken was in de modder van de slavernij, betrad Vietnam een nieuw tijdperk, nobel en vol zelfvertrouwen. Het hoogtepunt van de vier slotregels ligt in de zin: “Oprijzend uit de modder, stralend”. Met slechts deze zes woorden heeft Nguyen Dinh Thi op meesterlijke wijze de essentie en kracht van de August Revolutie en wat deze voor ons land heeft betekend, vastgelegd.

Ter gelegenheid van de 80e verjaardag van de Augustrevolutie en de Nationale Dag op 2 september, helpt het herinneren van de meeslepende verzen uit een historisch tijdperk ons niet alleen de ontembare geest van de natie te herbeleven, maar bevestigt het ook de blijvende vitaliteit van revolutionaire poëzie. En ongetwijfeld zullen die verzen de natie ook in de komende jaren blijven vergezellen.

Bron: https://hanoimoi.vn/nguoi-thay-doi-doi-toi-nguoi-thay-doi-tho-toi-713887.html