เมื่อคืนที่ผ่านมา (29 พฤศจิกายน) ณ ใจกลางกรุงฮานอย ท่ามกลางสายลมหนาวเหน็บ ค่ำคืนแห่งดนตรี “Season of Love” โดยศิลปินผู้ทรงเกียรติ เวียด ฮว่าน ได้เปิดพื้นที่อันอบอุ่น พื้นที่แห่งมือที่ปรารถนาจะโอบกอดกัน พื้นที่แห่งความอบอุ่นที่แสวงหาความอบอุ่น พื้นที่ที่ทำให้ผู้คนอยากใกล้ชิดกันมากขึ้น รับฟังกันและกันมากขึ้น และท่ามกลางความหนาวเย็นของเดือนสุดท้ายของปี ดนตรี ของเวียด ฮว่านได้จุดประกายเปลวไฟอันอ่อนโยน
ฤดูแห่งความรัก - ค่ำคืนแห่งดนตรีไม่ได้เริ่มต้นด้วยคำหวานเลี่ยน หรืออิงจากรายชื่อ "ดารา" ผู้ทรงอิทธิพล เวียด ฮวน นักร้องผู้ผ่านกาลเวลามาอย่างสงบเสงี่ยมและเปี่ยมไปด้วยความรัก เลือกเส้นทางที่แตกต่าง เขาบอกเล่าเรื่องราวด้วยความรัก ความรักที่ศิลปินมีต่อดนตรี ต่อเพื่อน ต่อนักเรียน ต่อคนที่เขาร่วมทางมาเสมอ และแม้กระทั่งต่อเด็กหญิงตัวน้อยที่ยืนอยู่เคียงข้างเขาในสปอตไลท์
ความงดงามของศิลปะไม่ได้อยู่ที่ความสมบูรณ์แบบ หากแต่อยู่ที่ช่วงเวลาแห่งการผลิบานของหัวใจ เสียงทุ้มต่ำ ลมหายใจที่สั่นไหว การสบตากันบนเวที ล้วนเปี่ยมล้นด้วยความจริงใจ แสงสว่างนั้นเอง “ประกายแห่งหัวใจมนุษย์” คือสิ่งที่ก่อกำเนิดจิตวิญญาณแห่ง “ฤดูกาลแห่งความรัก”
เหมือนกับชิ้นดนตรีที่มีโน้ตสูงและต่ำสอดประสานกัน โปรแกรมเปิดตัวด้วยเสียงร้องอันทรงพลังของ Viet Hoan ศิลปินที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างยาวนานหลายช่วงในอาชีพนักร้อง แต่สิ่งที่ทำให้ผู้ชมตื่นเต้นยิ่งกว่าคือการปรากฏตัวของใบหน้าพิเศษ ผู้คนที่ในภาษาที่คุ้นเคยบนเวทีบางครั้งถูกมองว่า "พิเศษ" หรือ "เพี้ยน" แต่ใน โลก แห่งความรัก พวกเขากลับผสมผสานกันอย่างเป็นธรรมชาติเหมือนการหายใจ
นักร้องเลานจ์กลับมาบนเวทีอีกครั้งหลังจากห่างหายไป 5 ปี พร้อมกับความลังเลและความรู้สึกที่ไม่มีวันจางหาย เด็กหญิงตัวน้อย – เวียด ถิ ลูกสาวของเขา – ร้องเพลงด้วยความไร้เดียงสาของวัยเยาว์ อบอุ่นราวกับได้รับสืบทอดมาจากพ่อ ง็อกเหงียนเพียงแนะนำตัวอย่างถ่อมตัวว่าเป็น “คนรักการร้องเพลง” แต่แท้จริงแล้ว เขาคือเสียงทองคำแห่งวงการข่าว – ผู้ที่ได้รับรางวัลที่สามจากการประกวดเสียงนักข่าวแห่งชาติ
และที่พิเศษที่สุด – “ตัวละครประหลาด” กลางเวทีดนตรี ด็อกเตอร์ เดา ฮอย อดีตบรรณาธิการบริหารหนังสือพิมพ์กฎหมายเวียดนาม
แม้ว่าง็อกเหงียนจะสร้างชื่อเสียงบนเวที แต่ดาวฮอยกลับปรากฏตัวในค่ำคืนแห่งดนตรีอย่างน่าประทับใจ เขาไม่ใช่นักร้อง และไม่ใช่บุคคลที่ยืนอยู่ท่ามกลางแสงไฟของวงการศิลปะการแสดง เขาเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านกฎหมายที่ได้รับการฝึกฝนจากอดีตสหภาพโซเวียต และใช้เวลาหลายปีในฐานะนักข่าว “ทำให้กฎหมายมีชีวิต” ด้วยปากกาของเขา
