Gra słów i zawiłości: wiązanie węzła i splatanie nici losu.

„Związywanie włosów i tkanie jedwabiu” to popularne idiom w języku wietnamskim, który pojawia się dwukrotnie w Opowieści o Kieu: „Po co rozmawiać o wiązaniu włosów i tkaniu jedwabiu?” (ok. 3111 r.) i „Związywaliśmy włosy i tkaliśmy jedwab przez wiele dni” (ok. 1532 r.).

Według słownika wietnamskiego (1988) Według redaktora Hoàng Phê „kết tóc xe tơ” oznacza „tworzyć więź małżeńską” (s. 511). Wyrażenie to składa się z dwóch części: „kết tóc” i „xe tơ”.

„Wiązanie włosów” pochodzi od chińskiego idiomu „Ket phat phu the” (结发夫妻).

„Ket Phat” oznacza „związanie włosów”. Pierwotnie termin ten odnosił się do ceremonii potwierdzającej osiągnięcie pełnoletności przez mężczyzn i kobiety. Według Księgi Obrzędów, w wieku 20 lat mężczyźni odprawiali ceremonię „thuc phat” (związywanie włosów), a następnie zakładali kapelusz. Kobiety w wieku 15 lat odprawiały ceremonię „ban phat” (związywanie włosów) poprzez założenie spinki do włosów.

„Związać włosy, by zostać mężem i żoną” to idiom odnoszący się do pary pobierającej się po raz pierwszy, pochodzący z poematu „ Cztery poematy ” Su Wu z dynastii Han, w którym znajduje się wers: „ Związać włosy , by zostać mężem i żoną, ich miłość jest niepodważalna”.

W przeszłości nowożeńcy ścinali kosmyk włosów i wiązali go w węzeł w kształcie serca, symbolizujący wieczną miłość. Był to zwyczaj ślubny „he jie” (合髻) w czasach dynastii Tang i Song.

Według Księgi Obrzędów , pan młody w dniu ślubu musi rozwiązać włosy żony, oficjalnie ogłaszając się jej mężem. Później rytuał ten przekształcił się w rytuał strzyżenia i wiązania włosów, symbolizujący fizyczną jedność i oczekiwanie wierności.

Istnieją dwie teorie na temat pochodzenia zwrotu „wóz jedwabny”.

a. Według Słownika Etymologicznego (1942) Le Van Hoe, „nić jedwabna” wywodzi się z anegdoty: „W czasach dynastii Tang Guo Yuanzhen był gubernatorem Jingzhou, przystojnym i utalentowanym mężczyzną. Premier Zhang Jiazhen chciał wydać za niego swoją córkę, mówiąc: »Mam pięć córek, każda z nich trzyma nić jedwabiu, stoi za zasłoną i wyciąga nić. Którejkolwiek córki nić gubernator będzie w stanie utrzymać, wydam ją za niego«. Yuanzhen posłuchał, wyciągnął czerwoną nić i poślubił trzecią córkę, która była bardzo piękna” (s. 131).

b. „Wiązanie czerwoną nicią” pochodzi od idiomu „xích thằng hệ túc” (赤绳系足: czerwona nić wiążąca stopy). „Xích thằng ” to czerwona nić, symbolizująca małżeństwo w starożytności, po raz pierwszy wspomniana w dziele Li Fuyana *Tục huyền quái lục* (fragment *Huyền Quái Lục* – *Małżeństwo kuszące* ). Według legendy, Wei Gu z dynastii Tang spotkał starca pod księżycem ( *Nguyệt Hạ Lão Nhân* ) i zapytał, do czego służą jego czerwone nici. Starzec odpowiedział, że służą do wiązania stóp mężczyzn i kobiet, pomagając im stać się mężem i żoną. Legenda ta została później włączona do *Thái Bình Quảng Ký* (*Taiping Guangji*) i stopniowo stała się bardziej rozpowszechniona. Dlatego późniejsze pokolenia nazywały małżeństwo z predestynacją „ xích thằng hệ túc ”, „hồng thằng hệ túc” lub „ xích thằng oản túc” ( *hồng thằng* to słowo złożone pojawiające się w *Phi Hoàn Kí* (*Latające Kroniki*) dynastii Ming, co oznacza czerwoną nić, tłumaczoną również jako „czerwony jedwab”; „ oản túc” oznacza „wiązanie stóp”).

Zazwyczaj czerwona nić (lub czerwony sznurek ) jest symbolem miłości i małżeństwa. W przeszłości kobiety w wieku zamążpójścia często nosiły czerwoną nić na prawym nadgarstku lub kostce, co oznaczało: „Jeszcze nie wyszłam za mąż i szukam partnera na całe życie”.

Krótko mówiąc, „kết tóc xe tơ” to wyrażenie, które pojawiło się co najmniej dopiero w XIX wieku i zostało zapisane pismem Nôm w Truyện Kiều jako 結𩯀車絲, odpowiadające chińskim idiomom „kết phát phu thê” lub „ nguyên phối phu thê ”, zwykle używanym odnosi się do pierwszego małżeństwa, podczas gdy „tái hôn phu thê” to idiom przeciwny, używany w odniesieniu do pary, która wychodzi ponownie za mąż.

Źródło: https://thanhnien.vn/lat-leo-chu-nghia-ket-toc-xe-to-185251003191704087.htm