Bản Tèn budzi się pod niebem.

Położona w rozległych lasach Bản Tèn, małej wioski w gminie Văn Lăng w prowincji Thái Nguyên, niegdyś uważana była za zapomnianą krainę, gdzie życie Hmongów sprowadzało się do samowystarczalności. Jednak teraz utwardzone drogi zmieniły wszystko. Bản Tèn budzi się do życia, przybierając nowy wygląd, zachowując jednocześnie swój dziewiczy charakter i kulturową istotę ludu Hmong.

Betonowa droga wije się przez wapienne pasma górskie, gdzie mieszkańcy Bản Tèn, schowani wysoko w górach, dzień po dniu zapisują swoje marzenie o dobrobycie i dobrobycie.

Nowe drogi otwierają nowe horyzonty.

Położona na wysokości ponad 1200 metrów nad poziomem morza, wioska Ban Ten jest otoczona majestatycznymi pasmami górskimi. Życie 151 gospodarstw domowych, liczących 750 mieszkańców, z których wszyscy należą do grupy etnicznej Mong, pozostaje nieskazitelne i ściśle związane z górami i lasami.

Nieco ponad dekadę temu Ban Ten był odizolowanym obszarem głęboko w górach. W tamtym czasie w Ban Ten brakowało dosłownie pięciu rzeczy: elektryczności, dróg, łączności, opieki zdrowotnej i rynku. Historycznie istotna transformacja tego terenu rozpoczęła się w 2014 roku, kiedy ruszył projekt budowy drogi z wioski Van Khanh do Ban Ten.

Droga o długości około 5 km była nie tylko projektem transportowym, ale także ukochanym marzeniem pokoleń Hmongów zamieszkujących ten region. Stromy i zdradliwy teren, z wieloma odcinkami stromych skał, niezwykle utrudniał budowę. Bywały dni, gdy fragment betonu, dopiero co wylany na chwałę, był wkrótce zmywany przez ulewne deszcze do strumienia, pozostawiając robotników z żalem zmuszonych do zaczynania od nowa.

Dzięki determinacji rządu i lokalnej społeczności, po dwóch latach wytrwałych starań, droga została ukończona, co stanowiło punkt zwrotny dla regionu górskiego. Na początku 2023 roku zainwestowano w nową betonową drogę o długości 2,3 km i szerokości 5 m, a łączny koszt wyniósł 11,8 miliarda VND. Po ponad roku budowy projekt został ukończony, nadając górskiej wiosce zupełnie nowy wygląd.

Pani Ly Thi Nhinh dba o rodzinny ogród warzywny.

Pani Ly Thi Nhinh, młoda kobieta z plemienia Hmong, która właśnie zbudowała mały domek przy nowo wyasfaltowanej drodze, uśmiechnęła się promiennie, a jej oczy błyszczały, jakby właśnie odkryła wielką radość: „Teraz dzieci mogą chodzić do szkoły, nie martwiąc się o błoto przyklejające się do ich ubrań, gdy pada deszcz; a ja z łatwością mogę jeździć motocyklem na targ”.

Dom, który właśnie zbudowali Nhính i jego żona, był niewielki, ale pełen ciepła. Za nim rzędy delikatnych, zielonych warzyw lśniły w porannym słońcu, a łodygi kukurydzy, tulące się do szarych skał, szeleściły na wietrze. Na małym dziedzińcu ćwierkanie kilku par dzikich kur niosło się echem po górach, zwiastując nowy dzień.

Patrząc na czystą, gładką drogę biegnącą przez ganek, pani Nhinh delikatnie poprawiła sukienkę, a jej głos był pełen emocji: „Moja rodzina nie ma jeszcze wystarczająco dużo pieniędzy, żeby wyłożyć podłogę cementem, ale sama możliwość mieszkania przy tej drodze i obserwowania dzieci radośnie idących do szkoły sprawia, że ​​jestem taka szczęśliwa. To jak sen!”

Te proste słowa rezonowały z uczuciami całej społeczności Bản Tèn. Dla nich droga otworzyła nowe możliwości dostępu, poszerzyła horyzonty życia mieszkańców i połączyła małą wioskę ze światem zewnętrznym.

Zachowanie istoty pośród zmian

Oddział Bản Tèn Szkoły Podstawowej nr 2 Văn Lăng otrzymał znaczące inwestycje w nowoczesne obiekty.

We wrześniu w Bản Tèn nastają najpiękniejsze dni jesieni. Tarasowe pola ryżowe rozciągają się u podnóża gór, a rośliny ryżu w pełnym rozkwicie, bujne i zielone niczym aksamit. Delikatne, złociste promienie wczesnej jesieni zapadają w drzewa, a wiatr szumi w nich, wprawiając kwiaty kosmosu w delikatne, rytmiczne kołysanie.