สำหรับเขา ดนตรีเป็นเพียงเกมเบา ๆ เพื่อค้นหาความสงบและสร้างสมดุลให้กับชีวิต ทว่า เมื่อยืนอยู่หน้าแสงไฟ ผู้คนกลับไม่เห็นรูปลักษณ์ของนักกฎหมาย หรือความประณีตบรรจงในงานเขียนของเขา ผู้คนกลับเห็นเพียงเต้าฮวยขับขานบทเพลงด้วยความรักอันลึกซึ้ง ราวกับกำลังพูดกับตัวเอง ขับขานบทเพลงเพื่อถ่ายทอดความรู้สึก ส่งผ่านความรัก
แม้น้ำเสียงนั้นจะไม่ได้เป็นมืออาชีพในเชิงเทคนิค แต่ก็สามารถสัมผัสได้ถึงความจริงใจของผู้ชม เปรียบเสมือนหยดน้ำค้างที่ตกลงมาในจังหวะที่เหมาะสม ทำให้ทั้งสวนสั่นไหว แม้จะเปราะบางแต่ก็สร้างความรู้สึกที่ยั่งยืน
“ฤดูกาลแห่งความรัก” สิ้นสุดลงเมื่อลมหนาวพัดผ่านมาอีกครั้ง แต่ผู้คนที่ยังอยู่ข้างหลังกลับมีความรู้สึกที่ยากจะบรรยาย – ความอบอุ่น ความปรารถนา และความหวังที่ความรักจะหวนกลับมาอีกครั้ง ค่ำคืนแห่งดนตรีของเวียดฮวนไม่เพียงแต่เป็นสถานที่สำหรับฟังท่วงทำนองที่คุ้นเคยเท่านั้น แต่ยังเป็นเครื่องเตือนใจว่าเวที – สวรรค์แห่งศิลปะ – ไม่ใช่สถานที่สำหรับอวดโฉมความสมบูรณ์แบบ แต่มันคือสถานที่พบปะของหัวใจ
ที่นั่น ทุกคน ตั้งแต่ศิลปินผู้มากประสบการณ์ไปจนถึง “คนนอก” ตั้งแต่ลูกสาวตัวน้อยไปจนถึงคุณพ่อผู้มากประสบการณ์ ต่างได้รับเกียรติและเปล่งประกายด้วยความรัก และความรักนั้นเองที่ทำให้ฤดูหนาวของ ฮานอย อ่อนโยนขึ้น และทำให้ผู้คนใกล้ชิดกันมากขึ้นในความหนาวเย็นของปลายปี
ความอบอุ่นของ Season of Love อยู่ที่ดวงตาที่เปี่ยมไปด้วยน้ำตาของแม่เหงียนหง็อกท่ามกลางผู้ชม ขณะที่ลูกชายของเธอยืนขึ้นบนเวที ภาพลูกๆ ของเต้าฮวยที่กำลังมอบดอกไม้ให้พ่อ และญาติพี่น้องที่ไม่คุ้นเคยกับการไปชมคอนเสิร์ต ยังคงปรากฏตัวอย่างสง่างามเพื่อให้กำลังใจการเปลี่ยนแปลงที่ไม่คาดคิดของเจ้านายและอดีตเพื่อนร่วมงาน ฮัน อัน อัน พิธีกรผู้เปรียบเสมือนเส้นด้ายประกายระยิบระยับที่เชื่อมไข่มุกอันงดงามเข้าด้วยกัน ไม่ได้ใช้ความตื่นเต้นเป็นแรงดึงดูดบนเวที แต่เธอถ่ายทอดความอ่อนโยนและอ่อนโยนด้วยถ้อยคำอันไพเราะเพื่อกระตุ้นอารมณ์และนำพาผู้ชม เรื่องราวที่เติมเต็ม Season of Love ก็คือเรื่องจริงมากมาย เช่น ความลับของศิลปิน ถั่น ตัม เกี่ยวกับหนี้ 12 ล้านดองเพื่อซื้อรถคันแรก หรือช่วงเวลาที่เธอปั่นจักรยานไป "เปิดการแสดง" การเดินทางกลับไฮฟองด้วยรถวองก้าควันไฟกับเวียด ฮวง...
ฤดูกาลแห่งความรักสิ้นสุดลงแล้ว ค่ำคืนแห่งดนตรีเปรียบเสมือนอ้อมกอด อ่อนโยน อบอุ่น เพียงพอที่จะทำให้ใครบางคนจากไปพร้อมรอยยิ้ม และบอกกับตัวเองว่า ปรากฏว่าความรักคือเสียงที่ไพเราะที่สุดเสมอ
ที่มา: https://baophapluat.vn/mua-nhung-yeu-thuong-hoa-ra-yeu-thuong-luon-la-thanh-am-dep-nhat.html






การแสดงความคิดเห็น (0)