Istnieje jeszcze ważniejszy mózg: współczucie.

PV: „Historia „Compassion” ma szczególny los, ponieważ po 7 latach stała się szerzej znana, przetłumaczona na angielski i włoski przez Twoich zagranicznych przyjaciół, dotarła do Watykanu i została przyjęta przez Papieża. Czy możesz opowiedzieć o tej wyjątkowej okazji?”

Ha Huy Thanh: Kiedy wyjechałem za granicę do pracy, byłem bardzo dumny z Wietnamu. Mój kolega Mario przeczytał tę książkę po angielsku (przetłumaczyłem ją dla mojego zespołu) i powiedział mi, że jest wyjątkowa, że ​​zawarte w niej idee odzwierciedlają istotę narodu wietnamskiego i pomogły mu zrozumieć Wietnam. To wartość, którą Europejczycy coraz bardziej cenią. Dlatego zorganizował tłumaczenie książki na włoski i premierę książki w Rzymie.

Myślę, że mam „specjalne” przeznaczenie, więc ta książka również jest wyjątkowa. Los prowadził mnie przez wiele okoliczności, jak na przykład podróż ku spełnieniu moich aspiracji. Dzięki współczuciu mogę rozmawiać z każdym, od papieża, prezydenta po osobę bezdomną, i wiem, że współczucie jest dla nich rozwiązaniem; bez względu na problemy, z którymi się borykają, bez względu na to, kim są. Pacjentka chora na raka napisała do mnie, że jest w trakcie leczenia w szpitalu, a jej córka po raz pierwszy okazała jej miłość po przeczytaniu mojej książki. Córka kupiła jej egzemplarz mojej książki w prezencie. Podziękowała mi za to, że pomogłam jej córce wyrazić jej miłość.

Jak wyglądałaby ludzkość bez miłości?

PV: Z perspektywy czasu widać wyraźnie, że „Współczucie” przeszło cudowną drogę, łącząc i rozprzestrzeniając się wśród przyjaciół na całym świecie, a także dzieląc się nim z Papieżem, który uważa współczucie za dziedzictwo kulturowe Wietnamu i ludzkości. A Ty, jaka jest Twoja koncepcja współczucia i jak przekazujesz to przesłanie innym?

Ha Huy Thanh: Dla mnie współczucie jest dziedzictwem Wietnamu i towarzyszyło nam przez całą historię naszego narodu. Wygrywaliśmy wojny dzięki pokojowi i miłości. Miłość przezwyciężyła nienawiść, zniwelowała wszelkie różnice, jednocząc miliony ludzi w jedno, tworząc siłę. Wietnam to naród współczucia. Patrząc na Wietnam przez pryzmat jednego historycznego momentu, ukazujemy wielkie cierpienie, ale patrząc na całość, dostrzegamy współczucie jako ciągłą, czerwoną nić.

Natura miłości jest cudowna, a życie to podróż miłości, która naturalnie się rozprzestrzenia. Mój ojciec nie czytał tej książki siedem lat temu, ale niedawno ją przeczytał i podzielił się, że osiągnął oświecenie w kwestii miłości i teraz wiedzie szczęśliwsze, pełniejsze życie. Na międzynarodowej konferencji literackiej jeden z prelegentów zapytał go, czym miłość, której uczy swoje dzieci, różni się od miłości, o której jego syn pisze w książkach. Odpowiedział: „Uczę moje dzieci tradycyjną miłością, kierując się instynktem i emocjami, podczas gdy mój syn pisze o miłości poprzez mądrość”.

PV: Podróż współczucia to podróż ku ponownemu odkryciu kulturowych korzeni każdego narodu. Wspólnym mianownikiem każdego narodu, każdej religii i każdego człowieka jest „współczucie”. Jeśli obudzimy energię współczucia w każdym człowieku, będziemy mieli człowieczeństwo „współczucia”. Jak zatem, Twoim zdaniem, możemy „obudzić” współczucie w każdym człowieku?

Ha Huy Thanh: „Nie jesteśmy ludźmi z doświadczeniami duchowymi, lecz bytami duchowymi z doświadczeniami człowieczeństwa”, jak powiedział Pierre Teilhard de Chardin. Urodziwszy się w tym życiu, jestem niezmiernie wdzięczny za ludzi, których miałem okazję spotkać, za okoliczności, które przyniosło życie, i cenię je takim, jakie jest. Kiedy jest miłość, co oznacza „Zrozumienie-Dzielenie się-Tworzenie-Rozwiązywanie”, jestem jeszcze bardziej wdzięczny za życie, zdając sobie sprawę, że każdy z nas jest elementem wszechświata i czynnikiem w niekończącej się podróży ludzkości ku Prawdzie, Dobru i Pięknu. Od urodzenia każdy z nas staje przed niezliczonymi pytaniami dotyczącymi trudności życiowych, zadań, które musimy wykonać, ról, które musimy spełnić… sprawiając, że niemal zapominamy odpowiedzieć na pytanie: „Skąd przychodzimy i dokąd zmierzamy?”. Śmiało sieję ziarno na polu i mam nadzieję, że pole naturalnie zakwitnie zapachem.

