Εύθραυστη και καθυστερημένη ευτυχία

«Αργά» και «σημαδεμένη» είναι αναμφισβήτητα τα δύο πιο εύστοχα επίθετα για να περιγράψουν τα διηγήματά της. Και το «Will Carry On » είναι μια συλλογή που το αποδεικνύει αυτό. Δεν είναι μια νέα συλλογή, αλλά το έργο περιλαμβάνει 21 διηγήματα που έχει επιλέξει προσεκτικά η Dạ Ngân – από το πιο πρόσφατο, ένα ομώνυμο διήγημα που γράφτηκε κατά την περίοδο κοινωνικής αποστασιοποίησης της πόλης κατά την πανδημία του 2020, μέχρι το έργο που της έφερε φήμη στη βιετναμέζικη λογοτεχνία το 1985, « Ο Σκύλος και το Διαζύγιο». Μια συλλογή που εκτείνεται σε τέσσερις δεκαετίες και έχει αναστατώσει συνεχώς τα μυαλά των αναγνωστών, αυτό το έργο έχει σημαντικό νόημα: επιτρέπει σε όσους έχουν αγαπήσει την Dạ Ngân να αναλογιστούν το ταξίδι της, αλλά παρέχει επίσης την ευκαιρία στις μελλοντικές γενιές να αρχίσουν να εισέρχονται σε ένα βασίλειο των μοναδικών συναισθημάτων της Dạ Ngân.

Συγγραφέας Dạ Ngân

Η καρδιά μιας γυναίκας

Στα 21 διηγήματά της, δεν είναι δύσκολο να διακρίνει κανείς δύο επαναλαμβανόμενα θέματα στην συγγραφική της καριέρα, ένα εκ των οποίων είναι η δεινή θέση των γυναικών. Πολλοί κριτικοί έχουν σημειώσει ότι μέσα από το μυθιστόρημα *Μια Μικρή Οικογένεια * και το διήγημα * Ο Σκύλος και το Διαζύγιο* , η Ντα Νγκάν έχει ήδη εδραιώσει τη θέση της στις καρδιές των αναγνωστών. Το κοινό τους σημείο έγκειται στο γεγονός ότι και τα δύο παρουσιάζουν γυναίκες ως πρωταγωνίστριες, αναδεικνύοντας έτσι τα κρυμμένα και δυσνόητα συναισθήματα και σκέψεις των γυναικών. Η Ντα Νγκάν δεν σκιαγραφεί απλώς την επιφάνεια. Ερευνά σε βάθος τις χαρές, τις λύπες, τους έρωτες και τα μίση της ζωής.

«Αργά» και «σημαδεμένη» είναι αναμφισβήτητα τα δύο πιο εύστοχα επίθετα για να περιγράψουν τα διηγήματά της. Και το « Will Carry On » είναι μια συλλογή που το αποδεικνύει αυτό. Δεν είναι μια νέα συλλογή, είναι μια συλλογή 21 διηγημάτων που επιλέχθηκαν προσεκτικά από την Dạ Ngân – από το πιο πρόσφατο, ένα ομώνυμο διήγημα που γράφτηκε κατά την περίοδο κοινωνικής αποστασιοποίησης της πόλης κατά την πανδημία του 2020, μέχρι το έργο που της έφερε φήμη στη βιετναμέζικη λογοτεχνία το 1985, « Ο Σκύλος και το Διαζύγιο».

Οι προαναφερθέντες χαρακτήρες στα διηγήματα της Dạ Ngân είναι συχνά μικροί και γεμάτοι ατέλειες. Δεν είναι «δυνατές γυναίκες», αλλά μάλλον πολύ προσιτές. Η δύναμή της έγκειται στο γράψιμό της, το οποίο είναι τόσο φυσικό όσο η αναπνοή. Δεν τις μετατρέπει σε εύκολα σημαντικούς χαρακτήρες. Ο κόσμος τους είναι τα χωράφια, τα χωριά, οι οικογένειες και οι ευθύνες. Αποσύρονται σε παραδοσιακά έθιμα και υπομένουν σιωπηλά τις δυσκολίες των καιρών. Στα μάτια των άλλων, φαίνονται ακίνητοι, αλλά εσωτερικά, μαίνεται ένα διαρκές υπόγειο ρεύμα αναταραχής. Υπάρχουν ταυτόχρονα ανάμεσα στο καλό και την ομορφιά, ανάμεσα στην ασχήμια και τον εγωισμό, ανάμεσα στην επιφανειακή υποκρισία και τον ανεξιχνίαστο, περίπλοκο εσωτερικό κόσμο...

Για την Dạ Ngân, αυτή ακριβώς η πηγή εμπλούτισε το δικό της λογοτεχνικό ύφος. Εκεί, βρίσκεις ομορφιά στην ευαισθησία, τη θυσία, την ενσυναίσθηση και την κατανόηση των γύρω τους, είτε οικείων είτε άγνωστων, σε διηγήματα όπως «Η Γυναίκα του Στρατιώτη», «Στο Τέλος της Γης», «Ποιος Είναι από το Ανόι », «Στην Ταράτσα της Γυναίκας» κ.λπ. Αλλά ταυτόχρονα, φέρουν πάντα την αντίθετη πτυχή. Αυτοί είναι οι άνθρωποι σε μια οικογένεια που, στο όνομα διαφόρων πραγμάτων - παράδοσης και προτύπων, αγάπης και θυσίας - εμποδίζουν τα παιδιά τους να βρουν την αγάπη («Ένα Σπίτι Χωρίς Άνδρα») . Είναι επίσης η ζήλια και ο πόνος όταν ένας «σύντροφος» σε μια «ζωή χωρίς σύζυγο» έχει πλέον βρει ένα νέο καταφύγιο, στο «Αργή Παρθένο», «Ασυνείδητα, το Μακρύ Ποτάμι».