Pośród tego naturalnego krajobrazu, urocze, małe, drewniane domki Hmongów wtapiają się w krajobraz, tworząc przestrzeń zarówno dziką, jak i romantyczną. Życie dzisiaj bardzo różni się od tego z przeszłości. Dzięki wybudowaniu dróg i doprowadzeniu elektryczności do wioski, mieszkańcom niczego już nie brakuje. Handlarze z całego świata przyjeżdżają do wioski, aby kupić zboże, świnie, kurczaki i inne niezbędne produkty. Produkty pierwszej potrzeby, od oleju do gotowania, sosu rybnego, soli, sadzonek, nawozów po artykuły gospodarstwa domowego, są również transportowane bezpośrednio do wioski.

Zmiany są widoczne w każdym nowym domu. Solidne domy z jaskrawoczerwonymi, falistymi dachami stopniowo zastępują prowizoryczne drewniane domy. Wzdłuż nowej betonowej drogi wiele rodzin zgromadziło zapasy drewna, cegieł, cementu itp., gotowe do budowy swoich domów. Mieszkańcy Bản Tèn dziś odważają się myśleć, działać i marzyć o piękniejszych marzeniach.

W sercu wioski szkoła Bản Tèn lśni nowym, przestronnym wyglądem. Flaga narodowa dumnie powiewa na tle rozległego nieba, a na szkolnym dziedzińcu rozbrzmiewają radosne pogawędki dzieci Hmongów. Dzieci mają teraz łatwiejszy dostęp do szkoły niż ich rodzice i poprzednie pokolenia, ucząc się czytać i pisać wcześniej, co daje nadzieję na inną przyszłość dla ich wioski.

Pomimo zmian, Bản Tèn wciąż zachowuje kulturową esencję ludu Hmong. Na zboczach wzgórza żywe kolory brokatowych spódnic wciąż lśnią w blasku nowego słońca; dźwięki fletów i piszczałek trzcinowych podczas festiwali wciąż rozbrzmiewają niczym starożytne źródła, które nigdy nie wyschły. Pomimo zmieniającego się tempa życia, Bản Tèn wciąż zachowuje swoją unikalną pamięć, głęboko zakorzenioną w tożsamości gór i lasów.

Od 2023 roku miejscowość dąży do przekształcenia Ban Ten w popularną destynację turystyczną . Inwestowano i nadal inwestuje się w projekty infrastrukturalne, takie jak: modernizacja czterech dróg wiejskich, budowa kamiennych nasypów chroniących tarasowe pola ryżowe, wybrukowanie ścieżek do pól kamieniem oraz poprawa krajobrazu, aby powitać turystów.

Jednocześnie coroczny „Festiwal Kultury i Sportu Etnicznego Mong” oraz festiwal „Złote Żniwa” przyciągają rzesze turystów pragnących zwiedzić ten region i zdobyć nowe doświadczenia.

W sezonie festiwalowym odwiedzający Bản Tèn mogą podziwiać majestatyczne górskie krajobrazy i delektować się tradycyjnymi potrawami Hmongów, takimi jak mèn mén i thắng cố, przygotowywanymi na ognisku. Mogą zanurzyć się w żywiołowej atmosferze festiwalu, obserwować mieszkańców wioski ubijających kleiste ciastka ryżowe i słuchać melodyjnych dźwięków khenów i fletów rozbrzmiewających na zboczach… Wszystko to tworzy barwne, rustykalne i urzekające doświadczenie kulturowe.

Pan Ngo Van Sung, mieszkaniec wioski Ban Ten, z radością opowiadał: „Teraz często przychodzą do nas goście. Lubią spacerować po brukowanych ścieżkach prowadzących na pola i robić mnóstwo zdjęć. Wszyscy się cieszą, bo widzimy, jak nasza wioska staje się piękniejsza, zarówno w oczach osób z zewnątrz, jak i w oczach innych”.

Z „turystycznego pustkowia” Ban Ten stopniowo staje się atrakcyjnym miejscem dla miłośników natury i kultury Hmong. Ten potencjał się budzi, ale co ważniejsze, wioska wciąż zachowuje swoją „duszę” – dziewiczy, rustykalny urok i harmonię z naturą.

Turyści nie wahają się już zapuszczać krętymi, stromymi drogami. Przyjeżdżają do Bản Tèn, aby zanurzyć się w naturze, wsłuchać się w szum górskiego wiatru, wdychać zapach wilgotnej ziemi i leśnych drzew oraz wysłuchać prostych historii życia mieszkańców przy ciepłym ognisku.

Pośród świstu wiatru i ziemistego zapachu zielonych pól ryżowych, Bản Tèn wciąż pisze swoją historię – historię snu budzącego się pod niebem, gdzie złote pory roku nadziei stopniowo wyłaniają się z porannej mgły.

Źródło: https://baothainguyen.vn/tin-moi/202509/ban-ten-thuc-giac-ben-lung-troi-5e9229d/