Vietnamese literatuur na 1975: Het 'vuur' van het humanisme gebruiken om het streven naar vernieuwing aan te wakkeren

De literatuur in de periode na 1975 stond niet los van het leven, maar weerspiegelde op waarheidsgetrouwe wijze de ingrijpende veranderingen in de samenleving, van economische hervormingen en internationale integratie tot omwentelingen in het gezinsleven, het onderwijs en de gebruiken.

Wanneer de literatuur zichzelf vernieuwt en tegelijkertijd haar nationale essentie behoudt, wanneer schrijvers geloof en creatieve wil bezitten en wanneer lezers hun emoties herontdekken, dán beleeft de Vietnamese literatuur werkelijk een periode van heropleving.

Dit was de beoordeling van de voorzitter van de Vietnamese schrijversvereniging, Nguyen Quang Thieu, tijdens het seminar "Vietnamese literatuur na 1975: prestaties, problemen en vooruitzichten" dat op 6 oktober in Hanoi werd gehouden.

Het helen van de wonden van het naoorlogse tijdperk

Terugkijkend op de ontwikkeling van de Vietnamese literatuur in de afgelopen halve eeuw, is dichter Nguyen Quang Thieu, voorzitter van de Vietnamese schrijversvereniging, van mening dat de Vietnamese literatuur vele opmerkelijke prestaties heeft geleverd op het gebied van zowel creatief schrijven als literaire kritiek: diversiteit aan genres en inhoud; nationaal bewustzijn en humanistische aspiraties; geïntegreerd denken; en de volwassenheid van de literaire en artistieke gemeenschap.

De sfeer tijdens het seminar. (Foto: Minh Thu/Vietnam+)

Volgens de voorzitter van de Vietnamese schrijversvereniging heeft de Vietnamese literatuur van 1975 tot heden een uiterst belangrijke ontwikkeling doorgemaakt.

De eerste fase begint na 1975, toen het land werd herenigd en het uiterlijk, de reikwijdte en het beeld van de Vietnamese literatuur veranderden, met inbegrip van literatuur uit de noordelijke en zuidelijke provincies en het buitenland.

De cruciale periode voor de Vietnamese literatuur na 1975 was de Doi Moi-periode (de vernieuwingsperiode). In deze periode ontstonden vele nieuwe trends, stromingen en esthetische vormen in alle genres, waaronder proza, poëzie, literaire kritiek en vertalingen. Vertaalde literatuur speelde een uiterst belangrijke rol, had een aanzienlijke invloed op de Vietnamese literaire creatie en droeg bij aan de diversiteit aan trends, structuren en genres binnen de Vietnamese literatuur.

Door de literatuur van vóór 1975 in zowel Noord- als Zuid-Vietnam objectiever en historisch te bestuderen, is de kaart van de literaire geschiedenis completer geworden. Dit biedt toekomstige generaties een completer beeld van tradities en vergeten waarden. Daarnaast krijgt regionale literatuur, literatuur van etnische minderheden, kinderliteratuur, enzovoort, steeds meer aandacht en wordt deze steeds breder verspreid dankzij het groeiende netwerk van uitgeverijen, bibliotheken en boekhandels.

"Na 1975 ontvouwde zich in de nationale realiteit een rijk en gevarieerd beeld, van het hervormings- en industrialisatieproces tot netelige kwesties zoals corruptie, de vertrouwenscrisis en milieuverandering... dit bood een levendige bron van materiaal voor artistieke creatie," aldus de heer Nguyen Quang Thieu.

De workshop helpt de jongere generatie een beter en completer begrip te krijgen van tradities en vergeten waarden. (Foto: Minh Thu/Vietnam+)

De Vietnamese literatuur kampt echter nog steeds met beperkingen: wisselende kwaliteit, een gebrek aan sterke critici, inhoud die soms de nationale identiteit en moderniteit niet voldoende belicht, en tekortkomingen in marktmechanismen en ondersteuningsbeleid. Deze uitdagingen vragen om innovatie van zowel schrijvers, lezers als culturele managementorganisaties.

De heer Thieu wees erop dat de grootste hindernis voor de literatuur de schrijvers zelf zijn. Veel schrijvers zijn nog steeds bang voor verandering, tevreden met hun comfortzone en missen initiatief en kritisch denkvermogen.

Volgens hem kan de Vietnamese literatuur alleen doorbreken als elke schrijver durft te reflecteren op zijn of haar moed, de grenzen van de creativiteit durft op te zoeken en conventionele paden overstijgt om werken te creëren met een diepgaande emotionele impact en intellectuele waarde.

