حفظ هنر سنتی بافت پارچه‌های زربفت متعلق به قوم مونگ.

در کنار جهت‌گیری به سمت توسعه اقتصاد گردشگری، هنر سنتی بافت زربفت گروه قومی مونگ در کمون پا کو حفظ و ترویج می‌شود و به یک ویژگی فرهنگی محلی منحصر به فرد تبدیل می‌شود که به بهبود زندگی اقلیت‌های قومی کمک می‌کند.

جوهره بافت زربفت توسط جامعه قومی مونگ در کمون پا کو، همراه با توسعه گردشگری ، حفظ می‌شود.

خانم موآ وای گان، بافنده‌ی سنتی پارچه‌های زربفت از کمون پا کو، با ابراز تاسف گفت: «تعداد بافندگان سنتی پارچه‌های زربفت اکنون بسیار کم است. در زندگی مدرن، لباس‌های آماده و پارچه‌های زربفت تولید انبوه به طور گسترده در بازارها با قیمت‌های پایین در دسترس هستند. در نتیجه، کشت کتان سنتی و بافت پارچه‌های زربفت مردم همونگ به تدریج در حال محو شدن است. زنان همونگ این هنر را می‌شناسند اما به ندرت آن را به کار می‌برند.»

صنعتگران بافنده فقط به فرزندان و نوه‌های خود حرفه بافندگی را آموزش می‌دهند.

از سال ۲۰۱۸، مدل‌های گردشگری مبتنی بر جامعه در چندین روستا و دهکده توسعه یافته و پا کو را به مقصدی جذاب تبدیل کرده است. علاوه بر مناظر طبیعی جذاب، محصولات گردشگری تجربی، از جمله بافت سنتی زربفت، در بین گردشگران بسیار محبوب هستند. در نتیجه، این صنعت بافندگی احیا شده است و محصولات آن به طور فزاینده‌ای متنوع شده‌اند و نه تنها برای لباس، روسری و کلاه برای مصارف خانگی استفاده می‌شوند، بلکه تا حد زیادی تقاضای سوغاتی و هدایای گردشگران را نیز برآورده می‌کنند.

گردشگران هنر بافت پارچه‌های زربفت توسط زنان مونگ از شهرستان پا را کشف می‌کنند .

سونگ وای تان از دهکده پا کو، کمون پا کو، مانند دیگر زنان قوم مونگ، در کاشت کتان و ریسندگی نخ، راه مادرش را دنبال کرد و حتی قبل از ازدواج، در خیاطی و گلدوزی مهارت یافت. خانم تان می‌گوید: «ساخت محصولات یا لباس‌های سنتی زربافت مراحل زیادی را می‌طلبد. هر مرحله، از کاشت کتان، ریسندگی نخ، چاپ مومی، رنگرزی نیلی، گلدوزی و خیاطی، نیازمند دقت و مهارت است. بنابراین، چه در گذشته و چه در حال، استعداد، پشتکار و مهارت زنان مونگ با مهارت‌های بافت کتان آنها سنجیده می‌شود.»

در پا کو، کتان هر ساله حدود ماه‌های مارس و آوریل کاشته می‌شود و حدود ماه‌های ژوئیه و اوت برداشت می‌شود. روستاییان معمولاً کتان را قبل از تبدیل به نخ، در آفتاب خشک می‌کنند. سپس این نخ‌ها را در هاون می‌کوبند تا نرم شوند، به هم متصل می‌کنند و برای شستشو به صورت کلاف در می‌آورند. در مرحله بعد، کتان را می‌جوشانند تا نرم و سفید شود، سپس در آفتاب خشک می‌کنند. در نهایت، مردم همونگ از یک دستگاه بافندگی برای جدا کردن نخ‌ها قبل از اتصال آنها به دستگاه بافندگی برای بافتن استفاده می‌کنند.

استعداد، کوشش و مهارت زنان همونگ با مهارت آنها در بافتن پارچه کتانی سنجیده می‌شود.

پس از بافت پارچه، زنان از قلم‌های مسی داغ برای ترسیم طرح‌ها روی موم زنبور عسل استفاده می‌کنند. پس از ترسیم طرح‌ها، پارچه چاپ شده با موم زنبور عسل با نیل رنگ می‌شود تا تیره شود، سپس در آب جوش فرو می‌رود. موم زنبور عسل ذوب می‌شود و طرح‌های آبی روشن باقی می‌ماند. سپس نوبت به فرآیند گلدوزی می‌رسد. طرح‌های روی لباس مردم همونگ عمدتاً از اشکال مربع، لوزی و مستطیل تشکیل شده‌اند که با دست ساخته می‌شوند و بنابراین زمان‌بر هستند.

از طریق گردشگری، محصولات نساجی دست‌ساز توجه زیادی را به خود جلب کرده‌اند. برخی از مشاغل برای آشنایی و معرفی محصولات از این منطقه بازدید کرده‌اند و مشتریان را با خریداران منسوجات زربافت مرتبط ساخته‌اند. چندین گروه صنایع دستی در این منطقه تشکیل شده است که زنان را برای همکاری گرد هم آورده است. خانم سونگ وای گان، عضو گروه صنایع دستی در دهکده پا کو، گفت: «از زمانی که در خلق این کالاها مشارکت داشته‌ام، احساس غرور می‌کنم و نسبت به حفظ صنایع دستی سنتی زنان مونگ آگاه‌تر شده‌ام. این امر همچنین منبع درآمد قابل توجهی برای حمایت از خانواده‌ام فراهم می‌کند.»

در روستای پا کو، کمون پا کو، یک گروه صنایع دستی بافندگی تشکیل شده است که تمام مراحل تولید آن کاملاً با دست انجام می‌شود.

این مغازه سوغاتی فروشی مقصد همیشگی گردشگران در روستای چای، بخش پا کو است.

خانم سونگ وای تان در ادامه گفت: «امروزه، هنر بافت پارچه زری نه تنها توسط چند زن مسن انجام می‌شود، بلکه زنان میانسال نیز به طور فعال در آن مشارکت دارند و دختران جوان نیز راهنمایی و آموزش داده می‌شوند تا این هنر را حفظ کرده و به نسل‌های آینده منتقل کنند. تا به امروز، خانوارهای خانه‌دار همچنان در ایجاد ارتباط با گردشگری روستاهای صنایع دستی برای تنوع بخشیدن به فعالیت‌های تجربی برای مقصد نقش دارند. در این کمون، یک روستای سنتی بافت پارچه زری به همراه چندین گروه بافندگی و مکان‌هایی برای نمایش و معرفی سوغاتی‌های زری ساخته شده توسط صنعتگران روستاها و گروه‌ها ایجاد شده است که ۱۰۰٪ محصولات آن دستباف هستند.»

روستاها و گروه‌های صنایع دستی سنتی نیز به طور فعال محصولات خود را تبلیغ می‌کنند و آنها را برای معرفی و افزایش فروش به مراکز خدمات گردشگری محلی می‌آورند، ضمن اینکه به تبلیغ محصولات بافندگی که مظهر جوهره فرهنگی گروه قومی مونگ پا کو هستند نیز کمک می‌کنند تا بتوانند به مناطق دورتر نیز دسترسی پیدا کنند.

بوی مین

منبع: https://baophutho.vn/bao-ton-nghe-det-tho-cam-truyen-thong-dan-toc-mong-241730.htm