แนวโน้มการมีลูกน้อยลงกำลังเป็นที่นิยมมากขึ้นในสังคมสมัยใหม่ จากข้อมูลของศูนย์วิจัย Pew Research Center พบว่าจำนวนคู่รักหนุ่มสาวที่มีลูกเพียงคนเดียวเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าเมื่อเทียบกับรุ่นก่อน คือจาก 11% ในปี 1976 เป็น 22% ในปี 2015 และในบางประเทศในยุโรป อัตรานี้สูงถึง 47%
ดร. ซูซาน นิวแมน นักจิตวิทยาในนิวยอร์ก (สหรัฐอเมริกา) กล่าวว่า สำหรับคู่รักหลายคู่ การมีลูกเพียงคนเดียวทำให้การเลี้ยงดูง่ายขึ้นและช่วยจัดการด้านการเงินได้ดีกว่าการมีลูกหลายคน อย่างไรก็ตาม การเลี้ยงดูลูกคนเดียวก็ยังคงมีความท้าทายหลายประการที่เกี่ยวข้องกับบุคลิกภาพและพฤติกรรมของเด็ก ซึ่งมักเรียกกันว่า "อาการของลูกคนเดียว"
รูปแบบลูกคนเดียว
ในความเป็นจริง หลายคนเชื่อว่าเด็กที่เป็นลูกคนเดียวมักจะถูกตามใจและได้รับการปกป้องมากเกินไป ซึ่งอาจนำไปสู่การขาดทักษะทางสังคม ความเห็นแก่ตัว ความโดดเดี่ยว และแนวโน้มที่จะกระทำผิดและรู้สึกโดดเดี่ยว
อย่างไรก็ตาม ปัจจุบันยังไม่มีหลักฐาน ทางวิทยาศาสตร์ ใดบ่งชี้ว่าการเป็นลูกคนเดียวส่งผลต่อบุคลิกภาพ พฤติกรรม หรือความสุขของบุคคล งานวิจัยเชิงลึกเกี่ยวกับบุคลิกภาพที่ตีพิมพ์ในวารสาร Journal of Personality Research ในปี 2019 พบว่าบุคลิกภาพไม่ได้ถูกกำหนดโดยการมีหรือไม่มีพี่น้อง แต่ขึ้นอยู่กับวิธีการที่พ่อแม่เลี้ยงดูลูกคนเดียวของตน
ความท้าทายที่ใหญ่ที่สุดสำหรับพ่อแม่ที่มีลูกคนเดียวคือ ในช่วงปีแรกๆ เด็กจะใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่บ้านกับพ่อแม่เพียงสองคน เด็กอาจเล่นกับพ่อแม่ทั้งวัน แต่ก็ไม่เหมือนกับการเล่นกับเด็กคนอื่นๆ หลายคน อย่างไรก็ตาม การเล่นคนเดียวก็สามารถทำให้เด็กมีความคิดสร้างสรรค์มากขึ้นได้
นิวแมนกล่าวว่า พ่อแม่ที่มีลูกเพียงคนเดียวมักจะมีพลังงานและความอดทนมากกว่า เพราะพวกเขาไม่ต้องถูกดึงไปในหลายทิศทางหรือต้องรับมือกับความขัดแย้งระหว่างพี่น้องอยู่ตลอดเวลา พวกเขามักจะมีเวลามากขึ้นในการฟังลูก ใช้เวลากับทั้งลูกและคู่ครอง และทำในสิ่งที่ตนเองสนใจ