Schrijver, kolonel Nguyen Binh Phuong, hoofdredacteur van het tijdschrift voor militaire kunst en literatuur. (Foto: Medewerker/Vietnam+)

Volgens schrijver en kolonel Nguyen Binh Phuong, hoofdredacteur van het tijdschrift voor legerliteratuur en -kunst, heeft de literatuur vanuit een humanistisch perspectief de afgelopen 50 jaar haar roeping en missie ruimschoots vervuld. De literatuur heeft de situatie van de natie en het lot van de mensen in de turbulente stroom van historische ontwikkelingen, zelfs in vredestijd, treffend weergegeven. Ook heeft de literatuur moedig de meest urgente maatschappelijke vraagstukken ontleed, de wonden van de naoorlogse periode geheeld en een eigen, unieke culturele identiteit gecreëerd.

Daarentegen is er ook felle kritiek dat onze literatuur de afgelopen 50 jaar onvoldoende haar functie heeft vervuld om het spirituele leven van de samenleving op een humane en positieve manier vorm te geven. Ze heeft nagelaten tijdig alarm te slaan over de misvattingen in de samenleving en de mensheid, evenals over moraliteit, idealen en waardigheid.

Vanuit artistiek oogpunt is de Vietnamese literatuur van de afgelopen 50 jaar werkelijk rijk, divers en zelfs gedurfd geweest. Ze heeft een eigen, unieke structuur ontwikkeld in vergelijking met voorgaande perioden en tegelijkertijd een groot aantal auteurs met talloze werken voortgebracht. De literatuur weerspiegelt ook de diepgang van de moderne Vietnamese ziel. Sommigen beweren echter dat de literatuur grotendeels een mainstream, voorwaarts gerichte stroom blijft. Er zijn weinig uiteenlopende stemmen, weinig doorslaggevende en grondige onderzoeken; een gebrek aan tijdloze werken van blijvende waarde, en zelfs een gebrek aan auteurs die in staat zijn de Vietnamese literatuur wereldwijd te presenteren en op gelijke voet met de rest van de wereld te brengen.

Het koesteren van een nieuwe generatie jonge schrijvers.

Tijdens de conferentie presenteerden de afgevaardigden tal van papers en gaven zij openhartig hun mening over de behaalde resultaten, waarbij zij oplossingen aandroegen voor de ontwikkeling van de Vietnamese literatuur.

Professor Phong Le is van mening dat de Vietnamese literatuur na 50 jaar toe is aan een generatiewissel. De drijvende kracht achter de huidige schrijversgemeenschap zou daarom de generatie moeten zijn die rond 1990 is geboren. Deze generatie is vrijwel bevrijd van de druk van traditie of geschiedenis, maar staat slechts voor één grote en unieke druk: de druk van de tijd.

Hij was ervan overtuigd dat "alleen een jonge generatie, zowel een product van de omstandigheden als een onderwerp van die omstandigheden, het literaire leven naar een revolutionair keerpunt kon brengen."

Professor Phong Le, voormalig hoofdredacteur van het tijdschrift Literatuur. (Foto: CTV/Vietnam+)

De voorzitter van de Vietnamese schrijversvereniging, Nguyen Quang Thieu, is van mening dat we een nieuw tijdperk betreden, het tijdperk van kunstmatige intelligentie en digitale technologie. Er zijn al voorbeelden van werken die in zekere mate gebruikmaken van AI.

Volgens voorzitter Nguyen Quang Thieu is het echter het belangrijkste wapen in de strijd tegen de inmenging van AI en robots in de literaire wereld wanneer schrijvers schrijven met hun eigen creativiteit, hun eigen meningen, hun eigen emoties en hun eigen intellect.

"Als we kunstmatige intelligentie toestaan ​​schrijvers te vervangen, betekent dat dat we een einde hebben gemaakt aan de literatuur, aan de literatuur in haar essentie," aldus dichter Nguyen Quang Thieu.

In de context van een snel veranderende leescultuur en -waarden moet de Vietnamese literatuur haar innerlijke vlam brandend houden – authentiek, creatief en menselijk – om de zielen van het Vietnamese volk in het nieuwe tijdperk te blijven inspireren, begeleiden en voeden.

"Wanneer de literatuur zichzelf vernieuwt en tegelijkertijd haar nationale essentie behoudt, wanneer schrijvers geloof en creatieve wil hebben, en wanneer lezers diepe emotie en empathie herontdekken, dán beleeft de Vietnamese literatuur een ware heropleving en stijgt ze naar een nieuwe status: modern, menselijk, rijk aan identiteit en geïntegreerd," aldus de heer Thieu.

(Vietnam+)

Bron: https://www.vietnamplus.vn/van-hoc-viet-nam-sau-1975-dung-ngon-lua-nhan-van-thoi-bung-khat-vong-doi-moi-post1068446.vnp