Każdy człowiek musi oddychać. Oddychając, łączymy się z energią kosmiczną. Potrzebujemy jednak silniejszego połączenia z prawami wszechświata. Dlatego musimy na nowo ocenić, kim jesteśmy, wykraczając poza okoliczności naszych narodzin. Zatem przebudzenie współczucia jest podróżą ku odkryciu naszego prawdziwego ja.

Dziennikarz: Co myślałeś o napisaniu tej książki, biorąc pod uwagę, że straciłeś wielu przyjaciół, bo nie okazali ci empatii? Nawet miłość może powodować straty, prawda?

Ha Huy Thanh: Współczucie jest źródłem energii. Jeśli pozostaje na poziomie emocji, dobroczynności lub dawania, ludzie poczują się blisko i będą empatyczni. Ale jeśli współczucie osiągnie poziom intelektualny, ludzie będą je postrzegać jako ciężar; nie odważą się mu stawić czoła.

Myślę, że to chwilowe straty, ale też naturalna część podróży w poszukiwaniu własnej drogi. Ci ludzie nie wierzą, że współczucie jest kodem genetycznym ani niezbędną cechą każdego działania. Nie uważają też Wietnamu za kraj współczucia. Wierzę jednak, że pewnego dnia wszyscy to zrozumieją, ponieważ współczucie pochodzi z każdego z nas. Aby praktykować współczucie, czasami musimy porzucić stare nawyki „rozumienia, dzielenia się i tworzenia rozwiązań”.

PV: Dopóki istnieje zło, wartość współczucia jest wieczna. Czym byłaby ludzkość bez współczucia? Ale czy współczucie miałoby wtedy jakąkolwiek wartość, skoro świat jest przepełniony współczuciem?

Ha Huy Thanh: Natura i ludzkość są do siebie podobne, ponieważ obie powstały z rozbitych kawałków. Uczucie spokoju w łonie matki to absolutny spokój, świat przepełniony miłością. Wielu twierdzi, że nie ma miłości absolutnej, ale jasne jest, że z niej się rodzimy. Jednak z wielu powodów po prostu zapominamy o tym źródle. Początkiem każdego z nas jest miłość absolutna.

W mojej niedawno opublikowanej książce, rozwijając prace nad współczuciem, dodałem ważny rozdział: „Stosowanie współczucia w życiu”, po siedmiu latach praktykowania współczucia z wdzięcznością. Stosowanie współczucia wnosi do życia cudowne piękno. Jest ono źródłem wszystkich religii. Dla mnie współczucie jest częścią natury; badam naturę i odkrywam niektóre z jej praw, aby powrócić do rozwiązywania ludzkich problemów.

Dziennikarz: Niektórzy twierdzą, że Twoja książka nie jest zbyt praktyczna dla wielu, zwłaszcza gdy poruszasz kwestię rozwiązywania globalnych problemów poprzez współczucie. Jest zbyt ogólna. Co sądzisz o tej ocenie?

Ha Huy Thanh: Myślę, że odkąd odkryłam istotę inteligentnego współczucia jako „Zrozumienie-Dzielenie się-Tworzenie-Rozwiązywanie”, trzymanie się tej treści pomoże nam lepiej identyfikować i rozwiązywać problemy. Napisałam tę książkę w oparciu o intuicję, więc zawiera ona element intuicyjnego czucia. Przetestowałam to intuicyjne czucie w praktyce.

Aby rozwiązać globalne problemy, uważam, że musimy znaleźć ich źródło. A źródło problemów globalnych leży w świadomości jednostek i społeczności. Dlatego jeśli każdy z nas, a zwłaszcza liderzy, zajmie się swoimi indywidualnymi problemami i stworzy wspólny konsensus oraz wspólną kulturę, będziemy mieli fundament do rozwiązywania globalnych problemów. Kluczowym punktem, który nazywam kluczem do rozwiązania globalnych problemów, jest „współczucie”.

Prelegenci na seminarium na temat współczucia.

Dziennikarz: Pamiętam, że w latach 2000., kiedy byłeś studentem, byłeś pionierem w przeniesieniu „Mapy myśli” Tony'ego Buzana do Wietnamu. Dlaczego?

Ha Huy Thanh: Jestem uzależniona od wiedzy, uzależniona od myślenia. W latach szkolnych osiągałam znakomite wyniki w nauce w tradycyjny sposób. Na studiach zainteresowałam się mózgiem. Zrozumiałam, że moim jedynym narzędziem do osiągnięcia doskonałości jest mój mózg i muszę go optymalnie wykorzystać: muszę go zrozumieć. Uczyłam studentów i firmy edukacyjne tworzenia map myśli za darmo. Po ukończeniu studiów założyłam firmę i zdałam sobie sprawę, że istnieje inny, ważniejszy mózg – mózg, który pomógł mi odkryć „klucz” do współczucia.

