ເລື່ອງລາວຂອງນັກສິລະປິນປະຊາຊົນຜູ້ໜຸ່ມນ້ອຍທີ່ສຸດຂອງລະຄອນໂອເປຣາພື້ນເມືອງຫວຽດນາມຢູ່ ດ່າໜັງ.

" ເປັນການສະແດງລະຄອນທີ່ແປກປະຫຼາດແທ້ໆ!"

ນັກສິລະປິນ ຟານວັນກວາງ ເລີ່ມຕົ້ນເລື່ອງລາວຂອງລາວກ່ຽວກັບການສືບທອດສິລະປະລະຄອນໂອເປຣາພື້ນເມືອງແຂວງກວາງນາມດ້ວຍຄຳວ່າ "ໂຊກດີ". ລາວເວົ້າວ່າລາວໂຊກດີທີ່ໄດ້ພົບກັບຄູອາຈານທີ່ດີເລີດ ແລະ ເພື່ອນຮ່ວມງານນັກສະແດງທີ່ຮັກແພງຜູ້ທີ່ສະໜັບສະໜູນລາວຢ່າງສຸດໃຈສະເໝີ. ແຕ່, ອີງຕາມລາວ, ໂຊກດີທີ່ສຸດແມ່ນການຖືກເລືອກໃຫ້ເປັນນັກສະແດງນຳຕັ້ງແຕ່ເລີ່ມຕົ້ນ, ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ລາວມີໂອກາດຫຼາຍຢ່າງທີ່ຈະສ່ອງແສງຢູ່ເທິງເວທີ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ເມື່ອຫວນຄືນການເດີນທາງຂອງລາວ, ມັນເປັນທີ່ຊັດເຈນວ່າຖ້າບໍ່ມີພອນສະຫວັນ, ການຝຶກຝົນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ, ແລະໂດຍສະເພາະແມ່ນຄວາມມັກ, ຈະບໍ່ມີຜູ້ກຳກັບລະຄອນໂອເປຣາທີ່ມີພອນສະຫວັນຄືກັບ ຟານວັນກວາງ ໃນທຸກມື້ນີ້.

ນັກສິລະປິນປະຊາຊົນ ຟານວັນກວາງ ສະແດງບົດບາດຂອງ ຮ່ວາງຟີຮຮຸ ໃນບົດລະຄອນ Trầm hương các.

"ໃນລະດູຮ້ອນປີ 1987, ຂ້ອຍໄດ້ເດີນທາງຈາກບ້ານເກີດເມືອງນອນຂອງຂ້ອຍຄື ເກວເທີ (ເມືອງຮຽບດຶກ, ແຂວງກວາງນາມ) ໄປເມືອງຈ່າມີ ເພື່ອໄປຢ້ຽມຢາມຍາດພີ່ນ້ອງ ເມື່ອຄະນະລະຄອນໂອເປ ຣາພື້ນເມືອງກວາງນາມ - ດານັງ ມາສະແດງ. ຂ້ອຍໄດ້ເບິ່ງ ແລະ ຕົກຫລຸມຮັກໂອເປຣາພື້ນເມືອງທັນທີ. ກັບບ້ານ, ຂ້ອຍໄດ້ໃຊ້ໃບກ້ວຍເພື່ອເຮັດຊຸດ ແລະ ອຸປະກອນประกอบການສະແດງ, ແລະ ຫຼັງຈາກນັ້ນກໍ່ສະແດງບົດບາດຕ່າງໆດ້ວຍຕົນເອງ. ເມື່ອຮຽນຈົບມັດທະຍົມຕອນປາຍ, ຂ້ອຍໄດ້ສອບເສັງເຂົ້າຮຽນ ແລະ ໄດ້ຖືກຮັບສະໝັກເປັນນັກສະແດງໂດຍຄະນະ. ຫຼັງຈາກເຂົ້າຮຽນເປັນຜູ້ກວດສອບລະຄອນໄລຍະໜຶ່ງ, ຂ້ອຍຖືກບັງຄັບໃຫ້ອອກຈາກໂຮງຮຽນຍ້ອນສະພາບການຄອບຄົວ. ຂ້ອຍໄດ້ຍ່າງໄປມາເພື່ອຫາລ້ຽງຊີບ, ແຕ່ໃນໃຈຂ້ອຍ, ຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍລືມໂອເປຣາພື້ນເມືອງໄດ້ເລີຍ. ຂ້ອຍໄດ້ກັບຄືນໄປບ້ານເກີດເມືອງນອນເພື່ອເຂົ້າຮ່ວມການເຄື່ອນໄຫວໂອເປຣາພື້ນເມືອງສະໝັກຫຼິ້ນ ແລະ ໄດ້ຮັບລາງວັນດີເດັ່ນ. ນີ້ແມ່ນໂອກາດທີ່ຂ້ອຍຈະກັບຄືນໄປຫາຄະນະ ແລະ ສຶກສາຕໍ່ໃນລະດັບສູງ. ຫຼາຍຄົນເວົ້າວ່າຄວາມມັກຂອງຂ້ອຍຕໍ່ໂອເປຣາພື້ນເມືອງແມ່ນແປກ. ແຕ່ຂ້ອຍຮູ້ສຶກວ່າໂອເປຣາພື້ນເມືອງໄດ້ຝັງເລິກຢູ່ໃນເລືອດ ແລະ ເນື້ອໜັງຂອງຂ້ອຍ," ທ່ານກວາງເລົ່າ.