Αλλά ακόμα κι έτσι, υπάρχει λόγος για ενσυναίσθηση – ο πόνος και η απώλεια που τους προκαλούν οι πόλεμοι. Ενώ τα γραπτά της Dạ Ngân απεικονίζουν τις ζωές των απλών ανθρώπων, για να το θέσω πιο δραματικά, είναι επίσης αντιπολεμικά έργα. Αυτό δεν το βλέπουμε από την ανδρική οπτική γωνία, εστιάζοντας στην αιματοχυσία και τη βία. Σε αυτή τη συλλογή, το βλέπουμε μέσα από τις απώλειες των γυναικών. Μερικές φορές ενεργούσαν παράλογα, αφήνοντας τον θυμό να τις κατακλύσει... αλλά τελικά, τίποτα δεν μένει παρά ο πόνος που καθυστερημένα φέρνει ευτυχία.

Το εξώφυλλο του βιβλίου "Will Carry It With You", που εκδόθηκε από τις εκδόσεις Lien Viet Books και τον εκδοτικό οίκο Vietnam Women's Publishing House.

Η μορφή του πολέμου

Ξεκινώντας την συγγραφική της καριέρα το 1980, η Dạ Ngân είδε γύρω της τις πληγές της μεταπολεμικής περιόδου. Αυτές ήταν χωρισμοί με πολλές έννοιες, από την ανεκπλήρωτη αγάπη μεταξύ στρατιωτών και το εσωτερικό μέτωπο στις ταινίες «Silent Love», «Spring Maiden » κ.λπ., μέχρι τον επίμονο πόνο μετά το τέλος της βαρβαρότητας, με τις αναπηρίες να τους χωρίζουν («The Sorrow of the White Pillow») και την ψυχολογική βλάβη ποικίλου βαθμού («Our Pit») .

Στο «Η θλίψη του λευκού μαξιλαριού», το οποίο μεταφράστηκε στα αγγλικά και συμπεριλήφθηκε στην ανθολογία 22 διηγημάτων από 22 εξέχουσες Βιετναμέζες συγγραφείς το 2024, η Dạ Ngân γράφει για το τραύμα που εμποδίζει έναν άντρα να κάνει παιδί και κατά συνέπεια τον οδηγεί στην απόρριψη της γυναίκας του. Για χρόνια, η σύζυγος ήξερε μόνο πώς να αντικαθιστά τις μαξιλαροθήκες ετησίως, γνωρίζοντας ακόμη και ότι το να διατηρεί το κρεβάτι καθαρό δεν θα άλλαζε τον γάμο. Η γυναίκα στο διήγημά της είναι σαν το λευκό χρώμα και την γέμιση από παρθένο βαμβάκι - φρέσκια, καθαρή και λαχταρώντας την αγάπη, αλλά ο πόλεμος έφερε θλίψη στο μυαλό της και θα ακουμπάει το κεφάλι της σε αυτήν κάθε άυπνη νύχτα.

Η μεταπολεμική περίοδος έφερε επίσης ξαφνικές αλλαγές στους ανθρώπους, καθώς η μοίρα τους οδήγησε σε μπερδεμένα μονοπάτια, αφήνοντας πολλούς σε αμήχανες καταστάσεις ή αβέβαιους για το τι να κάνουν, όπως στην περίπτωση του κοινού συζύγου στο «Ακόμα κι αν πρέπει να ζήσουμε λιγότερο ». Το βλέπουμε αυτό και στο διήγημα που επιλέχθηκε να συνοδεύσει αυτή τη συλλογή, όπου τα συναισθήματα ντροπής δίνουν τώρα τη θέση τους σε δύσκολες αποφάσεις για χάρη της επόμενης γενιάς, έτσι ώστε η υπόσχεση «Γύρνα πίσω, εντάξει;» να γίνεται «Φύγε, εντάξει;»...

Μέσα από τα συγκινητικά διηγήματά της, η Dạ Ngân μπορεί να θεωρηθεί μία από τις συγγραφείς με την ικανότητα να εξερευνά την ψυχολογία των γυναικών με έντονο συναίσθημα, επιτρέποντάς μας να τις κατανοήσουμε, να τις αγαπήσουμε και να τις εκτιμήσουμε καλύτερα. Ταυτόχρονα, μέσα από αυτές τις ιστορίες, βλέπουμε έναν κοινό πόνο ολόκληρου του έθνους, όπου «οι πόλεμοι είναι αλληλένδετοι σαν τις θηλιές ενός μπερδεμένου σχοινιού. Ό,τι και να λέγεται, είναι ακόμα αίμα και κόκαλα, ακόμα κι αν το σχοινί μακρύνει», σε μια προσπάθεια να αποτραπεί η επανάληψη μιας τέτοιας βαρβαρότητας.

Η συγγραφέας Dạ Ngân, της οποίας το πραγματικό όνομα είναι Lê Hồng Nga, γεννήθηκε το 1952 στο Long Mỹ, στο Hậu Giang. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος στην εμπόλεμη ζώνη της νοτιοδυτικής Αγγλίας για εννέα χρόνια και άρχισε να γράφει το 1980. Έχει δημοσιεύσει οκτώ συλλογές διηγημάτων (εκτός από εννέα ιστορίες που έχει γράψει μαζί με άλλους), τρία μυθιστορήματα και επτά συλλογές δοκιμίων. Πολλά από τα έργα της έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, τα γαλλικά και άλλες γλώσσες.

Πηγή: https://thanhnien.vn/sach-hay-nhung-hanh-phuc-eo-theo-va-muon-man-185250207201641661.htm