Rozumiem, że współczucie jest kluczem i rozumiem, gdzie ten klucz leży. Żyję przebudzony współczuciem; to właśnie dzięki współczuciu się budzę. Jestem jedynie środkiem do celu i będę kontynuował swoją podróż. Moją misją jest udowodnienie wszystkim, że Wietnam jest krajem współczucia. Zajmę się kwestiami współczucia w kontekście sztucznej inteligencji (AI), problemami globalnymi i chcę zbudować społeczną kulturę współczucia.

PV: Jako potomek zmarłego Sekretarza Generalnego Ha Huy Tapa, czy jest to dla Pana błogosławieństwem czy presją?

Ha Huy Thanh: Myślę, że trafniej byłoby powiedzieć, że to motywacja, mimo że pochodzę z innego pokolenia niż on. Jego misją było uczynienie kraju niepodległym. Misją mojego pokolenia jest przyniesienie chwały narodowi. Jestem zmotywowany, ponieważ w trudnych czasach oni to osiągnęli. Nasze pokolenie ma więc wiele atutów, dlaczego więc nie mielibyśmy się odważyć? Czuję się szczęśliwy, że urodziłem się w Ha Tinh, kraju z tradycją żądzy nauki i zdobywania wiedzy.

PV: Urodzony w tradycyjnej, pilnej rodzinie, jakie wspomnienia ma Pan o swoim pradziadku? Jak opowiadana jest historia Sekretarza Generalnego Ha Huy Tapa?

Ha Huy Thanh: W mojej pamięci widziałem wiele zdjęć pana Ha Huy Tapa, gdy był nauczycielem w Hue National High School, nauczał programu nauczania dla mniejszości etnicznych, a potem został zwolniony. Później, jakby zrządzeniem losu, zostałem prawnukiem w rodzinie, kontynuując poszukiwania jego grobu. To podróż w przeszłość, połączona z teraźniejszością. Czuję się, jakbym uczestniczył w części jego historii; to uczucie jest niezwykle piękne i romantyczne. W wieku 19 lat wziąłem udział w programie poszukiwania szczątków pana Ha Huy Tapa, a osiem lat później miałem zaszczyt wygłosić mowę pogrzebową. Myślę, że moja obecność dzisiaj jest powiązana z przeszłością.

PV: Kiedy byłeś dość młody, twoja rodzina i klan nominowali cię na „Dyrektora Programowego”, bezpośrednio reprezentując twoją rodzinę i klan, aby wygłosić przemówienie podczas narodowej ceremonii żałobnej ku czci zmarłego Sekretarza Generalnego Ha Huy Tapa. Czy zastanawiałeś się kiedyś, dlaczego powierzono ci tę ważną odpowiedzialność?

Ha Huy Thanh: Poszukiwania szczątków pana Ha Huy Tapa, aby sprowadzić je z powrotem do jego rodzinnego miasta Ha Tinh, są przedmiotem troski całej rodziny. Od pokoleń, od 68 lat, od czasu jego egzekucji i ścięcia po Powstaniu Południowym, jest to głęboko zakorzeniony niepokój. Nasza rodzina Ha ma wielu utalentowanych członków, takich jak profesor Ha Van Tan, profesor Ha Hoc Trac oraz inni wujkowie i ciotki, którzy spędzili osiem lat na poszukiwaniach, stosując różne metody. W tamtym czasie byłem młody i najmłodszym synem, a nie najstarszym wnukiem. Jednak rodzina wybrała mnie do podjęcia się tego świętego zadania, ponieważ moi starsi wierzyli, że mam misję. Misja, którą mi wpajano, to „misja dla naszych przodków, misja dla naszych poprzedników”. Wiedząc, że zostałem wybrany, jako syn rodziny, posłusznie wykonałem polecenie. Spędziłem osiem lat na poszukiwaniach jego szczątków i sprowadzeniu ich z powrotem do jego rodzinnego miasta. Dla mnie moja ojczyzna jest piękną rzeczywistością.

Autor Ha Huy Thanh rozmawia z reporterem.

PV: Jak Twoje pochodzenie i tradycyjne wychowanie wpłynęły na Twoją ścieżkę kariery? W jaki sposób odziedziczyłeś dziedzictwo pozostawione przez pana Ha Huy Tapa?

Ha Huy Thanh: Był przywódcą, który szukał drogi do wyzwolenia narodowego. Nauczyłem się od jego ducha poświęcenia i wspaniałych idei, które po sobie zostawił. Jako młodzi ludzie musimy się adaptować, ale także umieć rozwiązywać problemy. Dlaczego więc dzisiaj nie odważymy się wyruszyć w podróż ku odkryciu wielkości narodu? To trudna podróż, ale nie oznacza to, że jest niemożliwa.

Dziennikarz: Dziękuję za rozmowę.

Treść: NHU BINH – BAO NHIEN
Prezentowane przez: PHI NGUYEN
Zdjęcie : DANG GIANG

Nhandan.vn

Source: https://special.nhandan.vn/co-mot-bo-nao-khac-quan-trong-hon-do-la-tinh-thuong/index.html