ດ້ວຍພອນສະຫວັນທີ່ມີມາແຕ່ກຳເນີດ ແລະ ຄວາມພະຍາຍາມສ່ວນຕົວ, ທ່ານ ຟານວັນກວາງ ປະສົບຜົນສຳເລັດໃນຫຼາຍບົດບາດນຳໃນລະຄອນ. ໂດຍສະເພາະ, ນັບຕັ້ງແຕ່ກາຍເປັນນັກສິລະປິນທີ່ມີກຽດໃນປີ 2015, ລາວໄດ້ຮັບລາງວັນໃຫຍ່ລະດັບຊາດຫຼາຍລາງວັນ, ເຊັ່ນ: ຫຼຽນຄຳສຳລັບບົດບາດ Thi Sach ໃນລະຄອນ Trung Vuong (2015); ຫຼຽນຄຳສຳລັບບົດບາດ Tran Phong ໃນລະຄອນ Nhu Nhung Tuong Dai (2016); ຫຼຽນຄຳສຳລັບບົດບາດ Dong Kim Lan ໃນລະຄອນ Son Hau; ແລະ ລາງວັນນັກສະແດງ Tuong ທີ່ໂດດເດັ່ນສຳລັບບົດບາດ Le Dai Cang ໃນລະຄອນ Hoan Lo (2020)... ໃນຖານະນັກສິລະປິນທີ່ມີຄວາມຕັ້ງໃຈທີ່ເຂັ້ມແຂງ ແລະ ພະຍາຍາມຢ່າງສະເໝີຕົ້ນສະເໝີປາຍເພື່ອພິຊິດຈຸດສູງສຸດຂອງສິລະປະ Tuong, ທ່ານ ກວາງ ໄດ້ສຳເລັດຫຼັກສູດການກຳກັບລະຄອນເວທີຂອງລາວທີ່ມະຫາວິທະຍາໄລລະຄອນ ແລະ ຮູບເງົາ ຮ່າໂນ້ຍ ໃນປີ 2015.

ໃນຊ່ວງເວລາເກືອບ 10 ປີທີ່ເປັນຜູ້ກຳກັບ, ນັກສິລະປິນ ຟານວັນກວາງ ໄດ້ສະແດງລະຄອນຫຼາຍສິບເລື່ອງທີ່ສ້າງຄວາມປະທັບໃຈຢ່າງເລິກເຊິ່ງໃຫ້ກັບຜູ້ທີ່ຮັກລະຄອນໂອເປຣາ, ເຊັ່ນ: ລະຄອນ Tam, ລະຄອນພະລາຊະວັງໃນແປວໄຟ, ລະຄອນຄູຂອງທຸກລຸ້ນຄົນ... ໃນຕົ້ນປີ 2024, ທ່ານ ຟານວັນກວາງ ໄດ້ຮັບລາງວັນນັກສິລະປິນປະຊາຊົນ.

ລະຄອນຄວນຈະເລິກເຊິ່ງແຕ່ກໍ່ຄວນຈະເຂົ້າເຖິງຈິດໃຈຂອງເຈົ້ານຳ.

