Tereny przygraniczne przygotowują się na powodzie.

Co roku, gdy nadchodzą powodzie, rybacy łowią ryby wężogłowe, co stanowi dla nich pokaźny dodatkowy dochód.

Rybacy czekają na powódź.

Od pokoleń natura hojnie obdarza rybaków z regionu przygranicznego obfitością owoców morza w okresie powodzi. Rozumiejąc naturalny cykl, co roku w lipcu, gdy poziom wody podnosi się do brzegów, ludzie z wielką nadzieją przygotowują się na powitanie powodzi. Legendarny kanał Vinh Te od dawna nie tylko ułatwiał nawadnianie i ożywiał handel, ale także sprowadzał na pola ogromne ilości owoców morza z Mekongu. Obecnie w domach na palach, zbudowanych wzdłuż kanału Vinh Te, aby przetrwać powódź, rybacy są zajęci naprawianiem sieci i ostrzeniem gałęzi namorzynów, przygotowując się na nadejście powodzi. Według naszych obserwacji, pola graniczące z granicą były już zajęte letnimi i jesiennymi zbiorami ryżu, a ludzie z niecierpliwością oczekują, aż woda powodziowa dotrze do pól, aby mogli zarabiać na życie, łowiąc ryby i krewetki.

Spotkaliśmy pana Nguyen Van Be Nam, mieszkańca okręgu Vinh Te, który zajęty był ostrzeniem drzew melaleuca, przygotowując się do rozstawienia sieci wzdłuż brzegu rzeki na ryby. Patrząc na wirującą, bezładnie płynącą wodę, pan Be Nam z przekonaniem przewidział, że za kilka tygodni woda powodziowa wystąpi z brzegów, umożliwiając obfite połowy małych ryb. Do dziś pan Be Nam zarabia na życie, rozstawiając pułapki na ryby na tych nadrzecznych polach od ponad 20 lat. Każdego roku, od maja do lipca, przygotowuje swoje drzewa, sieci, łodzie i kajaki, aby rozpocząć sezon powodziowy. „Ostatnio moja żona i ja pracujemy bez przerwy. Po naostrzeniu drzew melaleuca przechodzimy do cerowania i tkania sieci… Kiedy woda powodziowa zalewa pola, moja żona i ja rozstawiamy pułapki na ryby i krewetki” – powiedział pan Be Nam.

W tym sezonie, wzdłuż kanału Vinh Te, można zobaczyć ludzi zajętych rozstawianiem wędek, naprawą sieci i uszczelnianiem łodzi i kajaków. Miejscowi mówią, że w sezonie powodzi wielu rybaków rozstawia tu pułapki, zarzuca wędki i sieci. Pan Be Nam powiedział mi, że jeśli za kilka dni odwiedzę tę wioskę z domami na palach, zobaczę setki łodzi i kajaków pędzących po zalanych polach, łowiących ryby i krewetki. Wskazując na kanał, który był czerwony od mułu, pan Be Nam z przekonaniem zapewnił: „Za jakieś dwa tygodnie, kiedy wrócisz, ta wioska będzie tętnić życiem ludzi kupujących i sprzedających ryby z początku sezonu. Każde gospodarstwo domowe polega na obfitości natury w sezonie powodzi, aby uzyskać stabilny dochód z połowów, łowienia sieciami i ożywionego handlu rybami”.

Miejmy nadzieję, że będzie mnóstwo ryb i krewetek.

Dalej spotkaliśmy miejscowych, którzy umacniali brzegi kanału palikami, aby zapobiec erozji w okresie powodzi. Pytając o przygotowania do połowów, wszyscy z zapałem omawiali plany na nadchodzący sezon powodziowy. Pan Tran Van Den, wiosłując swoją małą łódką po kanale Vinh Te, zatrzymał się i radośnie nawiązał z nami rozmowę. Patrząc na wodę powodziową niosącą ciężki muł, pan Tran Van Den wyjaśnił, że zalane pola roją się od ryb. Pola graniczne tętniły rytmicznym hałasem silników rybackich. Od pokoleń pola Vinh Te graniczące z Kambodżą zawsze obfitowały w ryby i krewetki. „Kambodżańscy rybacy również eksploatują zasoby wodne na zalanych polach. Każda strona łowi ryby na swoim terytorium; nikt nie narusza terytorium drugiej strony” – zwierzył się pan Den.

Według lokalnych handlarzy, w sezonie powodzi kambodżańscy rybacy zbierają owoce morza i transportują je do Wietnamu, gdzie sprzedają je nabywcom. Przyjaźń i współpraca między mieszkańcami obu stron pozostają silne, bez konfliktów. Według pana Bé Năma, jeszcze przed podniesieniem się poziomu wody powodziowej, kambodżańscy rybacy dzwonią do niego z prośbą o wyplatanie sieci rybackich, które będą mogli rozstawiać wzdłuż kanałów w sezonie powodziowym. „Mam doświadczenie w wyplataniu sieci na pułapki na ryby. Widząc, jak skutecznie je rozstawiam w kanałach, poprosili mnie o pomoc” – wyjaśnił pan Bé Năm.

Obserwując pana Bé Năma przygotowującego sprzęt wędkarski, pan Ngô Văn Sàng – drobny handlarz specjalizujący się w skupowaniu ryb słodkowodnych w sezonie powodziowym – powiedział, że czeka na podniesienie się poziomu wody powodziowej, aby móc kupować ryby i krewetki od rybaków. Ma nadzieję, że w tym roku powódź będzie silna i przyniesie mnóstwo ryb i krewetek, dzięki czemu rybacy i handlarze będą mogli zarobić na życie. Trzy miesiące powodzi w roku zapewniają stabilny dochód biednym ludziom. „Co roku, na początku sezonu powodziowego, chodzę od domu do domu i proszę, żeby sprzedali mi ryby. Ryby, które kupuję, są ważone i dostarczane właścicielom stawów rybnych i tratw, gdzie służą jako pasza. Dzięki temu mam trochę pieniędzy, które mogę przeznaczyć na edukację moich dzieci” – wyjaśnił pan Sàng.

Ostatnio pan Le Van Giau z niecierpliwością wyczekuje podniesienia się poziomu wody powodziowej, aby móc kupować ryby od lokalnych rybaków. Dom pana Giau znajduje się wzdłuż kanału Vinh Te, co ułatwia mu kupowanie ryb słodkowodnych i dystrybucję ich na targowiska. Po zakupie ryb pan Giau zatrudnia sąsiadów do czyszczenia jelit, pakowania ich w worki, ostrożnego mrożenia, a następnie wysyłania ciężarówkami do klientów na targowiskach hurtowych w Ho Chi Minh . „Ryb jest tu pod dostatkiem, ale w Ho Chi Minh są bardzo rzadkie. Dlatego w sezonie powodzi moja rodzina żyje dzięki rybom i krewetkom z pól. Ponadto biedni ludzie zarabiają tu 200 000–300 000 VND dziennie na czyszczeniu ryb” – powiedział pan Giau.

W południe na granicy palące słońce zostało nagle przesłonięte zasłoną chmur, a ulewny deszcz spadł na domy na palach, które przetrwały powódź. Mieszkańcy wioski z niecierpliwością oczekiwali na podniesienie się poziomu wody powodziowej na polach, licząc na intensywny sezon rolniczy.

Komentarz (0)

Spokojny poranek

Cesarskie Miasto Hue

Patriotyczne Przedszkole