นอกจากนี้ เด็กที่เป็นลูกคนเดียวมักได้รับความเอาใจใส่จากพ่อแม่อย่างเต็มที่ ทำให้เกิดความผูกพันพิเศษระหว่างพ่อแม่และลูก รวมถึงความไว้วางใจและความโปร่งใส การไม่มีการลำเอียงหรือการแข่งขันระหว่างพี่น้องไม่ได้ทำลายความภาคภูมิใจในตนเองของเด็ก การเป็นลูกคนเดียวยังถือว่าได้เปรียบในด้านการเรียน เพราะทรัพยากรทั้งหมดของพ่อแม่ทุ่มเทให้กับลูกเพียงคนเดียว
เด็กที่เป็นลูกคนเดียวมักถูกมองว่าใช้ชีวิตอยู่ใน "โลกแห่งความเหงา" แต่ในความเป็นจริง พวกเขามีชีวิตทางสังคมนอกครอบครัวและเป็นส่วนหนึ่งของวงสังคมหลายชั้น รวมถึงญาติพี่น้อง เพื่อนร่วมโรงเรียน เพื่อนบ้าน และชุมชน เด็กที่เป็นลูกคนเดียวรู้ดีว่าพวกเขามีทุกอย่าง ไม่ต้องแบ่งปันความรัก ความเอาใจใส่ หรือของเล่นจากพ่อแม่กับคนอื่น แต่บางครั้ง นี่ก็อาจเป็นความท้าทายเช่นกัน เมื่อเด็กไม่มีที่ให้หลบซ่อนและไม่มีใครให้โทษ และความรับผิดชอบในการดูแลพ่อแม่ที่แก่ชราก็ไม่สามารถแบ่งปันกับใครได้
วิธีเลี้ยงดูเด็ก
ซูซาน นิวแมน นักจิตวิทยาสังคมกล่าวว่า ครอบครัวที่มีลูกคนเดียวควรให้ความสำคัญกับการเข้าสังคมกับเพื่อน ๆ ตั้งแต่เนิ่น ๆ และอย่างสม่ำเสมอ สนามเด็กเล่น โรงเรียนอนุบาล คลาสเรียน หรือชมรมต่าง ๆ จะช่วยให้พวกเขาพัฒนาทักษะทางสังคมที่เคยคิดว่ามีเฉพาะพี่น้องเท่านั้น มิตรภาพที่แน่นแฟ้นยังสามารถทดแทนพี่น้องและเป็นระบบสนับสนุนตลอดชีวิตได้อีกด้วย
นอกจากนี้ ผู้ปกครองควรสนับสนุนให้เด็กๆ เข้าร่วม กีฬา ประเภททีมหรือกิจกรรมนอกหลักสูตรแบบกลุ่ม เช่น วงดนตรี เพื่อช่วยให้พวกเขาตระหนักว่าพวกเขาไม่จำเป็นต้องเป็นศูนย์กลางของความสนใจเสมอไป
แม้ว่าเด็กจะเป็นลูกคนเดียว พ่อแม่ก็ควรปฏิบัติต่อเด็กเสมือนมีครอบครัวใหญ่ โดยการมอบหมายงานบ้าน กำหนดขอบเขตและความรับผิดชอบของแต่ละกิจกรรมอย่างชัดเจน และป้องกันไม่ให้เด็กพึ่งพาพ่อแม่มากเกินไป
ไม่ว่าคุณจะมีลูกหลายคนหรือเพียงคนเดียว พ่อแม่ไม่ควรตอบ "ใช่" กับทุกความต้องการและความปรารถนาของลูก เพราะนั่นจะยิ่งส่งเสริมให้ลูกรู้สึกว่าตนเองมีสิทธิ์พิเศษและเรียกร้องมากขึ้น
อย่าจัดตารางเรียนและกิจกรรมนอกหลักสูตรให้ลูกแน่นจนเกินไป เพียงเพราะคุณกังวลว่าเขาจะเบื่อหรือไม่มีพี่น้องเล่นด้วย เด็กๆ ต้องการพื้นที่ส่วนตัวเพื่อพักผ่อน สำรวจ และเล่นคนเดียว
[โฆษณา_2]
ที่มา: https://giadinhonline.vn/nuoi-day-con-mot-co-kho-khong-d199621.html








การแสดงความคิดเห็น (0)