ໂດຍໄດ້ເລົ່າເຖິງຄວາມຊົງຈຳຂອງລາວກ່ຽວກັບບົດບາດຕ່າງໆ, ນັກສິລະປິນປະຊາຊົນ ຟານວັນກວາງ ກ່າວວ່າ ລາວປະສົບຜົນສຳເລັດຫຼາຍທີ່ສຸດກັບບົດບາດນຳໃນລະຄອນເລື່ອງ "ຮວ່າງຟີໂຮກວກວານ" (ຮວ່າງຟີໂຮຂ້າມຊາຍແດນເພື່ອໄປໄຫວ້ກະສັດ). ນີ້ແມ່ນບົດບາດທີ່ຍາກທີ່ສຸດທີ່ຈະສະແດງ, ຍ້ອນວ່າຕົວລະຄອນຫຼັກຕ້ອງຕໍ່ສູ້ເພື່ອຮັກສາຄວາມຈົງຮັກພັກດີຕໍ່ກະສັດ ໃນຂະນະທີ່ກະສັດ ເຈືອງຫວຸງ (ເຈືອງຫວຸງ) ໄດ້ກະທຳຜິດ. "ມັນເປັນບົດບາດທີ່ຍາກຫຼາຍໃນດ້ານອາລົມ, ສິລະປະການສະແດງ, ແລະ ການເຄື່ອນໄຫວ," ທ່ານກວາງ ໄດ້ເລົ່າຄືນ, ໂດຍກ່າວຕື່ມວ່າ: "ບົດບາດທີສອງທີ່ຂ້ອຍຮັກແມ່ນບົດບາດຂອງຕົວລະຄອນປະຫວັດສາດ ເຈືອງບິ່ງຈຶງ. ນີ້ຍັງເປັນບົດບາດທີ່ສຳຄັນ ແລະ ຍາກຫຼາຍໃນດ້ານສິລະປະການສະແດງ, ເຕັກນິກການເຕັ້ນ, ແລະ ເຕັກນິກການຮ້ອງເພງ... ວິທີການສະແດງອຸດົມການທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ຄວາມຊອບທຳຂອງ ເຈືອງບິ່ງຈຶງ ຕ້ອງການການຄົ້ນຄວ້າຢ່າງລະອຽດ, ແລະ ໃນລະຫວ່າງການສະແດງ, ຂ້ອຍຕ້ອງໄດ້ສະແດງຕົວລະຄອນຢ່າງສົມບູນ."

ນັກສິລະປິນປະຊາຊົນ ຟານວັນກວາງ ສອນທັກສະການສະແດງໃຫ້ແກ່ນັກຮຽນ.

ໂດຍໄດ້ກ້າວຂຶ້ນຈາກນັກສະແດງສົດມາເປັນຜູ້ກຳກັບ, ນັກສິລະປິນປະຊາຊົນ ຟານວັນກວາງ ເຫັນໄດ້ຂໍ້ໄດ້ປຽບໃນການເຂົ້າໃຈຈິດຕະວິທະຍາຂອງການສະແດງ, ເຕັກນິກການສະແດງ, ແລະລັກສະນະຂອງລະຄອນໂອເປຣາພື້ນເມືອງຫວຽດນາມ (tuong), ດັ່ງນັ້ນລາວຈຶ່ງແນ່ໃຈວ່າລະຄອນທີ່ລາວກຳກັບຈະມີຄວາມຮູ້ສຶກພື້ນເມືອງທີ່ເຂັ້ມແຂງກວ່າ, ແທ້ຈິງກວ່າ, ໂດຍບໍ່ມີການປະສົມກັບເພງພື້ນເມືອງ ຫຼື ລະຄອນໂອເປຣາທີ່ຖືກປະຕິຮູບ. "ເມື່ອສະແດງ, ຂ້ອຍຮູ້ວ່າການກະທຳຢູ່ໃສ ແລະ ມັນເປັນສັນຍາລັກຢູ່ໃສ. ນັກສະແດງທີ່ຂ້ອຍເລືອກໃຫ້ສະແດງນຳ ແລະ ສະໜັບສະໜູນຈະເປັນນັກສະແດງທີ່ເໝາະສົມທີ່ສຸດໂດຍອີງໃສ່ຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງຂ້ອຍກ່ຽວກັບຕົວລະຄອນແຕ່ລະຄົນ," ທ່ານກວາງ ກ່າວ. ເພື່ອສ້າງລະຄອນທີ່ລຽບງ່າຍທີ່ກົງກັບຜູ້ຊົມ, ລາວຍັງຕ້ອງການທັກສະທີ່ສູງຫຼາຍຈາກນັກສະແດງ. ລາວສະແດງ ແລະ ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ນັກສະແດງພະຍາຍາມ "ຖ່າຍທອດ" ຄວາມຄິດຂອງຕົວລະຄອນ. ຖ້າລາວໄດ້ຄະແນນ 9 ຄະແນນ, ນັກສະແດງຕ້ອງໄດ້ຮັບຄະແນນ 8 ຄະແນນ; ສິ່ງໃດກໍ່ຕາມທີ່ຕໍ່າກວ່ານັ້ນແມ່ນບໍ່ສາມາດຍອມຮັບໄດ້. ເນື່ອງຈາກລາວເຊື່ອວ່າອະນາຄົດຂອງລະຄອນໂອເປຣາພື້ນເມືອງຫວຽດນາມແມ່ນຢູ່ໃນລຸ້ນໜຸ່ມ, ລາວອາດຈະເຂັ້ມງວດເລັກນ້ອຍ, ແຕ່ສິ່ງນີ້ຈະສ້າງພື້ນຖານໃຫ້ນັກສະແດງສືບຕໍ່ອາຊີບຂອງເຂົາເຈົ້າຢ່າງໝັ້ນໃຈ ແລະ ຖ່າຍທອດທັກສະໄປສູ່ລຸ້ນຫຼັງ.

