พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้กำหนดให้มีการดำเนินการต่อมาตรฐานความยากจนแบบหลายมิติสำหรับช่วงปี 2022-2025 (ตามมาตรฐานความยากจนแบบหลายมิติสำหรับช่วงปี 2021-2025) ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2026 ถึง 31 ธันวาคม 2026 โดยจะใช้เป็นพื้นฐานในการวัดและติดตามระดับการขาดแคลนรายได้และการเข้าถึงบริการทางสังคมขั้นพื้นฐานของประชาชน นอกจากนี้ยังจะเป็นพื้นฐานในการระบุกลุ่มเป้าหมายสำหรับการดำเนินนโยบายลดความยากจนและนโยบายประกันสังคม และการวางแผนนโยบายทางเศรษฐกิจ และสังคม อื่นๆ ในปี 2026 ด้วย
สำหรับช่วงปี 2027-2030 เกณฑ์รายได้ที่ใช้ในการวัดมาตรฐานความยากจนหลายมิติระดับชาติ กำหนดไว้ดังนี้: ในเขตชนบท รายได้เฉลี่ยต่อหัวของครัวเรือนอยู่ที่ 2.2 ล้านดง/คน/เดือน และในเขตเมือง รายได้เฉลี่ยต่อหัวของครัวเรือนอยู่ที่ 2.8 ล้านดง/คน/เดือน
พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ยังกำหนดเกณฑ์ในการพิจารณาครัวเรือนยากจนและใกล้ยากจนไว้อย่างชัดเจน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ครัวเรือนยากจนในพื้นที่ชนบท คือ ครัวเรือนที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ชนบท มีรายได้เฉลี่ยต่อหัว 2.2 ล้านดอง/คน/เดือน หรือต่ำกว่า และขาดตัวชี้วัดการเข้าถึงบริการทางสังคมขั้นพื้นฐานอย่างน้อยสามข้อ
ครัวเรือนยากจนในเมือง คือครัวเรือนที่อาศัยอยู่ในเขตเมือง มีรายได้เฉลี่ยต่อหัว 2.8 ล้านดอง/คน/เดือน หรือต่ำกว่า และขาดตัวชี้วัดการเข้าถึงบริการทางสังคมขั้นพื้นฐานอย่างน้อยสามข้อขึ้นไป
ครัวเรือนที่ใกล้ยากจนในพื้นที่ชนบท คือครัวเรือนที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ชนบทซึ่งมีรายได้เฉลี่ยต่อหัวต่อเดือน 2.2 ล้านดอง/คน/หรือน้อยกว่า และขาดแคลนอย่างน้อย 3 ตัวชี้วัดในการเข้าถึงบริการทางสังคมขั้นพื้นฐาน
ครัวเรือนที่ใกล้ยากจนในเขตเมือง คือครัวเรือนที่อาศัยอยู่ในเขตเมืองซึ่งมีรายได้เฉลี่ยต่อหัวต่อเดือน 2.8 ล้านดอง/คน หรือต่ำกว่า และขาดแคลนอย่างน้อย 3 ตัวชี้วัดในการเข้าถึงบริการทางสังคมขั้นพื้นฐาน
พระราชกฤษฎีกาฉบับที่ 07/2021/ND-CP กำหนดเกณฑ์การวัดความยากจนหลายมิติสำหรับช่วงปี 2022-2025 ซึ่งรวมถึงเกณฑ์รายได้ดังนี้: 1.5 ล้านดง/คน/เดือน สำหรับพื้นที่ชนบท และ 2 ล้านดง/คน/เดือน สำหรับพื้นที่เมือง
ที่มา: https://www.sggp.org.vn/nang-chuan-ngheo-da-chieu-quoc-gia-giai-doan-2027-2030-post831518.html
การแสดงความคิดเห็น (0)