ນັກສິລະປິນປະຊາຊົນ ຟານວັນກວາງ ກ່າວວ່າ ລາວຮູ້ສຶກເສົ້າໃຈເລັກນ້ອຍເມື່ອສະແດງ ແລະ ມີຜູ້ຊົມໜ້ອຍ, ແລະ ຊາວໜຸ່ມກໍ່ບໍ່ສົນໃຈຫຼາຍ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ການເຂົ້າຮ່ວມໃນໂຄງການຕ່າງໆເພື່ອນຳເອົາລະຄອນໂອເປຣາພື້ນເມືອງຫວຽດນາມເຂົ້າສູ່ໂຮງຮຽນ, ທ່ານກວາງ ຮູ້ສຶກຕື່ນເຕັ້ນຫຼາຍທີ່ໄດ້ເຫັນນັກຮຽນມ່ວນຊື່ນກັບການສະແດງຢ່າງກະຕືລືລົ້ນ. ຂຶ້ນກັບອາຍຸຂອງເຂົາເຈົ້າ, ລະຄອນທີ່ເລືອກມານຳສະເໜີຈະສະແດງເນື້ອຫາທີ່ເໝາະສົມ. ຜ່ານສິ່ງນີ້, ລາວ ແລະ ນັກສະແດງໄດ້ນຳພາເດັກນ້ອຍໃຫ້ຮຽນຮູ້ເພີ່ມເຕີມກ່ຽວກັບລະຄອນໂອເປຣາພື້ນເມືອງຫວຽດນາມ. ໂດຍພິຈາລະນາເຖິງຄວາມອຸທິດຕົນຂອງລາວຕໍ່ສິລະປະລະຄອນໂອເປຣາພື້ນເມືອງຫວຽດນາມວ່າເປັນຄວາມສຸກໃນຊີວິດຂອງລາວ, ທ່ານກວາງ ຖືວ່າພາລະກິດຂອງລາວແມ່ນການນຳເອົາຮູບແບບສິລະປະນີ້ມາສູ່ສາທາລະນະຊົນໃຫ້ໃກ້ຊິດກວ່າເກົ່າ.

"ລຸງໂຮ່ເຄີຍສອນວ່າ ໃນຂະນະທີ່ລະຄອນພື້ນເມືອງເປັນສິ່ງທີ່ດີ, 'ຢ່າຢຸດນິ້ງ, ແລະຢ່າຫວ່ານເມັດງາແລະຄາດຫວັງວ່າສາລີຈະເຕີບໃຫຍ່.' ດັ່ງນັ້ນພວກເຮົາຈະດັດແປງລະຄອນພື້ນເມືອງແນວໃດເພື່ອໃຫ້ໄວໜຸ່ມສາມາດເຂົ້າໃຈໄດ້ງ່າຍໃນຂະນະທີ່ຍັງຮັກສາສາລະສຳຄັນພື້ນເມືອງຂອງເຂົາເຈົ້າໄວ້? ຕົວຢ່າງ, ລະຄອນທີ່ໃຊ້ຕົວອັກສອນຈີນທັງໝົດຕ້ອງໄດ້ຮັບການແປ. ລະຄອນພື້ນເມືອງຂອງຈີນຕ້ອງໄດ້ຮັບການປັບຕົວເຂົ້າກັບວັດທະນະທຳຫວຽດນາມ ເພື່ອໃຫ້ຜູ້ຊົມສາມາດເຂົ້າໃຈຂໍ້ຄວາມທີ່ກຳລັງຖ່າຍທອດ ແລະບ່ອນທີ່ມັນມີຈຸດປະສົງເພື່ອນຳພາຜູ້ຄົນ," ທ່ານກວາງແນະນຳ. (ຈະມີຕໍ່)

ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນ: https://thanhnien.vn/nhat-nghe-tinh-chuyen-cua-nsnd-tuong-tre-nhat-da-thanh-185241219234028444.htm